ΑΠΟΨΗ: Οι κρίσεις δημιουργούν ευκαιρίες (και) στην εκπαίδευση

Γράφει ο Μίλτος Μιλτιάδους*

Φτάσαμε αισίως στην πιο κρίσιμη στιγμή της προσπάθειας για επανέναρξη της «κανονικότητας» σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Με οποιεσδήποτε εξελίξεις κι αν προκύψουν το επόμενο διάστημα, η «κανονικότητα» θα επανέλθει αργά ή γρήγορα, αφήνοντας πίσω της τις εικόνες της πανδημίας, τους δείκτες και την καθημερινή προσμονή των νέων περιστατικών και την επερχόμενη οικονομική κρίση. Πόλεμος, προσφυγιά, στερήσεις, κρίση του χρηματιστηρίου, κρίση των ακινήτων, κρίση χρέους, κρίση των τραπεζών ήλθαν και απήλθαν αφήνοντας σε κάθε περίπτωση βαθιές πληγές. Υπό ανάλογες συνθήκες θα το ξεπεράσουμε κι αυτό, εύκολα ή δύσκολα. 

Στην σημερινή περίσταση παρουσιάζεται μια έντονη διαφοροποίηση κι αυτό έχει να κάνει με την ίδια τη φύση των συνθηκών τις οποίες αντιμετωπίζουμε. Για πρώτη φορά έχουν – υποχρεωτικά ίσως – εντοπιστεί λύσεις σε διαχρονικά προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά λόγω του συνήθους ωχαδερφισμού που μας χαρακτηρίζει ως λαό, δεν είχαμε προχωρήσει σε λύσεις. Τεχνολογική αναβάθμιση δημόσιου τομέα, αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, τεχνολογικός αλφαβητισμός εκπαιδευτικών και μαθητών έγιναν ξαφνικά στόχοι μιας πολιτείας / κοινωνίας που πάσχιζε να στήσει την πολεμική της μηχανή απέναντι σε αυτό τον νέο, παράξενο εχθρό, με υλικά από τα πανάρχαια (τεχνολογικά) οπλικά της συστήματα και στρατιώτες άνευ εμπειριών από τέτοιου είδους συνθήκες. 

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Η πανδημία αυτή, μας έδωσε μια τεράστια ευκαιρία. Από τη μια σε ανθρώπινο, πνευματικό επίπεδο μας έκανε να αντιληφθούμε εν ριπή οφθαλμού, τι έχει πραγματικά σημασία και σε τι βασίζουμε την ευτυχία και την ψυχική μας ηρεμία κι από την άλλη, σε επίπεδο πολιτείας και κοινωνίας, να εντοπίσουμε ουσιαστικές αδυναμίες τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και σε επίπεδο στάσεων και συμπεριφορών. 

Κι αυτή η κρίση λοιπόν, κατά το προσφιλές moto των επιχειρηματιών, δημιουργεί ευκαιρίες ΚΑΙ στην εκπαίδευση.

Επί σειρά ετών ανεχόμαστε την αντιμετώπιση της τεχνολογίας ως απλού εργαλείου στην καθημερινότητά μας και, τουλάχιστον στην Δημοτική Εκπαίδευση, δεν είχαμε επενδύσει επαρκώς σε αυτήν. Απουσία συστηματικής διδασκαλίας Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στη Δημοτική Εκπαίδευση (ενώ η πλειοψηφία των μαθητών μας έχει πρόσβαση σε κάποια ηλεκτρονική συσκευή), χρήση πανάρχαιου εξοπλισμού στα σχολεία και απουσία ουσιαστικών επενδύσεων στη χρήση της τεχνολογίας κατά την εκπαιδευτική διαδικασία (εκτός κι αν υπάρχει ουσιαστική ενίσχυση από τους συνδέσμους γονέων) καθώς και μια ανεξήγητη ανοχή στην δαιμονοποίηση των ασύρματων δικτύων από γνωστούς/ άγνωστους.

Η επόμενη μέρα, πέραν της όποιας σωστής ή λανθασμένης διαχείρισης έγινε αυτό το διάστημα, επιβάλλεται να μας οδηγήσει σε ουσιαστικές αποφάσεις και αλλαγές, αν θέλουμε τα παιδιά που θα αποφοιτήσουν από τα σχολεία μας μεταξύ του 2020 και του 2032 να είναι όσο το δυνατόν πιο προετοιμασμένα για μια κοινωνία η οποία θα απαιτεί όχι απλά τη χρήση του διαδικτύου όπως σήμερα αλλά την εποικοδομητική αξιοποίηση της τεχνολογίας σε πολλαπλά επίπεδα. 
Έχουμε ήδη κάνει άλματα, μέσα σε 55 μέρες, σε ότι αφορά στη χρήση της τεχνολογίας από εκπαιδευτικούς και μαθητές αφού επιτεύχθηκε, σε πολλές περιπτώσεις, ομαλή λειτουργία εικονικών τάξεων και ενσωμάτωση πέραν των 60 000 μαθητών και εκπαιδευτικών σε κοινές πλατφόρμες τηλεκπαίδευσης - παρότι κάποια παιδιά ακόμα αναμένουν συσκευές από την πολιτεία.

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Αυτή την βελτίωση στον τεχνολογικό εγγραμματισμό οφείλουμε να την κεφαλαιοποιήσουμε στο επόμενο διάστημα. 
Σε συνεργασία με το νεοσύστατο Υφυπουργείο Έρευνας, Τεχνολογίας και Ψηφιακής Πολιτικής, το ΥΠΠΑΝ οφείλει να επανακαθορίσει τους στόχους της εκπαίδευσης για την επόμενη εικοσαετία μέσα από ουσιαστική αλλαγή στα αναλυτικά και ωρολόγια προγράμματα ακόμα κι αν αυτό απαιτεί απαλλαγή από αντιλήψεις δεκαετιών και παρεμβάσεις οποιουδήποτε πέραν των συντελεστών της εκπαίδευσης με τη συμμετοχή και των ίδιων των μαθητών.

Παράλληλα, απαιτείται ενίσχυση των τεχνολογικών δυνατοτήτων των σχολείων και ταυτόχρονη ανάπτυξη προγραμμάτων στήριξης των εκπαιδευτικών οι οποίοι θα χρειαστεί να προσαρμοστούν σε πολύ διαφορετικές συνθήκες αν πρόκειται να αξιοποιήσουν τις νέες τεχνολογίες.   

Σε στιγμές σαν αυτή, που μας επιτρέπουν να αναστοχαζόμαστε διαδικασίες και αρχές που θεωρούσαμε σταθερές σε άλλες περιόδους επιβάλλεται να σηκώσουμε το κεφάλι για λίγο από την προσπάθεια αντιμετώπισης της καθημερινότητας και να σκεφτούμε τι θέλουμε και πως θα το πετύχουμε, όχι για αύριο αλλά για τα επόμενα 30 χρόνια. 

*Εκπαιδευτικός
 
 

Tags
Μίλτος Μιλτιάδους
 
416
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Ο 
ΣΑΜΙ ΡΕΒΕΛ*


Σας γράφω από καρδιάς. Ως ένας αληθινός υποστηρικτής της φιλίας μεταξύ Ισραηλινών και Κυπρίων. Πρόσφατα, πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση μεταξύ του Κύπριου ΥΠΕΞ κ. Χριστοδουλίδη με τον Ισραηλινό ομόλογο του κ. Ασκενάζι.  Η σύντομη πτήση με ελικόπτερο πάνω από τη Μεσόγειο, κατέδειξε την εγγύτητα μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου. Η ειλικρινής σύνδεση μεταξύ τους, κατέδειξε το επίπεδο των σχέσεών μας, σαν δύο δημοκρατικές χώρες που αντιμετωπίζουν μεγάλες προκλήσεις.

Αυτό μου δίνει περαιτέρω κίνητρο να απευθυνθώ σε εσένα, τον Κύπριο φίλο μου, για να εξηγήσω πώς αισθάνομαι όταν έρχομαι αντιμέτωπος με εσφαλμένες ερμηνείες γεγονότων σχετικών με τις πρόσφατες εξελίξεις μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων. Είναι πολύ σημαντικό για μένα να κατανοήσετε την ιστορία του Εβραϊκού λαού και την επιθυμία των Ισραηλινών για ασφάλεια και ειρήνη.

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

ad1mobile

Αρχικά, για να εξηγήσω καλύτερα από που έρχομαι, επιτρέψτε μου να παραθέσω ένα σημείο από το κείμενο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας του Κράτους του Ισραήλ: «Η Γη του Ισραήλ υπήρξε η γενέτειρα του εβραϊκού λαού. Εδώ διαμορφώθηκε η πνευματική, θρησκευτική και πολιτική του ταυτότητα. Εδώ οικοδόμησε για πρώτη φορά το κράτος του, δημιούργησε πολιτιστικές αξίες εθνικής και παγκόσμιας σπουδαιότηταςκαι έδωσε στον κόσμο το Βιβλίο των Βιβλίων (Η Βίβλος)».

Το δικαίωμα του εβραϊκού λαού να επαναοικοδομήσει μια Εθνική Εστία στην γη του αναγνωρίστηκε στη Διακήρυξη Μπαλφούρ το 1917 και κατά τη διάρκεια της βρετανικής εντολής ο ΟΗΕ αποφάσισε κατά πλειοψηφία τη σύσταση του Εβραϊκου Κράτους το 1947. Η εβραϊκή ηγεσία, με επικεφαλής τον Δαυίδ Μπεν Γκουριόν, δέχτηκε τον δύσκολο συμβιβασμό και κήρυξε την ανεξαρτησία του Ισραήλ το 1948. Δυστυχώς, οι Αραβικές χώρες αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το εβραϊκό κράτος και πέντε στρατοί πέντε αραβικών κρατών επιτέθηκαν στο νεοσύστατο Κράτος του Ισραήλ.

Θυμόμαστε καλά πώς, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Κύπριοι βοήθησαν Εβραίους που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα στην Ευρώπη και απελάθηκαν σε Βρετανικά αποικιακά στρατόπεδα κράτησης στο νησί. Αυτή ήταν η τελευταία στάση τους πριν τους επιτραπεί να συνεχίσουν το ταξίδι τους για να συμμετάσχουν στις εθνικές προσπάθειες υπεράσπισης και οικοδόμησης του Ισραήλ. Κατά την διάρκεια της ύπαρξης του, το Ισραήλ αντιμετώπισε πολλές επιθέσεις από γειτονικές χώρες και από ακραίες παλαιστινιακές τρομοκρατικές ομάδες. Ο λαός του Ισραήλ υπερασπίστηκε τη χώρα του, ενώ έχτιζε μια λαμπρή ιστορία επιτυχίας.

Και αυτό με οδηγεί στην πραγματική κατάσταση σήμερα. Περισσότερα από 70 χρόνια αργότερα, οι Ισραηλινοί που προσδοκούν ειρήνη,  περιμένουν ακόμη για μια παλαιστινιακή ηγεσία που θα αναγνωρίσει το δικαίωμα ύπαρξης της πατρίδας του εβραϊκού λαού, που θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα για τον αφοπλισμό των παλαιστινιακών τρομοκρατικών οργανώσεων και που θα αποδεχτεί διευθετήσεις για σταθερή ασφάλεια.

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Δυστυχώς, η παλαιστινιακή ηγεσία συνεχίζει να χάνει κάθε ευκαιρία. Αντ 'αυτού, προωθεί την υποκίνηση μίσους και εκμεταλλεύεται διεθνείς οργανισμούς για να προάγει την ατζέντα της κατά του Ισραήλ. Το είδαμε αυτό πρόσφατα, μετά το ξέσπασμα της πανδημίας Covid-19: ενώ το Ισραήλ απέστειλε βοήθεια στους Παλαιστίνιους για τη θεραπεία ασθενών, η προκατειλημμένη ούτω καλούμενη «Παλαιστινιακή Επιτροπή» (CEIRPP) του ΟΗΕ σύγκρινε την εμπρηστική εκστρατεία της εναντίον του Ισραήλ με την μάχη κατά του κορωνοϊού.

Είμαι σίγουρος ότι ως φίλος του Ισραήλ, μπορείς να καταλάβεις τα συναισθήματα ενός Ισραηλινού, απέναντι σε μια τόσο εξωφρενική προπαγάνδα. Αυτή η ρητορική είναι εντελώς αντιπαραγωγική και υπονομεύει τις δυνατότητες συνύπαρξης και ειρήνης. Τώρα, είναι η στιγμή, η Κύπρος να διαφοροποιηθεί αποφασιστικά από αυτή την επιτροπή, μοναδικός σκοπός της οποίας είναι η διάδοση αντι-Ισραηλινών υποκινήσεων.

Τα τελευταία χρόνια, το Ισραήλ και η Κύπρος έχτισαν σημαντικούς διμερείς δεσμούς, τριμερείς με την Ελλάδα, μια  σημαντική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες ομόφρονες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και με αραβικές χώρες, όπως τους εταίρους μας για ειρήνη Αίγυπτο και Ιορδανία.

Φίλε μου, η συνεργασία μας είναι ένας πυλώνας σταθερότητας, ασφάλειας και ευημερίας. Γι'αυτό απευθύνομαι σε εσάς και σας ζητώ να στείλετε ένα σαφές μήνυμα στους Παλαιστινίους να σταματήσουν τις προσπάθειές υπόσκαψης οποιασδήποτε πιθανότητας προόδου. Σας ζητώ να λάβετε ξεκάθαρη στάση κατά της ασύμφορης επιθετικότητας κατά του Ισραήλ σε διεθνείς οργανισμούς. Είμαι πεπεισμένος ότι μαζί θα μπορέσουμε να επιτύχουμε την θετική αλλαγή που χρειαζόμαστε.

ad2mobile

*Πρέσβης του Ισραήλ στην Κύπρο

 

article 2