ΑΠΟΨΗ: Οι λήπτες ΕΕΕ να αρχίσουν δουλειά από Νοέμβριο 

Αν φαντάζει πολύπλοκο για την Κυβέρνηση να θέσει ένα σύστημα προσφοράς εργασίας αναλογικά του ύψους του βοηθήματος, ας εφαρμόσει το πιο απλό αλλά και το πιο οικολογικό: Για κάθε 1 ευρώ βοηθήματος, να φυτεύουν ένα δέντρο. Κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο. Όσο λαμβάνουν το βοήθημα…

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

40,000 οικογένειες επωφελούνταν αρχικώς από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (ΕΕΕ), ένα πρόγραμμα κοινωνικής πρόνοιας, το οποίο επεξεργάστηκε η Υπουργός Εργασίας Ζέτα Αιμιλιανίδου και από τις 10 Ιουλίου 2014, όπου ψηφίστηκε η σχετική νομοθεσία από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, τέθηκε σε εφαρμογή. 

Το πνεύμα του εν λόγω Σχεδίου είναι απλό: Καμία οικογένεια να μην μένει χωρίς εισόδημα, να μην μένει έστω και με ένα μικρό στοιχειώδες εισόδημα που θα εξυπηρετεί τις ελάχιστες ανάγκες της.  

Ας θυμηθούμε ότι τότε, το 2014, η Κύπρος βρισκόταν στην δίνη της οικονομικής κρίσης. Αρκετοί άνθρωποι από την μια μέρα στην άλλη έχασαν τις δουλειές τους, έχασαν τα καταστήματά τους, έχασαν σοβαρά εισοδήματα. Η ανεργία βρισκόταν σε επίπεδα ρεκόρ, πέραν του 16%. 

Πρωτόγνωρα πράματα για ένα νησί που ήταν μαθημένο στην ευμάρεια, έστω και στην πλασματική ευμάρεια. 

Η κίνηση τότε της Κυβέρνησης Αναστασιάδη ήταν ορθή. Το ΕΕΕ ήταν ένα πρωτοποριακό σχέδιο που ήρθε να συμπληρώσει ένα σοβαρό κενό αναγκών των πολιτών. Το οποίο σε συνδυασμό με τον εξορθολογισμό στα διάφορα επιδόματα ήρθε να συγυρίσει άλλη μια «ανακατωμένη πολιτική», αυτή των επιδομάτων που παραχωρούνταν με ασυδοσία και χωρίς κανένα έλεγχο. 

Πέντε χρόνια μετά την εφαρμογή του ΕΕΕ, οι λήπτες έχουν μειωθεί στο ήμισυ. Σήμερα, 2019, υπάρχουν 20,000 (από τις 40,000) οικογένειες που λαμβάνουν ΕΕΕ

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Το Υπουργείο υποστηρίζει πως η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ατόμων είναι πολίτες που όντως το έχουν πραγματικά ανάγκη αφού θεωρούνται ανίκανοι για εργασία είτε λόγω ασθένειας είτε για άλλους λόγους

Δεν θα αμφισβητήσω το τι υποστηρίζει το Υπουργείο. Αλλά ούτε και σημαίνει πως αυτό είναι αρκετό.  

Ούτε και πρέπει να ξεχνάμε την βασική αρχή, ότι τα πάντα, ό,τι κι’ αν αποφασίσει να κάνει η όποια Κυβέρνηση, κοστίζουν. Τα πάντα πληρώνονται. Και τα πάντα πληρώνονται από τους φορολογούμενους πολίτες του κράτους αυτού. 

Ακόμη και αν η συντριπτική πλειοψηφία των 20,000 θεωρούνται ανίκανοι για εργασία, το Κράτος δεν θα πρέπει να επαναπαυθεί σε αυτό. Θα πρέπει να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει ώστε να θέσει άλλη μια δικλίδα ασφαλείας για να μην παράγουμε οκνηρούς, άνεργους πολίτες, εξαρτώμενους των επιδομάτων. 

Ορθά έθεσε το μέτρο πως όποιος λήπτης ΕΕΕ κληθεί για εργασία και αρνηθεί αυτόματα διακόπτεται το ΕΕΕ. 

Όμως ας θέσει άλλο ένα μέτρο: 

Όλοι οι λήπτες ΕΕΕ (και νοείται όλοι όσοι δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των ανίκανων εργασίας - η παρένθεση προστέθηκε 14:05 4/8/19 ώστε να είναι παντελώς ξεκάθαρο σε όλους) θα πρέπει με κάποιο τρόπο να επιστρέφουν αυτή τη βοήθεια που τους παρέχει το κράτος και κατ’ επέκταση οι άλλοι συμπολίτες τους. 

Θα μπορούσαν για παράδειγμα να εργάζονται στα δημόσια έργα, στις τοπικές δημοτικές αρχές, στις υπηρεσίες καθαρισμού ή να προσφέρουν κοινωνική εργασία. Αντίστοιχα και αναλογικά με το ύψος του βοηθήματος που λαμβάνουν. Είτε για 10 ώρες είτε για 15 είτε για 20 είτε για 5 ώρες εβδομαδιαίως. Αναλόγως ύψους βοηθήματος και αναλόγως της εργασίας που θα εκτελούν. 

>>> Αρθρογραφία Brief <<<

Αν όλα αυτά φαντάζουν περίπλοκα, θα επισημάνω πως τις προάλλες η Brief είχε ένα δημοσίευμα από Bloomberg με τίτλο: «H Αιθιοπία φύτεψε 350 εκατομμύρια δέντρα σε μια μέρα», προς αντιμετώπιση της ανομβρίας. Το συγκεκριμένο ρεπορτάζ δεν έγραφε με ποιο τρόπο κατάφεραν αυτό το ρεκόρ οι Αιθίοπες αλλά ψάχνοντας το θέμα διάβασα ότι αυτό επιτεύχθηκε με την συμβολή χιλιάδων δημόσιων υπαλλήλων, τους οποίους το Κράτος αποδέσμευσε για μια μέρα από τις δουλειές τους με στόχο την δεντροφύτευση.

Αν λοιπόν το σύστημα, το οποίο θα θέλει τους λήπτες ΕΕΕ να προσφέρουν Κοινωνική Εργασία ή άλλου είδους εργασίας ως αντάλλαγμα για το επίδομά τους, φαντάζει πολύπλοκο για να εφαρμοστεί, ας εφαρμοστεί αυτό: 

Να φυτεύουν δέντρα. Για κάθε 1 ευρώ βοηθήματος, να φυτεύουν ένα δέντρο. Κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο. Όσο λαμβάνουν το βοήθημα… 

Καλές διακοπές. 
 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
255
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ

ad1mobile

Ίσως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, αν όχι το κυριότερο πέραν των κοινωνικών συνθηκών και του οικονομικού αντικτύπου, που προκάλεσε η παγκόσμια οικονομική κρίση να είναι τα νέα δεδομένα που έφερε στο πολιτικό προσκήνιο. Οι καλά εδραιωμένες πολιτικές ελίτ έχουν αμφισβητηθεί σε τεράστιο βαθμό, εκτρέφοντας παράλληλα τον λαϊκισμό ο οποίος βρίσκει πρόσφορο έδαφος κυρίως στα άκρα, δηλαδή σε ξεπερασμένες ακραίες εκφάνσεις αριστερών προτάσεων για ταξική μάχη και σε επίσης παρωχημένες ακροδεξιές πεποιθήσεις ανωτερότητας φυλών, μισαλλοδοξίας, ξενοφοβικών συνδρόμων και επαναφοράς στρατοκρατικών σκέψεων, αστυνομοκρατούμενων πολιτειών και μαξιμαλιστικών πολιτικών θέσεων επί εθνικών-κρατικών θεμάτων. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Το οικονομικό κόστος μπορεί έστω και κατά προσέγγιση να μετρηθεί, το κοινωνικό δύσκολα μπορεί να υπολογιστεί, ενώ ο λαϊκισμός και οι πολιτικές των άκρων παίρνουν πίσω μια πολιτεία -όπως και την κυπριακή- με ανυπολόγιστη ζημιά σε διάφορα επίπεδα. 

Διάβαζα πρόσφατα στον Economist για την πιο πάνω εικόνα, σε ένα άρθρο το οποίο αναφερόταν σε διάφορες χώρες του πλανήτη = (Ουγγαρία, Πολωνία, Ιταλία, ΗΠΑ και Βρετανία) και παρόλο δεν υπήρχε κάποια ειδική αναφορά στην Κύπρο, οι αντιστοιχίες καταστάσεων και συμπεριφορών ήταν εξαιρετικά όμοιες με όσα συμβαίνουν και στη χώρα μας. 

Διαβάζοντας το άρθρο και ανταλλάζοντας -έστω κάποιες σύντομες απόψεις με άτομα στα social media- έκανα παράλληλα τη σκέψη για το πως αυτή η κατάσταση στην Κύπρο μπορεί να αλλάξει. Μπορεί να αλλάξει; Διερωτήθηκα ξανά και ξανά. 

Είναι δεδομένο ότι στη χώρα μας το κατεστημένο, δηλαδή τα παραδοσιακά κόμματα με τους μηχανισμούς τους σε συνδυασμό με μια οικονομική ελίτ που λειτουργεί πέριξ αυτών υπερισχύουν των λαϊκίστικων τάσεων, κάτι που θα μπορούσε να αξιολογηθεί -εν μέρει- και ως κάτι θετικό. Ο λόγος που το κομματικό και οικονομικό κατεστημένο είναι τόσο συμπαγές και ισχυρό στην Κύπρο είναι διότι βρίσκει ακροατήριο το οποίο καταναλώνει με ιδιαίτερη ευκολία λόγια χωρίς περιεχόμενο, ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, σκάνδαλα, διαφθορά και πρόσκαιρες παροχές. Αυτά τα συστατικά αποτελούν το καύσιμο της μηχανής που τρέφει τους ψηφοφόρους και εις αντάλλαγμα διευρύνει ολοένα και περισσότερο την επιρροή της. 

Είτε ως συμμετέχοντες, είτε ως παρατηρητές που δήθεν κρατούν απόσταση από αυτά που τους απωθούν από την πολιτική, είτε με λανθασμένο πολιτικό κριτήριο το οποίο επαναλαμβανόμενα στηρίζει τις δυνάμεις που κατ’ επανάληψη ζήμιωσαν τον τόπο, το αποτέλεσμα είναι ένα και το ζούμε καθημερινά σε κάθε έκφανση της κυπριακής κοινωνίας, της πολιτικής ζωής και της οικονομικής δραστηριότητας. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

ad2mobile

Και μπορεί οι λαϊκίστικες να μην έχουν πάρει την εξουσία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα κόμματα του ισχυρού κατεστημένου δεν εκφράζονται λαϊκίστικα ή δεν έχουν λαϊκιστές στις τάξεις τους, ωστόσο με την ημιμάθεια, την παραπληροφόρηση και τις εμμονές τους προσθέτουν επιπλέον συστατικά στο τοξικό μείγμα που οι πολίτες με το κατεστημένο έχουν από δεκαετίες δημιουργήσει και «καταναλώνουν», με ενδιάμεσους σταθμούς κρίσεων, τραγωδιών και μεγάλων σκανδάλων.  

Αλήθεια, πόσο θέλουμε να αλλάξει η σημερινή κατάσταση; Από ποιους θα γίνει αυτό και πότε; Θέλουμε; 

article 1