Από την άρνηση της Λαγκάρντ στην πειθαρχία του Χάρη Γεωργιάδη

Είναι δύσκολος ο δρόμος της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά παραμένει για την Κύπρο μονόδρομος

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ

Ως ιδιαίτερα φιλόδοξο μπορεί να χαρακτηριστεί το τριετές δημοσιονομικό πλάνο του Υπουργείου Οικονομικών, που δημοσιεύθηκε κατά την περασμένη εβδομάδα, το οποίο μεταξύ άλλων υπαγορεύει συνεχή πλεονάσματα στον κρατικό προϋπολογισμό και μάλιστα σε ποσοστό 3%, 2,4% και 2,2% αντίστοιχα για φέτος και τα επόμενα δύο χρόνια. 

Βεβαίως, πολλοί εσωτερικοί παράγοντες (όπως η πορεία του τουρισμού, των ακινήτων και των επαγγελματικών υπηρεσιών) καθώς και αστάθμητοι εξωγενείς παράγοντες, όπως για παράδειγμα ενός νέου κύκλου, μακράς οικονομικής επιβράδυνσης ή και ύφεσης, αποτελούν παράγοντες που μπορούν -όχι δύσκολα- να ανατρέχουν τους σημερινούς σχεδιασμούς. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

Σε κάθε περίπτωση ο προσανατολισμός, η στόχευση και ο σχεδιασμός αποτελούν σημαντικά στοιχεία που χαράζουν πορεία για την οικονομία και αυτή η πορεία είναι θετική. Η προσήλωση στον στόχο των επαναλαμβανόμενων πλεονασμάτων, μέσω νοικοκυρεμένων προϋπολογισμών, αποτελεί ένα μάθημα που η Κύπρος φαίνεται να έχει πάρει από την οικονομική κρίση και το Μνημόνιο. Ένα μάθημα που πήρε και η Ελλάδα παρόλο που χρειάστηκε περισσότερο χρόνο, μεγαλύτερο κόστος και αρκετές συγκρούσεις μέχρι η κυβέρνηση Τσίπρα να πεισθεί ότι η «πολιτική υπερβολικών πλεονασμάτων» ήταν ουσιαστικά λογική πολιτική διαχείρισηε των δημοσίων οικονομικών. 

Παράλληλα, η κρίση έδωσε μαθήματα -σε κάποιες περιπτώσεις με τον δύσκολο τρόπο- και σε άλλες χώρες, αφού εάν ανατρέξει κάποιος στα σχετικά στοιχεία της Eurostat θα παρατηρήσει ότι πολλές χώρες έχουν περιορίσει σημαντικά τα ελλείμματα ή και καταγράφουν, έστω και οριακά, πλεονάσματα. Πάντως, μέχρι να κτιστεί η συγκεκριμένη κουλτούρα η Ευρώπη πέρασε από διάφορα στάδια, με πρώτο αυτό της άρνησης σε σχέση με τη δημοσιονομική πειθαρχία. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που θυμάμαι είναι αυτό της Γαλλίας, η οποία με Πρόεδρο τον Νικολά Σαρκοζί και Υπουργό Οικονομικών, τη σημερινή επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, προ δεκαετίας κατέγραψε ελλείμματα-σοκ. Μάλιστα, μέχρι να μπει σε τροχιά δημοσιονομικής περισυλλογής η Λαγκάρντ δήλωνε και δημοσίως πως δεν την ενδιέφερε τόσο το ύψος του χρέους ή το υψηλό έλλειμμα, αλλά προτεραιότητα στην πολιτική της ήταν η τόνωση της ανάπτυξης.

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Αφού έπαθε, έμαθε -όπως συνήθως συμβαίνει- και επιχείρησε τόσο στην ουσία, όσο και επικοινωνιακά να πείσει ότι η Γαλλία επρόκειτο να συμμαζευτεί. Βέβαια, ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός μίας δεξιάς κυβέρνησης, σε περίοδο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και με τους Γάλλους να είχαν ήδη βιώσει στο πετσί τους τις επιπτώσεις (η ανεργία παραμένει μέχρι σήμερα υψηλή στη χώρα, με το ποσοστό να κινείται εδώ και χρόνια μεταξύ 9% και 10%) οδήγησε στην ήττα από το κεντροαριστερό κόμμα του Φρανσουά Ολαντ. 

Είναι δύσκολος ο δρόμος της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά παραμένει για την Κύπρο μονόδρομος. Ένας μονόδρομος οποίος θα πρέπει να ακολουθείται πιστά τα επόμενα χρόνια και θα πρέπει παράλληλα να συνδυαστεί με πραγματικές μεταρρυθμίσεις, διεύρυνση και καλύτερη στόχευση της κοινωνικής πολιτικής και τεχνολογική αναβάθμιση.  

Ανδρέας Κωστουρής
 
214
Thumbnail

Υποτονικό είναι μέχρι στιγμής το ενδιαφέρον για ένταξη στο Σχέδιο Εστία, ένα σχέδιο το οποίο από πολλούς χαρακτηρίστηκε -μεταξύ άλλων- ως γενναιόδωρο, τόσο ως προς το ποσοστό της στήριξής που παρέχει όσο και προς το εύρος των περιπτώσεων που καλύπτει. Παρόλα αυτά το κατά τ’ άλλα γενναιόδωρο σχέδιο δεν αποδεικνύεται ως τέτοιο στην πράξη, αφού κανονικά οι δικαιούχοι θα έπρεπε τρέχοντας να αιτούνταν ένταξη σε αυτό. 

ad1mobile

Μάλιστα, ακόμη πιο έντονα κάποιοι έλεγαν ή και συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι με τα κριτήρια ένταξης που τίθενται στηρίζει και πολλούς στρατηγικούς κακοπληρωτές, οι οποίοι έχουν σήμερα την ευκαιρία να διευθετήσουν μη εξυπηρετούμενο δανεισμό τους παρόλο που για χρόνια εκμεταλλεύτηκαν το σύστημα.

 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Καλά μετά από δύο παραγράφους για το Σχέδιο Εστία που κολλά ο τίτλος με τους Ντάλντον θα σκεφτεί κάποιος! Σε όσους είναι φαν, όπως και εγώ, του πλέον γνωστού καουμπόι στον κόσμο των καρτούν, του Λούκυ Λουκ, σίγουρα ξέρουν και τους αδελφούς Ντάλντον, τους αμετανόητους ληστές που ήταν ταγμένοι στην παρανομία και την απάτη. Ε, λοιπόν, γράφοντας αυτό το άρθρο και θέλοντας να καταλήξω στον χρόνο που στερεύει για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές ήρθαν στο μυαλό μου αυτοί οι τέσσερεις -και ξεκαρδιστικά αστείοι- ληστές. 

Γιατί όμως; Διότι βλέπω πολλά κοινά χαρακτηριστικά των Ντάλντον με τους στρατηγικούς κακοπληρωτές: 

1. Μαθημένοι μια ζωή στην απάτη, το ψέμα και τις μηχανορραφίες. 

2. Αμετανόητοι ληστές που το μόνο που σκέφτονταν ήταν οι τρόποι να δραπετεύσουν από τη φυλακή και να ξεγλιστρήσουν από τα χέρια του -διαχρονικά- αποτελεσματικού Λούκυ Λουκ. 

3. Η συμπεριφορά τους έμοιαζε πιο λογική όταν σε κάποιο επεισόδιο εμφανίστηκε η μητέρα Ντάλντον, η οποία ήταν πανομοιότυπου χαρακτήρα αν και σε υπερθετικό βαθμό με τους υιούς της. Έτσι έμαθαν για χρόνια ολόκληρα να λειτουργούν. 

Δε φαντάζομαι κάποιος να διαφωνεί ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις αναλογίες και κάνοντας τις αντιστοιχίες των Ντάλντον με πρόσωπα και καταστάσεις της κυπριακής κοινωνίας, οι διαφορές είναι ελάχιστες από τη ζωή των καρτούν με τη δική μας πραγματικότητα. 

Σε ένα από τα καλύτερα επεισόδια του Λούκυ Λουκ οι Ντάλντον αποφυλακίζονται υπό όρους και τους δίνεται περίοδος χάριτος ενός μηνός, εντός της οποίας θα έπρεπε να παραμείνουν τίμιοι και να βρουν μια αξιοπρεπή δουλειά, σε διαφορετική περίπτωση θα γύριζαν στη φυλακή. Κάπως έτσι συμβαίνει και με τους «Κυπραίους» Ντάλντον στην περίπτωση του Εστία. Προφανώς κάποιοι από αυτούς που μπορούν να επωφεληθούν του σχεδίου εντάσσονται στη μεγάλη -όπως αποδεικνύεται- κατηγορία των στρατηγικών κακοπληρωτών. Για χρόνια στην παρανομία, την αδιαφορία και τον εμπαιγμό του συστήματος τους δίνεται μια ευκαιρία να διευθετήσουν τις οφειλές τους και βεβαίως να προστατεύσουν την κύρια κατοικία τους. 

Στην αντίστοιχη ευκαιρία που δίνεται στους Ντάλντον, οι τέσσερεις ληστές  αποφασίζουν να δημιουργήσουν μια τράπεζα και παρά την αρχική δυσπιστία του κόσμου, έπεισαν ότι ήταν τίμιοι με αποτέλεσμα πολίτες να εμπιστευτούν την τράπεζά τους. Όταν βέβαια θεώρησαν ότι παρήλθε ο μήνας κατά τον οποίο έπρεπε να παραμείνουν τίμιοι σήκωσαν τα λεφτά από το χρηματοκιβώτιο και επιχείρησαν να διαφύγουν. Βεβαίως, ο Λούκυ Λουκ ως συνήθως τους συνέλαβε και τους επέστρεψε εκεί που τους άξιζε, δηλαδή στη φυλακή.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το Σχέδιο Εστία. Οι «δικοί» μας Ντάλντον επιχειρούν να μπουν στο σχέδιο είτε προσπαθώντας για άλλη μια φορά να κοροϊδέψουν το σύστημα είτε αποκρύβοντας περιουσία υπό τον φόβο να τα χάσουν (Ναι! Αυτήν που έφτιαξαν για χρονιά, χωρίς να πληρώνουν τα δάνειά τους). Άλλοι δεν μπαίνουν καν στον κόπο, αφού έτσι κι αλλιώς τόσα χρόνια «μια χαρά» τα κατάφερναν. Όπως αντίστοιχα ο Λούκυ Λουκ οδήγησε τους Ντάλντον στη φυλακή, τόσο το κράτος όσο και οι τράπεζες, θα πρέπει να δείξουν μηδενική ανοχή στους Ντάλντον της κυπριακής κοινωνίας, γιατί αποδεικνύεται πλέον ξεκάθαρα ότι δεν συμμορφώνονται, δεν θέλουν, δεν μπορούν, έτσι έμαθαν κι έτσι συνεχίζουν να κάνουν. 

ad2mobile

Οι Ντάλντον, πάντως, έχασαν ό,τι πιο πολύτιμο είχαν, που ήταν η ελευθερία τους…


 

article 1