ΑΠΟΨΗ: Social Distancing - Απόσταση παρακαλώ

Και μείνετε σπίτι σας. Όχι για σας, αλλά για να προστατεύσετε αυτούς που αγαπάτε

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΗΒΗ ΛΑΜΠΡΟΥ*


Αναρωτιέμαι αν υπάρχει τρόπος να ξεφύγω από τον KOVID19. Να γράψω κάτι που να ανταποκρίνεται στην επικαιρότητα και να μην σχετίζεται με τον ιό. Οι συνέπειες του θα οριοθετούν την καθημερινότητα μας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η κρίση που μόλις αρχίσαμε να βλέπουμε  θα γίνει περιβάλλον οικείο.  

Η οδηγία που δόθηκε είναι σαφής: κοινωνική απομάκρυνση – social distancing! Ξεκάθαρο πλαίσιο με φιλιά και αγκαλιές κομμένες, καμία χειραψία, αποστάσεις μεταξύ μας στους εναπομείναντες ανοικτούς δημόσιους χώρους. Και μείνετε σπίτι σας. Όχι για σας, αλλά για να προστατεύσετε αυτούς που αγαπάτε. 

O KOVID19 είναι πολύ κοινωνικός, είναι κολλιτσίδας και καθόλου ντροπαλός, δεν έχει ηθικούς φραγμούς, δεν καταλαβαίνει από διαφορές σε κοινωνικοοικονομικό status, από μορφωτικό επίπεδο, από φύλο. Κάτι τι παραπάνω του αρέσουν οι μεγαλύτεροι αλλά δεν θα πει και όχι σε πιο νέους. Έχει μια ισοπεδωτική λογική. Δεν κάνει χάρες. 

>>> Ροή Ειδήσεων Brief – Επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Η οδηγία δεν έφερε τα αποτελέσματα που περίμεναν και έγινε διαταγή. Η πολιτεία κατέλυσε ένα πρωταρχικό δικαίωμα των πολιτών, αυτό  της ελεύθερης διακίνησης, επιβάλλοντας  κατ’ οίκον περιορισμό. Έκλεισε με νομοθετικά διατάγματα δουλειές, σχολεία, χώρους αναψυχής. Και έβγαλε στρατό και αστυνομία στους δρόμους. Για το δημόσιο καλό. Να πως η δημοκρατία μπορεί να αντέξει περιορισμούς. Έστω και αν μετά δεν θα είναι η ίδια δημοκρατία.

Στην Ευρώπη το κοινωνικό κράτος ταλανίστηκε πολύ τα τελευταία τριάντα χρόνια. Προβλήθηκε ως η πηγή υφέσεων και γενικότερων δυσλειτουργιών του κρατικού μηχανισμού. Ο φιλελευθερισμός και το άρμα της ελεύθερης αγοράς θεωρήθηκε πως είχε λύσεις. Και να που στην μέγιστη αυτή κρίση, η ελεύθερη αγορά έκανε το «στρίβειν δια του αρραβώνος», ποιεί τη νήσσαν.

Παραμένει ουσιαστικά αμέτοχη στα θέματα της καθημερινής διαχείρισης του προβλήματος. Το κοινωνικό κράτος καλείται να αναλάβει την ευθύνη. Την ευθύνη της διάγνωσης, της νοσηλείας, της θεραπείας. 

Μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τα βασικά; Τα όρια του κράτους, τα όρια της ελεύθερης αγοράς; Το ΓΕΣΥ στα πρώτα βήματα του βρήκε τεράστιες λακκούβες. Δυσθεώρητες.Το παλεύει. 

Ο ιός θα περάσει. Επιστροφή στο πριν δεν υπάρχει. Έχουμε την δυνατότητα να προχωρήσουμε σε νέα συμβόλαια ως κοινωνία και όχι πια ως άτομα.

*Η Ήβη Λάμπρου είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Frederick

Ήβη Λάμπρου
 
349
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ


Ίσως φανώ ρομαντικός, για κάποιους γραφικούς, σε κάποιους άλλους σίγουρα αδιάφορος (μάλλον στους περισσότερους, ιδίως αυτή την περίοδο και με πολλά και σημαντικά θέματα να απασχολούν όλους μας) αλλά είναι κάποιες χρονικές περίοδοι κατά τις οποίες χρειάζεται πραγματικά να κάνουμε το κάτι διαφορετικό, το κάτι παραπάνω, κάτι κάλο.

Υπάρχουν αμέτρητες οικονομικές θεωρήσεις, με πολιτικό ή καθαρά οικονομικό υπόβαθρο, οι οποίες αναλόγως φίλτρου και χρονικής συγκυρίας μπορούν να δώσουν λύσεις. Είναι άλλωστε απλό: Όταν επιδιώκεις να υποστηρίξεις μια θέση μαζεύεις όλα τα επιχειρήματα που θεωρείς ότι μπορούν να καταστήσουν λογικό, ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο αυτό που προωθείς. Είναι κομμάτι τις πολιτικής ζύμωσης, ενίοτε της πολιτικής διαφωνίας και εν τέλει των πολιτικών αποφάσεων που λαμβάνονται στις δημοκρατίες, στις οποίες απαιτείται σύγκλιση απόψεων για την εξασφάλιση απαραίτητων πλειοψηφιών.

ad1mobile

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Είναι όμως αυτή η περίοδος μια φάση κατά την οποία υπάρχουν χρονικά περιθώρια που μπορούν να μεταθέτουν αποφάσεις από μέρα σε μέρα και από βδομάδα σε βδομάδα; Είναι ο καιρός για τη μακρά διαμάχη αριστερόστροφων ή δεξιόστροφων πεποιθήσεων. Προφανώς, είναι πολιτικά τα θέματα αλλά το πνεύμα που θα έπρεπε να διακατέχει όχι μόνον τον πολιτικό κόσμο αλλά  όλους μας, θα έπρεπε -για να μην πω επιβάλλεται- να ήταν διαφορετικό.

Ο ιδιωτικός τομέας κατηγορεί τον δημόσιο, ο δημόσιος το σύστημα που δεν λειτουργεί και συνεπώς τους πολιτικούς, οι πολιτικοί και τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα αναλόγως περίστασης και συγκυριών, οι αριστεροί τους δεξιούς και το αντίθετο, η αντιπολίτευση την κυβέρνηση, η κυβέρνηση όλους τους άλλους, οι εργοδότες τους εργαζόμενους, οι εργαζόμενοι το κεφάλαιο… Και πάει λέγοντας.

>>> Ροή Ειδήσεων Brief – Επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Το πιο πάνω μοτίβο πέραν από προβλεπτό και κατ’ εμένα βαρετό είναι και αντιπαραγωγικό και μη επωφελές για τον τόπο και δεν προσφέρει ουσιαστικά αποτελέσματα παρά μόνο χρονοτριβή, όταν μάλιστα καιγόμαστε για άμεση λήψη αποτελεσματικών μέτρων.

Είναι η ώρα να αναζητήσουμε ως κοινωνία συστατικά όπως η αλληλεγγύη, η σύνεση, η αλληλοκατανόηση και ο σεβασμός. Αυτά είναι που χρειάζεται για να ανταπεξέλθει η χώρα από τη δύνη του κορωνοϊού, αλλά και από τις συννεφιασμένες οικονομικά μέρες που μοιραία θα σκεπάσουν τον τόπο τους επόμενους μήνες. Την πολιτική ας την βελτιώσουμε τώρα που το χρειαζόμαστε και ας την θέσουμε σε νέο επίπεδο από δω κι έπειτα. Από φτηνό λαϊκισμό έχουμε μπουχτίσει, από ¨ευφάνταστες» ιδέες επίσης. Ας μαζέψουμε όλοι όση παραγωγική, δημιουργική και μυαλωμένη βούληση έχουμε να τραβήξουμε τον τόπο μας στο αύριο δίχως μακροχρόνιες περιπέτειες χάριν των εκλογών που είναι σε ένα χρόνο ή ακόμη περισσότερων αυτών του 2023.

article 1