ΑΠΟΨΗ: Οι κρίσεις δημιουργούν ευκαιρίες (και) στην εκπαίδευση

Γράφει ο Μίλτος Μιλτιάδους*

Φτάσαμε αισίως στην πιο κρίσιμη στιγμή της προσπάθειας για επανέναρξη της «κανονικότητας» σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Με οποιεσδήποτε εξελίξεις κι αν προκύψουν το επόμενο διάστημα, η «κανονικότητα» θα επανέλθει αργά ή γρήγορα, αφήνοντας πίσω της τις εικόνες της πανδημίας, τους δείκτες και την καθημερινή προσμονή των νέων περιστατικών και την επερχόμενη οικονομική κρίση. Πόλεμος, προσφυγιά, στερήσεις, κρίση του χρηματιστηρίου, κρίση των ακινήτων, κρίση χρέους, κρίση των τραπεζών ήλθαν και απήλθαν αφήνοντας σε κάθε περίπτωση βαθιές πληγές. Υπό ανάλογες συνθήκες θα το ξεπεράσουμε κι αυτό, εύκολα ή δύσκολα. 

Στην σημερινή περίσταση παρουσιάζεται μια έντονη διαφοροποίηση κι αυτό έχει να κάνει με την ίδια τη φύση των συνθηκών τις οποίες αντιμετωπίζουμε. Για πρώτη φορά έχουν – υποχρεωτικά ίσως – εντοπιστεί λύσεις σε διαχρονικά προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά λόγω του συνήθους ωχαδερφισμού που μας χαρακτηρίζει ως λαό, δεν είχαμε προχωρήσει σε λύσεις. Τεχνολογική αναβάθμιση δημόσιου τομέα, αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, τεχνολογικός αλφαβητισμός εκπαιδευτικών και μαθητών έγιναν ξαφνικά στόχοι μιας πολιτείας / κοινωνίας που πάσχιζε να στήσει την πολεμική της μηχανή απέναντι σε αυτό τον νέο, παράξενο εχθρό, με υλικά από τα πανάρχαια (τεχνολογικά) οπλικά της συστήματα και στρατιώτες άνευ εμπειριών από τέτοιου είδους συνθήκες. 

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Η πανδημία αυτή, μας έδωσε μια τεράστια ευκαιρία. Από τη μια σε ανθρώπινο, πνευματικό επίπεδο μας έκανε να αντιληφθούμε εν ριπή οφθαλμού, τι έχει πραγματικά σημασία και σε τι βασίζουμε την ευτυχία και την ψυχική μας ηρεμία κι από την άλλη, σε επίπεδο πολιτείας και κοινωνίας, να εντοπίσουμε ουσιαστικές αδυναμίες τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και σε επίπεδο στάσεων και συμπεριφορών. 

Κι αυτή η κρίση λοιπόν, κατά το προσφιλές moto των επιχειρηματιών, δημιουργεί ευκαιρίες ΚΑΙ στην εκπαίδευση.

Επί σειρά ετών ανεχόμαστε την αντιμετώπιση της τεχνολογίας ως απλού εργαλείου στην καθημερινότητά μας και, τουλάχιστον στην Δημοτική Εκπαίδευση, δεν είχαμε επενδύσει επαρκώς σε αυτήν. Απουσία συστηματικής διδασκαλίας Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στη Δημοτική Εκπαίδευση (ενώ η πλειοψηφία των μαθητών μας έχει πρόσβαση σε κάποια ηλεκτρονική συσκευή), χρήση πανάρχαιου εξοπλισμού στα σχολεία και απουσία ουσιαστικών επενδύσεων στη χρήση της τεχνολογίας κατά την εκπαιδευτική διαδικασία (εκτός κι αν υπάρχει ουσιαστική ενίσχυση από τους συνδέσμους γονέων) καθώς και μια ανεξήγητη ανοχή στην δαιμονοποίηση των ασύρματων δικτύων από γνωστούς/ άγνωστους.

Η επόμενη μέρα, πέραν της όποιας σωστής ή λανθασμένης διαχείρισης έγινε αυτό το διάστημα, επιβάλλεται να μας οδηγήσει σε ουσιαστικές αποφάσεις και αλλαγές, αν θέλουμε τα παιδιά που θα αποφοιτήσουν από τα σχολεία μας μεταξύ του 2020 και του 2032 να είναι όσο το δυνατόν πιο προετοιμασμένα για μια κοινωνία η οποία θα απαιτεί όχι απλά τη χρήση του διαδικτύου όπως σήμερα αλλά την εποικοδομητική αξιοποίηση της τεχνολογίας σε πολλαπλά επίπεδα. 
Έχουμε ήδη κάνει άλματα, μέσα σε 55 μέρες, σε ότι αφορά στη χρήση της τεχνολογίας από εκπαιδευτικούς και μαθητές αφού επιτεύχθηκε, σε πολλές περιπτώσεις, ομαλή λειτουργία εικονικών τάξεων και ενσωμάτωση πέραν των 60 000 μαθητών και εκπαιδευτικών σε κοινές πλατφόρμες τηλεκπαίδευσης - παρότι κάποια παιδιά ακόμα αναμένουν συσκευές από την πολιτεία.

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Αυτή την βελτίωση στον τεχνολογικό εγγραμματισμό οφείλουμε να την κεφαλαιοποιήσουμε στο επόμενο διάστημα. 
Σε συνεργασία με το νεοσύστατο Υφυπουργείο Έρευνας, Τεχνολογίας και Ψηφιακής Πολιτικής, το ΥΠΠΑΝ οφείλει να επανακαθορίσει τους στόχους της εκπαίδευσης για την επόμενη εικοσαετία μέσα από ουσιαστική αλλαγή στα αναλυτικά και ωρολόγια προγράμματα ακόμα κι αν αυτό απαιτεί απαλλαγή από αντιλήψεις δεκαετιών και παρεμβάσεις οποιουδήποτε πέραν των συντελεστών της εκπαίδευσης με τη συμμετοχή και των ίδιων των μαθητών.

Παράλληλα, απαιτείται ενίσχυση των τεχνολογικών δυνατοτήτων των σχολείων και ταυτόχρονη ανάπτυξη προγραμμάτων στήριξης των εκπαιδευτικών οι οποίοι θα χρειαστεί να προσαρμοστούν σε πολύ διαφορετικές συνθήκες αν πρόκειται να αξιοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες.   

Σε στιγμές σαν αυτή, που μας επιτρέπουν να αναστοχαζόμαστε διαδικασίες και αρχές που θεωρούσαμε σταθερές σε άλλες περιόδους επιβάλλεται να σηκώσουμε το κεφάλι για λίγο από την προσπάθεια αντιμετώπισης της καθημερινότητας και να σκεφτούμε τι θέλουμε και πως θα το πετύχουμε, όχι για αύριο αλλά για τα επόμενα 30 χρόνια. 

*Εκπαιδευτικός
 
 

Tags
Μίλτος Μιλτιάδους
 
396
Thumbnail

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή όλοι κρίνονται και ευτυχώς που οι εκλογές είναι μόλις σε 11 μήνες διότι οι ψηφοφόροι γενικώς έχουν κοντή μνήμη και ξεχνούν αλλά αυτή τη φορά επειδή τα πράγματα θα είναι ακόμη νωπά θα μπορούν οι πολίτες να τιμωρήσουν αυτούς που θέλουν και να επιβραβεύσουν αυτούς που θέλουν... 

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Τελικά ο Αναστασιάδης τα κατάφερε; Ούτε εγγυήσεις, ούτε Γενικούς Ελεγκτές, ούτε και εγκρίσεις από την Βουλή των Αντιπροσώπων; Ήθελε να δώσει ένα γενναίο πακέτο προς τις επιχειρήσεις -μικρές, μεσαίες, μεγάλες- όπως και προς τους αυτοτελώς εργαζομένους για το restart της Οικονομίας και φαίνεται πως βρήκε τον τρόπο, αλλά την ίδια ώρα ακόμη δεν ξεκαθάρισε κατά πόσο για κάποια μέτρα απαιτείται η έγκριση ή όχι από τη Βουλή. Στο ίδιο πακέτο, η Κυβέρνηση πρόσθεσε και «κοινωνικές πινελιές» για ιδιώτες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε αγορά ή να κτίσουν το δικό τους σπίτι. Στα 13 μέτρα που εξήγγειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, την Τετάρτη (27/5) περιλαμβάνονται και προτάσεις στήριξης του Τουρισμού.

Το δεύτερο πακέτο του Νίκου Αναστασιάδη (αυτό που εξήγγειλε δηλαδή την 27η Μαΐου) είναι πέραν των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ (είναι γύρω στα 1,9δισεκατομμύρια η εφάπαξ χρηματοδότηση μαζί με τα διάφορα κονδύλια για δάνεια και επιπλέον τα ποσά που θα δαπανηθούν για την επιδότηση των επιτοκίων) ενώ το πρώτο πακέτο (ειδικά ανεργιακά επιδόματα, επιδόματα φοιτητών, επιδόματα φροντίδας, κτλ) ήταν ύψους 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ

Με λίγα λόγια η Κυβέρνηση Αναστασιάδη έριξε (και θα ρίξει) χρήμα στην αγορά ύψους περίπου 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ

Άλλαξε όμως το κλίμα της αγοράς; Το χρήμα αυτό, το οποίο ρίχτηκε και θα ριχτεί στο παζάρι μέσω διαφόρων προγραμμάτων, αυτό υποτίθεται πως πρέπει να κάνει. Να διαδραματίσει το δικό του ρόλο ώστε να αλλάξει το κλίμα και να αρχίσει η οικονομία να εξέρχεται από την ύφεση. Τα δεδομένα είναι εκεί: Οι  μισθοί των εργαζομένων «επιδοτούνται» από το κράτος βοηθώντας την ίδια ώρα κατ’ αυτό τον τρόπο τους εργοδότες να παίρνουν οικονομικές ανάσες, από την άλλη, τώρα, θα διατεθεί «φτηνό χρήμα» στους επιχειρηματίες ώστε να κάνουν reboost. Οι μεν εργαζόμενοι μέσω των πρώτων προγραμμάτων στα οποία μετείχαν οι εργοδότες τους μπορούν να νιώθουν επαγγελματική σιγουριά αφού δεν μπορούν να απολυθούν… τουλάχιστον για την ώρα! 

Το κλίμα πάντως μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να είναι και ιδιαίτερα θετικό. Οι απόψεις διίστανται με κάποιους να εμφανίζονται αισιόδοξοι αλλά με κάποιους άλλους να εμφανίζονται απαισιόδοξοι. 

Ευτυχώς όμως που έρχονται και εκλογές. Βουλευτικές. Για δυο λόγους: 

Ο πρώτος λόγος, που ίσως να ακούγεται και οξύμωρο (διότι αρκετοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι ακριβώς λόγω εκλογών και λόγω πολιτικών παίγνιων το πακέτο στήριξης των επιχειρήσεων αρχικώς ακυρώθηκε (λόγω ασυμφωνίας) και μετέπειτα ακόμη και το Plan B καθυστέρησε τόσο πολύ που τώρα -κάποιοι υποστηρίζουν- είναι δώρο άδωρο), είναι πως τα πράγματα ενδεχομένως να ήταν πολύ χειρότερα αν δεν βρισκόμασταν τόσο κοντά στις βουλευτικές εκλογές 

ad2mobile

Διότι αν τώρα οι πολιτικές που ανακοινωθήκαν και εφαρμόζονται διαθέτουν φιλολαϊκή προσέγγιση, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα διέθεταν αυτή την προσέγγιση αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα τα πακέτα προστατεύουν έστω και λίγο τους εργαζομένους, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα τους προστάτευαν αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα είναι όλοι «στην πρίζα» για τα μέτρα, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα ήταν alert αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα δεν μπήκαμε σε Μνημόνιο, υπάρχουν αμφιβολίες αν δεν θα μπαίναμε αν δεν είχαμε εκλογές (όχι πως αυτό είναι απαραίτητα αρνητικό). Αν τώρα συντηρήθηκαν οι μισθοί στο Δημόσιο χωρίς παγοποιήσεις, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα έμεναν ανέγγιχτοι αν δεν είχαμε εκλογές. 

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή όλοι κρίνονται και ευτυχώς που οι εκλογές είναι μόλις σε 11 μήνες διότι οι ψηφοφόροι γενικώς έχουν κοντή μνήμη και ξεχνούν αλλά αυτή τη φορά επειδή τα πράγματα θα είναι ακόμη νωπά θα μπορούν οι πολίτες να τιμωρήσουν αυτούς που θέλουν και να επιβραβεύσουν αυτούς που θέλουν... 

article 1