ΑΠΟΨΗ: Μεταρρύθμιση στις Επαρχιακές Διοικήσεις ποιος θα κάνει;

Οι Επαρχιακές Διοικήσεις έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους και πλέον πρέπει να καταργηθούν ή έστω να περιοριστούν ως ένα δευτεροβάθμιο όργανο εποπτείας των Δήμων… 

ΓΡΑΦΕΙ Ο 
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ
Twitter: @tsangarisp
 

Παρακολουθώ τις προσπάθειες του νυν Υπουργού Εσωτερικών, Κωνσταντίνου Πετρίδη, για ολοκλήρωση μιας πελώριας μεταρρύθμισης, αυτή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 

Μάλιστα την περασμένη Δευτέρα (23/1) δημοσιοποιήθηκε και το προσχέδιο του Νόμου για τις αλλαγές. Δεν θα αναφερθώ στο πλέον επίμαχο σημείο περί μείωσης των Δήμων. Αυτό άλλωστε απασχολεί την Στήλη από το 2011 όταν τότε τόλμησε να εκφράσει ξεκάθαρη άποψη περί της ανάγκης για μείωση των Δήμων (και όχι αύξησή τους. Ναι! Ακόμη και τότε, το 2011 η τάση ήταν «αυξητική», αφού η Βουλή μας ψήφισε για αύξηση των Δήμων κατά έξι. Αντί να μειώναμε Δήμους, τους αυξάναμε). 

Όπως και να έχει, για αυτό το θέμα, της μείωσης των Δήμων, γράψαμε αρκετές φορές. Επί τούτου σημειώνεται μόνο ότι στο Προσχέδιο γίνεται λόγος πως ο αριθμός των Δήμων «δεν θα ξεπερνά τους 15-16 Δήμους». Και πάλι απλώς παρενθετικά, γιατί 15 ή 16 και όχι 6; Ή 10; Εν πάση περιπτώσει. 

Για την Στήλη υπάρχει και ένα άλλο μείζον θέμα, το οποίο κανείς δεν άγγιξε. Και ούτε μάλλον θα αγγίξει. Πάμε να κάνουμε μεταρρύθμιση Τοπικής Αυτοδιοίκησης αλλά αφήνουμε ΕΚΤΟΣ τις Επαρχιακές Διοικήσεις. Μα είναι ποτέ δυνατόν; Αυτές οι πρωτόγονες Αρχές να παραμείνουν εκτός χάρτη; Εκτός μεταρρύθμισης; 

Τι είναι οι Επαρχιακές Διοικήσεις; Είναι οι βραχίονες του Υπουργείου Εσωτερικών «που μεριμνούν για την εφαρμογή της Κυβερνητικής πολιτικής» στις Επαρχίες τους, σύμφωνα με την επίσημη Ιστοσελίδα των Επαρχιακών Διοικήσεων. 

Αλλά ο Έπαρχος της κάθε Επαρχίας δεν μεριμνά μόνο για την εφαρμογή της Κυβερνητικής πολιτικής αλλά παράλληλα -και πάλι σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα και την κείμενη Νομοθεσία- «είναι μεταξύ άλλων υπεύθυνος για την υποβολή εισηγήσεων σε συνεργασία με τις άλλες αρμόδιες υπηρεσίες για τη διαμόρφωση σωστής και επιτυχούς Κυβερνητικής πολιτικής για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της Επαρχίας του».

>>> Ειδήσεις, Απόψεις, Αναλύσεις από Bloomberg <<<

Προσέξατε για ποιο άλλο πράμα είναι υπεύθυνος ο Έπαρχος; «Για τη διαμόρφωση σωστής και επιτυχούς Κυβερνητικής πολιτικής για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της Επαρχίας του». 

Και για ποιο λόγο κάνουμε Μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Μα διότι ακριβώς οι Επαρχίες -που αποτελούνται από τους Δήμους και τις Κοινότητες- ΑΠΕΤΥΧΑΝ να έχουν μια «επιτυχή κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη». 

Μα καλά, αν οι Επαρχίες με το υφιστάμενο μοντέλο απέτυχαν, αυτός που είναι ουσιαστικά ο ΕΠΟΠΤΗΣ -είδε Έπαρχο και Επαρχιακή Διοίκηση- πέτυχε; Ή απέτυχε και αυτός; Αυτονόητα πράματα. Είναι κάτι σαν την οικονομική κρίση και την μαύρη τρύπα των τραπεζών, όπου κατηγορούμε τους πάντες πλην των ΕΠΟΠΤΩΝ που ήταν οι Κεντρικοί Τραπεζίτες με τους δυο που διετέλεσαν Κεντρικοί Τραπεζίτες και άρα Επόπτες του Συστήματος να βρίσκονται τώρα στο εξωτερικό και να κάνουν τους καθηγητές Πανεπιστημίων και όχι μόνο αυτό αλλά και να προβαίνουν και αραιά και που και σε νουθεσίες!!!

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και τώρα. Το μοντέλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχει αποτύχει παταγωδώς. Θέλουμε να το μεταρρυθμίσουμε, αλλά τις Επαρχιακές Διοικήσεις δεν τις αγγίζει κανείς! Μα γίνεται; 

Δεν θα αναφερθώ στον προϊστορικό τρόπο λειτουργείας των Επαρχιακών Διοικήσεων. Δεν θα αναφερθώ στο κυριολεκτικό «γράψιμο» του Έπαρχου (Λευκωσίας και κατά πάσα πιθανότητα και των υπόλοιπων Επαρχιών) σε επιστολές και παράπονα πολιτών όπου ούτε καν στον κόπο δεν μπαίνει να απαντήσει, ούτε και στα παραδείγματα με τους πολίτες να βασανίζονται στα γρανάζια της γραφειοκρατίας των Επαρχιακών Διοικήσεων για διάφορες άδειες αλλά ούτε και σε άλλες εκατοντάδες παραδείγματα που καταδεικνύουν ότι οι Επαρχιακές Διοικήσεις έχουν ουσιαστικά ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙ τον κύκλο τους. 

>>> Αναλύσεις - Έρευνες Brief <<<

Σε μια εποχή όπου τα πάντα κινούνται ή θα πρέπει να κινούνται με ταχύτητα, γιατί χρειάζομαι τις επαρχιακές διοικήσεις «να συντονίζουν, καθοδηγούν και υλοποιούν έργα ανάπτυξης στις κοινότητες»; Δεν μπορεί η κάθε Κοινότητα, ο κάθε Δήμος να το κάνει αυτό; Ούτως ή άλλως οι λογαριασμοί τους πλέον ελέγχονται και άρα η διασπάθιση θα εντοπίζεται ή θα αποτρέπεται. Αλλά να το αντιστρέψω. Δηλαδή τόσα χρόνια που συντόνιζε και επόπτευε ο Έπαρχος ήταν όλα μέλι – γάλα; Μα αφού τα έκαναν μαντάρα εξού και η ανάγκη της μεταρρύθμισης.

Το ερώτημα που απομένει λοιπόν, είναι ΠΟΙΟΣ είναι αυτός που θα τολμήσει να αγγίξει και τις Επαρχιακές Διοικήσεις; Ο ΔΗΣΥ; Το ΑΚΕΛ; Το ΔΗΚΟ; Κάποιο άλλο Κοινοβουλευτικό Κόμμα; Ποιος; 

Οι Επαρχιακές Διοικήσεις δεν είναι τίποτα άλλο από άλλο ένα κεφάλι της Λερναίας Ύδρας της γραφειοκρατίας. Και αν θέλουμε να εισέλθουμε σε μια σύγχρονη ευέλικτη και παραγωγική εποχή θα πρέπει αυτά τα κεφάλια να τα κόψουμε. 

Οι Επαρχιακές Διοικήσεις έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους και πλέον πρέπει να καταργηθούν ή έστω να περιοριστούν ως ένα δευτεροβάθμιο όργανο εποπτείας των Δήμων, χωρίς εξουσίες και αρμοδιότητες είτε για έκδοση αδειών είτε για εγκρίσεις είτε για οτιδήποτε άλλο. Όλα αυτά θα πρέπει να μεταφερθούν στον εκάστοτε Δήμο και Κοινοτικό Συμβούλιο. 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
98
Thumbnail

Το status quo φαίνεται να είναι βολικό για όλους… 

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Δεν ξέρω γιατί ο Αντόνιο Γκουτέρες απέφυγε στην έκθεση του να αναφερθεί στις δικές του διευκρινίσεις της 4ης Ιουλίου 2017 ως προς το δικό του Πλαίσιο της 30ης Ιουνίου 2017. 

Ψάχνοντας το όλο θέμα δημοσιογραφικά, τέθηκαν υπόψη μου δυο εκδοχές: 

Πρώτον, ότι ο Γενικός Γραμματέας γνωρίζοντας την κάθετη θέση της Άγκυρας ως προς την κατάργηση των Εγγυήσεων, δεν θέλησε να «κλείσει» τις πόρτες για ενδεχόμενο επανέναρξης διαλόγου. 

Δεύτερον, ότι ο Γενικός Γραμματέας, απλούστατα αντιλήφθηκε πως δεν μπορεί να πάει «κόντρα» στην Άγκυρα στο συγκεκριμένο θέμα και αναδιπλώθηκε. 

Υπάρχει όμως και μια άλλη εκδοχή. Ότι οι διευκρινίσεις που δόθηκαν από τον ίδιο τον Αντόνιο Γκουτέρες, την 4η Ιουλίου 2017, ΔΕΝ έχουν καταγραφεί πουθενά και συνεπώς δεν αποτελούν ΕΠΙΣΗΜΟ έγγραφο

Όποιο και αν ισχύει όμως, η ουσία παραμένει και παραμένει μάλιστα χωρίς να ξεκαθαρίζεται: 

Ότι το Πλαίσιο Γκουτέρες παραμένει αδιευκρίνιστο μέχρι σήμερα, αφού ο ίδιος (ο γγ του ΟΗΕ) που το διευκρίνισε την 4η Ιουλίου 2017 αρνείται να επιβεβαιώσει τις δικές του διευκρινίσεις! 

Είναι κατανοητό ότι θα ακουστεί «κλισέ κυπριακό» αν κάποιος προσπαθήσει να επιρρίψει ευθύνη στον Γενικό Γραμματέα. Και η Στήλη αρκετές φορές σημείωσε την διαφωνία της με τις καθολικές προσεγγίσεις που ακούγονται διαχρονικά στα του κυπριακού που θέλουν τον εκάστοτε Γενικό Γραμματέα και τον εκάστοτε Αντιπρόσωπό του για το κυπριακό να ευθύνεται για το όποιο αδιέξοδο. Και εξού ακριβώς όταν προκύψει πραγματική ανάγκη να το πράξεις, χάνεται η έξωθεν καλή μαρτυρία διότι ούτως ή άλλως τους κατηγορείς όλους και πάντα.

Όμως επί του συγκεκριμένου ζητήματος, όντως προκύπτουν ερωτήματα, με το κυριότερο να είναι, γιατί ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ δεν ξεκαθαρίζει τα πράγματα και με την στάση του κάνει τα απλά, δύσκολα

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Διότι αν ο Αντόνιο Γκουτέρες επαναλάβει τις διευκρινίσεις της 4ης Ιουλίου για το Πλαίσιο του (σε σημερινή μας ανάλυση αναδημοσιεύουμε τις ουσιαστικότερες διαφορές μεταξύ του Πλαισίου της 30ης Ιουνίου και του Πλαισίου κατόπιν διευκρινίσεων της 4ης Ιουλίου 2017)  τότε ουσιαστικά σφυρίζει τον τελικό γύρο των διαπραγματεύσεων, στον οποίο οι δυο πλευρές θα πρέπει να τοποθετηθούν οριστικά και θα διαφανούν και οι πραγματικές προθέσεις. Τόσο της Ελληνοκυπριακής πλευράς όσο και της Τουρκοκυπριακής πλευράς. 

Δεν γίνεται και δεν νοείται να βρισκόμαστε μπροστά από οριστική και τελική κατάρρευση της ΔΔΟ όπως αυτή προτείνεται και συζητείται εδώ και τέσσερεις δεκαετίες και να μην υπάρχει ένας άνθρωπος να θέσει τα ζητήματα κατά τελεσίδικο τρόπο, ώστε στο κάτω, κάτω να ξέρουμε και τι γίνεται. Είτε οι δυο πλευρές θα συμφωνήσουν, είτε οι δυο πλευρές θα πρέπει να σκεφτεί η κάθε μια κατά πόσο τελικά θέλει επανένωση και αν ναι βάσει ποιου μοντέλου λύσης θα επέλθει η επανένωση. 

ad2mobile

Οι επιλογές βεβαίως δεν είναι αρκετές. Είναι μόνο τρεις. Είτε λύση επανένωσης ή μέσω αυτού του μοντέλου της ΔΔΟ ή μέσω άλλου μοντέλου, είτε συνέχιση του στάτους κβο με ό,τι αυτό συνεπάγεται χρόνο με το χρόνο, είτε λύση διχοτόμησης. 

Τα Ηνωμένα Έθνη πάντως δεν φαίνεται να ενοχλούνται με το status quo, όπως ούτε κι’ εμείς αλλά ούτε και οι Τουρκοκύπριοι απ’ ότι όλα δείχνουν… 

article 1