ΑΠΟΨΗ: Ε, να δώσουμε πίσω τις περικοπές, να δώσουμε και αυξήσεις

Το δίλημμα δεν είναι της Κυβέρνησης. Δεν πρέπει να είναι. Το δίλημμα είναι της ΠΑΣΥΔΥ. Ας επιλέξει: Επιστροφή των περικοπών και νέες περικοπές, Συνταγματικές αυτή τη φορά, της τάξεως του 10% για 15 συνεχή χρόνια; 


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Μόλις την περασμένη βδομάδα γράφαμε πως σε αυτό το Κράτος (ή «Κράτος») συνεχώς μας προκύπτει και μια νέα φαρσοκωμωδία. Τις προάλλες γράφαμε για το μπουρδέλο της 56ης έδρας. 

Σήμερα θα πούμε για το θέμα των περικοπών. Αποφάσισε το 2012 η Κυβέρνηση ΑΚΕΛ και Δ. Χριστόφια στα πλαίσια της ανάγκης διάσωσης της Οικονομίας να προχωρήσει -με την σύμφωνο γνώμη όλων των κομμάτων- σε περικοπές μισθών μέσω έκτακτης & μόνιμης αποκοπής μισθών. Όλων. Και των εργαζομένων στο Δημόσιο και των εργαζομένων στον Ιδιωτικό τομέα. Την ίδια ώρα όμως κάποιοι, μερικές 10άδες άτομα, Δημόσιοι Υπάλληλοι, αποφάσισαν να ασκήσουν προσφυγή κατά της Νομοθεσίας που προνοούσε αποκοπές. 

Το Διοικητικό Δικαστήριο αποφάσισε εν τέλει την 29η Μαρτίου 2019 ότι η τότε Νομοθεσία ήταν αντισυνταγματική και άρα η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να επιστρέψει όσα περιέκοψε από μισθούς και συντάξεις στους δικαιούχους. 

Η «λυπητερή» τελικά δεν ξέρουμε πόσα ευρώ θα είναι, αν τελικά η Κυπριακή Δημοκρατία δεν δικαιωθεί μέσω της έφεσης που θα ασκήσει. Ίσως να είναι 2 δισεκατομμύρια, ίσως να είναι 3 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Όπως και να έχει, η Στήλη έχει την άποψη πως η Κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να είχε μπει καν στον κόπο της Έφεσης

Η Κυβέρνηση να προχωρήσει και να επιστρέψει όλες τις περικοπές στους δικαιούχους δημόσιους υπάλληλους καθώς και στους συνταξιούχους του δημοσίου. Να πάρουν όλοι πίσω μέχρι και το τελευταίο σεντ

Την ίδια ώρα η Κυβέρνηση να κάνει ό,τι πρέπει να γίνει ώστε ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ να προχωρήσει σε νέες περικοπές μισθών των Δημοσίων για τα επόμενα 15 χρόνια της τάξεως του 10%, ώστε να μαζέψει αυτό το ποσό που θα δαπανήσει με τις επιστροφές. 

Το δίλημμα δεν είναι του Κράτους. Δεν είναι της Κυβέρνησης. Είναι της ΠΑΣΥΔΥ και των Δημοσίων Υπαλλήλων. Αυτοί να αποφασίσουν τι επιθυμούν. Επιστροφή των περικοπών ή νέες περικοπές της τάξεως του 10% για τα επόμενα 15 χρόνια; (παρεμπιπτόντως έχουμε ωραία ανάλυση σήμερα στην Brief για το κόστος του κράτους ανά έτος για το προσωπικό του. Διαβάστε την εδώ). 

Και ο λόγος που η Κυβέρνηση θα πρέπει να μεταφέρει το δίλημμα σε ΠΑΣΥΔΥ και Δημοσίους Υπαλλήλους είναι απλός: Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε σε αυτό τον τόπο να είμαστε υπεύθυνοι και να λαμβάνουμε τις αποφάσεις που μας αφορούν, χωρίς να γινόμαστε ευθυνόφοβοι και να κρυβόμαστε πίσω από νομικίστικες προσεγγίσεις και αποφάσεις άλλων. Η απόφαση πρέπει να είναι των ιδίων

Διότι, λέμε για εκσυγχρονισμό του κράτους, λέμε για εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Υπηρεσίας αλλά στην ουσία το μεγαλύτερο καρκίνωμα ούτε καν το αγγίξαμε. Την μονιμότητα. Ουδείς πρέπει να θεωρείται μόνιμος, ιδιαίτερα σε θέματα εργασίας. Θα πρέπει επιτέλους να αγγίξουμε αυτή την γάγγραινα. Να γίνουν θέσεις με Συμβόλαια, να γίνεται σωστή, αντικειμενική και ανεπηρέαστη αξιολόγηση και όποιος παίρνει απροβίβαστο, ναι να έχει το δικαίωμα το κράτος να διακόπτει την εργοδότησή του. Να απλοποιηθούν οι διαδικασίες απόλυσης και πλέον ο καθένας να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να παίρνει μια θέση και να θεωρεί πως ό,τι κι’ αν γίνει θα είναι εκεί, θα απολαμβάνει αυξήσεις, θα απολαμβάνει προσαυξήσεις «και τη δουλειά όποιος θέλει ας την κάνει». 

Διότι αυτή η νοοτροπία, της Μονιμότητας, είναι αυτή που γεννά και όλα αυτά τα αρνητικά. Να κάνεις ρύθμιση για να μην χάσουν ουσιαστικά τη δουλειά τους και να σου κινούν και αγωγή και να ζητούν πίσω αυτά που έδωσαν!!! Τα οποία, τα έδωσαν για να έχουν μέχρι σήμερα και μέχρι την αφυπηρέτησή τους δουλειά! 

Δεν είναι η επιτομή της αχαριστίας;   


Υγ. Η Στήλη έχει άμεσο συμφέρον. Μέρος του οικογενειακού εισοδήματος προέρχεται από την Δημόσια Υπηρεσία. 
 

 
131
Thumbnail

Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου». Δεν μπορεί να είναι μια με την Μόσχα και μια με την Ουάσιγκτον. Θα πρέπει να επιλέξει… ο Νίκος Χριστοδουλίδης ως ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας έχει υποχρέωση να προωθήσει και να αναπτύξει αυτό τον διάλογο αλλά να ληφθούν και αποφάσεις…

ad1mobile



ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Παλαιότερα η Στήλη είχε τοποθετηθεί επί του θέματος «Πρότασης Μενέντεζ». Και είχε επισημάνει ότι η άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κύπρο δεν ήταν το σημαντικότερο σημείο της Πρότασης. Γιατί; Προφανές. Διότι η Κύπρος είτε με εμπάργκο είτε χωρίς δεν πρόκειται να παραγγείλει είτε Apache είτε F-35. Η ουσία της Πρότασης Μενέντεζ δεν ήταν/είναι η άρση του εμπάργκο αλλά ότι η Κύπρος μεταφέρεται εντός του κυκεώνα αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Και ότι η «Νήσος μας» θα πρέπει λίαν συντόμως να επιλέξει μεταξύ των στρατοπέδων: ΗΠΑ ή Ρωσία; 

Πριν λίγες μέρες είχα την ευκαιρία να έχω μια συνέντευξη με τον ΓΓ του ΑΚΕΛ (δημοσιεύεται σήμερα. Διαβάστε την εδώ). Τον οποίο και ρώτησα, ποιες είναι οι ενστάσεις του ΑΚΕΛ στην Πρόταση Μενέντεζ. 

Ομολογουμένως ο Άντρος Κυπριανού είπε κάποια επιχειρήματα και έθεσε κάποια ερωτήματα, τα οποία δύσκολα απαντώνται. Όπως: Ποιο το αντάλλαγμα που θα λάβει η Κυπριακή Δημοκρατία να δεθεί στο άρμα των ΗΠΑ; Το εμπάργκο;

Και έχει δίκαιο. Όπως είπαμε πιο πάνω το θέμα του εμπάργκο είναι μια άνευ ουσίας. Δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία, πέραν της πολιτικής σημειολογίας. 

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Είπε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ: «Το εμπάργκο δεν έπρεπε καν να μας είχε επιβληθεί. Εισέβαλε η Τουρκία στην Κύπρο, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούσαν όλα αυτά τα χρόνια να πουλούν εξοπλισμό στην Τουρκία, αλλά στο θύμα που είμαστε εμείς, έβαλαν εμπάργκο. Αστεία πράγματα. Δεν έπρεπε να υπάρχει και θα έπρεπε να καταργηθεί. Το ερώτημα είναι με πιο αντίτιμο θα δεχτούμε να καταργηθεί αυτό το εμπάργκο. Θα προσδεθούμε στο άρμα των Ηνωμένων Πολιτειών; Θα επιτρέψουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες την αντιπαράθεση που έχουν με την Ρωσία, να την μεταφέρουν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, διότι περί τούτου πρόκειται».

Παράλληλα ο Άντρος Κυπριανού προειδοποιεί ότι η Ρωσία θα αντιδράσει «και μάλιστα έντονα». 

Είναι λογικό. Δεν είναι; Προσέξετε ποια είναι η κατάσταση τώρα: Μια χώρα, η Κύπρος, δεν ανήκει ούτε στο ΝΑΤΟ ούτε στον Συνεταιρισμό αλλά ούτε και σε κάποιο συνασπισμό Ρωσικών συμφερόντων. Η ίδια, η Κύπρος, επιχειρηματολογεί ότι έχει καλές σχέσεις και με τις ΗΠΑ και με την Ρωσία. 

Αλλά, το κύριο ερώτημα παραμένει. Που ανήκουμε τελικά; Που ανήκει η Κύπρος; Στην Δύση ή στην Ανατολή; Διότι η «μέση» (οι Αδέσμευτοι) έχει καταργηθεί. Ήταν όντως μια εύκολη λύση το «ούτε απ’ εκεί ούτε απ’ εδώ αλλά πότε απ’ εκεί πότε απ’ εδώ». Ο «επιτήδειος ουδέτερος», ήταν στις πλείστες των περιπτώσεων ο προνομιούχος, ασχέτως αν ούτε και αυτός ο ρόλος «μας βγήκε» ως Κύπρος. Τουναντίον ίσως να πληρώνουμε το τίμημα από το 1974 για αυτό τον ρόλο που επιλέξαμε. 

Αλλά βρισκόμαστε στο 2019. Από το 2004 βρισκόμαστε στην ΕΕ. Και μάλλον έως το 2020 θα πρέπει να επιλέξουμε και κάτι άλλο: 

Θα βρεθούμε στο ΝΑΤΟ; Ή θα βρεθούμε απέναντι; Μαζί με τη Ρωσία; Η μέση λύση πλέον δεν υπάρχει. Και σε αυτό διαφωνούμε με τον ΓΓ του ΑΚΕΛ αλλά διαφωνούμε και με την Κυβέρνηση, η οποία ούτε και αυτή λαμβάνει ξεκάθαρες αποφάσεις ως προς τούτο. Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου». Δεν μπορεί να είναι μια με την Μόσχα και μια με την Ουάσιγκτον. Θα πρέπει να επιλέξει. 

>>> Αρθρογραφία Brief <<<

Αλλά ο Άντρος Κυπριανού έχει δίκαιο και στο εξής: «Με ποιο αντάλλαγμα;» 

Η Στήλη έχει τοποθετηθεί και επί τούτου: Όντως. Θα πρέπει το δίλημμα να μεταφερθεί και στην ίδια την  Ουάσιγκτον. Διότι και αυτή θα πρέπει να απαντήσει τι θα πράξει η ίδια για την Κύπρο. Δηλαδή, η Κύπρος θα επιλέξει το ΝΑΤΟ αλλά την ώρα της κρίσης (είδε πχ λύση στο Κυπριακό), η Ουάσιγκτον θα παίζει αυτή τον επιτήδειο ουδέτερο; 

Όλα αυτά θα πρέπει λίαν συντόμως να ξεκαθαριστούν. 

ad2mobile

Και ο Νίκος Χριστοδουλίδης ως ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας έχει υποχρέωση να προωθήσει και να αναπτύξει αυτό τον διάλογο αλλά να ληφθούν και αποφάσεις: 

Είτε Ουάσιγκτον, είτε Μόσχα. Πρέπει να αποφασίσουμε. 

article 1