ΑΠΟΨΗ: Μεταξύ αλόγων και ανθράκων

Η πολιτική εξουσία της χώρας εκφέρει μεγαλοστομίες οι οποίες ως συνήθως φθίνουν σε ουσία

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΗΒΗ ΛΑΜΠΡΟΥ*

Τον τελευταίο καιρό έχω μια αίσθηση πως το κράτος έχει αφεθεί στον αυτόματο πιλότο,  ενώ ο κυβερνήτης  και το πλήρωμα κάνουν δημόσιες σχέσεις για  εσωτερική κατανάλωση. Οι συζητήσεις αφορούν άλογα επί σκηνής θεατρικής, μαθήματα για παιδιά σε σχολές χορού  μετά τις 8 το βράδυ (να προτείνω εδώ και την επαναφορά του θεσμού του παιδονόμου και της στολής παρακαλώ) με την ευλογία των τακτοποιημένων μισθολογικά από το κράτος παπάδων και του προκαθήμενου αυτών.  

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Τα πλοία Φατίχ και Γιαβούζ κατοικοεδρεύουν πια ανοικτά της Λεμεσού και της Πάφου και αρχίζουν έρευνες για υδρογονάνθρακες. Η είσοδος των δύο πλοίων στην ΑΟΖ δεν έγινε στα κρυφά και μουλωχτά. Κάθε άλλο. Έκαναν πολύ θόρυβο μέχρι να φτάσουν.  Ήταν μια αναμενομένη κίνηση- απάντηση στις αδειοδοτήσεις για διάτρηση στα συγκεκριμένα οικόπεδα, αλλά και τις παλινδρομήσεις της πολιτικής μας ηγεσίας αναφορικά με τις συνομιλίες , την ΔΔΟ, τα δύο κράτη κτλ.

Σήμερα;   Η πολιτική εξουσία της χώρας εκφέρει μεγαλοστομίες οι οποίες ως συνήθως φθίνουν σε ουσία.  Αυτό το  όλα τα «νομικά, πολιτικά και διπλωματικά μέτρα»  που θα ληφθούν, όπως διαβεβαιώνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με κάνει κάθε φορά να θέλω να ρωτήσω, κατά πόσο,  τόσο καιρό δεν παίρνονται όλα αυτά τα μέτρα. Και αν παίρνονται γιατί δεν έχουν αποτέλεσμα. Μήπως πρέπει κάτι να αλλάξει;

Το να πουλάς πατριωτισμό στον τόπο  σου είναι εύκολο, σου δίνει πόντους, αντιμετωπίζεσαι ως  ηρωική φυσιογνωμία , αλλά μόνο ανάμεσα στους δικούς σου, σε συνθήκες που ελέγχεις. Πέρα από το χωριό σου, εκτός από τα στενά όρια του, εκεί που η μάχη δεν δίνεται σε επίπεδο επίκλησης συναισθήματος, μένεις ξυπόλυτος στα αγκάθια, αυτοεγκλωβίζεσαι σε αδιέξοδα που δημιούργησες .

Η απουσία διαλόγου, η μη επανάληψη συνομιλιών μεταξύ των δυο πλευρών (με βάση τα  ήδη συμφωνηθέντα και τις κατευθυντήριες του) δίνει επιπλέον χώρο στη Τουρκία να δημιουργήσει νέα δεδομένα.  Μόνο με μια λύση θα μπορούμε να μιλήσουμε για εξουδετέρωση του κίνδυνου. Θα ήταν καλό και χρήσιμο για το μέλλον αυτού του τόπου, για τα παιδιά μας δηλαδή,  και  αυτή η λύση να είχε ως βάση την επανένωση μέσω της ΔΔΟ και όχι την μετατροπή της διχοτόμησης από de facto σε de jure με τη δημιουργία δύο κρατών. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Διαβάζω πως έπεται τρίμερης το Νοέμβρη, στο Παρίσι ή τη Γενεύη. Τουλάχιστον, το όνομα της πόλης δε θα μας δυσκολέψει όσο αυτό του Crans Montana. Κάτι είναι και αυτό.

*Η Ήβη Λάμπρου είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Frederick

η Ήβη Λάμπρου
 
218
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ


Όλος ο πλανήτης σχεδόν με αμηχανία παρακολουθούσε την επέμβαση της Τουρκίας στη Συρία. Την ίδια ώρα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είχε στην ατζέντα του θέματα από τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας -που αφορούν και τις παρανομίες στην κυπριακή ΑΟΖ- αλλά και το Brexit που επίσης επηρεάζει -έστω και μερικώς την Κύπρο

ad1mobile

Ταυτόχρονα ένα νέο δημοσίευμα έφερε εκ νέου την Κύπρο στο στόχαστρο κριτικής για το θέμα της παραχώρησης υπηκοοτήτων, την ώρα που στο εσωτερικό και παρόλο που οι συνθήκες δεν συγκρίνονται ούτε κατ’ ελάχιστο με αυτές του 2013, μεγάλη μερίδα του κόσμου εμφανίζεται απογοητευμένη, θυμωμένη, απαισιόδοξη. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Κι όμως, αυτό που πυροδότησε μεγάλη συζήτηση κυρίως στα social media, δεν ήταν κάποιο από τα παραπάνω θέματα, ούτε κάποιο σημαντικό κοινωνικό θέμα (για παράδειγμα το θέμα με την προσευχή στα σχολεία) ή η απάτη με τους άστεγους στη Λεμεσό. Αυτό που πήρε έκταση, οδήγησε σε αναλύσεις και διαφωνίες επί διαφωνιών ήταν τα νέα παγκάκια που τοποθετήθηκαν στην Πλατεία Ελευθερίας

Ναι! Τα παγκάκια. 

Το σχήμα, η χρήση και χρηστικότητά τους, το πόσο άνετα ή όχι είναι, το χρώμα και εάν λερώνεται, ακόμη και χιουμοριστικά ή σαρκαστικά σχόλια ήταν αυτά που κυριάρχησαν την περασμένη βδομάδα σε επίπεδο δημόσιας συζήτησης. 

Τα σημαντικά βεβαίως είναι αλλού και φαίνεται ή καλύτερα μοιάζουμε να τους γυρίζουμε την πλάτη. Μια ακτίνα 309 χιλιομέτρων χωρίζει την Πλατεία Ελευθερίας από τη «γειτονική», συριακή πόλη Ιντλίπ, μια περιοχή η οποία αποτέλεσε κατά καιρούς επίκεντρο και στόχο στα χρόνια του εννεαετούς -σχεδόν- πολέμου στη Συρία. Η απόσταση από το Ιντλίπ είναι όση περίπου η απόσταση που χωρίζει την Πάφο από τον Απόστολο Ανδρέα. Η εγγύτητα της Κύπρου με την πλέον αιματηρή περιοχή της Μέσης Ανατολής τις τελευταίες δεκαετίες, φαίνεται να μην αγγίζει ιδιαίτερα την κυπριακή πραγματικότητα όπως ούτε οι προσφυγικές ροές προς η χώρα μας. Παράλληλα, η κυπριακή κοινωνία από τη μια παρουσιάζει έντονα στοιχεία κόπωσης και από την άλλη μηδαμινή δημιουργική, παραγωγική και αισιόδοξη διάθεση.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

ad2mobile

Και μια κοινωνία που δεν δημιουργεί, δεν οραματίζεται, δεν σχεδιάζει και κυρίως δεν υλοποιεί είναι καταδικασμένη να περάσει νέες οικονομικές κρίσεις, να βουλιάξει σε νέες κοινωνικές ανισορροπίες και να κολλήσει σε βάλτους κινδυνεύοντας να σαπίσει όπως ακριβώς συμβαίνει με το στάτους κβο του Κυπριακού. 

Ο επικείμενος ανασχηματισμός Αναστασιάδη έχει πολλά να δώσει εάν οι επιλογές θα είναι τέτοιες που θα παράξουν έργο, θα δώσουν λύσεις και θα προωθήσουν μεταρρυθμίσεις. Σε αντίθετη περίπτωση η κοινωνία θα πνιγεί ξανά στην τοξικότητα των επόμενων τριών εκλογικών διαδικασιών, οι οποίες με αρχή τον Μάιο του 2021 έχουν απόσταση λιγότερο από δύο χρόνια. Και τα θέματα για τα οποία πρέπει να γίνουν πραγματικά σοβαρές συζητήσεις, εισηγήσεις και έργα σε καμία περίπτωση δεν αφορούν κανένα παγκάκι όσο περίεργο κι αν είναι. 

article 1