ΑΠΟΨΗ: Ναρκωτικά στα Σχολεία. Γιατί όχι Νάρκοτεστ;

  • Παρά οι Φορείς να δηλώνουν έκπληκτοι, ενώ θα έπρεπε να ήξεραν, ας εισηγηθούν λύσεις πρόληψης και εντοπισμού

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ
@tsangarisp

Τις μέρες που μας πέρασαν ξέσπασε άλλο ένα θέμα. Αυτό με τα Ναρκωτικά στα Σχολεία. 

Είναι δυο τα ζητήματα: Πρώτον, με πόση ευκολία μπορεί να διασυρθεί κάποιο πρόσωπο και μάλιστα εντός της Βουλής των Αντιπροσώπων και δεύτερον αυτό καθαυτό το πρόβλημα των ναρκωτικών στα σχολεία. 

Για το πρώτο να σημειωθεί μόνο ότι είναι απαράδεκτο να πηγαίνει ο οποιοσδήποτε σε μια Επιτροπή της Βουλής να λέει κυριολεκτικά ό,τι του καπνίσει και να δημιουργείται όλος αυτός ο σάλος. Και εδώ ευθύνες έχουν όλοι. Αυτοί που απέστειλαν την πρόσκληση χωρίς να ελέγξουν πρώτα, αυτοί που άκουσαν και δεν ρώτησαν (δηλαδή οι Βουλευτές) αλλά και εμείς ως ΜΜΕ που αντί να ρωτήσουμε την κυρία και την όποια κυρία/κύριο, «ποιος είναι αυτός ο καντινιέρης, τα καταγγείλατε» απαθέστατα υιοθετήθηκαν αρχικώς (πλην μερικών εξαιρέσεων) τα όσα λέχθηκαν και προβλήθηκαν χωρίς καμία μα καμία έρευνα προηγουμένως. 

Όμως ας δούμε την ουσία της συγκεκριμένης περίπτωσης. Που είναι κάτι πολύ σοβαρό.  Ναρκωτικά στα σχολεία λοιπόν. Αλλά είναι ή δεν είναι λογικό; Είναι λογικό να υπάρχουν ναρκωτικά στα σχολεία; Ναι είναι λογικό. Χωρίς βεβαίως να σημαίνει πως επειδή είναι λογικό, αυτό είναι και επιτρεπτό ή πως δεν είναι ανησυχητικό και θα πρέπει η Πολιτεία να εξεύρει τρόπους να προστατέψει τα παιδιά μας. Και λέω είναι λογικό διότι αυτό συνάγεται από τα στοιχεία. Το ερώτημα είναι γιατί το αφήσαμε να εξελιχθεί ως "λογικό" και τι κάνουμε απ' εδώ και μπρος. 

Ας δούμε όμως πρώτα τα στοιχεία και να επανέλθουμε: Δείτε τον πιο κάτω πίνακα: 

ν

Πρόκειται για στοιχεία που δημοσιεύονται στην έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας του 2018 με τίτλο «Ευρωπαϊκή Έκθεση για Ναρκωτικά – Τάσεις και Εξελίξεις». 

Τι βλέπουμε λοιπόν εδώ; Ανάμεσα στον «Μαθητικό Πληθυσμό» έγινε χρήση Κάνναβης έστω και μια φορά από ένα ποσοστό της τάξεως του 7% στην Κύπρο. (Τα στοιχεία αυτά αφορούν το έτος 2015 και προέρχονται από την έρευνα ESPAD). 

Και προσέξετε: Τα στοιχεία καταγράφουν ως «Μαθητικό Πληθυσμό» τις ηλικίες 15 έως 16 ΜΟΝΟ. Δεν περιλαμβάνονται δηλαδή ούτε οι ηλικίες κάτω των 15 ούτε οι ηλικίες άνω των 16. 

>>> Απόψεις στην Brief <<< 
 
Συνεπώς το ποσοστό των μαθητών που έκανε χρήση Κάνναβης, εάν συμπεριληφθούν και οι πάνω των 16 είναι σαφώς και λογικώς μεγαλύτερο από το 7%.

Άρα, αν έχουμε περίπου 10 ανά 100 μαθητές που έκαναν χρήση έστω και μια φορά, θα στρουθοκαμηλίζαμε εάν θεωρούμε ότι αυτοί οι περίπου 10 ανά 100 μαθητές, δεν συζητούν μεταξύ τους και δεν «συναλλάττονται» κατά την ώρα του σχολείου. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη πιθανότητα αυτό να γίνεται. Ή όχι; 

Κατά τα άλλα μένουμε έκπληκτοι. Η κοινωνία ίσως να μένει έκπληκτη και δικαιολογημένα διότι ενδεχομένως να μην ήταν και να μην είναι ενήμερη για τις μελέτες, έρευνες κτλ που καταδεικνύουν πως όντως υπάρχει πρόβλημα στα σχολεία. Αλλά οι Φορείς; Οι Αρχές; Γιατί εκπλήττονται; 

Διότι ακούσαμε και αρμόδιους φορείς, όπως τον Σύνδεσμο Γονέων, να δηλώνουν διάφορα αλλά την ίδια ώρα να μας λένε πως δεν είναι δουλειά τους να προβούν σε καταγγελίες. Τους ακούσαμε ακόμη να «φωτογραφίζουν» σχολεία των αστικών περιοχών ότι εκεί γίνονται οι πολλές «τράμπες» των ναρκωτικών. Αλλά στοιχεία δεν δίνουν. Αλλά την σκιά την αφήνουν. Και για τα Σχολεία και για τους Εκπαιδευτικούς και για τα παιδιά των συγκεκριμένων σχολείων! 

Μα μισό λεπτό. Το να βγαίνω να λέω αυτά τα πράγματα ως πολίτης μέσα στον καφενέ της γειτονιάς μου είναι ένα, και να τα λέω ως επίσημος Φορέας είναι άλλο. Υπάρχει πρόβλημα; Και βεβαίως υπάρχει πρόβλημα. Να μην το πουν; Και βεβαίως να το πουν. Αλλά την ίδια ώρα, ναι, αν έχουν στοιχεία να συνεργαστούν με τις Αρχές αλλά το ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ να προτείνουν λύσεις. 

Δεν πρότειναν καμία λύση. Ακούσατε εσείς κάποια λύση; Πρότειναν κάτι; Έκαναν καμιά εισήγηση; Τίποτα. Δηλώνουν έκπληκτοι, καταγγέλλουν αόριστα, λένε θεωρίες την ώρα που το πρόβλημα είναι εκεί. Είναι υπαρκτό. 

>>> Αναλύσεις / Έρευνες / Συνεντεύξεις Brief <<< 

Μια λύση όμως μήπως θα ήταν το Νάρκοτεστ στα Σχολεία; Δειγματοληπτικά ή σε μαθητές οι οποίοι ενδεχομένως να παρουσιάζουν μια συμπεριφορά η οποία να δικαιολογεί το συγκεκριμένο τεστ; 

Και αν το Νάρκοτεστ γίνεται στον Στρατό, γιατί όχι και στα Σχολεία

Δεν ξέρω. Θα πρέπει να μελετηθεί. Λειτουργεί αποτρεπτικά το Νάρκοτεστ; Ενδεχομένως σε τέτοιες νεαρές ηλικίες, ναι, να λειτουργεί αποτρεπτικά αφού θα υπάρχει πιθανότητα να «μας τσακώσουν». Ενδεχομένως και όχι. Από την άλλη ίσως όμως μέσω του Νάρκοτεστ αν εντοπίζονται οι μαθητές στα πρώτα στάδια χρήσης, αρκετά παιδιά να «γλυτώσουν» από την μετέπειτα κατρακύλα που οδηγούνται λόγω ναρκωτικών. Ας το μελετήσουν οι Φορείς, οι Αρχές και ας αποφασίσουν. 

Έχω όμως μια υποψία. Ποια; Τι θα γίνει αν αποφασιστεί κάτι τέτοιο: Κατά πάσα πιθανότητα, και πάλι οι γονείς θα βγουν στα ΜΜΕ και να φωνάζουν. Εναντίον αυτή τη φορά. Διότι θα μας πουν «στοχοποιούνται» τα παιδιά. Και με την πρώτη αρνητική ένδειξη του Νάρκοτεστ (διότι είναι λογικό ότι θα υπάρξουν και έλεγχοι σε παιδιά που δεν πήραν ναρκωτικά αν θα γίνονται δειγματοληπτικά), η μάνα και ο πατέρας θα έχουν παράπονο ότι έκαναν στο παιδί τους Νάρκοτεστ. 

Συνεπώς, ως Κοινωνία και ως Πολιτεία, επειδή δεν ξέρουμε ακριβώς τι θέλουμε, θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε περιστασιακά, να παραπονιόμαστε περιστασιακά, να διαμαρτυρόμαστε περιστασιακά, για κάθε φορά και για ένα θέμα… μέχρι το επόμενο. Χωρίς δυστυχώς λύσεις. Χωρίς δράσεις. Παρά μόνο αντιδράσεις!  

Αυτή δυστυχώς είναι η Κύπρος.  

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
95
Thumbnail

...Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό όμως από την πολιτική ηγεσία είναι άλλο: ότι σιγά, σιγά φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, όπου η Λευκωσία θα πρέπει να επιλέξει, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας.

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Δεν ξέρω αν είδατε ή αν διαβάσετε το σχέδιο νόμου για αναδιαμόρφωση της στρατηγικής των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Αν δεν το ακούσατε με αυτή τη μορφή, σίγουρα το ακούσατε ως «άρση του εμπάργκου των ΗΠΑ για πώληση όπλων στην Κύπρο». (Και λογικό. Διότι έτσι «διαφημίστηκε» ή έτσι «πλασαρίστηκε» από τα πλείστα ΜΜΕ. «Όπλα», «Εμπάργκο», «ΗΠΑ», «Κύπρος», «Τουρκία», «Πόλεμος» κτλ είναι λέξεις κλειδιά, ξέρετε, για τα κλικς).

Όπως και να έχει, αυτό το περιβόητο θέμα, σωστά έγινε περιβόητο και κακώς δεν προβλήθηκε ακόμη περισσότερο. Όχι όμως για την άρση του εμπάργκο πώλησης όπλων προς Κύπρο. Αλλά για τα άλλα που περιέχει το Σχέδιο Νόμου, τα οποία είναι πολύ πιο σημαντικά από αυτή την μπούρδα με το εμπάργκο όπλων (ωσάν και τώρα η Κύπρος θα παραγγείλει ελικόπτερα Apache ή μαχητικά F35). 

Το σχέδιο νόμου (Eastern Mediterranean Security and Energy Act of 2019) πέραν της άρσης του εμπάργκο προνοεί: 

  • πρόταση για ίδρυση ενός Ενεργειακού Κέντρου ΗΠΑ – Ανατολικής Μεσογείου προς διευκόλυνση της ενεργειακής συνεργασίας Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ,
     
  • πρόταση για στρατιωτική βοήθεια (FMF) ύψους 3.000.000 δολαρίων προς την Ελλάδα,
     
  • πρόταση για χορήγηση βοήθειας υπό τη μορφή στρατιωτικής εκπαίδευσης ύψους 2.000.000 δολαρίων προς Ελλάδα και Κύπρο,
     
  • παρεμπόδιση της παράδοσης των αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία εφόσον αυτή προχωρήσει στην αγορά του ρωσικού συστήματος S-400,
     
  • το αίτημα προς την κυβέρνηση Τραμπ να καταθέσει στο Κογκρέσο μία στρατηγική για την ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και έκθεση για τις κακόβουλες δραστηριότητες της Ρωσίας και άλλων κρατών στην περιοχή.

Μια απλή ανάγνωση των πιο πάνω τεσσάρων σημείων φανερώνει γιατί αυτή η Πρόταση Νόμου είναι άκρως σημαντική, ενώ θα πρέπει να σημειωθούν άλλοι δυο πολύ σημαντικοί παράγοντες στο όλο ζήτημα: 

Πρώτον. Το Σχέδιο Νόμου το εισήγαγαν στην αμερικανική Γερουσία οι Μπομπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο. Πρόκειται δηλαδή για προϊόν διακομματικής συναίνεσης, μεταξύ Δημοκρατών και Ρεπουμπλικάνων αφού ο κ. Μενέντεζ (Νιου Τζέρζι) προέρχεται από το Δημοκρατικό Κόμμα (και γνωστός φίλος της Κύπρου και Ελλάδος) και ο κ. Ρούμπιο (Φλόριντα) από τους Ρεπουμπλικανούς. Συνεπώς, πρόκειται για ένα Σχέδιο Νόμου, για το οποίο συναινούν και τα δυο κόμματα. Αντιπολίτευσης και συμπολίτευσης.  

Δεύτερον. Την ικανοποίησή τους για το νομοσχέδιο εξέφρασαν το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Συνεργασίας (HALC) και η Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (AJC), τα οποία θεωρούνται ως δυο από τα πλέον ισχυρά λόμπι στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα το AJC. 

Γίνεται κατανοητό ότι όλο αυτό το πλέγμα που δημιουργείται μόνο ένα βασικό στόχο έχει: 

Να αλλάξει τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο και να ενταχθούν για τα καλά Κύπρος και Ελλάδα (κυρίως η Κύπρος) στην αμερικανική σφαίρα επιρροής. Με ανταλλάγματα, όπως φανερώνει το σχετικό Σχέδιο Νόμου. 

>>> Αναλύσεις / Έρευνες Brief <<<

Την ίδια ώρα όμως στόχος του Σχεδίου Νόμου δεν είναι μόνο η ενεργή εμπλοκή των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και η «εκδίωξη» της όποιας ρωσικής παρουσίας από την περιοχή. Αν όχι η καθολική «εκδίωξη» της, να επιτευχθεί τουλάχιστον μια πολύ στενή παρακολούθηση και έλεγχος των όποιων ρωσικών κινήσεων και σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή της Κύπρου. 

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό όμως από την πολιτική ηγεσία είναι άλλο: ότι σιγά, σιγά φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, όπου η Λευκωσία θα πρέπει να επιλέξει, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας

Όχι μόνο θεωρητικά, δηλώνοντας πως «ο προσανατολισμός μας είναι δυτικός» αλλά από την άλλη να γίνονται deals και να δίδεται πρόσβαση στην Μόσχα. 

ad2mobile

Ανεξαρτήτως κατάληξης του Σχεδίου Νόμου, το μήνυμα είναι πως η προοπτική των σχέσεων Κύπρου – ΗΠΑ υπάρχει. Και είναι η πρώτη φορά που διανοίγονται τέτοιες προοπτικές για τόσο στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ.

Εναπόκειται στην δική μας πολιτική ηγεσία να αποφασίσει τι θέλει και με ποιον εταίρο θέλει να οδεύσει… 

article 1