Κυβέρνηση και κυβερνών κόμμα έκαναν τα πάντα για να έρθουν δεύτεροι, το Σύμπαν έκανε τα πάντα για να έρθει ο ΔΗΣΥ δεύτερος αλλά το ΑΚΕΛ δεν έκανε τίποτα για να μην έρθει δεύτερο… 


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Πέραν από τα προφανή, τα υψηλά ποσοστά δηλαδή της ΕΔΕΚ, του ΕΛΑΜ και της ΔΗΠΑ (σχετικά όλα), αν είναι κάτι που πολιτικά προκαλεί ενδιαφέρον είναι η πρώτη και η δεύτερη θέση του κομματικού χάρτη, η οποία δεν άλλαξε. Παρέμεινε η ίδια, με τον ΔΗΣΥ να είναι πρώτο κόμμα (έστω και με ισχυρές απώλειες) και το ΑΚΕΛ στη δεύτερη θέση με φαινομενικά βήματα προς τα πάνω. 

Αυτό που προκαλεί απορία, αλλά και θα πρέπει φαντάζομαι να προκαλεί και προβληματισμό στο ΑΚΕΛ (αν όχι τότε τα πράματα είναι χειρότερα), είναι το εξής: Αν υπό αυτές τις συγκυρίες και περιστάσεις ο ΔΗΣΥ παρέμεινε πρώτο κόμμα ή αν θέλετε να το αντιστρέψουμε, αν υπό αυτές τις συγκυρίες και περιστάσεις το ΑΚΕΛ δεν κατάφερε να έρθει πρώτο κόμμα, τότε αυτή η εξίσωση κρύβει δυνητικές απαντήσεις για το μέλλον του κομματικού χάρτη. 

Απόρροια του εκλογικού αποτελέσματος, συνεπακολουθούμενη των πιο πάνω, είναι και το εξής ερώτημα: Μήπως το ΑΚΕΛ δεν διαθέτει τη δεξαμενή, δεν διαθέτει την δυναμική, δεν διαθέτει την πολιτική, για να καταστεί ξανά η πρώτη δύναμη του τόπου;

Διότι τι μπορεί να πει κανείς, όταν όλη σχεδόν η Κύπρος, όταν όλοι σχεδόν οι πολίτες -αν δεν ήταν «απόλυτα αρνητικοί»- ήταν τουλάχιστον «αρκετά αρνητικοί» να πιστώσουν την νυν διακυβέρνηση Αναστασιάδη με θετικό πρόσημο αλλά την ίδια στιγμή το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποτυγχάνει να αναδειχθεί σε πρώτη δύναμη, όταν μάλιστα το κυβερνών κόμμα χάνει σχεδόν 9 ποσοστιαίες μονάδες;

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Οι συγκυρίες πέραν από ευνοϊκές. Τα δεδομένα πέραν από ευνοϊκά. Τα γεγονότα ευνοϊκά υπέρ του δέοντος. Και όμως το ΑΚΕΛ έλαβε 77,241 έναντι των 81,539 ψήφων του ΔΗΣΥ. 

Δηλαδή, 4,298 ψήφους λιγότερες απ’ ότι το κυβερνών κόμμα. Δεν θα υπεισέλθω στις «υποεξισώσεις» και υποσημειώσεις ότι στις 77,241 ψήφους περιλαμβάνονται και οι Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι βοήθησαν το ΑΚΕΛ κατά 4,076 ψήφους. Τουτέστιν χωρίς τις ψήφους των τ/κ η διαφορά των δυο κομμάτων εκτοξεύεται στις 8,374 ψήφους. Ούτε θα σημειώσω ότι στις προηγούμενες ευρωεκλογές (2014) το ΑΚΕΛ έλαβε 69,852 ψήφους στις συνολικές 258,914 έγκυρες ψήφους, ποσοστό τότε 26,98% και κατ’ επέκταση αφαιρώντας τις ψήφους των τ/κ η διαφορά μεταξύ 2014 και 2019 για το ΑΚΕΛ είναι μόλις στις 3,313 ψήφους επιπλέον. Ούτε και θα επισημανθεί ότι κατ’ αντιστοιχία των έγκυρων ψήφων του 2014 με του 2019 το ΑΚΕΛ λογικά το 2019 θα έπρεπε να είχε λάβει 75,793 ψήφους (χωρίς τις ψήφους των Τ/κ) για να «βρίσκεται στα ίσα του» αλλά έλαβε 73,165 ψήφους, δηλαδή κατ’ αντιστοιχία και κατ’ αναλογία των έγκυρων ψήφων τότε (2014) με σήμερα (2019), 2,628 λιγότερες ψήφους.

>>> Διαβάστε ακόμη: Η αριθμητική & πολιτική ανάγνωση των ποσοστών των ευρωεκλογών  <<<

Εν ολίγοις, το ΑΚΕΛ, 
-    Με δυο υπουργούς της κυβέρνησης Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ υπό παραίτηση
-    Με το πόρισμα του Συνεργατισμού
-    Με το κυπριακό στο τέλμα 
-    Με τον serial killer να συγκλονίζει το παγκύπριο 
-    Με τις άστοχες δηλώσεις που έγιναν 
-    Με τα λάθη και παραλείψεις της Κυβέρνησης 
-    Με την έστω λανθασμένη επικοινωνιακή τακτική του ΔΗΣΥ
-    Με το ΕΛΑΜ να αυξάνεται αντλώντας ψήφους από το ΔΗΣΥ 
-    Με όλη σχεδόν την κοινωνία να τάσσεται κατά της κυβέρνησης και ΔΗΣΥ 
-    Με όλη σχεδόν την δημόσια υπηρεσία να είναι αρνητική προς την κυβέρνηση λόγω και της πρόσφατης εξέλιξης με τις παράνομες αποκοπές των μισθών, 
-    Με την έστω φθορά της εξουσίας του ΔΗΣΥ και Αναστασιάδη που βρίσκονται επί 6,5 συνεχή έτη στην εξουσία 
-    Με την πτώση 8.73% του ΔΗΣΥ, 

δεν κατάφερε να έρθει πρώτο κόμμα!!! 

Τότε το θέμα μάλλον δεν είναι του ΔΗΣΥ αλλά του ΑΚΕΛ. 

Όταν υπό αυτές τις περιστάσεις ως Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν πετυχαίνεις την πρωτιά, πότε θα την πετύχεις; 

Όταν με μίνιμουμ δώδεκα αρνητικά της Κυβέρνησης και του ΔΗΣΥ δεν πετυχαίνεις να τους ξεπεράσεις, τότε διερωτώμαι πραγματικά αν αξίζει καν να το συζητάμε. 

Όταν Κυβέρνηση και κυβερνών κόμμα «έκαναν τα πάντα» για να έρθουν δεύτεροι, όταν το Σύμπαν έκανε τα πάντα για να έρθει ο ΔΗΣΥ δεύτερος αλλά το ΑΚΕΛ δεν έκανε τίποτα για να μην έρθει δεύτερο… τότε αξίζει να κάνουμε και αναλύσεις; 

Αλήθεια. Το ΑΚΕΛ γιατί δεν ήρθε πρώτο; 

Μήπως τελικά το ΑΚΕΛ έχει πλέον σφραγίσει την δεύτερη θέση χωρίς προοπτικές πρωτιάς; Μήπως οι πολίτες αντιλήφθηκαν πώς παρά τα τόσα κακά μιας δεξιάς διακυβέρνησης, δεν εμπιστεύονται επ' ουδενί ξανά την αριστερά; 

>>> Αρθρογραφία Brief <<<

Ερωτήματα… Τα οποία σίγουρα δεν μπορούν να απαντηθούν μετά βεβαιότητας τώρα. Ερωτήματα, τα οποία θα απαντηθούν στις επόμενες βουλευτικές του 2021 και σίγουρα στις προεδρικές εκλογές που ακολουθούν το 2023. 

Ωστόσο τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών θα πρέπει να έχουν ΗΔΗ σημάνει ισχυρότερο συναγερμό στην Εζεκία Παπαϊωάννου, απ’ ότι στην Πινδάρου. Αν όχι, τότε θα πρέπει να σημειώσουμε πως στην προκειμένη, σίγουρα ….ο γιαλός δεν είναι στραβός!!!


Υγ. Τα ανωτέρω δεν δικαιολογούν πανηγυρισμό στην Πινδάρου. Τουναντίον… Διότι η Πινδάρου σε αυτές τις εκλογές έχασε. Και ως «χαμένες εκλογές» πρέπει να τις αντιμετωπίσουν και να τις εξετάσουν… 
 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
131
Thumbnail

Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου». Δεν μπορεί να είναι μια με την Μόσχα και μια με την Ουάσιγκτον. Θα πρέπει να επιλέξει… ο Νίκος Χριστοδουλίδης ως ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας έχει υποχρέωση να προωθήσει και να αναπτύξει αυτό τον διάλογο αλλά να ληφθούν και αποφάσεις…

ad1mobile



ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Παλαιότερα η Στήλη είχε τοποθετηθεί επί του θέματος «Πρότασης Μενέντεζ». Και είχε επισημάνει ότι η άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κύπρο δεν ήταν το σημαντικότερο σημείο της Πρότασης. Γιατί; Προφανές. Διότι η Κύπρος είτε με εμπάργκο είτε χωρίς δεν πρόκειται να παραγγείλει είτε Apache είτε F-35. Η ουσία της Πρότασης Μενέντεζ δεν ήταν/είναι η άρση του εμπάργκο αλλά ότι η Κύπρος μεταφέρεται εντός του κυκεώνα αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Και ότι η «Νήσος μας» θα πρέπει λίαν συντόμως να επιλέξει μεταξύ των στρατοπέδων: ΗΠΑ ή Ρωσία; 

Πριν λίγες μέρες είχα την ευκαιρία να έχω μια συνέντευξη με τον ΓΓ του ΑΚΕΛ (δημοσιεύεται σήμερα. Διαβάστε την εδώ). Τον οποίο και ρώτησα, ποιες είναι οι ενστάσεις του ΑΚΕΛ στην Πρόταση Μενέντεζ. 

Ομολογουμένως ο Άντρος Κυπριανού είπε κάποια επιχειρήματα και έθεσε κάποια ερωτήματα, τα οποία δύσκολα απαντώνται. Όπως: Ποιο το αντάλλαγμα που θα λάβει η Κυπριακή Δημοκρατία να δεθεί στο άρμα των ΗΠΑ; Το εμπάργκο;

Και έχει δίκαιο. Όπως είπαμε πιο πάνω το θέμα του εμπάργκο είναι μια άνευ ουσίας. Δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία, πέραν της πολιτικής σημειολογίας. 

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Είπε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ: «Το εμπάργκο δεν έπρεπε καν να μας είχε επιβληθεί. Εισέβαλε η Τουρκία στην Κύπρο, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούσαν όλα αυτά τα χρόνια να πουλούν εξοπλισμό στην Τουρκία, αλλά στο θύμα που είμαστε εμείς, έβαλαν εμπάργκο. Αστεία πράγματα. Δεν έπρεπε να υπάρχει και θα έπρεπε να καταργηθεί. Το ερώτημα είναι με πιο αντίτιμο θα δεχτούμε να καταργηθεί αυτό το εμπάργκο. Θα προσδεθούμε στο άρμα των Ηνωμένων Πολιτειών; Θα επιτρέψουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες την αντιπαράθεση που έχουν με την Ρωσία, να την μεταφέρουν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, διότι περί τούτου πρόκειται».

Παράλληλα ο Άντρος Κυπριανού προειδοποιεί ότι η Ρωσία θα αντιδράσει «και μάλιστα έντονα». 

Είναι λογικό. Δεν είναι; Προσέξετε ποια είναι η κατάσταση τώρα: Μια χώρα, η Κύπρος, δεν ανήκει ούτε στο ΝΑΤΟ ούτε στον Συνεταιρισμό αλλά ούτε και σε κάποιο συνασπισμό Ρωσικών συμφερόντων. Η ίδια, η Κύπρος, επιχειρηματολογεί ότι έχει καλές σχέσεις και με τις ΗΠΑ και με την Ρωσία. 

Αλλά, το κύριο ερώτημα παραμένει. Που ανήκουμε τελικά; Που ανήκει η Κύπρος; Στην Δύση ή στην Ανατολή; Διότι η «μέση» (οι Αδέσμευτοι) έχει καταργηθεί. Ήταν όντως μια εύκολη λύση το «ούτε απ’ εκεί ούτε απ’ εδώ αλλά πότε απ’ εκεί πότε απ’ εδώ». Ο «επιτήδειος ουδέτερος», ήταν στις πλείστες των περιπτώσεων ο προνομιούχος, ασχέτως αν ούτε και αυτός ο ρόλος «μας βγήκε» ως Κύπρος. Τουναντίον ίσως να πληρώνουμε το τίμημα από το 1974 για αυτό τον ρόλο που επιλέξαμε. 

Αλλά βρισκόμαστε στο 2019. Από το 2004 βρισκόμαστε στην ΕΕ. Και μάλλον έως το 2020 θα πρέπει να επιλέξουμε και κάτι άλλο: 

Θα βρεθούμε στο ΝΑΤΟ; Ή θα βρεθούμε απέναντι; Μαζί με τη Ρωσία; Η μέση λύση πλέον δεν υπάρχει. Και σε αυτό διαφωνούμε με τον ΓΓ του ΑΚΕΛ αλλά διαφωνούμε και με την Κυβέρνηση, η οποία ούτε και αυτή λαμβάνει ξεκάθαρες αποφάσεις ως προς τούτο. Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου». Δεν μπορεί να είναι μια με την Μόσχα και μια με την Ουάσιγκτον. Θα πρέπει να επιλέξει. 

>>> Αρθρογραφία Brief <<<

Αλλά ο Άντρος Κυπριανού έχει δίκαιο και στο εξής: «Με ποιο αντάλλαγμα;» 

Η Στήλη έχει τοποθετηθεί και επί τούτου: Όντως. Θα πρέπει το δίλημμα να μεταφερθεί και στην ίδια την  Ουάσιγκτον. Διότι και αυτή θα πρέπει να απαντήσει τι θα πράξει η ίδια για την Κύπρο. Δηλαδή, η Κύπρος θα επιλέξει το ΝΑΤΟ αλλά την ώρα της κρίσης (είδε πχ λύση στο Κυπριακό), η Ουάσιγκτον θα παίζει αυτή τον επιτήδειο ουδέτερο; 

Όλα αυτά θα πρέπει λίαν συντόμως να ξεκαθαριστούν. 

ad2mobile

Και ο Νίκος Χριστοδουλίδης ως ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας έχει υποχρέωση να προωθήσει και να αναπτύξει αυτό τον διάλογο αλλά να ληφθούν και αποφάσεις: 

Είτε Ουάσιγκτον, είτε Μόσχα. Πρέπει να αποφασίσουμε. 

article 1