ΑΠΟΨΗ: «Έχουμε δικαίωμα να απομονώνουμε; Η περίπτωση της Ουχάν»

Προς διαχρονικά προβληματισμένους, επιστολής πεντηκοστής τέταρτης, το ανάγνωσμα…

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΕΛΕΝΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ*

Εποχή για γρίπη και κρυολόγημα. Οι ιοί κάνουν πάρτι παντού. Σε όλα τα σώματα. Σε όλα τα αίματα. Σε όλο το μήκος του αναπνευστικού μας συστήματος. Από το ανώτερο κινούνται με ταχύτητα στο μέσο και στο κατώτερο. Ροκάρουν μέχρι πρωίας. Υπερκαταναλώνουν τις δυνάμεις μας και μας αφήνουν ξέπνοους. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. 

Ο κοροναϊός, προφανώς δικαίως, όπως δηλώνει και το όνομά του, βρίσκεται αυτή την περίοδο στην κορυφή και με την κορώνα στο κεφάλι (εξού και το όνομα λόγω του σχήματος) και σκορπά τον πανικό στους πληθυσμούς, στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς υγείας όλων των κρατών. Τα σενάρια πολλά για την προέλευση. Από τις διατροφικές συνήθειες των κινέζων που τρώνε ό,τι περίεργο και άγριο σκεφτείς, μέχρι τις θεωρίες συνωμοσίας για κερδοσκοπία και έλεγχο του πληθυσμού από τις φαρμακοβιομηχανίες των οποίων οι μετοχές όντως εκτοξεύθηκαν. Πολλές οι στατιστικές και οι αριθμοί, έχουν καταγραφεί μεν αλλά και αλλάζουν αστραπιαία ανάλογα με τις εξελίξεις. Όλες τρομακτικές. Πρώτη είδηση σταθερά και δικαίως.

>>> Ροή Ειδήσεων Brief – Επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Δεν θα σταθώ σε όλα αυτά. Εκείνο που μου ράγισε την καρδιά ήταν η κραυγή απελπισίας από την πόλη Ουχάν με τις χιλιάδες κρούσματα και τα 11 εκατομμύρια πολιορκημένους. Την πόλη Ουχάν με τον εχθρό εντός των πυλών. Πόσο εύκολα και χωρίς τύψεις καταδικάζουμε και όσους δεν νοσούν! Τα εκατομμύρια υγιείς που ζουν πολιορκημένοι και αδυνατούν να κάνουν κάτι για να σώσουν τον εαυτό τους και την οικογένειά τους. Οι κινεζικές Αρχές κάνουν αγώνα δρόμου για να περιορίσουν την εξάπλωση του κοροναϊού, βάζοντας σε καραντίνα 60 εκατομμύρια ανθρώπους σε διάφορες πόλεις της χώρας. Και η πρόθεση της Αυστραλίας να εξορίσει στο νησί των Χριστουγέννων όσους Αυστραλούς επιθυμούν να επιστρέψουν. 

Και ναι, σίγουρα τα μικρόβια δεν είναι για να τα μοιραζόμαστε, εδώ η αλληλεγγύη σταματά. Μοιράζομαι τα λεφτά μου- λέμε τώρα-, το ψωμί μου, τα ιμάτιά μου- ειδικά τα παλιά- αλλά του καθενός τα μικρόβια είναι κατάδικά του. Καλά κάνει και εκείνος που τα έχει να τα κρατήσει για τον εαυτό του και εμείς να τα κρατήσουμε μακριά μας θωρακίζοντας την άμυνά μας. Και ναι, σίγουρα η ευθύνη μας είναι να περιορίσουμε και να εξολοθρεύσουμε και τον ιό και την επιδημία αλλά πόσο σκληρό και απάνθρωπο ακούγεται; Μου θυμίζει τους λεπρούς. Την εξορία και την απομόνωσή τους στο νησί Σπιναλόγκα. Μου θυμίζει και τον καιάδα στον οποίο έριχναν οι σπαρτιάτες τα παιδιά τα «λειψά» για να διασφαλίσουν την ευγονική της φυλής τους.

Είναι ακόμη μια περίπτωση που ο άνθρωπος, ως ξεχωριστός, μοναδικός και ανεπανάληπτος, αντιμετωπίζεται ως αριθμός. Ως ακόμη ένα ύποπτο κρούσμα. Ως ένα ακόμη άτομο που νοσεί. Γίνεται πλέον απλώς ο φορέας. Του αφαιρούν τα όνειρα, τα θέλω, τα σχέδια, τα ταλέντα τις ιδιαιτερότητες, τους φόβους τις αδυναμίες, το βάρος, το ύψος, τα δακτυλικά αποτυπώματα, τα λάθη και τα σωστά, το τι υπήρξε και το τι θα μπορούσε να γίνει. Τον ακυρώνουν ως οντότητα συνολική και τον μετατρέπουν σε φορέα ενός ιού. Ενός ιού με κορώνα στο κεφάλι. Στην απομόνωση λοιπόν και στον καιάδα αν χρειαστεί. Για να σωθούν οι πολλοί ας θυσιάσουμε τους λίγους. Και ανάμεσα στους λίγους, λέμε τώρα, φορείς και ασθενείς που θα «θυσιάσουμε» θα είναι και πολλοί υγιείς που ατύχησαν να είναι εκεί και με την καραντίνα τους «καταδικάζουμε» να νοσήσουν. 

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Είναι θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το δίλημμα είναι μεγάλο. Ποιανού το δικαίωμα είναι πιο δικαίωμα; Όσων δεν είναι φορείς στην υγεία ή όσων νοσούν στην αποθεραπεία;

Υπογραφή: Ο Ρομπέν των Χαμένων Θαυμάτων

Υ.Γ.: Πέρα από διλήμματα, υποκλινόμαστε όλοι ως ανθρωπότητα αυτές τις μέρες στο μεγαλείο των γιατρών και των νοσηλευτών. Οι οποίοι, ως οφείλουν καθηκόντως, ηρωικά, θέτουν, ναι, τον εαυτό τους σε θανάσιμο κίνδυνο για να φροντίσουν, για να νοσηλεύσουν, για να ανακουφίσουν και εάν μπορέσουν να σώσουν. 

*Η Έλενα Περικλέους είναι Εκπαιδευτικός-Συγγραφέας.

Έλενα Περικλέους
 
308
Thumbnail

Δεν θα περίμενα ποτέ πως θα ερχόταν αυτή η ώρα, αλλά προφανώς δεν έχω άλλη επιλογή. Αφού όντως πιστεύω στα χαμένα θαύματα και αγωνίζομαι, με την ελπίδα να πεθαίνει τελευταία, να τα ξαναζωντανέψω, θα πρέπει να τον φωνάξω τον παλιόφιλο τον Ηρακλή να με βοηθήσει. Θα του αναθέσω και εγώ  12  Άθλους.

ad1mobile

Βρήκα χορηγούς και θα καλοπληρωθεί. Βλέπετε τόσων χρονών που είναι τα έχει πλέον τα προβληματάκια υγείας του και θέλει να έχει και μια καβάτζα για τα υστερινά του. Μεταξύ μας, ό,τι και αν του είπα, όσο και αν προσπάθησα να τον πείσω,  δεν πιστεύει πως θα αντέξει το ΓΕΣΥ, άρα φασούλι φασούλι, φυλάει και για το γηροκομείο – έκλεισε ήδη θέση- αλλά και για πιθανά ιατρικά έξοδα που θα προκύψουν. Οι χορηγοί προέρχονται, για να κρατώ και τις πολιτικές ισορροπίες,  και από τις 3 εγγυήτριες χώρες.

>>> Ροή Ειδήσεων Brief – Επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Η Ελλάδα, ό,τι  μπορεί κάνει, αλλά πρέπει να ομολογήσω πως έχει την καλή θέληση. Συζητήσαμε ακόμη και την πιθανότητα να τον πληρώσει σε δραχμές.  Η Αγγλία συμφώνησε, με την επιφύλαξη να ολοκληρωθούν τα του Brexit και να δει τι δασμούς θα επιβάλει στο συνάλλαγμα που θα αποδεσμεύσει, αλλά σίγουρα κάτι θα πάρει μέσω του χαλουμιού. Η Τουρκία είπε πως θα το σκεφτεί σε σχέση και με την ΑΟΖ, μπορεί κάτι να του δώσει στα χωρικά ύδατα, αν μη τι άλλο κανένα τετραγωνικό μέτρο Μεσόγειο, να δένει τη βάρκα του όταν θα «αρμενίζει στο πέλαγο με βάρκα την ελπίδα».

Επειδή όμως ο Ηρακλής ο παλιόφιλος, ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιεί, δέχτηκε και με όρους αδιευκρίνιστους και ρευστούς. Καθίσαμε λοιπόν να κάνουμε μια άσκηση επί χάρτου και να καθορίσουμε το περιεχόμενο των 12 άθλων, βάζοντας προτεραιότητες  αλλά και δίνοντας τους ένα σύγχρονο περιεχόμενο. Αν θα έγραφε ξανά μυθολογία είπε,  είχε αποφασίσει να την γράψει με στυλ και αν μη τι άλλο να την επανεκδώσει με τον πιο πάνω τίτλο. 

Άθλος αρ. 1: Να εξοντώσει το λιοντάρι της Νεμέας: Δύσκολος για πρώτος και είπαμε να τον αφήσουμε τελευταίο. Είχε βλέπετε με τις επιθέσεις του ερημώσει όλη τη χώρα. Ήταν αυτοκρατορικό και ναρκισσιστικό και εγωκεντρικό και αδίστακτο και Ερτογανικό . Θα βλέπαμε και θα κάναμε. Αν μας έπαιρνε θα το εξοντώναμε, αν δεν μας έπαιρνε θα το προσπερνούσαμε με διπλωματικούς ελιγμούς και τριμερείς συμφωνίες. «Δυσκολάκι» μου είπε και ήξερα πως είχε δίκαιο. 

Άθλος αρ. 2: Να εξοντώσει τη Λερναία Ύδρα το τέρας  με τα 9 κεφάλια: Ανέφικτο πήγε να μου δικαιολογηθεί στην αρχή. Το τέρας της διαφθοράς και της διαπλοκής είναι καλά ριζωμένο πλέον. Έχει κλωνοποιηθεί. Δεν είναι ένα. Είναι πολλά. Κόβεις ένα κεφάλι και ξεφυτρώνουν 2. Πού κρύβεται; Πίσω από κάθε οικονομικό οργανισμό. Πίσω από κάθε πολιτικό κόμμα. Πίσω από κάθε κυβερνητικό φορέα. Πίσω από κάθε ιδιωτική επιχείρηση. Του είπα το κόλπο με την φωτιά το παλιό που είχε ξεχάσει. Να καίει τα κεφάλια κάθε που τα κόβει. Μα η φωτιά προϋποθέτει κάθαρση και απόδοση ευθυνών ανταπάντησε. Είναι αυτό εφικτό, με ρώτησε, για το νησί αυτό εν έτη 2020; Ομολογώ πως δεν κατάφερα να πω ναι,  και ας πιστεύω στα χαμένα θαύματα. Έσκυψα το κεφάλι και πήγαμε παρακάτω.

Άθλος αρ. 3: Να συλλάβει ζωντανό το ελάφι με τα χάλκινα πόδια και τα χρυσά κέρατα :  Ισχυρίστηκε ο Ηρακλής ο μέγας- σε ηλικία πια- και τρανός- τα είχε πλέον και τα κιλάκια του- πως ήταν ο άθλος από τον οποίο ίσως να ξεκινούσε και πως είναι ευκολάκι, αφού τέτοιο ελάφι δεν υπάρχει. Κάτι αγρινά που έχει υπόψη του, ξέρει πολύ καλά το πώς θα τα παγιδεύσει. Τώρα όσο για το ζωντανό είπε να μην ανησυχώ γιατί το παράνομο θήραμα όταν καλομαγειρευτεί θα είναι σχεδόν «ζωντανό»

Άθλος αρ. 4: Ο Ερυμάνθιος Κάπρος: Είπε, και με άφησε άναυδο, πως αυτό είναι λες και το έχει κάνει. Συμβολίζει, λέει, ο άθλος αυτός την προσπάθεια να περιοριστούν οι καταστροφές από τις πλημμύρες των χειμάρρων με έργα υδραυλικά. Και άκουσε, είπε, πως όλα αυτά τα λύσαμε. Ποτέ ξανά δεν θα πλημμυρίσουμε με την πρώτη βροχούλα του καλού θεού. Δεν τον πίστεψα αλλά είπα να το προσπεράσω. Εδώ θα τα χαλούσαμε;

>>> Όλες οι έρευνες και αναλύσεις της Brief <<<

Άθλος αρ. 5: Να καθαριστούν οι σταύλοι του Αυγεία: 3000 βόδια, να κοπρίζουν λέει για 30 χρόνια στα γήπεδα του ποδοσφαίρου. Χειραγωγημένοι – ωραία λέξη για το σικέ- αγώνες ποδοσφαίρου. Μεγάλα ποσά σε στοιχήματα. Έλεγχος του χώρου από στοιχεία του υποκόσμου. Δεν τρόμαξε ποσώς. Όλα αυτά εύκολα θα τα διαχειριστώ είπε και ελάλησε! Μια επιτροπή δεοντολογίας με αυξημένες αρμοδιότητες. Μια γραμμή καταγγελιών, 1460. Και ένα Red Button. Διατήρηση της ανωνυμίας και προστασία των μαρτύρων. Απορώ πως δεν το σκεφτήκατε τόσα χρόνια και αφήσατε τον σταύλο σε αυτό το χάλι, δήλωσε καταληκτικά.

Άθλος αρ. 6: Στυμφαλίδες όρνιθες: Ανθρωποφάγα πουλιά. Παντού γύρω μας. Θα κροταλίσω τα κρόταλα και θα τα ξεσηκώσω τρομαγμένα. Κάνουν τα γενναία αλλά είναι «κότες». Θα τα βάλω να φαγωθούν μεταξύ τους. Θα μετατρέψω την ανθρωποφαγία τους σε κανιβαλισμό.

Άθλος αρ. 7, 8, 9 : Ταύρος της Κρήτης- Αλογα του Διομήδη- Βόδια του Γηρυόνη:  Θα τα χειριζόταν είπε εύκολα αφού εν έτη 2020 τα δικαιώματα των ζώων είναι διασφαλισμένα, με νόμους και κανονισμούς. Φιλόζωος όντας θα δημιουργούσε ένα καταφύγιο για τα τερατώδη αυτά ζώα, που με τα μυθολογικά στερεότυπα που δημιουργήσαμε, και το μονόπλευρο αφήγημα μας, τα αδικήσαμε διαχρονικά. Θα αποκαθιστούσε είπε τη φήμη τους. Μανιακά; Ανθρωποφάγα; Όλα σχετικά. Θα δημιουργούσε ένα άλλο αφήγημα λοιπόν.

Άθλος αρ. 10: Ζώνη της Ιππολύτης:  Φοβήθηκε. Αρνήθηκε. Αυτός με φεμινίστριες δεν τα έβαζε. Το πυρ το πολεμούσε, τη θάλασσα τη δάμαζε, στη γυναίκα και στο μεγαλείο της υποκλινόταν είπε. Εξάλλου τι να την κάνει μια ζώνη; Δεν ήταν συμβατή με το στυλ του.

Άθλος αρ. 11: Τα Μήλα των Εσπερίδων: Δεν το συζήτησε καν. Δεν είναι εποχή για πορτοκάλια δήλωσε. Για εισαγόμενα δεν το συζητούσε. Τα τροφοχιλιόμετρα και την κλιματική αλλαγή αυτός την σεβόταν. Θα μέναμε λοιπόν χωρίς πορτοκάλια και ας είχαμε την  πορτοκαλιά του Καραβά. 

Άθλος αρ. 12: Να φέρει τον Κέρβερο. Τον φύλακα σκύλο του κάτω κόσμου στον πάνω κόσμο: Να φέρει με άλλα λόγια τα κάτω πάνω. Άρα και τα πάνω κάτω συμπέρανα εγώ. Θα ξεκινήσει από τον 12 άθλο είπε,  και ο Δίας βοηθός!

Υπογραφή 

ad2mobile

Ο Ρομπέν των Χαμένων Θαυμάτων

Υ.Γ.: Ποιο είναι το momentum σε όλα αυτά; Μα, η κάθαρση του ποδοσφαίρου με την καταπληκτική δημιουργία της Επιτροπής Δεοντολογίας, η πολιτική απόπειρα αυτοκτονίας της ΕΔΕΚ, η επανάσταση του Ακιντζί, και το πολεμικό καζάνι που σιγοβράζει μόνιμα πλέον στη γειτονιά μας. Όσο για τον Κορονοϊό, ας τον, αυτόν τον συνηθίσαμε. 
 

article 1