ΑΠΟΨΗ: Ανοικτή επιστολή: Ελλάδα Vs Τουρκίας ή Τουρκία Vs Ελλάδας;

Προς διαχρονικά προβληματισμένους, επιστολής δεύτερης, το ανάγνωσμα…

ΓΡΑΦΕΙ Η 
ΕΛΕΝΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ*


Σαφέστατα Τουρκία Vs Ελλάδας. H Ελλάδα παίζει εκτός έδρας, και ας ήταν κάποτε η κατεξοχήν της έδρα η Κωνσταντινούπολη.

Δεν ξέρω αν ξέρετε αλλά εγώ ξέρω και μάλιστα με απόλυτη βεβαιότητα γιατί πήγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός στην Τουρκία. Πήγε για να κερδίσει ένα παιχνίδι εκτός έδρας. Ναι! Αυτό είναι το μοναδικό δεδομένο.

Τον κατηγορούν για διάφορα, πολλά  από αυτά αδιάφορα. Είναι γιατί δεν ξέρουν την μυστική του αποστολή. Αν κρίνω σκόπιμο θα σας την αποκαλύψω στο τέλος.

Το δίωρο σκληρό παιχνίδι στην Άγκυρα,  πότε στα καρέ της μιας και πότε στα καρέ της άλλης ομάδας δεν απέδωσε καρπούς καθώς οι ψυχρές χειραψίες, η έκδηλη  αμηχανία και η νευρικότητα των δύο πλευρών, με τα «παγωμένα» χαμόγελα να κυριαρχούν εντός και εκτός της μικρής περιοχής δεν οδήγησε στο ποθητό σκοράρισμα. Υποχρεωτικές αλλαγές στη σύνθεση με την ενίσχυση από τις εκατέρωθεν αντιπροσωπίες δεν άλλαξε ούτε το σκορ ούτε και την εικόνα του παιχνιδιού.

>>> ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ & ΕΡΕΥΝΕΣ BRIEF <<<

Ξέρω με βεβαιότητα όμως, πως την διαφορά την έκανε το δείπνο στην Άγκυρα με τον Ερντογάν. Όχι,  η παρουσία του Βαρθολομαίου στο Δείπνο δεν κατάφερε να στρέψει το σκορ υπέρ της Ελλάδας. Αντίθετα επιβάρυνε την άμυνα της Ελλάδας ενισχύοντας την επιθετική γραμμή της Τουρκίας και του Ταγίπ ο οποίος κατά το φαίνεσθαι δείχνει σεβασμό στον Οικουμενικό Πατριάρχη, λέμε τώρα. 1-0 καθαρό και χωρίς καμία αμυντική αντίσταση.

Και μεταφέρεται στη συνέχεια η δράση στην Αγία Σοφία. Η οποία αντιμετωπίζεται ως ένα αρχιτεκτονικό θαύμα. Μια δήλωση- ελπίζω για παραπλάνηση- που όμως ήταν σαφέστατο και ξεκάθαρο αυτογκόλ. «Είμαι χαρούμενος». Τώρα που την βρήκε τη χαρά αναρωτιέμαι! Κάνει η δήλωση τη διαφορά και το σκορ γίνεται σαφέστατα 2-0. Και μάλιστα με αυτογκόλ.

Και μετά; Έρχονται τα πάνω κάτω. Μια μαύρη γάτα! Αν είναι δυνατόν! Ξένος δάκτυλος σαφέστατα. Και το σκορ γίνεται 3-0. Μα πραγματικά, πόση γκαντεμιά; Δεν μας ήθελε η μπάλα. Τέλος. 

Ευτυχώς ακολούθησε η λειτουργία στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας, στη Θεολογική σχολή της Χάλκης, η ξενάγηση στους χώρους στους οποίους ο τελευταίος πρωθυπουργός που βάδισε ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, η επίσκεψη στην περίφημη βιβλιοθήκη με τους ελληνικότατους τίτλους. Και το σκορ γίνεται 3-2. Γιατί καμία άτοπη δήλωση δεν έγινε. Γιατί συζητήθηκε και ένα πάρε δώσε για την επαναλειτουργία της σε σχέση με τους Μουφτήδες της Θράκης. Ίδωμεν. Τους πιάσαμε στον ύπνο και σκοράραμε διπλό.

Έλα όμως που στη συνέχεια απαίτησαν και τους 8 αξιωματικούς / «Γκιουλενιστές-Τρομοκράτες» γιατί η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει λιμάνι τρομοκρατίας και με νέο θεαματικό γκολ μεγάλωσαν τη διαφορά και φτάσαμε αισίως στο 4-2.

>>> ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΤΗΝ Brief <<<

Δηλώσεις από την ελληνική πλευρά για κοινό αγώνα Τουρκίας- Ελλάδας, κατά της τρομοκρατίας (!), και επαναδιατύπωση της πρόθεσης μας και της καλής μας διάθεσης να λύνουμε τα προβλήματα με επικοινωνία και διάλογο (όπως ακριβώς και το Μακεδονικό), την ώρα που οι απειλές, τα σκληρά μαρκαρίσματα, τα κτυπήματα κάτω από τη μέση, η περιδιάβαση σε ΑΟΖ και οι προειδοποιήσεις να κάτσουμε φρόνιμα αλλιώς τα κανόνια του «Μπαρπαρόζ» που καραδοκούν και καιροφυλακτούν σε αλλότρια χωρικά ύδατα θα ανάψουν, έκανα τη διαφορά στο σκορ τεράστια και την έφτασαν στο 6-2.

Αλλά, και εδώ είναι η μεγάλη έκπληξη, τους την φύλαγε η ελληνική ομάδα για το τέλος τη μεγάλη ανατροπή. Στο πι και φι, χωρίς να το πάρει κανένας χαμπάρι (σκόπιμη η επιλογή της τουρκικής λέξης) μπήκε στο γήπεδο, με τα διακριτικά της ελληνικής ομάδας, ως τελευταία αλλαγή, ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Δραγάσης Παλαιολόγος. Μαρμάρωσαν όλοι στις θέσεις τους, λες και δεν είχαν ξαναδεί μαρμαρωμένο να παίζει ποδόσφαιρο! Στα λίγα λεπτά που έμεναν μέχρι τη λήξη μετέτρεψε τη συντριπτική  ήττα σε ισοπαλία 6-6.

Αναμένουμε λοιπόν το επαναληπτικό παιχνίδι, αν και όποτε γίνει, για να καθοριστεί ο νικητής.

Φαντάζομαι καταλάβατε και τον σκοπό της επίσκεψης. Σωστά. Να ξεμαρμαρώσει ο μαρμαρωμένος και να ανακτήσει την αυτοκρατορία και την Κωνσταντινούπολη!

Βλέπετε ο Έλληνας Πρωθυπουργός αναζητεί το θαύμα όπως και εγώ. Ή έστω ένα θαυματοποιό για να ξυπνήσει τον μαρμαρωμένο βασιλιά.

Υ.Γ. Τον ξεμαρμαρώσαμε τον Παλαιολόγο. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν έπεισε τον Πρωθυπουργό πως τα θαύματα δεν είναι αρκετά και πως χρειάζεται να βάλει και εκείνος το χεράκι του για να αλλάξουν οι ισορροπίες και να πάρουμε επιτέλους την ρεβάνς.

Υπογραφή: Ρομπέν των Χαμένων Θαυμάτων

*Η Έλενα Περικλέους είναι Εκπαιδευτικός / Συγγραφέας 

Έλενα Περικλέους
 
95
Thumbnail

...Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό όμως από την πολιτική ηγεσία είναι άλλο: ότι σιγά, σιγά φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, όπου η Λευκωσία θα πρέπει να επιλέξει, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας.

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Δεν ξέρω αν είδατε ή αν διαβάσετε το σχέδιο νόμου για αναδιαμόρφωση της στρατηγικής των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Αν δεν το ακούσατε με αυτή τη μορφή, σίγουρα το ακούσατε ως «άρση του εμπάργκου των ΗΠΑ για πώληση όπλων στην Κύπρο». (Και λογικό. Διότι έτσι «διαφημίστηκε» ή έτσι «πλασαρίστηκε» από τα πλείστα ΜΜΕ. «Όπλα», «Εμπάργκο», «ΗΠΑ», «Κύπρος», «Τουρκία», «Πόλεμος» κτλ είναι λέξεις κλειδιά, ξέρετε, για τα κλικς).

Όπως και να έχει, αυτό το περιβόητο θέμα, σωστά έγινε περιβόητο και κακώς δεν προβλήθηκε ακόμη περισσότερο. Όχι όμως για την άρση του εμπάργκο πώλησης όπλων προς Κύπρο. Αλλά για τα άλλα που περιέχει το Σχέδιο Νόμου, τα οποία είναι πολύ πιο σημαντικά από αυτή την μπούρδα με το εμπάργκο όπλων (ωσάν και τώρα η Κύπρος θα παραγγείλει ελικόπτερα Apache ή μαχητικά F35). 

Το σχέδιο νόμου (Eastern Mediterranean Security and Energy Act of 2019) πέραν της άρσης του εμπάργκο προνοεί: 

  • πρόταση για ίδρυση ενός Ενεργειακού Κέντρου ΗΠΑ – Ανατολικής Μεσογείου προς διευκόλυνση της ενεργειακής συνεργασίας Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ,
     
  • πρόταση για στρατιωτική βοήθεια (FMF) ύψους 3.000.000 δολαρίων προς την Ελλάδα,
     
  • πρόταση για χορήγηση βοήθειας υπό τη μορφή στρατιωτικής εκπαίδευσης ύψους 2.000.000 δολαρίων προς Ελλάδα και Κύπρο,
     
  • παρεμπόδιση της παράδοσης των αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία εφόσον αυτή προχωρήσει στην αγορά του ρωσικού συστήματος S-400,
     
  • το αίτημα προς την κυβέρνηση Τραμπ να καταθέσει στο Κογκρέσο μία στρατηγική για την ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και έκθεση για τις κακόβουλες δραστηριότητες της Ρωσίας και άλλων κρατών στην περιοχή.

Μια απλή ανάγνωση των πιο πάνω τεσσάρων σημείων φανερώνει γιατί αυτή η Πρόταση Νόμου είναι άκρως σημαντική, ενώ θα πρέπει να σημειωθούν άλλοι δυο πολύ σημαντικοί παράγοντες στο όλο ζήτημα: 

Πρώτον. Το Σχέδιο Νόμου το εισήγαγαν στην αμερικανική Γερουσία οι Μπομπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο. Πρόκειται δηλαδή για προϊόν διακομματικής συναίνεσης, μεταξύ Δημοκρατών και Ρεπουμπλικάνων αφού ο κ. Μενέντεζ (Νιου Τζέρζι) προέρχεται από το Δημοκρατικό Κόμμα (και γνωστός φίλος της Κύπρου και Ελλάδος) και ο κ. Ρούμπιο (Φλόριντα) από τους Ρεπουμπλικανούς. Συνεπώς, πρόκειται για ένα Σχέδιο Νόμου, για το οποίο συναινούν και τα δυο κόμματα. Αντιπολίτευσης και συμπολίτευσης.  

Δεύτερον. Την ικανοποίησή τους για το νομοσχέδιο εξέφρασαν το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Συνεργασίας (HALC) και η Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (AJC), τα οποία θεωρούνται ως δυο από τα πλέον ισχυρά λόμπι στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα το AJC. 

Γίνεται κατανοητό ότι όλο αυτό το πλέγμα που δημιουργείται μόνο ένα βασικό στόχο έχει: 

Να αλλάξει τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο και να ενταχθούν για τα καλά Κύπρος και Ελλάδα (κυρίως η Κύπρος) στην αμερικανική σφαίρα επιρροής. Με ανταλλάγματα, όπως φανερώνει το σχετικό Σχέδιο Νόμου. 

>>> Αναλύσεις / Έρευνες Brief <<<

Την ίδια ώρα όμως στόχος του Σχεδίου Νόμου δεν είναι μόνο η ενεργή εμπλοκή των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και η «εκδίωξη» της όποιας ρωσικής παρουσίας από την περιοχή. Αν όχι η καθολική «εκδίωξη» της, να επιτευχθεί τουλάχιστον μια πολύ στενή παρακολούθηση και έλεγχος των όποιων ρωσικών κινήσεων και σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή της Κύπρου. 

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό όμως από την πολιτική ηγεσία είναι άλλο: ότι σιγά, σιγά φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, όπου η Λευκωσία θα πρέπει να επιλέξει, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας

Όχι μόνο θεωρητικά, δηλώνοντας πως «ο προσανατολισμός μας είναι δυτικός» αλλά από την άλλη να γίνονται deals και να δίδεται πρόσβαση στην Μόσχα. 

ad2mobile

Ανεξαρτήτως κατάληξης του Σχεδίου Νόμου, το μήνυμα είναι πως η προοπτική των σχέσεων Κύπρου – ΗΠΑ υπάρχει. Και είναι η πρώτη φορά που διανοίγονται τέτοιες προοπτικές για τόσο στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ.

Εναπόκειται στην δική μας πολιτική ηγεσία να αποφασίσει τι θέλει και με ποιον εταίρο θέλει να οδεύσει… 

article 1