ΑΠΟΨΗ: Η δικαιοσύνη και βλέπει και προφανώς ακούει

Προς διαχρονικά προβληματισμένους, επιστολής εντέκατης το ανάγνωσμα…

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΕΛΕΝΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ*

Με τις λίγες γνώσεις που έχω για τα της δικαιοσύνης, νόμιζα πως η δικαιοσύνη είναι τυφλή. Για να μπορεί να κρίνει ακριβοδίκαια και να αποφασίζει στη βάση του πταίσματος, ή του κακουργήματος, ή της παρανομίας, ανεξάρτητα από το ποιος την πράττει. 

Είχα ακούσει και διάφορα ωραία πως είμαστε όλοι ίσοι έναντι του νόμου. Άκουσα και για τη δικαστική εξουσία που ελέγχει την εκτελεστική και τη νομοθετική. Και μεταξύ μας, ναι, θα σας το εμπιστευτώ. Κοιμόμουν ήσυχα το βράδυ. Έλεγα, δεν μπορεί ό,τι και να πάει στραβά σε αυτό τον τόπο η δικαιοσύνη θα λάμψει και ο κάθε κατεργάρης θα καθίσει στο σκαμνί του για να λογοδοτήσει. Ω, μα ναι, την είχα πάντα περί πολλού, την πίστευα τυφλά. Τυφλή εκείνη, τυφλή και εγώ στην αγάπη και στην εμπιστοσύνη που της είχα, η οποία σαφέστατα παραήταν τυφλή.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

Μεγάλωσα όμως και εγώ, όπως όλοι μας σε αυτό τον τόπο. Άνοιξα τα μάτια και είδα. Είδα πως τελικά δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα και πληγώθηκα τα μάλα. Έχασα κάθε εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη μου πλέον δεν είναι καθόλου τυφλή, βλέπει καθαρά, γιατί είδα πως και η δικαιοσύνη και βλέπει και προφανώς ακούει. Το άλλο, το ότι ακριβοπληρώνεται, το ήξερα, αλλά έλεγα πως δεν πειράζει ας πάει και το παλιάμπελο, το αξίζει, τυφλή ούσα.

Ναι, αγαπητοί συμπολίτες μου, μισανοίγει τα μάτια και κλέβει. Κλέβει ναι, για να δει ποιος κάθεται στο σκαμνί και ανάλογα ρυθμίζει τη ζυγαριά της με τρόπο που να διατηρεί την τάξη και την ασφάλεια. Γιατί μπορεί να κατάλαβα πως δεν είναι τυφλή αλλά για πολύ καιρό πίστευα πως το έκανε για μας, πως είχε κυρίες και κύριοι καλό σκοπό. Να μας προστατέψει από το σοκ που θα παθαίναμε αν μαθαίναμε πόσο βαθιά φτάνει η διαφθορά, ή μάλλον όχι πόσο βαθιά, αυτό είναι αυτονόητο, πόσο ψηλά. Τι; Να άφηνε μια τυφλή δικαιοσύνη να καταρρεύσει το κοινωνικοπολιτικό σύστημα που με κόπους και θυσίες κτίσαμε; Και μετά; Α Όχι! Οι συνέπειες θα ήταν απρόβλεπτες, το φαινόμενο του ντόμινο θα μας έπαιρνε και θα μας σήκωνε. Της κάναμε λοιπόν της πολυαγαπημένης μας δικαιοσύνης μια μικροεπέμβαση και τώρα πια βλέπει καθαρά. Όσο πιο ψηλά ιστάμενος κάποιος τόσο πιο καλά βλέπει. 

Και αν καμιά φορά δεν δει καλά, μην ανησυχείτε, αν δηλαδή δε σας αναγνωρίσει με την πρώτη, κανένα πρόβλημα. Γιατί; Μα γιατί ακούει πεντακάθαρα. Ακούει τις σχέσεις τις διασυνδέσεις, τα κουμπαράτα, τις υποσχέσεις, τις απειλές, τη ροή του χρήματος…. Δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά. Όλα τα ξεκαθαρίζει στο πι και φι. Ποινές καταπέλτες ή χάδια, ανάλογα με το τι είδε και το τι άκουσε. Είναι μια πονηρή αυτή! Όλο και κάποιο κόλπο θα σκαρφιστεί ανάλογα με την περίπτωση. Νόμιζα πως ο νόμος είναι ένα πράγμα, σοβαρό, συμπαγές, ξεκάθαρο. Όσο ακούω όμως τόσο καταλαβαίνω πως μπάζει από παντού. Και μεταξύ μας σε τίποτα δεν φταίει ο νόμος αλλά τα παραθυράκια και οι μπαλκονόπορτες  που οι νομοθέτες άφησαν και ανάλογα ανοίγουν και κλείνουν για να απονεμηθεί η κατάλληλη δικαιοσύνη.

Νόμος, τάξη, πειθαρχία. Ναι, πραγματικά το πιστεύω. Ο Νόμος έρχεται για να βάλει τάξη, να οργανώσει, να καταδικάσει τα κακώς κείμενα, να τιμωρήσει ανάλογα με το παράπτωμα. Με σεβασμό στους νόμους, επικρατεί τάξη και ναι τελικά πείθεσαι πως η αρχή που σε κυβερνά καλά κάνει για να τιθασεύει τον κακό σου εαυτό και να βγάζει στην επιφάνεια εκείνο το αγγελάκι που σε σπρώχνει να κάνεις καλά πράγματα.

Στην έλλειψη νόμου, ή σεβασμού στον νόμο, γιατί νόμοι υπάρχουν αλλά όταν εκείνοι που τους υπηρετούν είναι και οι πρώτοι που τους παρακάμπτουν με τσαλιμάκια και περνούν από  ανοικτά παραθυράκια ή καμιά φορά και μπαλκονόπορτες, οδηγούμαστε σταδιακά στην αταξία και στην αναρχία. Η απειθαρχία είναι νομίζω πολύ μικρή για να περιγράψει την κατάσταση στην οποία θα περιπέσουμε αν δε διαφυλάξουμε τη δικαιοσύνη ως κόρη οφθαλμού, αφαιρώντας της άμεσα εδώ και τώρα τους οφθαλμούς. Ναι. Να της τα βγάλουμε τα μάτια. Να μην βλέπει. Να της κλείσουμε και τα αυτιά. Ερμητικά. Να μην ακούει. Είναι η τελευταία μας ελπίδα και μάλλον την πήρε και αυτή η κατηφόρα.

Σας παρακαλώ βοηθήστε επιτέλους να τυφλώσουμε μια και καλή τη δικαιοσύνη. Να μην βλέπει, να μην ακούει. Να μιλά μόνο αλήθειες. Δεν μας αρκεί μόνο η θεία δίκη. Χρειαζόμαστε κάθαρση για να μπορέσουμε να πιστέψουμε ξανά πως είμαστε φτιαγμένοι από καλύτερη πάστα. Πως μπορούμε να κάνουμε μια καινούρια αρχή.

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Εκείνο δε που με ανησυχεί ακόμα περισσότερο είναι πως το ισοσκελές τρίγωνο του Δ (έλτα) της Δικαιοσύνης μπορεί να παραπέει μεν αλλά εκείνο που της βάζει συστηματικά τρικλοποδιές είναι το δεύτερο από τα αγαπημένα μας Δ (έλτα). Εκείνο της Δημοκρατίας, το οποίο στο πρόσωπο της κυβέρνησης προσπαθεί να εφεσιβάλει ό,τι δεν την βολεύει (στο όνομα πάντα της οικονομία=της πούγκας μας κοινώς). Όσο για το τρίτο Δ (έλτα) εκείνου που αφορά στα δικαιώματά μας ως πολίτες κλάψ’ τα Χαράλαμπε.

Σημείωση: Να την τυφλώσουμε πρέπει μεν, να σταματήσουμε να της βάζουμε τρικλοποδιές δε!

Υπογραφή: Ρομπέν των Χαμένων Θαυμάτων.

Υ.Γ.: Και από σήμερα… Φρουρός των 3Δ (Δημοκρατία-Δικαιοσύνη-Δικαίωμα).

*Εκπαιδευτικός-συγγραφέας

Έλενα Περικλέους
 
95
Thumbnail

...Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό όμως από την πολιτική ηγεσία είναι άλλο: ότι σιγά, σιγά φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, όπου η Λευκωσία θα πρέπει να επιλέξει, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας.

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Δεν ξέρω αν είδατε ή αν διαβάσετε το σχέδιο νόμου για αναδιαμόρφωση της στρατηγικής των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Αν δεν το ακούσατε με αυτή τη μορφή, σίγουρα το ακούσατε ως «άρση του εμπάργκου των ΗΠΑ για πώληση όπλων στην Κύπρο». (Και λογικό. Διότι έτσι «διαφημίστηκε» ή έτσι «πλασαρίστηκε» από τα πλείστα ΜΜΕ. «Όπλα», «Εμπάργκο», «ΗΠΑ», «Κύπρος», «Τουρκία», «Πόλεμος» κτλ είναι λέξεις κλειδιά, ξέρετε, για τα κλικς).

Όπως και να έχει, αυτό το περιβόητο θέμα, σωστά έγινε περιβόητο και κακώς δεν προβλήθηκε ακόμη περισσότερο. Όχι όμως για την άρση του εμπάργκο πώλησης όπλων προς Κύπρο. Αλλά για τα άλλα που περιέχει το Σχέδιο Νόμου, τα οποία είναι πολύ πιο σημαντικά από αυτή την μπούρδα με το εμπάργκο όπλων (ωσάν και τώρα η Κύπρος θα παραγγείλει ελικόπτερα Apache ή μαχητικά F35). 

Το σχέδιο νόμου (Eastern Mediterranean Security and Energy Act of 2019) πέραν της άρσης του εμπάργκο προνοεί: 

  • πρόταση για ίδρυση ενός Ενεργειακού Κέντρου ΗΠΑ – Ανατολικής Μεσογείου προς διευκόλυνση της ενεργειακής συνεργασίας Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ,
     
  • πρόταση για στρατιωτική βοήθεια (FMF) ύψους 3.000.000 δολαρίων προς την Ελλάδα,
     
  • πρόταση για χορήγηση βοήθειας υπό τη μορφή στρατιωτικής εκπαίδευσης ύψους 2.000.000 δολαρίων προς Ελλάδα και Κύπρο,
     
  • παρεμπόδιση της παράδοσης των αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία εφόσον αυτή προχωρήσει στην αγορά του ρωσικού συστήματος S-400,
     
  • το αίτημα προς την κυβέρνηση Τραμπ να καταθέσει στο Κογκρέσο μία στρατηγική για την ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και έκθεση για τις κακόβουλες δραστηριότητες της Ρωσίας και άλλων κρατών στην περιοχή.

Μια απλή ανάγνωση των πιο πάνω τεσσάρων σημείων φανερώνει γιατί αυτή η Πρόταση Νόμου είναι άκρως σημαντική, ενώ θα πρέπει να σημειωθούν άλλοι δυο πολύ σημαντικοί παράγοντες στο όλο ζήτημα: 

Πρώτον. Το Σχέδιο Νόμου το εισήγαγαν στην αμερικανική Γερουσία οι Μπομπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο. Πρόκειται δηλαδή για προϊόν διακομματικής συναίνεσης, μεταξύ Δημοκρατών και Ρεπουμπλικάνων αφού ο κ. Μενέντεζ (Νιου Τζέρζι) προέρχεται από το Δημοκρατικό Κόμμα (και γνωστός φίλος της Κύπρου και Ελλάδος) και ο κ. Ρούμπιο (Φλόριντα) από τους Ρεπουμπλικανούς. Συνεπώς, πρόκειται για ένα Σχέδιο Νόμου, για το οποίο συναινούν και τα δυο κόμματα. Αντιπολίτευσης και συμπολίτευσης.  

Δεύτερον. Την ικανοποίησή τους για το νομοσχέδιο εξέφρασαν το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Συνεργασίας (HALC) και η Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (AJC), τα οποία θεωρούνται ως δυο από τα πλέον ισχυρά λόμπι στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα το AJC. 

Γίνεται κατανοητό ότι όλο αυτό το πλέγμα που δημιουργείται μόνο ένα βασικό στόχο έχει: 

Να αλλάξει τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο και να ενταχθούν για τα καλά Κύπρος και Ελλάδα (κυρίως η Κύπρος) στην αμερικανική σφαίρα επιρροής. Με ανταλλάγματα, όπως φανερώνει το σχετικό Σχέδιο Νόμου. 

>>> Αναλύσεις / Έρευνες Brief <<<

Την ίδια ώρα όμως στόχος του Σχεδίου Νόμου δεν είναι μόνο η ενεργή εμπλοκή των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και η «εκδίωξη» της όποιας ρωσικής παρουσίας από την περιοχή. Αν όχι η καθολική «εκδίωξη» της, να επιτευχθεί τουλάχιστον μια πολύ στενή παρακολούθηση και έλεγχος των όποιων ρωσικών κινήσεων και σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή της Κύπρου. 

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό όμως από την πολιτική ηγεσία είναι άλλο: ότι σιγά, σιγά φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, όπου η Λευκωσία θα πρέπει να επιλέξει, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας

Όχι μόνο θεωρητικά, δηλώνοντας πως «ο προσανατολισμός μας είναι δυτικός» αλλά από την άλλη να γίνονται deals και να δίδεται πρόσβαση στην Μόσχα. 

ad2mobile

Ανεξαρτήτως κατάληξης του Σχεδίου Νόμου, το μήνυμα είναι πως η προοπτική των σχέσεων Κύπρου – ΗΠΑ υπάρχει. Και είναι η πρώτη φορά που διανοίγονται τέτοιες προοπτικές για τόσο στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ.

Εναπόκειται στην δική μας πολιτική ηγεσία να αποφασίσει τι θέλει και με ποιον εταίρο θέλει να οδεύσει… 

article 1