Αναγκαία η στροφή στις διαχρονικές αναπτύξεις

Οι προοπτικές για την κυπριακή οικονομία είναι μεν θετικές, χρειάζεται, ωστόσο, περισσότερη εστίαση στις επενδύσεις με μακροπρόθεσμες αποδόσεις

Γράφει η ΣΤΕΛΛΑ ΗΛΙΑΔΟΥ
Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου 
Χρηματοοικονομικών Αναλυτών 
Κύπρου (CFA Society Cyprus)

Το 2018 έκλεισε βρίσκοντας την κυπριακή οικονομία σε καλή τροχιά, με τον ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ ως το τέλος του τρίτου τριμήνου να κυμαίνεται στο 4%. Ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων έχει μειωθεί σημαντικά, ενώ οι τομείς των ακινήτων και του τουρισμού κατέγραψαν αξιοσημείωτη άνθιση. Βιώνοντας μια δραστική αναδιαμόρφωση τα τελευταία έξι χρόνια, το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας έχει αναδιαμορφωθεί αρκετά και η άκρατη παραχώρηση νέων πιστώσεων αποφεύγεται χάρη και στους πιο αυστηρούς κανονισμούς που έχουν τεθεί. Σε γενικές γραμμές, η κυπριακή οικονομία φαίνεται να βρίσκεται σε πορεία ανάπτυξης με θετικές προοπτικές περαιτέρω προόδου. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

Τα παραπάνω, ωστόσο, δεν θα πρέπει να μας καθησυχάζουν. Παρά τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και τη συρρίκνωση των άλλοτε δυσανάλογα μεγάλων τραπεζικών εργασιών, η Κύπρος συνεχίζει να εμφανίζει πολύ υψηλό χρέος προς οικονομική δραστηριότητα, σε ιδιωτικό και δημόσιο επίπεδο, κάτι που δυσχεραίνει την εγχώρια οικονομία να χρηματοδοτήσει νέα, βιώσιμα έργα χωρίς την εισροή ξένων κεφαλαίων. Παρά την κυρίαρχη αισιοδοξία, η οικονομία μας βρίσκεται ακόμα σε μεταβατικό στάδιο, με δεδομένο ότι η ανάπτυξη προέρχεται κυρίως από συνεισφορές που δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμες, κάνοντας την να είναι ιδιαίτερα επιρρεπής σε οποιεσδήποτε δυσμενείς εξελίξεις. Είναι πλέον η ώρα να εστιάσουμε σε τομείς μακροπρόθεσμης και βιώσιμης ανάπτυξης που θα θέσουν την οικονομία μας σε στέρεες και υγιείς βάσεις. Για το 2019, το ζητούμενο είναι να επιδιώξουμε συνεισφορές που δεν θα είναι πρόσκαιρες, αλλά θα επικεντρώνονται στην ποιότητα και τη διαχρονικότητα. 

Στους τομείς όπου ήδη δραστηριοποιείται δυναμικά η κυπριακή οικονομία, όπως είναι ο τουρισμός, η γεωργία και η κτηνοτροφία, η ναυτιλία, η φαρμακοβιομηχανία, και οι υπηρεσίες, θα πρέπει να εστιάσουμε περισσότερο στην προσφορά υψηλού επίπεδου προϊόντων και υπηρεσιών. Επιπλέον, χρειάζεται να επικεντρωθούμε σε έργα μακροπρόθεσμα βιώσιμα, που θα εγγυώνται επαναλαμβανόμενα εισοδήματα, ώστε να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον σταθερότητας χωρίς σημαντικές κυκλικές διακυμάνσεις. 

Πέραν τούτων, ο τομέας των συλλογικών εναλλακτικών επενδύσεων γίνεται όλο και πιο δημοφιλής και παρουσιάζει θετικές ενδείξεις για το μέλλον, με προοπτικές για επαναλαμβανόμενα εισοδήματα, δεδομένου μάλιστα ότι η σχετική νομοθεσία έχει εκσυγχρονιστεί με γνώμονα τις ανάγκες διαχειριστών και επενδυτών. 
Ακόμη, ως χώρα με πολύ μεγάλο ποσοστό αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η Κύπρος μπορεί να εστιάσει στις start up επιχειρήσεις, κυρίως στον χώρο της τεχνολογίας, δεδομένου εξάλλου ότι η χώρα μας προσφέρεται για στήριξη τέτοιων επιχειρήσεων και προσέλκυση ξένων κεφαλαίων για καινοτόμο επιχειρηματικότητα. 

Η εκπαίδευση είναι ένας άλλος ανερχόμενος τομέας με σημαντική συνεισφορά στην εθνική οικονομία που, εφόσον εξελιχθεί σε ακαδημαϊκό επίπεδο, θα μπορεί να προσελκύει πιο υψηλού επιπέδου απόφοιτους που με τη σειρά τους θα μπορούν να στελεχώσουν την εγχώρια αγορά ή να δημιουργήσουν νέες καινοτόμες επιχειρήσεις και έργα. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Αν θα υπήρχε ένα διεθνές παράδειγμα να ακολουθήσουμε, αυτό θα μπορούσε να είναι του κοντινού Ισραήλ, που καίτοι μικρό και σχετικά νεοσύστατο κράτος σε μια εύθραυστη περιοχή, κατάφερε να κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στον χάρτη των ξένων επενδύσεων και να ξεχωρίσει στον τομέα της τεχνολογίας. Έχοντας παρόμοια χαρακτηριστικά, η Κύπρος μπορεί να επενδύσει στις επενδύσεις της νέας εποχής, αξιοποιώντας σχετικά το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας.

Καταλήγοντας, οι προοπτικές για την κυπριακή οικονομία είναι μεν θετικές, χρειάζεται, ωστόσο, περισσότερη εστίαση στις επενδύσεις με μακροπρόθεσμες αποδόσεις, ώστε να διασφαλιστεί η αειφόρος ανάπτυξη. 

Στέλλα Ηλιάδου
 
98
Thumbnail

Το status quo φαίνεται να είναι βολικό για όλους… 

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Δεν ξέρω γιατί ο Αντόνιο Γκουτέρες απέφυγε στην έκθεση του να αναφερθεί στις δικές του διευκρινίσεις της 4ης Ιουλίου 2017 ως προς το δικό του Πλαίσιο της 30ης Ιουνίου 2017. 

Ψάχνοντας το όλο θέμα δημοσιογραφικά, τέθηκαν υπόψη μου δυο εκδοχές: 

Πρώτον, ότι ο Γενικός Γραμματέας γνωρίζοντας την κάθετη θέση της Άγκυρας ως προς την κατάργηση των Εγγυήσεων, δεν θέλησε να «κλείσει» τις πόρτες για ενδεχόμενο επανέναρξης διαλόγου. 

Δεύτερον, ότι ο Γενικός Γραμματέας, απλούστατα αντιλήφθηκε πως δεν μπορεί να πάει «κόντρα» στην Άγκυρα στο συγκεκριμένο θέμα και αναδιπλώθηκε. 

Υπάρχει όμως και μια άλλη εκδοχή. Ότι οι διευκρινίσεις που δόθηκαν από τον ίδιο τον Αντόνιο Γκουτέρες, την 4η Ιουλίου 2017, ΔΕΝ έχουν καταγραφεί πουθενά και συνεπώς δεν αποτελούν ΕΠΙΣΗΜΟ έγγραφο

Όποιο και αν ισχύει όμως, η ουσία παραμένει και παραμένει μάλιστα χωρίς να ξεκαθαρίζεται: 

Ότι το Πλαίσιο Γκουτέρες παραμένει αδιευκρίνιστο μέχρι σήμερα, αφού ο ίδιος (ο γγ του ΟΗΕ) που το διευκρίνισε την 4η Ιουλίου 2017 αρνείται να επιβεβαιώσει τις δικές του διευκρινίσεις! 

Είναι κατανοητό ότι θα ακουστεί «κλισέ κυπριακό» αν κάποιος προσπαθήσει να επιρρίψει ευθύνη στον Γενικό Γραμματέα. Και η Στήλη αρκετές φορές σημείωσε την διαφωνία της με τις καθολικές προσεγγίσεις που ακούγονται διαχρονικά στα του κυπριακού που θέλουν τον εκάστοτε Γενικό Γραμματέα και τον εκάστοτε Αντιπρόσωπό του για το κυπριακό να ευθύνεται για το όποιο αδιέξοδο. Και εξού ακριβώς όταν προκύψει πραγματική ανάγκη να το πράξεις, χάνεται η έξωθεν καλή μαρτυρία διότι ούτως ή άλλως τους κατηγορείς όλους και πάντα.

Όμως επί του συγκεκριμένου ζητήματος, όντως προκύπτουν ερωτήματα, με το κυριότερο να είναι, γιατί ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ δεν ξεκαθαρίζει τα πράγματα και με την στάση του κάνει τα απλά, δύσκολα

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Διότι αν ο Αντόνιο Γκουτέρες επαναλάβει τις διευκρινίσεις της 4ης Ιουλίου για το Πλαίσιο του (σε σημερινή μας ανάλυση αναδημοσιεύουμε τις ουσιαστικότερες διαφορές μεταξύ του Πλαισίου της 30ης Ιουνίου και του Πλαισίου κατόπιν διευκρινίσεων της 4ης Ιουλίου 2017)  τότε ουσιαστικά σφυρίζει τον τελικό γύρο των διαπραγματεύσεων, στον οποίο οι δυο πλευρές θα πρέπει να τοποθετηθούν οριστικά και θα διαφανούν και οι πραγματικές προθέσεις. Τόσο της Ελληνοκυπριακής πλευράς όσο και της Τουρκοκυπριακής πλευράς. 

Δεν γίνεται και δεν νοείται να βρισκόμαστε μπροστά από οριστική και τελική κατάρρευση της ΔΔΟ όπως αυτή προτείνεται και συζητείται εδώ και τέσσερεις δεκαετίες και να μην υπάρχει ένας άνθρωπος να θέσει τα ζητήματα κατά τελεσίδικο τρόπο, ώστε στο κάτω, κάτω να ξέρουμε και τι γίνεται. Είτε οι δυο πλευρές θα συμφωνήσουν, είτε οι δυο πλευρές θα πρέπει να σκεφτεί η κάθε μια κατά πόσο τελικά θέλει επανένωση και αν ναι βάσει ποιου μοντέλου λύσης θα επέλθει η επανένωση. 

ad2mobile

Οι επιλογές βεβαίως δεν είναι αρκετές. Είναι μόνο τρεις. Είτε λύση επανένωσης ή μέσω αυτού του μοντέλου της ΔΔΟ ή μέσω άλλου μοντέλου, είτε συνέχιση του στάτους κβο με ό,τι αυτό συνεπάγεται χρόνο με το χρόνο, είτε λύση διχοτόμησης. 

Τα Ηνωμένα Έθνη πάντως δεν φαίνεται να ενοχλούνται με το status quo, όπως ούτε κι’ εμείς αλλά ούτε και οι Τουρκοκύπριοι απ’ ότι όλα δείχνουν… 

article 1