Σε κάθε περίπτωση, η στάση, η συμπεριφορά και εννοείται οι στόχοι της πλευράς μας, παραμένουν σταθερά αναλλοίωτα

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ*

Όπως ο ΠτΔ δήλωσε για την επικείμενη τριμερή συνάντηση του Βερολίνου: «Μπορούμε να ελπίζουμε για θετικά αποτελέσματα στην τριμερή, αν η άλλη πλευρά διαθέτει την ίδια αποφασιστικότητα και πολιτική βούληση με αυτή που διαθέτουμε εμείς».

Σε κάθε περίπτωση, η στάση, η συμπεριφορά και εννοείται οι στόχοι της πλευράς μας, παραμένουν σταθερά αναλλοίωτα. Με καλή θέληση και πολιτική βούληση είμαστε έτοιμοι όχι μόνο για την τριμερή του Βερολίνου, τη συνομολόγηση των όρων αναφοράς, αλλά και για τα επόμενα βήματα που ενδεχομένως να προκύψουν από αυτήν.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Ένα είναι ωστόσο η ελπίδα και άλλο η πολιτική αφέλεια. Θα ήταν δηλαδή κατώτερος των περιστάσεων ο ΠτΔ αν δεν διέβλεπε τις τουρκικές προθέσεις όπως αυτές αξιολογούνται από την ανάλυση της παρούσας περιρέουσας ατμόσφαιρας. Συγκεκριμένα, ο Τούρκος ΥΠΕΞ απαιτεί να οριστεί το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με όλες τις επιλογές στο τραπέζι, ζητά να ετοιμαστεί έγγραφο διαπραγματεύσεων, αποφεύγει να μιλήσει για τους όρους αναφοράς και θέτει χρονοδιαγράμματα. Καταλήγει μάλιστα με απειλές ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία θα προχωρήσουν κανονικά με την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου».

Την παρούσα στιγμή, η Τουρκία ετοιμάζεται για νέες παράνομες γεωτρήσεις ανατολικά της Κύπρου και συνάμα ο «πρωθυπουργός» Ερσίν Τατάρ δήλωσε ότι θα ανοίξουν τα Βαρώσια στα τέλη του 2020. Οι τουρκικές προκλήσεις, σε στεριά και θάλασσα, διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα δύσκολο σκηνικό πριν την έναρξη των διαπραγματεύσεων στην τριμερή του Βερολίνου. Αποτελούν στοχευμένες κινήσεις στρατηγικής που επιδιώκουν να ασκήσουν πίεση στην ελληνοκυπριακή πλευρά και να την υποχρεώσουν σε παραχωρήσεις λίγο πριν το Βερολίνο.

Όλες οι πιο πάνω ενέργειες, δηλώσεις και πολιτικές συμπεριφορές φαίνεται, δυστυχώς, να περνούν απαρατήρητες από ένα μέρος της αντιπολίτευσης. Λες και δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν διαβάζουν και δεν αναγνωρίζουν κυρίως και οι ίδιοι τη διαχρονική τουρκική αδιαλλαξία. Κατανέμουν εξίσου τις ευθύνες, επαναλαμβάνοντας μηχανικά την ανάγκη οι δύο ηγέτες «να επιδείξουν την απαιτούμενη πολιτική βούληση» και/ή «να αποδεκτούν το πλαίσιο Γκουτιέρες».

Ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ μίλησε μάλιστα για τη διχοτόμηση ως συνειδητή επιλογή του Προέδρου. Ανέφερε αυτολεξεί στην εφημερίδα «Καθημερινή» τον Ιούλιο του 2019 ότι «είτε από ανικανότητα είτε συνειδητά ο κ. Αναστασιάδης μας οδηγεί ολοένα και πιο κοντά στην οριστική διχοτόμηση». Με άλλα λόγια και σύμφωνα με την ΑΚΕΛική λογική, ο ΠτΔ είτε είναι ανίκανος είτε είναι υπέρ της διχοτόμησης.  Οι χειρότερες όμως παρεμβάσεις του ΑΚΕΛ ήταν δύο κατά την άποψή μου: H μεν πρώτη όταν ο κ. Άνδρος Κυπριανού δικαιολόγησε τις επιδρομές της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ, λέγοντας πως «με την πολιτική που ακολούθησε ο κ. Αναστασιάδης διευκόλυνε την τουρκική επιθετικότητα» και η δε δεύτερη όταν σε γεύμα προς όλους τους πρέσβεις των χωρών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μοίρασε ευθύνες στον ΠτΔ για τη έναρξη των διαπραγματεύσεων, ισχυριζόμενος, λανθασμένα, ότι οι προτάσεις του παραβιάζουν το Πλαίσιο Γκουτιέρες.

Είναι όλα τα πιο πάνω που ανάγκασαν τον ΠτΔ να αναφέρει στο ΑΚΕΛ ότι θα πρέπει να συναισθανθεί ότι εκφράζει και τους Ελληνοκύπριους. Αυτή η συμβουλή, η οποία ωχριά μπροστά στις κατά καιρούς προσβλητικές δηλώσεις και/ή επιθέσεις του ΑΚΕΛ για τον ΠτΔ, ενόχλησε τον κ. Άνδρο Κυπριανού, ο οποίος δεν παρέστη στην πρόσκληση του ΠτΔ για συναίνεση και διάλογο για την προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης που όλοι ομόφωνα συμφωνούν ότι τόσο ανάγκη έχει ο τόπος.

Ειρήσθω εν παρόδω, η δική μας πλευρά είναι σαφής και ξεκάθαρη για το πλαίσιο Γκουτιέρες. Για μας υπάρχουν οι 6 όροι του Πλαισίου, όπως αυτοί κατατέθηκαν από τον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε. στις 30 Ιουνίου 2017. Επιθυμούμε συνέχιση των διαπραγματεύσεων από εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντανά, οι οποίες δυστυχώς διακόπηκαν λόγω των εμμονών της Τουρκοκυπριακής και Τουρκικής πλευράς στους αναχρονισμούς των εγγυήσεων και της παρουσίας του τουρκικού στρατού σε τρίτη χώρα. Η δική μας πλευρά είναι επίσης σαφής και ξεκάθαρη για την υιοθέτηση των Όρων Αναφοράς , στη βάση της συναντίληψης που επιτεύχθηκε στη συνάντηση του ΠτΔ με τον Μουσταφά Ακκιντζί στις 9 Αυγούστου 2019. Στη συνέχεια, η κα Λουτ ετοίμασε και συγκεκριμένη δήλωση μετά από επιθυμία των δύο ηγετών, η οποία δεν προχώρησε λόγω παρέμβασης με μαξιμαλιστικές θέσεις της Άγκυρας.

Όπως βέβαια δεν ασπαζόμαστε τις απαιτήσεις Τσαβούσογλου, δεν ασπαζόμαστε ούτε και τη λογική Ακκιντζί που επικαλούμενος την πολιτική ισότητα αξιώνει προνόμια για την τουρκοκυπριακή κοινότητα που δεν συναντώνται σε συντάγματα του όποιου άλλου κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, δημιουργούν μια δημοκρατική παραδοξότητα και οδηγούν σε μια μη λειτουργική και μη βιώσιμη λύση. 

Έχουμε αποδείξει πως με την αποδοχή της πολιτικής ισότητας σεβόμαστε τις ανησυχίες της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Τούτο βεβαίως δεν σημαίνει πως μέσα από την επίκληση της διασφάλισης των νόμιμων δικαιωμάτων της τουρκοκυπριακής κοινότητας μπορεί να δημιουργηθούν πρωτόγνωρες για το διεθνές δίκαιο συνθήκες κηδεμόνευσης και πρόνοιες κατά τις οποίες η μια κοινότητα θα επικυριαρχεί επί της άλλης.

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Ο ΠτΔ θα είναι σε λίγες μέρες στο Βερολίνο εκπροσωπώντας την ελληνοκυπριακή πλευρά σε μια ακόμη μάχη για να καμφθεί η τουρκική αδιαλλαξία. Σ’ αυτήν την προσπάθεια θα επιθυμούσε να έχει στο πλευρό του όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Ως ένα ισχυρό ενιαίο μέτωπο, για να διεκδικήσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Είναι μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο που καλεί το ΑΚΕΛ να σταματήσει να εξισώνει τις ευθύνες των δύο πλευρών και να αμφισβητεί την πολιτική βούληση του ΠτΔ. Ενδεχόμενη υιοθέτηση της έκκλησης του ΠτΔ θα προσδώσει μια ιδιαίτερα ελπιδοφόρα δυναμική στην πλευρά μας.

*ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 

Πέτρος Δημητρίου
 
412
Thumbnail
  • Ποιες οι μεγάλες προκλήσεις

    ad1mobile
  • Οι ευθύνες και η συλλογική αντιμετώπισή τους

    ad2mobile
  • Η επιστροφή στη νέα κανονικότητα και η επιβίωση όσων προσαρμόζονται σε αλλαγή

Γράφει
Χρύσω Αντωνιάδου


H κρίση του COVID - 19 είναι μια πολυδιάσταση κρίση. Μια οικονομική, υγειονομική, κοινωνική κρίση, ακόμη κρίση αξιών και θεσμών. Ίσως παρόμοιές της να μην έχει ζήσει ξανά η ανθρωπότητα, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, και πανομοιότυπες κρίσεις του παρελθόντος είχαν άλλη διάσταση, άλλες, παρόμοιες μεν, αλλά διαφορετικές προεκτάσεις.

Η κρίση του κορωνοϊού εκδηλώθηκε σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή, η παγκόσμια και η ντόπια οικονομία μετρούσε ακόμη ανοικτές πληγές από τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008. Μια κρίση που ξανάγραψε τον χρηματοοικονομικό χάρτη, διαφοροποίησε τα οικονομικά μοντέλα, επέβαλε νέες πρακτικές και νέο τρόπο σκέψης. 

Στην κρίση του κορωνοϊού η πίεση είναι διαφορετική, πολύ μεγαλύτερη, σε άλλη διάσταση. Η πίεση είναι διπλή: για τις κυβερνήσεις και τους ιδιωτικούς οργανισμούς. Και είναι περίπλοκη γιατί δεν ξέρει κανείς πότε και πώς θα τελειώσει και ποια ανοικτά μέτωπα θα αφήσει.

Διακόπτεται η αλυσίδα εφοδιασμού, επηρεάζεται η αγορά εργασίας και το εργατικό δυναμικό, οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές δεν είναι σε θέση να προδιαγράψουν το μέλλον τους, οι κυβερνήσεις υποχρεώνονται να λάβουν νέες σημαντικές αποφάσεις που αφορούν όλο το πλέγμα της οικονομικής ζωής, οι κεντρικές τράπεζες καλούνται να διαχειριστούν τον τραπεζικό τομέα και να στηρίξουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Διάφοροι κλάδοι υποχρεώθηκαν να διακόψουν τις δραστηριότητές τους και επανέρχονται σταδιακά, με μεγάλες απώλειες, στη νέα κανονικότητα.

Οι προκλήσεις συνεχίζονται και θα συνεχιστούν με αλυσιδωτές παρενέργειες για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και τις ίδιες τις κυβερνήσεις.
Οι όποιες αποφάσεις λαμβάνονται, σε κυβερνητικό και ιδιωτικό επίπεδο, πρέπει να στηρίζονται στην αμοιβαία συνεργασία για το γενικό συμφέρον και στην υπόθεση ότι υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα ο ιός να επιστρέψει ξανά. 

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Μετεξέλιξη
Γι’ αυτό και η κρίση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσα από ένα διαφορετικό φακό, με επίκεντρο τη μετεξέλιξη. Τον ψηφιακό μετασχηματισμό, τη λιγότερη εξάρτηση από τον τουρισμό, νέα οικονομικά μοντέλα, με περισσότερη κοινωνική αλληλεγγύη.

Αυτή η περίοδος δεν πρέπει να πάει χαμένη. Είναι μια περίοδος που οφείλουμε όλοι, κράτος, επιχειρήσεις, εργαζόμενοι, να δράσουμε προληπτικά και να αναλάβουμε ο καθένας την ευθύνη για την ομαλή και πλήρη επιστροφή στη νέα κανονικότητα. Με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Ίσως με λιγότερη φυσική παρουσία στους χώρους εργασίας μας, με μειωμένη παρουσία στις τράπεζες, στη δημόσια υπηρεσία, σε υπηρεσίες του ημιδημόσιου τομέα. Με περισσότερα και επαρκή μέτρα ασφάλειας για την υγεία μας, με περισσότερη υπευθυνότητα και σεβασμό προς τον καθένα και την καθεμιά. 

Υπάρχουν στιγμές στην πορεία της ανθρωπότητας, στην ιστορία της ανθρώπινης ύπαρξης, που ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να ξεφύγει από αυτά που έχει μάθει, που έχει συνηθίσει, από τα γνωστά και ασφαλή. Να εγκαταλείψει τη «comfort zone» του, να κοιτάξει μπροστά, να δοκιμάσει νέα, ακόμη κι αν του φαίνονται δύσκολα και πολύπλοκα. Η νέα κανονικότητα αυτό επιβάλλει! Να εγκαταλείψουμε τις παλιές συνήθειες, τα παλιά και δοκιμασμένα, που μέχρι πριν λίγους μήνες τα εκτελούσαμε με ευκολία και να δούμε τι άλλο μπορούμε να δοκιμάσουμε. Οικονομικά μοντέλα, νέους τρόπους εργασίας, επιλογές που μέχρι τώρα τις φοβόμασταν, ήμασταν καχύποπτοι και διστακτικοί. Ίσως κάποιες στιγμές στη ζωή μας, στη χώρα μας, στην οικονομία μας, στη δουλειά μας, πρέπει να επιχειρήσουμε τις ανατροπές, τις μεγάλες ανατροπές, για να επιβιώσουμε. 

Να κάνουμε πράξη και νέο τρόπο ζωής τη ρήση του Δαρβίνου ότι «Δεν είναι τα πιο δυνατά είδη που επιβιώνουν ή τα πιο έξυπνα, αλλά αυτά που ανταποκρίνονται καλύτερα στις αλλαγές».

article 1