ΑΠΟΨΗ: Επί παντώς επιστητού

Παρόλα τα ηχηρά θέματα που φιλοξενούνταν όλη τη βδομάδα στην επικαιρότητα, κανένα δεν ήταν Το θέμα

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΗΒΗ ΛΑΜΠΡΟΥ*

Έψαχνα να βρω θέμα να γράψω. Παρόλα τα ηχηρά θέματα που φιλοξενούνταν όλη τη βδομάδα στην επικαιρότητα, κανένα δεν ήταν Το θέμα. Οι αρχιεπισκοπικές ατάκες και η στάση του προκαθήμενου της Εκκλησίας, δεν είναι παρά μια έκφανση  της κουλτούρας και της αισθητικής  του ανδρός δεν θα έπρεπε ούτε να μας εκπλήσσουν , ούτε να  ξενίζουν. Το παρελθόν του φρίσσει από τέτοια παραδείγματα. Λεκτικά αλλά και ως πολιτικές . Η στάση μας απέναντι του  μου θυμίζει το «πρώτη φορά μου ξανασυμβαίνει»!

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Να γράψω για τον κυβερνητικό εκπρόσωπο που επιμένει στην αρχή , πως όταν δεν έχει σοβαρά επιχειρήματα , ρίχνεις τις ευθύνες στην προηγούμενη κυβέρνηση. Έστω και αν η δική σου διάγει τη δεύτερη θητεία της. Φτηνιάρικος και λαϊκίστικος ο λόγος κύριε Εκπρόσωπε.

Να γράψω για τους δημοσιογράφους οι οποίοι έκαναν καλά τη δουλειά τους και έψαξαν τη δημοσίευση του Reuters, για τα διαβατήρια. Ίσως θα έπρεπε! Γιατί αυτοί κάνουν καλή δημοσιογραφία. Ερευνούν, στοιχειοθετούν, γράφουν, αναδεικνύοντας συνδέσεις, παίρνουν θέση.  

Να γράψω ίσως για την κατάσταση με τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, τις απάνθρωπες συνθήκες που καλούνται να ζήσουν; Να αναγνωρίσω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κοινότητες στις οποίες καταλύουν αυτοί οι απάτριδες πλέον; Να μιλήσουμε για το ποια προβλήματα δημιουργεί ο καταναγκαστικός εγκλεισμός σε ακατάλληλα καταλύματα , χωρίς υποδομές και κυρίως χωρίς ελπίδα;   Το θέμα δεν αφορά την Ελλάδα  μόνο. Η Κοφίνου είναι εδώ. Η ρητορική του μίσους για τους κακούς , ψεύτες , κλέφτες πρόσφυγες καλά κρατεί και εδώ. Κάθε φορά που βρίζουμε έναν πρόσφυγα, που τον  κοιτάμε υποτιμητικά, που γελοιοποιούμε την πίστη του, αρνιόμαστε ένα κομμάτι της ανθρωπιάς μας. Πετάμε μαζί και τις αξίες της Ευρώπης, της ισότητας και της ισονομίας, της ανεξιθρησκείας. 

Να γράψω για το Brexit και την αξία των δημοψηφισμάτων στην δημιουργία αδιεξόδων ;  Να γράψω για το ΝΑΤΟ που όπως ανέφερε ο Γάλλος πρωθυπουργός Macron  είναι «εγκεφαλικά  νεκρό»,  σε μια δική του ανάγνωση των συνεπειών της απομονωτικής πολιτικής του Αμερικανού προέδρου; Να γράψω για τις συνεχιζόμενες διαδηλώσεις στο Hong Kong; Ίσως και για την κατάσταση στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, την Χιλή και τη Βολιβία, που για λίγες μέρες θυμηθήκαμε πως εκτός από ποδοσφαιριστές έχουν μια μακρόχρονη ιστορία αγώνων για τη Δημοκρατία.

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Μπα! Το θέμα που θα μας απασχολεί για τα επόμενα χρόνια , είναι η επανάσταση του ‘21, (στην οποία εμείς είχαμε επιδερμική  ανάμιξη – αυτό το έβαλα για να μη με κράξουν οι ελληνο-εθνολάγνοι ). Η Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη, με το μαλλί κράνος κατάμαυρο, το πρόσωπο ατσαλάκωτο αν και ελαφρώς φουσκωμένο,  σαν έτοιμη από καιρό, σαν εφιάλτης από το μακρινό 2004 επανέρχεται και θα φροντίσει τα πανηγύρια να είναι λαμπερά, τα κουκλάκια -σουβενίρ να φοράνε τσαρούχια και φουστανέλες όλα πληρωμένα από τον κρατικό κορβανά. 

Έτσι θα ασχολούμαστε με τα πανηγύρια, πότε με θαυμασμό και  ζήλεια , πότε με χαιρεκακία , πάντα όμως στον αγαπημένο καφενέ του φατσοβιβλίου. 

*Η Ήβη Λάμπρου είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Frederick

Ήβη Λάμπρου
 
417
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ

ad1mobile

>>> Αν έχετε πρόβλημα και δεν βλέπετε φωτογραφίες, έγγραφα, πίνακες στο θέμα μπορείτε να πατήσετε εδώ <<<

Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια, στρατηγικοί κακοπληρωτές, προστασία της πρώτης κατοικίας, προτάσεις Νόμου για το τάδε και το τούδε θέμα, συζητήσεις με αρμόδιες εποπτικές αρχές και άλλους ανεξάρτητους αξιωματούχους. Εάν στη «συνταγή» προστεθεί και η πολιτική -κόμματα και πρόσωπα- διάφοροι σύνδεσμοι ή κινήματα, τότε καταλήγουμε στον επικίνδυνο συνδυασμό, που το μόνο που πετυχαίνει είναι να παίρνει πίσω τον τόπο και όχι στην οδό της προόδου, της δικαιοσύνης και της διαφάνειας. 

Η χρονική εγγύτητα της κρίσης του 2013 με την τρέχουσα, είναι τέτοια που κάποιος θα περίμενε ότι τόσο η κοινωνία ως σύνολο, όσο και μεμονωμένα τα κόμματα, οι διάφοροι τεχνοκράτες, τα οργανωμένα σύνολα και κάθε άλλος εμπλεκόμενος με την κρίση θα ήταν σοφότεροι και σαφώς με αυξημένο το αίσθημα της σύνεσης και συνεπώς με νηφαλιότητα αλλά και σοβαρότητα θα προσέγγιζαν τα διάφορα θέματα που άπτονται της οικονομίας. 

>>> Ροή Ειδήσεων Brief – Επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Οι λαϊκίστικες θέσεις, που έχουν γεννηθεί από την προηγούμενη κρίση και ανατροφοδοτούνται κατά καιρούς, αναλόγως της ατζέντας στην επικαιρότητα, οι οικονομικές αποτυχίες ατόμων, νοικοκυριών ή επιχειρήσεων που αποτελούν «στίγμα» παρά μάθημα για κάποιους και η επιμονή της πολιτείας να στηρίζει ή να επιδιώκει πολιτική επιδοτήσεων για αυτούς που δεν πήραν ορθές, λογικές και συνετές αποφάσεις, αποτελεί αφενός πρόκληση για όσους έχουν χειριστεί καλά τα οικονομικά και αφετέρου εμπαιγμό προς τους συνεπείς, τους συνετούς και τους προνοητικούς. Για παράδειγμα εάν για μια επιχείρηση είναι ζωτικής σημασίας οι 2-3 χιλιάδες ευρώ που θα λάβει ως στήριξη από το κράτος, τότε μάλλον δεν έχει σοβαρή προοπτική επιβίωσης στο μέλλον. 

ad2mobile

Κάπως έτσι λειτουργεί η μηχανή παραγωγής παρανοήσεων, λανθασμένων εντυπώσεων ή κακής κουλτούρας εξυπηρέτησης υποχρεώσεων, μια μηχανή της οποίας η κατασκευή και η λειτουργία -κατά κύριο λόγο- αρχίζει από στα έδρανα της Βουλής, τα Υπουργικά γραφεία καταλήγοντας στα αυτιά «άτυχων» και «αδικημένων» συμπολιτών μας. Η μηχανή παραγωγής παρανοήσεων έχει φτιάξει μια κουλτούρα που καθορίζει την κυπριακή κοινωνία, η οποία πλέον θεωρεί -περίπου- ως δεδομένη την αρωγή του κράτους όταν κάτι δεν θα πάει καλά. Βεβαίως, όταν τα δεδομένα είναι ευνοϊκά ούτε λόγος για κάποια αντισταθμιστική συνεισφορά, κάποια κίνηση θωράκισης ή τη δημιουργία κομποδέματος για τις δύσκολες εποχές. 

Η αλήθεια, ο ρεαλισμός, η αυτογνωσία και η αυτοκριτική, ποιος ευθύνεται και για τι σε κάθε κρίση, από που προκύπτει η ανάγκη για κρατικές παρεμβάσεις ή όχι διαχρονικά δίνουν τη θέση τους στη λήθη, η οποία επίσης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κυπριακής πραγματικότητας και κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που αρνείται να μάθει, ξεχνά εύκολα, ψηφίζει ξανά και ξανά αυτόν που θα τον εξυπηρετήσει και όχι αυτόν που θα είναι ωφέλιμος για τον τόπο. Η μηχανή παραγωγής παρανοήσεων βρίσκει ξανά και ξανά το «καύσιμο» που την κινεί και αυτή με τη σειρά της «ανταμείβει» τους χορηγούς της.

article 1