ΑΠΟΨΗ: Όταν οι συντεχνίες του Δημοσίου βγήκαν offside 

Ζητούν, θέλουν, απαιτούν, διαμαρτύρονται, φωνάζουν, ενίστανται, διαφωνούν και ενίοτε απεργούν

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ

Ζητούν, θέλουν, απαιτούν, διαμαρτύρονται, φωνάζουν, ενίστανται, διαφωνούν και ενίοτε απεργούν. Με αρκετά ρήματα -και με πολλά άλλα- μπορεί να περιγραφεί η διαχρονική στάση των δημοσιών υπαλλήλων ή για να ακριβολογούμε των συνδικαλιστικών οργανώσεών τους όταν πρόκειται για τα ωφελήματά τους. 

Τα ψεύτικα λόγια, όπως απολύτως έχουν αποδειχθεί, αποκαλύπτουν τόσο την υποκρισία των συντεχνιών του Δημοσίου όσο και τα κενά επιχειρημάτων λόγια που σήμερα χρησιμοποιούν για να διεκδικήσουν ακόμη περισσότερα. Όταν η Κύπρος κατάφερε να εξέλθει του τριετούς προγράμματος στήριξης και αφού εισήλθε σε ρυθμό ανάπτυξης, έλεγαν: «Συνεισφέραμε όταν η Κύπρος είχε πρόβλημα, τώρα είναι καιρός να πάρουμε άτι πίσω». Και όπως συνηθίζεται να λέγεται στις περιπτώσεις offside στο ποδόσφαιρο τέτοιου είδους τοποθετήσεις είναι ως μη γενόμενες, αφού ανερυθρίαστα σέρνουν την πολιτεία στα Δικαστήρια επιδιώκοντας να πάρουν όλα όσα αποκόπηκαν όταν το κράτος βρισκόταν υπό κατάρρευση. Δεν ήθελαν να συνεισφέρουν, δεν θέλουν να εισφέρουν και μάλιστα επιδιώκουν να πάρουν πίσω τις μικρές -σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα- μειώσεις και επιδέχτηκαν στους μισθούς τους, πριονίζοντας την πορεία ανάπτυξης που μέχρι στιγμής έχει καταγράψει η οικονομία και υπονομεύοντας τις προοπτικές για σταθερότητα και περαιτέρω ανάπτυξη. 

Παράλληλα, η συνδικαλιστική αήθεια εκφράζεται σε καθετί αφορά τις απολαβές και τα ωφελήματα των δημοσίων υπαλλήλων, αφού ουσιαστικά οι συντεχνίες θέλουν δικαιώματα χωρίς εισφορές, μισθούς και αυξήσεις ανεξαρτήτως παραγωγικότητας, απόδοσης και συνέπειας στην εργασία, αγνοώντας παράλληλα τις ανάγκες και τις δυνατότητες του κράτους ενώ είναι αντίθετοι σε καθετί νέο προωθεί προκειμένου το κράτος να εξελιχθεί επιχειρησιακά, τεχνολογικά ή και οργανωτικά. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Η μεταρρύθμιση του Δημοσίου θυσιάστηκε στον βωμό εκλογών και υπό την πρόφαση της ανάπτυξης και συνεπώς της «χαμηλότερης» ανάγκης για υλοποίησή της. Ωστόσο, οι στρεβλώσεις που επικρατούν στο δημόσιο, ο μεγάλος αριθμός προσωπικού, το υψηλό και εν πολλοίς ανελαστικό κόστος, η σπατάλη, η προβληματική αξιολόγηση και η γενικώς μη φιλική στους πολίτες και τις επιχειρήσεις στάση του Δημοσίου καθιστούν πιο επίκαιρη από ποτέ τη συζήτηση και κυρίως την υλοποίηση ενός ριζικού πλάνου μεταρρύθμισής του.  

Το Δημόσιο έχει και καλό κόσμο, τον οποίο οφείλει να αξιοποιήσει, την ώρα όμως που εργοδοτεί και προσωπικό χαμηλής παραγωγικότητας, κακής συμπεριφοράς και ξεπερασμένης νοοτροπίας το οποίο επιβάλλεται να βελτιωθεί. Με τέτοιες κινήσεις είναι που το νόημα της δημόσιας υπηρεσίας θα πλησιάσει σε αυτό του αντίστοιχου αγγλικού: civil service και του δημοσίου υπαλλήλου σε civil servant δηλαδή της υπηρεσίας και του προσωπικού που θα εξυπηρετούν και δεν θα ταλαιπωρούν τους χρήστες των κρατικών υπηρεσιών. 

>>> ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ & ΕΡΕΥΝΕΣ BRIEF <<<

Μπορεί η Κύπρος να εξήλθε του Μνημονίου αλλά ένα νέο οικονομικό ατύχημα ή και κρίση δεν είναι μακριά εάν δεν γίνουν οι αναγκαίες αλλαγές, σε διάφορα επίπεδα με τη μεταρρύθμιση του Δημοσίου να αποτελεί μια από τις πλέον κύριες. Δυστυχώς οι δεκάδες χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων, αντιμετωπίζονται -από την πολιτική ζωή- ως μια μεγάλη, ενιαία μάζα ψηφοφόρων απέναντι στην οποία δύσκολα κάποιος μπορεί να σταθεί, λέγοντας αλήθειες και προωθώντας ορθολογιστικές πολιτικές. Πάντως, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης πολλές φορές έχει πει την ιδιαίτερα εύηχη φράση: «Προτιμώ να είμαι ωφέλιμος και όχι αρεστός» κάτι για το οποίο έχει μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποδείξει, τόσο με τον επικείμενο ανασχηματισμό και τα πρόσωπα που θα επιλέξει, όσο και -κυρίως- με τον τόνο που θα δώσει στη διακυβέρνησή του για τα υπόλοιπα τρία χρόνια της θητείας του. 
 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ
 
396
Thumbnail

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή όλοι κρίνονται και ευτυχώς που οι εκλογές είναι μόλις σε 11 μήνες διότι οι ψηφοφόροι γενικώς έχουν κοντή μνήμη και ξεχνούν αλλά αυτή τη φορά επειδή τα πράγματα θα είναι ακόμη νωπά θα μπορούν οι πολίτες να τιμωρήσουν αυτούς που θέλουν και να επιβραβεύσουν αυτούς που θέλουν... 

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Τελικά ο Αναστασιάδης τα κατάφερε; Ούτε εγγυήσεις, ούτε Γενικούς Ελεγκτές, ούτε και εγκρίσεις από την Βουλή των Αντιπροσώπων; Ήθελε να δώσει ένα γενναίο πακέτο προς τις επιχειρήσεις -μικρές, μεσαίες, μεγάλες- όπως και προς τους αυτοτελώς εργαζομένους για το restart της Οικονομίας και φαίνεται πως βρήκε τον τρόπο, αλλά την ίδια ώρα ακόμη δεν ξεκαθάρισε κατά πόσο για κάποια μέτρα απαιτείται η έγκριση ή όχι από τη Βουλή. Στο ίδιο πακέτο, η Κυβέρνηση πρόσθεσε και «κοινωνικές πινελιές» για ιδιώτες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε αγορά ή να κτίσουν το δικό τους σπίτι. Στα 13 μέτρα που εξήγγειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, την Τετάρτη (27/5) περιλαμβάνονται και προτάσεις στήριξης του Τουρισμού.

Το δεύτερο πακέτο του Νίκου Αναστασιάδη (αυτό που εξήγγειλε δηλαδή την 27η Μαΐου) είναι πέραν των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ (είναι γύρω στα 1,9δισεκατομμύρια η εφάπαξ χρηματοδότηση μαζί με τα διάφορα κονδύλια για δάνεια και επιπλέον τα ποσά που θα δαπανηθούν για την επιδότηση των επιτοκίων) ενώ το πρώτο πακέτο (ειδικά ανεργιακά επιδόματα, επιδόματα φοιτητών, επιδόματα φροντίδας, κτλ) ήταν ύψους 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ

Με λίγα λόγια η Κυβέρνηση Αναστασιάδη έριξε (και θα ρίξει) χρήμα στην αγορά ύψους περίπου 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ

Άλλαξε όμως το κλίμα της αγοράς; Το χρήμα αυτό, το οποίο ρίχτηκε και θα ριχτεί στο παζάρι μέσω διαφόρων προγραμμάτων, αυτό υποτίθεται πως πρέπει να κάνει. Να διαδραματίσει το δικό του ρόλο ώστε να αλλάξει το κλίμα και να αρχίσει η οικονομία να εξέρχεται από την ύφεση. Τα δεδομένα είναι εκεί: Οι  μισθοί των εργαζομένων «επιδοτούνται» από το κράτος βοηθώντας την ίδια ώρα κατ’ αυτό τον τρόπο τους εργοδότες να παίρνουν οικονομικές ανάσες, από την άλλη, τώρα, θα διατεθεί «φτηνό χρήμα» στους επιχειρηματίες ώστε να κάνουν reboost. Οι μεν εργαζόμενοι μέσω των πρώτων προγραμμάτων στα οποία μετείχαν οι εργοδότες τους μπορούν να νιώθουν επαγγελματική σιγουριά αφού δεν μπορούν να απολυθούν… τουλάχιστον για την ώρα! 

Το κλίμα πάντως μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να είναι και ιδιαίτερα θετικό. Οι απόψεις διίστανται με κάποιους να εμφανίζονται αισιόδοξοι αλλά με κάποιους άλλους να εμφανίζονται απαισιόδοξοι. 

Ευτυχώς όμως που έρχονται και εκλογές. Βουλευτικές. Για δυο λόγους: 

Ο πρώτος λόγος, που ίσως να ακούγεται και οξύμωρο (διότι αρκετοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι ακριβώς λόγω εκλογών και λόγω πολιτικών παίγνιων το πακέτο στήριξης των επιχειρήσεων αρχικώς ακυρώθηκε (λόγω ασυμφωνίας) και μετέπειτα ακόμη και το Plan B καθυστέρησε τόσο πολύ που τώρα -κάποιοι υποστηρίζουν- είναι δώρο άδωρο), είναι πως τα πράγματα ενδεχομένως να ήταν πολύ χειρότερα αν δεν βρισκόμασταν τόσο κοντά στις βουλευτικές εκλογές 

ad2mobile

Διότι αν τώρα οι πολιτικές που ανακοινωθήκαν και εφαρμόζονται διαθέτουν φιλολαϊκή προσέγγιση, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα διέθεταν αυτή την προσέγγιση αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα τα πακέτα προστατεύουν έστω και λίγο τους εργαζομένους, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα τους προστάτευαν αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα είναι όλοι «στην πρίζα» για τα μέτρα, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα ήταν alert αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα δεν μπήκαμε σε Μνημόνιο, υπάρχουν αμφιβολίες αν δεν θα μπαίναμε αν δεν είχαμε εκλογές (όχι πως αυτό είναι απαραίτητα αρνητικό). Αν τώρα συντηρήθηκαν οι μισθοί στο Δημόσιο χωρίς παγοποιήσεις, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα έμεναν ανέγγιχτοι αν δεν είχαμε εκλογές. 

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή όλοι κρίνονται και ευτυχώς που οι εκλογές είναι μόλις σε 11 μήνες διότι οι ψηφοφόροι γενικώς έχουν κοντή μνήμη και ξεχνούν αλλά αυτή τη φορά επειδή τα πράγματα θα είναι ακόμη νωπά θα μπορούν οι πολίτες να τιμωρήσουν αυτούς που θέλουν και να επιβραβεύσουν αυτούς που θέλουν... 

article 1