ΑΠΟΨΗ: Η πλατεία ως δημόσια σφαίρα

Τι καθορίζει μια ‘πετυχημένη’ πόλη;

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΗΒΗ ΛΑΜΠΡΟΥ*

Τους τελευταίους μήνες πέρασα ώρες, περιδιαβαίνοντας πλατείες και πάρκα. Έκανα επαγγελματικές συναντήσεις, έγραψα, είδα εκθέσεις, συντόμευσα αποστάσεις διασχίζοντας διαγώνια, χαλάρωσα σε παγκάκια ξύλινα. Κάθισα σε καφέ,  ψώνισα σε μαγαζιά, χάζεψα σε βιτρίνες, άκουσα μουσικούς πλανόδιους.  Επιστρέφοντας, είδα τις στιλιστικές προτάσεις της Λευκωσίας, στην Πλατεία Ελευθερίας  να είναι πρώτο θέμα συζήτησης στον αγαπημένο καφενέ του Facebook.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Τι καθορίζει μια ‘πετυχημένη’ πόλη;  Πως μια πόλη ξεφεύγει της παρακμής και ενσωματώνει νέα στοιχεία στις δομές και στον ιστό της ;

Μια πρώτη απάντηση μάλλον κρύβεται στο πως οργανώνεται η πόλη: με ισχυρές, καλά οργανωμένες γειτονιές, προσβάσιμες  στους πολίτες. Μια πόλη με ποικιλόμορφη τοπική οικονομία,  με κόστος ζωής που ανταποκρίνεται στις ικανότητες του μέσου πολίτη. Μια πόλη με προσανατολισμό στην αειφόρο ανάπτυξη.

Η πόλη θα πρέπει να ενθαρρύνει την κίνηση χωρίς αυτοκίνητα, όχι γιατί είναι η αυτοκίνηση η ρίζα του κακού αλλά γιατί το περπάτημα, η βόλτα ενισχύει τις κοινωνικές δομές, ενθαρρύνει τις ανθρώπινες σχέσεις, τη δημόσια ζωή, τον δημόσιο λόγο.  Μια υγιής πόλη έχει πεζοδρόμια, πλατείες και πάρκα, φροντισμένα, ασφαλή, προστατευμένα. Αυτοί οι δημόσιοι χώροι, υποδέχονται  τους πολίτες  επιτρέποντας την ελεύθερη έκφραση, είτε αυτή παίρνει τη μορφή της συνάντησης με φίλους, της συμμετοχής σε δραστηριότητες, είτε δινοντας περιθώρια για την αλληλεπίδραση  π.χ. με τη δημόσια τέχνη στο χώρο.  Όταν  ο πολίτης αλληλοεπιδρά με το περιβάλλον οργανώνεται κοινωνικά και όχι μόνο ατομικά.

Η ανάμειξη οικιστικών μονάδων, γραφείων και εμπορικών χώρων, προσελκύει ανθρώπους και κάνει το περιβάλλον ασφαλέστερο και φιλικότερο. Η ύπαρξη πρασίνου με πάρκα, κήπους και δέντρα, η συμμετοχή δηλαδή της φύσης στο αστικό περιβάλλον κάνει τη πόλη ελκυστικότερη. Η ποικιλία των χρήσεων μιας πλατείας, ενός πάρκου, ενός δρόμου δημιουργεί εξωτερικές δραστηριότητες που συμβάλλουν στην ασφάλεια των χώρων,  δημιουργεί συνθήκες ώστε ετερόκλητες ομάδες να συνυπάρχουν.

Έχουμε λοιπόν τις προδιαγραφές και τα προαπαιτούμενα για να γίνει η Πλατεία Ελευθερίας ένας τέτοιος χώρος προαγωγής της δημόσιας ζωής ;

Υπάρχει η σύγχρονη και προσβάσιμη δημόσια συγκοινωνία ώστε το αυτοκίνητο να μένει στις παρυφές ;  Υπάρχει μια σταθερή, ενεργή συμμετοχή του Δήμου στην οργάνωση αυτής της ζωής στην πόλη; Φροντίζει την καθαριότητα, τους χώρους πρασίνου, τα πάρκα ; Ασχολείται με την τήρηση των πολεοδομικών κανόνων ή την οργανωμένη ανάπτυξη της πόλης;  Οι πολίτες έχουν συνειδητοποιήσει τι ακριβώς σημαίνει δημόσιος χώρος; Προστατεύουν αυτό τον πλούτο ή σφυρίζουν κλέφτικα αδιαφορώντας και προβάλλοντας το δικό τους, περιορισμένο, εγώ;

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Η πλατεία Ελευθερίας δεν μου δίνει ελπίδα, έτσι άχαρη και τσιμεντένια που φαντάζει . Το μόνο που σκέφτομαι είναι πως η επιτυχία ενός δημόσιου χώρου, ενός τόπου, δεν εξαρτάται από τον αρχιτέκτονα και τον πολεοδόμο αποκλειστικά. Ευτυχώς, βασίζεται  σε ανθρώπους που υιοθετούν τη χρήση και τη διαχείριση του χώρου. Οι άνθρωποι τελικά κάνουν τους χώρους περισσότερο από ότι οι χώροι και κάνουν τους ανθρώπους. 

*Η Ήβη Λάμπρου είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Frederick

Tags
Ήβη Λάμπρου
 
396
Thumbnail

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή όλοι κρίνονται και ευτυχώς που οι εκλογές είναι μόλις σε 11 μήνες διότι οι ψηφοφόροι γενικώς έχουν κοντή μνήμη και ξεχνούν αλλά αυτή τη φορά επειδή τα πράγματα θα είναι ακόμη νωπά θα μπορούν οι πολίτες να τιμωρήσουν αυτούς που θέλουν και να επιβραβεύσουν αυτούς που θέλουν... 

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Τελικά ο Αναστασιάδης τα κατάφερε; Ούτε εγγυήσεις, ούτε Γενικούς Ελεγκτές, ούτε και εγκρίσεις από την Βουλή των Αντιπροσώπων; Ήθελε να δώσει ένα γενναίο πακέτο προς τις επιχειρήσεις -μικρές, μεσαίες, μεγάλες- όπως και προς τους αυτοτελώς εργαζομένους για το restart της Οικονομίας και φαίνεται πως βρήκε τον τρόπο, αλλά την ίδια ώρα ακόμη δεν ξεκαθάρισε κατά πόσο για κάποια μέτρα απαιτείται η έγκριση ή όχι από τη Βουλή. Στο ίδιο πακέτο, η Κυβέρνηση πρόσθεσε και «κοινωνικές πινελιές» για ιδιώτες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε αγορά ή να κτίσουν το δικό τους σπίτι. Στα 13 μέτρα που εξήγγειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, την Τετάρτη (27/5) περιλαμβάνονται και προτάσεις στήριξης του Τουρισμού.

Το δεύτερο πακέτο του Νίκου Αναστασιάδη (αυτό που εξήγγειλε δηλαδή την 27η Μαΐου) είναι πέραν των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ (είναι γύρω στα 1,9δισεκατομμύρια η εφάπαξ χρηματοδότηση μαζί με τα διάφορα κονδύλια για δάνεια και επιπλέον τα ποσά που θα δαπανηθούν για την επιδότηση των επιτοκίων) ενώ το πρώτο πακέτο (ειδικά ανεργιακά επιδόματα, επιδόματα φοιτητών, επιδόματα φροντίδας, κτλ) ήταν ύψους 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ

Με λίγα λόγια η Κυβέρνηση Αναστασιάδη έριξε (και θα ρίξει) χρήμα στην αγορά ύψους περίπου 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ

Άλλαξε όμως το κλίμα της αγοράς; Το χρήμα αυτό, το οποίο ρίχτηκε και θα ριχτεί στο παζάρι μέσω διαφόρων προγραμμάτων, αυτό υποτίθεται πως πρέπει να κάνει. Να διαδραματίσει το δικό του ρόλο ώστε να αλλάξει το κλίμα και να αρχίσει η οικονομία να εξέρχεται από την ύφεση. Τα δεδομένα είναι εκεί: Οι  μισθοί των εργαζομένων «επιδοτούνται» από το κράτος βοηθώντας την ίδια ώρα κατ’ αυτό τον τρόπο τους εργοδότες να παίρνουν οικονομικές ανάσες, από την άλλη, τώρα, θα διατεθεί «φτηνό χρήμα» στους επιχειρηματίες ώστε να κάνουν reboost. Οι μεν εργαζόμενοι μέσω των πρώτων προγραμμάτων στα οποία μετείχαν οι εργοδότες τους μπορούν να νιώθουν επαγγελματική σιγουριά αφού δεν μπορούν να απολυθούν… τουλάχιστον για την ώρα! 

Το κλίμα πάντως μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να είναι και ιδιαίτερα θετικό. Οι απόψεις διίστανται με κάποιους να εμφανίζονται αισιόδοξοι αλλά με κάποιους άλλους να εμφανίζονται απαισιόδοξοι. 

Ευτυχώς όμως που έρχονται και εκλογές. Βουλευτικές. Για δυο λόγους: 

Ο πρώτος λόγος, που ίσως να ακούγεται και οξύμωρο (διότι αρκετοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι ακριβώς λόγω εκλογών και λόγω πολιτικών παίγνιων το πακέτο στήριξης των επιχειρήσεων αρχικώς ακυρώθηκε (λόγω ασυμφωνίας) και μετέπειτα ακόμη και το Plan B καθυστέρησε τόσο πολύ που τώρα -κάποιοι υποστηρίζουν- είναι δώρο άδωρο), είναι πως τα πράγματα ενδεχομένως να ήταν πολύ χειρότερα αν δεν βρισκόμασταν τόσο κοντά στις βουλευτικές εκλογές 

ad2mobile

Διότι αν τώρα οι πολιτικές που ανακοινωθήκαν και εφαρμόζονται διαθέτουν φιλολαϊκή προσέγγιση, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα διέθεταν αυτή την προσέγγιση αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα τα πακέτα προστατεύουν έστω και λίγο τους εργαζομένους, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα τους προστάτευαν αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα είναι όλοι «στην πρίζα» για τα μέτρα, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα ήταν alert αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα δεν μπήκαμε σε Μνημόνιο, υπάρχουν αμφιβολίες αν δεν θα μπαίναμε αν δεν είχαμε εκλογές (όχι πως αυτό είναι απαραίτητα αρνητικό). Αν τώρα συντηρήθηκαν οι μισθοί στο Δημόσιο χωρίς παγοποιήσεις, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα έμεναν ανέγγιχτοι αν δεν είχαμε εκλογές. 

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή όλοι κρίνονται και ευτυχώς που οι εκλογές είναι μόλις σε 11 μήνες διότι οι ψηφοφόροι γενικώς έχουν κοντή μνήμη και ξεχνούν αλλά αυτή τη φορά επειδή τα πράγματα θα είναι ακόμη νωπά θα μπορούν οι πολίτες να τιμωρήσουν αυτούς που θέλουν και να επιβραβεύσουν αυτούς που θέλουν... 

article 1