Αν δεν μας περνά και αν δεν θέλουμε να αποφασίσουμε «είτε ΗΠΑ είτε Ρωσία», καλύτερα να καθίσουμε φρόνιμα και να αρκεστούμε στην νερόβραστη και ασπόνδυλη θέση «είμαστε με την ΕΕ». Έτσι θα συνεχίσουμε, εισπράττοντας τα ρούβλια, να νομίζουμε ότι «δουλεύουμε» τους Αμερικάνους… όπως άλλωστε νομίζαμε από το 1960!


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Για δυο μήνες περίπου η «Πρόταση Μενέντεζ» αποτελούσε ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα θέματα σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, αφού -γεγονός- η συγκεκριμένη πρόταση αλλάζει άρδην τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Η Στήλη εξέφρασε αρκετές φορές την άποψη ότι το ουσιαστικότερο στην συγκεκριμένη Πρόταση (και για να ακριβολογούμε, πρόκειται για δικομματικό νομοσχέδιο για «την εταιρική σχέση ασφάλειας και ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου 2019» που κατέθεσαν από κοινού οι γερουσιαστές Ρόμπερτ Μενέντεζ -Δημοκρατικός Νέας Ιερσέης- και Μάρκο Ρούμπιο -Ρεπουμπλικανός Φλόριδας-) δεν αφορά την άρση του εμπάργκο πώλησης όπλων προς την Κύπρο αλλά σχεδόν όλες οι άλλες πρόνοιες του Νομοσχεδίου, το οποίο βασικά αυτό που κάνει είναι να «χρωματίζει» την Ανατολική Μεσόγειο ως «περιοχή των ΗΠΑ»

Την περασμένη Τρίτη (25/6) το Νομοσχέδιο εγκρίθηκε από την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ και μετέπειτα, την Πέμπτη (27/6) η Ολομέλεια της Γερουσίας το υπερψήφισε

Το Νομοσχέδιο όμως εγκρίθηκε με κάποιες τροποποιήσεις (τροπολογίες) και η μια εξ’ αυτών προκάλεσε και την «οργίλη» αντίδραση του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η επίμαχη λοιπόν τροπολογία θέτει όρους για την άρση του εμπάργκου όπλων. Και θέτει συγκεκριμένα δυο όρους: 

Πρώτον, ότι «η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας συνεχίζει να συνεργάζεται με τις ΗΠΑ στις προσπάθειες για εφαρμογή μεταρρυθμίσεων στους κανονισμούς καταπολέμησης του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και της χρηματοπιστωτικής επιτήρησης», και 

Δεύτερον, ότι «η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας κάνει και συνεχίζει να αναλαμβάνει τα αναγκαία βήματα για άρνηση πρόσβασης στα λιμάνια για ανεφοδιασμό σε καύσιμα και προμήθειες, σε ρωσικά πολεμικά πλοία».

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Ας δούμε όμως και την αντίδραση του Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα, για να σχολιάσουμε παρακάτω: 

Ο Πρόεδρος λοιπόν αρχικά εξέφρασε τη λύπη του για τις τροπολογίες που έγιναν στο νομοσχέδιο, οι οποίες «επηρεάζουν την ανεξαρτησία και κυριαρχία σε μεγάλο βαθμό της Κυπριακής Δημοκρατίας», είπε. Και εξήγησε ότι «μέχρι σήμερα παροχή προς οποιαδήποτε χώρα εγίνετο πάντοτε για λόγους ανθρωπιστικής βοήθειας και δεν θεωρώ ότι μπορεί να τίθενται ανάλογοι όροι ιδιαίτερα με μία χώρα, και μιλώ για την Αμερική, με την οποία επιδιώκουμε περαιτέρω ενδυνάμωση των σχέσεών μας». Και κατέληξε: «Έχω την εντύπωση ότι η τροπολογία ήτο ατυχής».

Λοιπόν. 

Οι τροπολογίες και συγκεκριμένα η τροπολογία που αναφέραμε και πιο πάνω (και την οποία αυτή εννοούσε ο Πρόεδρος) ΔΕΝ επηρεάζει την ανεξαρτησία και κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας!!! Η συγκεκριμένη πρόνοια αφορά την αντιμετώπιση των ΗΠΑ προς την Κυπριακή Δημοκρατία και ΟΧΙ το αντίστροφο. Οι ΗΠΑ για να άρουν το εμπάργκο πώλησης όπλων έρχονται και λένε μεταξύ τους: «Αν η Κύπρος κάνει αυτά τα δυο πράματα, τα οποία  εξυπηρετούν εμάς ως ΗΠΑ, τότε θα αρθεί το εμπάργκο». 

Το σημαντικότερο όμως της τροπολογίας δεν είναι αυτό. Είναι άλλο. Είναι το πολιτικό μήνυμα που μας στέλνει η Ουάσιγκτον ότι «κύριοι, πρέπει να επιλέξετε. Είτε θα είστε μαζί μας είτε θα παρέχετε διευκολύνσεις στους Ρώσους. Αν θέλετε να είστε μαζί μας, εμείς δεν θέλουμε τους φίλους μας να παρέχουν διευκολύνσεις στη Μόσχα»

Απλά, ξεκάθαρα πράματα. 

Γιατί συνεπώς ήταν ατυχής η Τροπολογία; Τουναντίον ήταν πολύ ορθή και πολύ ξεκάθαρη. (Αν στη θέση των Αμερικανών είμασταν εμείς, η Κύπρος, ίσως να θέταμε και περισσότερες προϋποθέσεις).

Αν υπήρχε κάτι ατυχές στο όλο ζήτημα, αυτό δεν ήταν η τροπολογία αλλά η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας. 

Η Στήλη αλλά και η Brief (μέσω editorial) έστειλε όχι μόνο προ δυο βδομάδων αλλά προ πολλού το μήνυμα ότι λίαν συντόμως η Κυπριακή Δημοκρατία θα κληθεί να επιλέξει στρατόπεδο. Καθώς και ότι ως Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε τι θέλουμε και με ποιους θέλουμε να είμαστε σύμμαχοι. 

>>> Αναλύσεις Brief <<<

Κάποιοι βεβαίως προτιμούν την εύκολη αλλά ασπόνδυλη θέση, είτε για προσωπικούς οικονομικούς λόγους είτε για πολιτικούς είτε για άλλους λόγους, ότι «είμαστε με την ΕΕ» και «καθαρίσαμε». 

Έτσι θα μπορούμε να κάνουμε μπίζνες με τους Ρώσους και την ίδια ώρα να λέμε στην Ουάσιγκτον ότι είμαστε μαζί τους. 

Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Και όσο πιο σύντομα το αντιληφθούμε, τόσο το καλύτερο για όλους μας. 

Η Κύπρος πρέπει να ξεκαθαρίσει σε ποιο στρατόπεδο είναι… Αλλά μάλλον δεν πρόκειται. Αφού και ο Πρόεδρος δεν «προδίδει» εύκολα τους Ρώσους, οπόταν βολεύεται και αυτός στο μότο «μα αφού είμαστε στην ΕΕ»…

 
152
Thumbnail

Δεν θα συμβιβαστούμε με μια λογική περί πολιτισμού που τον αντιμετωπίζει ως κάτι που ανήκει σε λίγους. Που τον περιορίζει σε αποθήκες, αρχειοφυλάκια και στασιμότητα. Η λογική του κατεστημένου μέσα από το οποίο οι πιο «προχωρημένοι» αποτελούσαν την εξαίρεση, δεν ταιριάζει στην εποχή μας

ad1mobile


Του Μιχάλη Περσιάνη*
Όταν το τέλος του 2014 η Τράπεζα Κύπρου άλλαξε διεύθυνση, μια από τις κινήσεις που άρχισαν να γίνονται, ήταν και ο ορθολογισμός των δύο πολιτιστικών ιδρυμάτων, (Κύπρου και Λαϊκής), τα οποία είχαν πλέον συνενωθεί. Η διαδικασία άρχισε με την διερεύνηση των δεδομένων που παραλήφθηκαν από την νέα διεύθυνση.

Η εικόνα ήταν μάλλον καταθλιπτική για δύο λόγους.

Πρώτο, η ποιότητα των διευθυντικών πρακτικών δεν ήταν στα απαιτούμενα επίπεδα.

Δεύτερο, ήταν ένα σύστημα ημετέρων προς ημετέρους, με ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις από άτομα με μεράκι. Ορισμένοι συνεχίζουν ένα εξαίρετο έργο από άλλους ρόλους και συχνά με προσωπικό κόστος.

Το έργο απευθυνόταν σε ένα στενό ακροατήριο, αυτοαναφορικό, ομφαλοσκοπικό και αναχρονιστικό. Η λογική που επικρατούσε ήταν πως δεν αξίζει στην υπόλοιπη κοινωνία να έχει πρόσβαση στο έργο που γίνεται, αφού «οι πολλοί» δεν αξίζουν τέτοιας ευκαιρίας.

Αυτές οι καταστάσεις βρήκαν τέλος.

Όσον αφορά στις εκδόσεις, υπήρχαν τότε 537 τίτλοι και 237 χιλιάδες αντίτυπα στις αποθήκες. Κλειστά, αδιάθετα, εγκλωβισμένα, φυλαγμένα σε συνθήκες πολύ χειρότερες από τις σημερινές.

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Η πολιτική που ακολουθήθηκε έκτοτε είναι πως ο πολιτισμός δεν είναι για τους λίγους.

Δεν είναι προνόμιο μιας αστικής ελίτ που αποκλείει τους άλλους με την πρόφαση μιας δήθεν υψηλής ποιότητας.

Οι εκδόσεις διατέθηκαν, διατίθενται και θα διατίθενται. Επίσης ψηφιοποιούνται για τον απλούστατο λόγο πως βρισκόμαστε στο 2019 αλλά και για να ενισχυθεί η περεταίρω διάχυσή τους στην κοινωνία.

Χιλιάδες αντίτυπα διατέθηκαν στο Υπουργείο Παιδείας για να παραχωρηθούν σε σχολεία. Άλλα τόσα παραχωρήθηκαν στην Αρχιεπισκοπή για τις κατά τόπους βιβλιοθήκες της αλλά και στις τοπικές αρχές και κοινότητες για ενίσχυση της δικής τους προσπάθειας για αποκέντρωση του πολιτισμού. Έγιναν παζαράκια με πολύ υψηλές εκπτώσεις και μαζικές αγορές από το κοινό.

Το επόμενο βήμα είναι η διάθεση σε νοικοκυριά σε συνδυασμό και με την ψηφιοποίηση τους. Αυτό θα συνεχιστεί.

>>> Ειδήσεις από Bloomberg <<<

Η λογική πως τα βιβλία πρέπει να κοσμούν αποθήκες, έστω και πολύ καλύτερες από το χάλι που παραλάβαμε, δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Τα βιβλία ανήκουν στις βιβλιοθήκες. Σχολείων, κοινοτήτων, εκκλησιών και σπιτιών. Και στα tablet. (Όπως το Read)

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τις συλλογές, όπου η πρόοδος ήταν και είναι πολύ πιο αργή, λόγω και ζητημάτων ασφάλειας, καταγραφής, προστασίας των αντικειμένων και γενικότερων διαδικασιών. Κι αυτό, όμως, γίνεται, όπως προχωρεί (πιο αργά από ό,τι θα επιθυμούσαμε) και η ψηφιοποίησή τους.

Πάνω από όλα, δεν θα συμβιβαστούμε με μια λογική περί πολιτισμού που τον αντιμετωπίζει ως κάτι που ανήκει σε λίγους. Που τον περιορίζει σε αποθήκες, αρχειοφυλάκια και στασιμότητα. Η λογική του κατεστημένου μέσα από το οποίο οι πιο «προχωρημένοι» αποτελούσαν την εξαίρεση, δεν ταιριάζει στην εποχή μας.

Στην εποχή μας δεν ταιριάζει ούτε η λογική πως οτιδήποτε εμπεριέχει τεχνολογία «δεν είναι τέχνη» ή πως εκδίδουμε βιβλία με δεδηλωμένο στόχο και δεδηλωμένο σχεδιασμό που αποσκοπεί στην μαζική φύλαξη.

>>> Αρθρογραφία Brief <<<

Ο Πολιτισμός αλλά και η Έρευνα πρέπει να διαχέονται. Ο καιρός του κατεστημένου των λίγων-για-τους-λίγους, έχει παρέλθει. Ο επιθανάτιος ρόγχος του, μάλλον επιβεβαιώνει πως η πορεία μας είναι σωστή.

ad2mobile

Όσον αφορά στην διάθεση βιβλίων, αυτή θα συνεχιστεί, ελπίζω με την ίδια επιτυχία. Ανακοινώσεις θα ακολουθήσουν προς ενημέρωση των ενδιαφερομένων. Οι ηλεκτρονικές εκδόσεις επίσης συνεχίζονται.

*Ο Μιχάλης Περσιάνης είναι Διευθυντής Διεύθυνσης Εταιρικών Υποθέσεων της Τράπεζας Κύπρου, υπεύθυνος Πολιτιστικού Ιδρύματος Τράπεζας Κύπρου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ογκολογικού Κέντρου της Τράπεζας Κύπρου
 
 

article 1