• Αυτό το τοπικιστικό στοιχείο, το γεωγραφικό κριτήριο, όπως το θέτει ο Θεόδωρος Πυρίλλης, πρέπει να ισχύσει και σε επίπεδο Κυβέρνησης και ευρύτερα; Σε επίπεδο πόστων και θέσεων;
t
ΓΡΑΦΕΙ Ο 
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ
Twitter: @tsangarisp
 
 

Διάβασα δυο - τρεις φορές την επιστολή του Θεόδωρου Πυρίλλη, του Δήμαρχου Παραλιμνίου, ο οποίος υπέβαλε την παραίτηση του από το ΔΗΣΥ λόγω διορισμού Υφυπουργού Τουρισμού μη Αμμοχωστιανού. 

Αν και εκ πρώτης όψεως η ανοικτή επιστολή του προς τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, τον οποίο ενημερώνει για την απόφασή του να διαγραφεί από τον Δημοκρατικό Συναγερμό, φαίνεται αθώα, ο Δήμαρχος Παραλιμνίου εγείρει δυο πολύ σοβαρά ζητήματα: 

Πρώτον, κατηγορεί το ΔΗΣΥ ότι στηρίζει κατεστημένα. Γράφει συγκεκριμένα: «Σε θέματα εκπροσώπησης του επιχειρηματικού κόσμου σε επίσημα θεσμικά όργανα ή και σε άλλες θέσεις, η παράταξή μας στηρίζει τα κατεστημένα, καταδικάζοντας ουσιαστικά την Ελεύθερη Επαρχία Αμμοχώστου σε πλήρη απουσία από τα κέντρα λήψεως αποφάσεων». Και συνεχίζει: «Το σημερινό καθεστώς ευνοεί συγκεκριμένους κύκλους («τζάκια»), που κατοικούν και δραστηριοποιούνται οπουδήποτε αλλού εκτός από την επαρχία μας και εσείς τους επιτρέπετε να αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς». 

>>> Ποιοι Δήμοι καταργούνται – Ονόματα, Χάρτες <<<

Δεύτερον, ο Δήμαρχος Παραλιμνίου εγείρει ένα ευρύτερο ζήτημα εκπροσώπησης της Αμμοχώστου σε διάφορα πολιτειακά και κυβερνητικά πόστα. Έγραψε ο κ. Πυρίλλης προς τον Αβέρωφ Νεοφύτου: «Για σας, δεν υπάρχουν ικανοί πολίτες από τους κατοίκους των πιο πάνω Δήμων και Κοινοτήτων, που να μπορούν να αναλάβουν αξίωμα Υπουργού, Υφυπουργού ή Προέδρου Ημικρατικού Οργανισμού. Από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, εδώ και πενηντα οχτώ χρόνια, για την Πολιτεία, αυτός ο τόπος δεν γέννησε ούτε και έναν ικανό άνθρωπο να διορισθεί στις πιο πάνω θέσεις». 

Ως προ το πρώτον, δεν θα ασχοληθεί η Στήλη διότι ο κ. Πυρίλλης -δυστυχώς- απέφυγε να γίνει συγκεκριμένος. Απλώς σημειώνω πως αν για παράδειγμα ρωτηθούν 20 Παραλιμνίτες «ποιοι αποτελούν κατεστημένο στο Παραλίμνι», πολύ πιθανό να κατονομάσουν τον Δήμαρχο τους χωρίς να σημαίνει ότι αυτό ευσταθεί ή ισχύει. Πρόκειται δηλαδή για εντελώς υποκειμενικό λόγο και άποψη εκτός και αν όλα τα στοιχεία συνηγορούν πως όντως έτσι είναι.  

Όπως και να έχει όμως, δεν είναι σκοπός της Στήλης να προβεί σε ανάλυση του τι εστί «κατεστημένο». Για τούτο υπάρχουν διάφορα συγγράμματα.  

>>> Αναλύσεις / Έρευνες Brief <<<

Το δεύτερο όμως ζήτημα που εγείρει ο κ. Πυρίλλης είναι σοβαρότερο από το πρώτο. Όπου θέτει δηλαδή θέμα γεωγραφικής εκπροσώπησης σε διάφορα πόστα και θέσεις στην Κυβέρνηση αλλά και ευρύτερα. 

Και βεβαίως το μικρό τοπικιστικό στοιχείο είναι μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους σε πολλά πολιτειακά συστήματα (εξού και σε αρκετές χώρες οι βουλευτικές εκλογές γίνονται βάσει γεωγραφικών κριτηρίων με μονοεδρικές περιφέρειες, σε μικρότερο τοπικό επίπεδο δηλαδή απ’ ότι στην Κύπρο που διεξάγονται σε επαρχιακό επίπεδο). 

Όμως, αυτό το τοπικιστικό στοιχείο, το γεωγραφικό κριτήριο, όπως το θέτει ο Θεόδωρος Πυρίλλης, πρέπει να ισχύσει και σε επίπεδο Κυβέρνησης και ευρύτερα; Σε επίπεδο πόστων και θέσεων; 

Δεν θεωρώ ότι αυτό ισχύει ή ότι πρέπει να ισχύσει. Η απαίτηση του Δημάρχου είναι μάλλον υπερβολική. 

Για παράδειγμα η ουσία είναι αν ο Πρόεδρος του ΔΣ της ΑΗΚ θα είναι Σωτηρκάτης ή από το Πολέμι της Πάφου ή από το Μάμμαρι; Ή αν ο Πρόεδρος του ΔΣ που θα επιλεχθεί και θα διοριστεί θα κάνει την δουλειά του σωστά; 

Ή από την άλλη, ο κάθε ένας που διορίζεται σημαίνει ότι θα λειτουργεί προς όφελος της γενέτειράς του αντί προς όφελος του κοινού καλού; 

Ο Δήμαρχος Πυρίλλης, εννοεί δηλαδή πως ο όποιος Υφυπουργός Τουρισμού επειδή δεν είναι από την επαρχία Αμμοχώστου δεν θα βοηθήσει το τουριστικό προϊόν της περιοχής; Δ

εν θα ενεργήσει προς όφελος των επαγγελματιών του τουρισμού στην Αμμόχωστο; Δηλαδή, τώρα αυτός που είναι Λευκωσιάτης θα ενεργήσει για ανάπτυξη του Τουρισμού μόνο στην Λευκωσία; Αλλά να το αντιστρέψω: Δηλαδή αν διοριζόταν Υφυπουργός από την επαρχία Αμμοχώστου θα εργαζόταν μόνο για τα συμφέροντα των επιχειρηματιών τουρισμού που βρίσκονται στην επαρχία Αμμοχώστου; Αν όχι, τότε γιατί ένας άλλος -μη Αμμοχωστιανός- να το κάνει αυτό για την δική του επαρχία; 

 
131
Thumbnail

Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου». Δεν μπορεί να είναι μια με την Μόσχα και μια με την Ουάσιγκτον. Θα πρέπει να επιλέξει… ο Νίκος Χριστοδουλίδης ως ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας έχει υποχρέωση να προωθήσει και να αναπτύξει αυτό τον διάλογο αλλά να ληφθούν και αποφάσεις…

ad1mobile



ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Παλαιότερα η Στήλη είχε τοποθετηθεί επί του θέματος «Πρότασης Μενέντεζ». Και είχε επισημάνει ότι η άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κύπρο δεν ήταν το σημαντικότερο σημείο της Πρότασης. Γιατί; Προφανές. Διότι η Κύπρος είτε με εμπάργκο είτε χωρίς δεν πρόκειται να παραγγείλει είτε Apache είτε F-35. Η ουσία της Πρότασης Μενέντεζ δεν ήταν/είναι η άρση του εμπάργκο αλλά ότι η Κύπρος μεταφέρεται εντός του κυκεώνα αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας. Και ότι η «Νήσος μας» θα πρέπει λίαν συντόμως να επιλέξει μεταξύ των στρατοπέδων: ΗΠΑ ή Ρωσία; 

Πριν λίγες μέρες είχα την ευκαιρία να έχω μια συνέντευξη με τον ΓΓ του ΑΚΕΛ (δημοσιεύεται σήμερα. Διαβάστε την εδώ). Τον οποίο και ρώτησα, ποιες είναι οι ενστάσεις του ΑΚΕΛ στην Πρόταση Μενέντεζ. 

Ομολογουμένως ο Άντρος Κυπριανού είπε κάποια επιχειρήματα και έθεσε κάποια ερωτήματα, τα οποία δύσκολα απαντώνται. Όπως: Ποιο το αντάλλαγμα που θα λάβει η Κυπριακή Δημοκρατία να δεθεί στο άρμα των ΗΠΑ; Το εμπάργκο;

Και έχει δίκαιο. Όπως είπαμε πιο πάνω το θέμα του εμπάργκο είναι μια άνευ ουσίας. Δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία, πέραν της πολιτικής σημειολογίας. 

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Είπε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ: «Το εμπάργκο δεν έπρεπε καν να μας είχε επιβληθεί. Εισέβαλε η Τουρκία στην Κύπρο, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούσαν όλα αυτά τα χρόνια να πουλούν εξοπλισμό στην Τουρκία, αλλά στο θύμα που είμαστε εμείς, έβαλαν εμπάργκο. Αστεία πράγματα. Δεν έπρεπε να υπάρχει και θα έπρεπε να καταργηθεί. Το ερώτημα είναι με πιο αντίτιμο θα δεχτούμε να καταργηθεί αυτό το εμπάργκο. Θα προσδεθούμε στο άρμα των Ηνωμένων Πολιτειών; Θα επιτρέψουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες την αντιπαράθεση που έχουν με την Ρωσία, να την μεταφέρουν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, διότι περί τούτου πρόκειται».

Παράλληλα ο Άντρος Κυπριανού προειδοποιεί ότι η Ρωσία θα αντιδράσει «και μάλιστα έντονα». 

Είναι λογικό. Δεν είναι; Προσέξετε ποια είναι η κατάσταση τώρα: Μια χώρα, η Κύπρος, δεν ανήκει ούτε στο ΝΑΤΟ ούτε στον Συνεταιρισμό αλλά ούτε και σε κάποιο συνασπισμό Ρωσικών συμφερόντων. Η ίδια, η Κύπρος, επιχειρηματολογεί ότι έχει καλές σχέσεις και με τις ΗΠΑ και με την Ρωσία. 

Αλλά, το κύριο ερώτημα παραμένει. Που ανήκουμε τελικά; Που ανήκει η Κύπρος; Στην Δύση ή στην Ανατολή; Διότι η «μέση» (οι Αδέσμευτοι) έχει καταργηθεί. Ήταν όντως μια εύκολη λύση το «ούτε απ’ εκεί ούτε απ’ εδώ αλλά πότε απ’ εκεί πότε απ’ εδώ». Ο «επιτήδειος ουδέτερος», ήταν στις πλείστες των περιπτώσεων ο προνομιούχος, ασχέτως αν ούτε και αυτός ο ρόλος «μας βγήκε» ως Κύπρος. Τουναντίον ίσως να πληρώνουμε το τίμημα από το 1974 για αυτό τον ρόλο που επιλέξαμε. 

Αλλά βρισκόμαστε στο 2019. Από το 2004 βρισκόμαστε στην ΕΕ. Και μάλλον έως το 2020 θα πρέπει να επιλέξουμε και κάτι άλλο: 

Θα βρεθούμε στο ΝΑΤΟ; Ή θα βρεθούμε απέναντι; Μαζί με τη Ρωσία; Η μέση λύση πλέον δεν υπάρχει. Και σε αυτό διαφωνούμε με τον ΓΓ του ΑΚΕΛ αλλά διαφωνούμε και με την Κυβέρνηση, η οποία ούτε και αυτή λαμβάνει ξεκάθαρες αποφάσεις ως προς τούτο. Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου». Δεν μπορεί να είναι μια με την Μόσχα και μια με την Ουάσιγκτον. Θα πρέπει να επιλέξει. 

>>> Αρθρογραφία Brief <<<

Αλλά ο Άντρος Κυπριανού έχει δίκαιο και στο εξής: «Με ποιο αντάλλαγμα;» 

Η Στήλη έχει τοποθετηθεί και επί τούτου: Όντως. Θα πρέπει το δίλημμα να μεταφερθεί και στην ίδια την  Ουάσιγκτον. Διότι και αυτή θα πρέπει να απαντήσει τι θα πράξει η ίδια για την Κύπρο. Δηλαδή, η Κύπρος θα επιλέξει το ΝΑΤΟ αλλά την ώρα της κρίσης (είδε πχ λύση στο Κυπριακό), η Ουάσιγκτον θα παίζει αυτή τον επιτήδειο ουδέτερο; 

Όλα αυτά θα πρέπει λίαν συντόμως να ξεκαθαριστούν. 

ad2mobile

Και ο Νίκος Χριστοδουλίδης ως ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας έχει υποχρέωση να προωθήσει και να αναπτύξει αυτό τον διάλογο αλλά να ληφθούν και αποφάσεις: 

Είτε Ουάσιγκτον, είτε Μόσχα. Πρέπει να αποφασίσουμε. 

article 1