ΑΠΟΨΗ: Γιατί έσβησαν οι highstreets της Λευκωσίας; 

Έχει όμως άλλη μια, ίσως τελευταία, ευκαιρία η Λευκωσία να αλλάξει...
Ψ
Γράφει ο: 
Αντρέας Κωστουρής 
Twitter: @ACostouris
 
 

Όχι! Πολύ μεγάλο όχι. Δεν είναι τα mall ο λόγος παρακμής γνωστών εμπορικών οδών ή λεωφόρων της Λευκωσίας. Είναι όλα όσα δεν έκαναν οι τοπικές αρχές και ευρύτερα η Πολιτεία που ευθύνονται για τον μαρασμό, την ξεπερασμένη εικόνα και την αποσύνθεση την οποία παρουσιάζουν. 

Δεν είναι φιλόξενες για τους πολίτες και ειδικά για άτομα με κινητικές δυσκολίες ή οικογένειες, δεν είναι καθαρές, δεν είναι τακτοποιημένες, δεν έχουν ταυτότητα, δεν έχουν χώρους στάθμευσης, δεν έχουν εύκολη πρόσβαση, δεν προσφέρουν εμπειρία και κυρίως μια καλή ιστορία, όχι μόνο για τους ντόπιους αλλά και για τους ξένους που έρχονται στην πόλη. 

Έργα υποδομής 
Η μάχη με τα εμπορικά κέντρα έχει χαθεί εδώ και χρόνια. Μάλιστα, εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία, οπότε και λειτούργησε το πρώτο mall στην πρωτεύουσα, σχεδόν τίποτε δεν έχει αλλάξει στη Λευκωσία πέρα από την Πλατεία Ελευθερίας, η οποία περίπου τα ίδια χρόνια βρίσκεται υπό κατασκευή. 

Τα πλακόστρωτα σε Λήδρας και Ονασαγόρου είναι στην ίδια άθλια κατάσταση, η Μακαρίου φθίνει κάθε μέρα και περισσότερο και η Στασικράτους προφανώς δεν έχει να επιδείξει κάτι ξεχωριστό ως ένας δρόμος με ακριβά -μάλιστα- καταστήματα. Επίσης, η έλλειψη πρασίνου, χώρων ξεκούρασης ή έστω και κάποια παιχνίδια για τα παιδιά αποτελούν εικόνες «εξωτερικού». 

Καθοριστικής σημασίας για την αναβάθμιση των εμπορικών οδών αποτελούν τα έργα υποδομής και πρόσβασης για πεζούς, ποδηλάτες, οικογένειες με παιδικά καροτσάκια και άτομα με κινητικά προβλήματα. Η σημερινή κατάσταση ουσιαστικά στερεί τη βόλτα πολλών ατόμων από εμπορικές οδούς. Το πλέον αποκαρδιωτικό είναι πως με δυσκολία μπορεί κάποιος να βρει συνεχόμενο πεζοδρόμιο και εάν το βρει να μην είναι μπλοκαρισμένο από αυτοκίνητα, τραπεζάκια, κάδους ή οποιοδήποτε άλλο εμπόδιο. 

Υπηρεσίες 
Παράλληλα, από μεγάλες εμπορικές οδούς της Λευκωσίας λείπουν βασικές υπηρεσίες όπως τουαλέτες, χώροι σκίασης για ξεκούραση, βολικές και άνετες στάσεις για τα λεωφορεία και χώροι στάθμευσης. 

Μονοδρομήσεις και πλακόστρωτα  
Την ίδια ώρα οι μονοδρομήσεις σε συνδυασμό με πλακόστρωτα και ταυτόχρονο περιορισμό της κίνησης μόνο για πεζούς, έστω για συγκεκριμένες μέρες ή ώρες της βδομάδας αποτελούν επίσης απλές και φθηνές λύσεις που θα μπορούσαν να τονώσουν την εμπορική κίνηση. Η Μακαρίου που περιτριγυρίζεται από δρόμους, άρα και προσβάσεις θα μπορούσε να αποτελεί μια ενιαία πλατεία δίχως αμάξια τα Σαββατοκύριακα. 

Η πλατεία δεν είναι απλά ένας χώρος αλλά κουλτούρα 
Μπορεί να το έχουν πει πολλές φορές, αλλά τώρα φαίνεται θα γίνει επιτέλους πραγματικότητα. Η Πλατεία Ελευθερίας ολοκληρώνεται (!) και ανοίγει για το κοινό. Θα αποτελέσει μια σημαντική ανάσα για την εικόνα μαρασμού της Λευκωσίας αλλά και την εμπορική κίνηση στο κέντρο της πόλης. Παρόλα αυτά, η πλατεία -όχι ως ένας ενιαίος χώρος αλλά ως concept- είναι κουλτούρα που τουλάχιστον στη Λευκωσία δεν έχει αναπτυχθεί. 

Είναι σχεδόν πάντα γοητευτική η ανακάλυψη μιας όμορφης πλατείας, όταν κάποιος ταξιδεύει για πρώτη φορά σε μια άλλη πόλη. Η αρχιτεκτονική, τα καταστήματα, το φαγητό και το ποτό, ο χαρακτήρας, οι καλλιτέχνες του δρόμου, οι ήχοι και τα αρώματα αποτελούν στοιχεία που συμπληρώνουν την εμπειρία και που για τους ντόπιους αναπτύσσουν κουλτούρα και για τους ξένους μια ωραία ανάμνηση. Είναι κι αυτό άλλο ένα μεγάλο μείον για την πρωτεύουσα που απέτυχε να αναπτύξει μικρά οικοσυστήματα γύρω από ένα αξιοθέατο. Μικρή, έστω, εξαίρεση αποτελεί η πλατεία Φανερωμένης. 

Έχει όμως άλλη μια, ίσως τελευταία, ευκαιρία η Λευκωσία να αλλάξει, μέσω του πλάνου ριζικής αναδιαμόρφωσης του εμπορικού τριγώνου Μακαρίου-Στασικράτους-Ευαγόρου σε συνδυασμό με την ολοκλήρωση της Πλατείας Ελευθερίας. Θα κερδίσει το στοίχημα εάν τα έργα γίνουν εντός χρονοδιαγραμμάτων και βάσει σχεδιασμού και όχι στη βάση των απαιτήσεων των όποιων ομάδων έχουν προσωπικά, οικονομικά συμφέροντα. Το αντιπαράδειγμα της Τσερίου στον Στρόβολο θα έπρεπε να κάνει όλους τους κατοίκους στην πρωτεύουσα να ντρέπονται. 

Αντρέας Κωστουρής
 
111
Thumbnail

Ο πολύς πολιτικός καθωσπρεπισμός και ο πολύς πολιτικοκορεκτισμός δημιουργεί μαλθακή Κοινή Γνώμη… εκτός και αν αυτό θέλουμε…  

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

«Μέτρον άριστον». Το έχουμε και στην διδασκαλία μας, το έχουμε και για να υπερηφανευόμαστε ότι ως Έλληνες έχουμε «φιλοσοφία» και «ιστορία» από αρχαιοτάτων χρόνων (όντως τα έχουμε, αλλά βεβαίως το στοίχημα και η ουσία δεν είναι το τι κληρονομούμε αλλά το τι κληροδοτούμε). Και πώς τα έχουμε όμως, τι να τα κάνουμε εάν -αφού τα θεωρούμε «σοφά ρητά»- δεν τα χρησιμοποιούμε; 

Ιδιαίτερα εδώ στην Κύπρο στις πλείστες των περιπτώσεων, ανεξαρτήτως σε ποιο τομέα, κάνουμε οτιδήποτε άλλο, πέραν του μέτρου. Όποιο θέμα θέλετε να σκεφτείτε, σκεφτείτε το και ψάξτε το λίγο. Είτε είμαστε στο μαύρο είτε στο άσπρο.

Θέλουμε να αλλάξουμε νομοθεσία για κάτι; Την αλλάζουμε και την πάμε στο άλλο άκρον. Ούτε λαμβάνουμε υπόψη αν κατά την περίοδο που θα εφαρμοστεί η συγκεκριμένη νομοθεσία είναι η κοινωνία έτοιμη να την αποδεχτεί, αν υπάρχουν οι υποδομές για την εφαρμογή της αλλά ούτε και σκεφτόμαστε αν υπάρχει δυνατότητα ελέγχου εφαρμογής της νομοθεσίας. 

Και ο λόγος; Διότι συμπεριφερόμαστε ως αρχοντοχωριάτες και θέλοντας να δείξουμε στην «ΕΕ» ότι είμαστε πολύ «προχωρημένοι» κάνουμε  νομοθεσίες, των οποίων δεν μπορούμε καν να ελέγξουμε την εφαρμογή τους

Το θέμα μας όμως δεν είναι οι νομοθεσίες αλλά η νοοτροπία. Το θέμα μας είναι αυτή η μανία μας στην Κύπρο να υπερβάλλουμε σε όλα. Να δείχνουμε ότι είμαστε «προχωρημένοι», όπως συμβαίνει και με τον «πολιτικοκορεκτισμό». Μάθαμε τα τελευταία χρόνια δήθεν να είμαστε «political correct», «πολιτικά ορθοί». Ή πιο σωστά, μάθαμε τα τελευταία χρόνια να το παίζουμε «πολιτικά ορθοί». Και δεν γίνεται να πεις το τάδε, δεν γίνεται ο πολιτικός να χρησιμοποιεί το τάδε «ύφος», το άλλο επίθετο, το παράλλο ουσιαστικό και πάει λέγοντας. 

Δεν θα αναφερθώ στους διάφορους μανδύες αυτής της τάσης της «πολιτικής ορθότητας», που για να φαίνεται «δίκαιη» και «ωραία» προτάσσεται ο ρατσισμός, η ομοφοβία και οι διακρίσεις. Το να αποκαλέσεις τον άλλο με το χρώμα του, είναι κακό από μόνο του και δεν χρειάζεται η θεώρηση της «πολιτικής ορθότητας» για να στο επιβάλει. Όπως και το να διακρίνεις τους ανθρώπους βάσει της σεξουαλικής τους επιλογής ή βάσει του φύλου τους είναι επίσης λάθος και κακό και επίσης δεν θες το «κίνημα της Πολιτικής Ορθότητας» για να στο υποδείξει ή να στο επιβάλει. Ούτε και θα αναφερθώ, σήμερα, στη συζήτηση για το κατά πόσο αυτός ο πολιτικοκορεκτισμός τείνει να γίνει ο σύγχρονος αριστερός μακαρθισμός

Θα αναφερθώ όμως σε αυτό τον «ατίθασο», τον «μη πολιτικά ορθό» άντρα, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Νίκο Αναστασιάδη, που τόλμησε να μιλήσει εκτός αυτού του κώδικα της «Πολιτικής Ορθότητας»

Ο οποίος εμφανίστηκε μη πολιτικά ορθός όχι μια φορά αλλά σε 10 περιπτώσεις στην ίδια ομιλία κατά τη διάρκεια της πανεπαρχιακής συγκέντρωσης του ΔΗΣΥ Λεμεσού το βράδυ της Παρασκευής (17/5). 

1. Από το πρωί μέχρι το βράδυ προσπαθούν να μηδενίσουν τα πάντα, θέλουν να μας φέρουν στο επίπεδο τους
2. Δεν μπορούν τα μηδενικά να μιλούν για τους άριστους ή εκείνους που αρίστευσαν
3. Το μόνο που κατόρθωσαν να φέρουν, συνέχισε, ήταν τη δυστυχία, τη φτώχεια, τις αποκοπές στις συντάξεις, τις αποκοπές στους μισθούς, την κατάργηση του κοινωνικού κράτους
4. Ίσως δεν αντιλαμβάνονται, διότι ουδέποτε βίωσαν ανάλογα, ουδέποτε είχαν πολιτική να εξαγγείλουν και όταν ακούν να υλοποιούνται έργα παθαίνουν μαρασμό".
5. Παραλάβαμε μια Κύπρο που δεν διέφερε από τον (σκυβαλότοπο) Κοτσιάτη και τους ενοχλεί γιατί έχουμε δημιουργήσει πύργους και  ολόκληρα έργα στη Λεμεσό, στην Πάφο, στη Λάρνακα, στην Αμμόχωστο, στη Λευκωσία, ύψους 1 δισεκατομμυρίου 200 εκατομμυρίων ευρώ και έχουν το θράσος να μιλούν
6. Αντιλαμβάνονται πόσα μέλη της ΠΕΟ βρήκαν δουλειά εξαιτίας της ανάπτυξης που παρατηρείται
7. Τόσο πάθος, τόσο μένος που ειλικρινά μόνο στον μικρόκοσμο της ηγεσίας της Αριστεράς
8. Αν παρέμεναν στην κριτική που αφορά το εσωτερικό μέτωπο θα ήταν ίσως συγχωρητέοι και θα έλεγε κανείς ότι οι άνθρωποι υποφέρουν διότι καταδικάστηκαν από τον κυπριακό λαό και θα παραμείνουν για πολλές δεκαετίες εκτός εξουσίας
9. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να δικαιολογήσουν τη γαλάζια Τουρκία
10. Να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους Τουρκοκύπριους ότι είμαστε πιο φιλότουρκοι μήπως και χάσουμε κάποιες ψήφους;

Την επομένη τα σχόλια πολλά. Με αρκετά να αναφέρονται στο θέμα μας για την «πολιτική ορθότητα», και σε αυτό τον «μη πολιτικά ορθό» πολιτικό άντρα που τόλμησε να μιλήσει με τέτοια επίθετα και τέτοιες αναφορές…!!! Εκτός του πλαισίου του «καθωσπρεπισμού» και του «πολιτικοκορεκτισμού». 

Είμαι της άποψης ότι αυτού του είδους τις αντιπαραθέσεις και τις θέλουμε και τις έχει ανάγκη η κοινωνία ώστε να μπορεί να κρίνει πολιτικές και επιχειρήματα χωρίς το περιτύλιγμα της «πολιτικής ορθότητας». Ο Νίκος Αναστασιάδης είπε κάτι που όλοι οι Συναγερμικοί προφανώς σιγοψιθυρίζουν και που λένε μεταξύ τους. Είπε τον τρόπο σκέψης του και πώς βλέπει ο ίδιος, πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος την πολιτική δράση του ΑΚΕΛ. Δεν έπρεπε; Έπρεπε να έλεγε «μα αν τα πω αυτά δεν θα είμαι πολιτικά ορθός» και να σιωπήσει;  

Ορθώς έπραξε και ορθώς τα είπε. Και ορθώς θα κάνει και το ΑΚΕΛ να απαντήσει με το ίδιο ύφος και με τον ίδιο τρόπο. Διότι, στην Κύπρο, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, ζούμε μια σκιαμαχία και ένα χαρτοπόλεμο, αντί της πραγματικής πολιτικής αντιπαράθεσης, μεταξύ των πολιτικών φοβούμενοι τον «πολιτικοκορεκτισμό»

Θέλουμε πολιτικούς που να τολμούν, να λένε αυτό που πιστεύουν. Να τολμούν να λένε τις θέσεις τους και να γίνεται πολιτική αντιπαράθεση. Θέλουμε την πολιτική αντιπαράθεση. Δεν θέλουμε σοβαροφανείς και «ευγενικές», «πολιτικά ορθές» προσεγγίσεις. Θέλουμε την πραγματική πολιτική γλώσσα. Την ειλικρινή, την αυθεντική. Όχι την κάλπικη. Πάντα βεβαίως στα πλαίσια της πολιτικής ηθικής, η οποία ούτως ή άλλως μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις στην Κύπρο δεν έχει τηρηθεί. 

Μέτρον Άριστον λοιπόν. Διότι, ο πολύς, ο υπερβολικός πολιτικός καθωσπρεπισμός και ο πολύς, υπερβολικός πολιτικοκορεκτισμός δημιουργεί μαλθακή Κοινή Γνώμη. Εκτός και αν αυτό θέλουμε… 

ad2mobile


Υγ. Ένας άλλος πολιτικός που τόλμησε και βγήκε εκτός πλαισίων του «πολιτικοκορεκτισμού» ήταν ο Νικόλας Παπαδόπουλος κατά την προεκλογική εκστρατεία των Προεδρικών εκλογών του 2018 αλλά του έγινε bullying όπως και στον Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος κάποιες φορές βγαίνει εκτός των πλαισίων της θεώρησης της πολιτικής ορθότητας...  

ΥΓ2 Ένας άλλος που είναι λίγο εκτός της «πολιτικής ορθότητας» είναι ο Στέφανος Στεφάνου, ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ, του οποίου τις ανακοινώσεις -κυρίως των τελευταίων ημερών- τις απολαμβάνω. Με ωραίο αλλά και ειρωνικό και ενίοτε σκληρό ύφος. Αυτή είναι η πολιτική που θέλουμε και όχι τα νερόβραστα του πολιτικοκορεκτισμού...
 

article 1