ΑΠΟΨΗ: Εγκλωβισμένοι στο Κυπριακό και στο μαζούτ της ΑΗΚ 

Το δεδομένο είναι πως η Κύπρος θα συνεχίσει να πληρώνει ακριβά το μαζούτ που καίει η ΑΗΚ

ΓΡΑΦΕΙ Ο 
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ

Ενδιάμεση λύση η οποία αναζητείται από την εποχή που Πρόεδρος ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος (!), ενώ η αναμονή για τελικές αποφάσεις σε σχέση με το Αφροδίτη ακόμη εκκρεμούν. Έτσι, η ΑΗΚ συνεχίζει την παραγωγή μέσω καύσης μαζούτ, παρόλο που έχει την παραγωγική δυνατότητα ηλεκτρισμού μέσω φυσικού αερίου. Όλα αυτά ενώ οι στόχοι για παραγωγή μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) θα μείνουν και αυτή τη δεκαετία πίσω και που το κόστος ηλεκτρισμού για επιχειρήσεις και νοικοκυριά, καθορίζεται από έναν και μόνο παράγοντα: τις διεθνείς τιμές πετρελαίου. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜE ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

Στη μη υλοποίηση σοβαρού ενεργειακού πλάνου για τις εσωτερικές ανάγκες ενέργειας της Κύπρου προστίθενται -πολύ πιο έντονα πλέον- ο πολιτικός αντίκτυπος, αφού η διετής στασιμότητα στο Κυπριακό, έφερε δύο σοβαρά επεισόδια από την Τουρκία (μέσα από τις παρενοχλήσεις στο ερευνητικό πρόγραμμα ENI/Total και εσχάτως με την εισβολή εντός κυπριακής δικαιοδοσίας θαλάσσιου χώρου για παράνομες γεωτρήσεις). Είναι τραγικό που ακόμη και το προκλητικό πρόγραμμα ερευνών με το Μπαρμπαρός δεν αξιολογείται πλέον ως μία από τις σοβαρότερες κινήσεις όξυνσης της κατάστασης που έκανε η Τουρκία. 

Πέραν της πιο πάνω επισκόπησης των δεδομένων και των πραγματικοτήτων που δημιουργήθηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες, το κύριο ερώτημα που εγείρεται είναι: Τι κάνουμε από ‘δω κι έπειτα; 

Από το Αφροδίτη φυσικό αέριο στην Κύπρο δεν υπολογίζεται να εξασφαλίσουμε την επόμενη πενταετία. Πιθανές νέες απόπειρες για ενδιάμεση λύση θα καταλήξουν όπως οι προηγούμενες και με το Κυπριακό σκαλωμένο -αν όχι κάτι χειρότερο- η Κύπρος παραμένει σχεδόν πλήρως εξαρτημένη στο μαζούτ, για το οποίο η ΑΗΚ δαπανά περίπου μισό δισ. κάθε χρόνο για να αγοράζει. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Είναι σε μια ιδιαίτερα δύσκολη θέση η Κύπρος και παράλληλα αόριστο παραμένει το κατά πόσον ο ενεργειακός σχεδιασμός σε σχέση με τον πλούτο που υπάρχει ή που μπορεί να υπάρχει στην ΑΟΖ μπορεί να αξιοποιηθεί με άλυτο το Κυπριακό. Ως συγκοινωνούντα δοχεία Κυπριακό, ενέργεια και οικονομία αλληλεπιδρούν δημιουργώντας ένα δαιδαλώδες πλέγμα δεδομένων για το οποίο εκτιμήσεις -ακόμη και για το εγγύς μέλλον- δεν χωρούν. Το δεδομένο είναι πως η Κύπρος θα συνεχίσει να πληρώνει ακριβά το μαζούτ που καίει η ΑΗΚ. 

Ανδρέας Κωστουρής
 
412
Thumbnail
  • Ποιες οι μεγάλες προκλήσεις

    ad1mobile
  • Οι ευθύνες και η συλλογική αντιμετώπισή τους

    ad2mobile
  • Η επιστροφή στη νέα κανονικότητα και η επιβίωση όσων προσαρμόζονται σε αλλαγή

Γράφει
Χρύσω Αντωνιάδου


H κρίση του COVID - 19 είναι μια πολυδιάσταση κρίση. Μια οικονομική, υγειονομική, κοινωνική κρίση, ακόμη κρίση αξιών και θεσμών. Ίσως παρόμοιές της να μην έχει ζήσει ξανά η ανθρωπότητα, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, και πανομοιότυπες κρίσεις του παρελθόντος είχαν άλλη διάσταση, άλλες, παρόμοιες μεν, αλλά διαφορετικές προεκτάσεις.

Η κρίση του κορωνοϊού εκδηλώθηκε σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή, η παγκόσμια και η ντόπια οικονομία μετρούσε ακόμη ανοικτές πληγές από τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008. Μια κρίση που ξανάγραψε τον χρηματοοικονομικό χάρτη, διαφοροποίησε τα οικονομικά μοντέλα, επέβαλε νέες πρακτικές και νέο τρόπο σκέψης. 

Στην κρίση του κορωνοϊού η πίεση είναι διαφορετική, πολύ μεγαλύτερη, σε άλλη διάσταση. Η πίεση είναι διπλή: για τις κυβερνήσεις και τους ιδιωτικούς οργανισμούς. Και είναι περίπλοκη γιατί δεν ξέρει κανείς πότε και πώς θα τελειώσει και ποια ανοικτά μέτωπα θα αφήσει.

Διακόπτεται η αλυσίδα εφοδιασμού, επηρεάζεται η αγορά εργασίας και το εργατικό δυναμικό, οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές δεν είναι σε θέση να προδιαγράψουν το μέλλον τους, οι κυβερνήσεις υποχρεώνονται να λάβουν νέες σημαντικές αποφάσεις που αφορούν όλο το πλέγμα της οικονομικής ζωής, οι κεντρικές τράπεζες καλούνται να διαχειριστούν τον τραπεζικό τομέα και να στηρίξουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Διάφοροι κλάδοι υποχρεώθηκαν να διακόψουν τις δραστηριότητές τους και επανέρχονται σταδιακά, με μεγάλες απώλειες, στη νέα κανονικότητα.

Οι προκλήσεις συνεχίζονται και θα συνεχιστούν με αλυσιδωτές παρενέργειες για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και τις ίδιες τις κυβερνήσεις.
Οι όποιες αποφάσεις λαμβάνονται, σε κυβερνητικό και ιδιωτικό επίπεδο, πρέπει να στηρίζονται στην αμοιβαία συνεργασία για το γενικό συμφέρον και στην υπόθεση ότι υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα ο ιός να επιστρέψει ξανά. 

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Μετεξέλιξη
Γι’ αυτό και η κρίση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσα από ένα διαφορετικό φακό, με επίκεντρο τη μετεξέλιξη. Τον ψηφιακό μετασχηματισμό, τη λιγότερη εξάρτηση από τον τουρισμό, νέα οικονομικά μοντέλα, με περισσότερη κοινωνική αλληλεγγύη.

Αυτή η περίοδος δεν πρέπει να πάει χαμένη. Είναι μια περίοδος που οφείλουμε όλοι, κράτος, επιχειρήσεις, εργαζόμενοι, να δράσουμε προληπτικά και να αναλάβουμε ο καθένας την ευθύνη για την ομαλή και πλήρη επιστροφή στη νέα κανονικότητα. Με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Ίσως με λιγότερη φυσική παρουσία στους χώρους εργασίας μας, με μειωμένη παρουσία στις τράπεζες, στη δημόσια υπηρεσία, σε υπηρεσίες του ημιδημόσιου τομέα. Με περισσότερα και επαρκή μέτρα ασφάλειας για την υγεία μας, με περισσότερη υπευθυνότητα και σεβασμό προς τον καθένα και την καθεμιά. 

Υπάρχουν στιγμές στην πορεία της ανθρωπότητας, στην ιστορία της ανθρώπινης ύπαρξης, που ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να ξεφύγει από αυτά που έχει μάθει, που έχει συνηθίσει, από τα γνωστά και ασφαλή. Να εγκαταλείψει τη «comfort zone» του, να κοιτάξει μπροστά, να δοκιμάσει νέα, ακόμη κι αν του φαίνονται δύσκολα και πολύπλοκα. Η νέα κανονικότητα αυτό επιβάλλει! Να εγκαταλείψουμε τις παλιές συνήθειες, τα παλιά και δοκιμασμένα, που μέχρι πριν λίγους μήνες τα εκτελούσαμε με ευκολία και να δούμε τι άλλο μπορούμε να δοκιμάσουμε. Οικονομικά μοντέλα, νέους τρόπους εργασίας, επιλογές που μέχρι τώρα τις φοβόμασταν, ήμασταν καχύποπτοι και διστακτικοί. Ίσως κάποιες στιγμές στη ζωή μας, στη χώρα μας, στην οικονομία μας, στη δουλειά μας, πρέπει να επιχειρήσουμε τις ανατροπές, τις μεγάλες ανατροπές, για να επιβιώσουμε. 

Να κάνουμε πράξη και νέο τρόπο ζωής τη ρήση του Δαρβίνου ότι «Δεν είναι τα πιο δυνατά είδη που επιβιώνουν ή τα πιο έξυπνα, αλλά αυτά που ανταποκρίνονται καλύτερα στις αλλαγές».

article 1