ΑΠΟΨΗ: Ζαμανφουτισμός και φωνάξτε όσο θέλετε… 

Αυτό δεν ήταν το μεγαλύτερό σου στοίχημα Νίκο Αναστασιάδη; Θα το κάνεις ή όχι; 


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Ζήσαμε τις τελευταίες μέρες δυο απομακρύνσεις. Την παραίτηση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Ιωνά Νικολάου, και την παύση του Αρχηγού της Αστυνομίας. Οι λόγοι; Προφανείς. Δεν χρειάζονται καν εξηγήσεις. 

Αυτό όμως που πρέπει να επισημανθεί, είναι το ερώτημα: «και τώρα τι;»

Τώρα είναι όλα καλά και άγια; Είναι όλα «μέλι - γάλα»; 

Για παράδειγμα, αν μη κακό την επαύριον επισυμβεί κάτι, όλα θα λειτουργήσουν ρολόι; 

Διότι η ουσία ποια είναι; Και κυρίως, ο στόχος ποιος είναι; Οι παραιτήσεις; (που ορθώς έγιναν) Ή μήπως η καλλιέργεια του αισθήματος επαγγελματισμού; Του αισθήματος της «υποχρέωσης» από τον κάθε Αστυνομικό, από τον κάθε Υπάλληλο, από τον καθένα μας ξεχωριστά; 

Είναι πασιφανές πως η Αστυνομία Κύπρου ενήργησε με το γνωστό «κυπριακό στιλ», το οποίο όλοι μας, σε κάποια φάση, ίσως να εφαρμόσαμε. «Σιγά τώρα που πρέπει να ασχοληθώ». Ιδιαίτερα για υποθέσεις, τις οποίες θεωρούμε ως «ρουτίνα» και «συνηθισμένες».

Και ακριβώς εδώ, σε αυτή την προσέγγιση, τον ζαμανφουτισμό, είναι όλη η ουσία.  

Το «κυπριακό στιλ» προσέγγισης στο πρόβλημα του ενός, του ανώνυμου, του ξένου, του μίζερου, του άρρωστου, του «χωρκάτη», του «άξεστου», του άνεργου, του εργάτη, είναι ωσάν να μην υπάρχει. Το λέει, το καταγγέλλει, το γράφει, αλλά είναι ωσάν να μην υπάρχει πρόβλημα. Δεν λαμβάνεται υπόψη ποσώς. Δεν ασχολείται κανένας. Δεν αφιερώνει κανένας πέραν των 30 δευτερολέπτων χρόνο για το όποιο πρόβλημα καταγγελθεί. 

Και δεν αφορά μόνο την Αστυνομία. Αφορά τους πάντες. Όλους μας. Όμως με μια διαφορά. Στον ιδιωτικό τομέα αυτό εντοπίζεται, στις πλείστες των περιπτώσεων, και αν αυτή η προσέγγιση δεν είναι προς το συμφέρον και προς όφελος της εταιρείας τότε ο ζαμανφουτίστας αποπέμπεται. Κάτι που δεν γίνεται στο Δημόσιο Τομέα. 

Η τραγική υπόθεση που ζούμε, και που είχε ως αποτέλεσμα την παραίτηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και την παύση του Αρχηγού Αστυνομίας αλλά δυστυχώς και την δολοφονία ανθρώπων (εξού και η τραγικότητα) είναι συνεπεία αυτής της προσέγγισης. Είναι λόγω ακριβώς αυτής της «χαλαρότητας» και της επαγγελματικής ασυνειδησίας και αναίδειας που μας διακατέχει ως Κοινωνία και ως Κράτος. 

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Ο Ιωνάς και ο Αρχηγός έφυγαν. Τελείωσαν όμως. Αποτελούν πλέον παρελθόν. Αλλά ο ζαμανφουτισμός δυστυχώς παραμένει. Αυτό το καρκίνωμα είναι εκεί και παραμονεύει και αλλοίμονο στο επόμενο θύμα του. 

Ίσως να είναι ένας ηλικιωμένος που προσπαθεί ανεπιτυχώς να λάβει μια αξιοπρεπή και γρήγορη θεραπεία. Ίσως να είναι ένας ανώνυμος φουκαράς που προσπαθεί να βγάλει άδεια οικοδομής πριν αυξηθούν οι τιμές και μείνει εκτεθειμένος. Ίσως να είναι μια ξένη εργάτρια που καταπατώνται τα δικαιώματά της. Ίσως να είναι μια μικρομεσαία επιχείρηση, η οποία προσπαθεί να επιβιώσει αλλά έμπλεξε σε γραφειοκρατία και κάθε μέρα που περνά η οικονομική της θέση επιδεινώνεται. Ίσως να είναι μια γυναίκα που καταγγέλλει βία. 

Ίσως και ίσως και ίσως. Η λίστα ατελείωτη. 

Όλοι (βρισκόμαστε) στη σειρά περιμένοντας αν έχουν τύχη να εξυπηρετηθούν από ένα υπάλληλο, από ένα αστυνομικό, από ένα λειτουργό που ίσως να μην είναι στο «ζαμανφού κι απάνω τούρλα». Που αν φανούμε τυχεροί ίσως, ίσως να «πέσουμε» σε κανένα ενσυνείδητο (διότι υπάρχουν και αυτοί υποφέρουν περισσότερο από τους πολίτες). 

Όσοι είναι τυχεροί γλυτώνουν. Οι άλλοι πληρώνουν. Κι’ ας παραιτηθούν και δέκα. Είναι έτοιμη η Πολιτεία να βάλει χέρι σε αυτή την γάγγραινα; 

Αυτό δεν ήταν το μεγαλύτερο σου στοίχημα Νίκο Αναστασιάδη; Αυτό, μπορείς να το αλλάξεις; 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
195
Thumbnail

Οσονούπω ο Αναστασιάδης θα κληθεί να κάνει μικρο-αλλαγές στην υπουργική ομάδα. Όχι πολλά πράγματα. Κάτι πατσιαρίσματα. Να αντικαταστήσει τους υπο-παραίτηση, να καθαρίσει του καρογιανικούς (σατσί πλέον), και εάν φωνάζουν πολλά οι συνδικαλιστές θα αλλάξει και τον Χαμπιαούρη.  

ad1mobile

Σε τι ακριβώς θα καινοτομεί ο Υφυπουργός Καινοτομίας;… 

Αυτό που είναι πιο εκνευριστικό από την παράνομη διαφθορά, είναι η ‘νόμιμη’ διαφθορά… 

…το κράτος με ΄κόμμα-ράμμα΄ νομοσχέδια προωθεί τους ‘πουμέσα’ και αποθαρρύνει τους πραγματικά έξυπνους και δημιουργικούς

 


Ποιος «κάποιος» θα γίνει υφυπουργός καινοτομίας;
Ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο νομοσχέδιο για το υφυπουργείο καινοτομίας διαβάζω! Ο Υπουργός των Οικονομικών μας είπε πως πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές μεταρρυθμίσεις αλλά εμένα μου έρχονται δυο απλοϊκά ερωτήματα στο μυαλό: 

Πρώτον, θα τους φορεί όλους τους Υπουργούς και Υφυπουργούς το τραπέζι του Υπουργικού οξά θα θέλουμε να γοράσουμε άλλο πιο μεγάλο τραπέζι. 

Και δεύτερο, ποιον «κάποιον» θα κανονίσουμε σε αυτό το Υφυπουργείο;

Το τρίτο ερώτημα που είναι τι ακριβώς θα καινοτομεί ο Υφυπουργός Καινοτομίας δεν τολμώ καν να το σκεφτώ.

Βεβαίως εάν ο Χάρης στη δύση της πολιτικής του καριέρας θέλει να κάνει κι άλλες ‘σημαντικές μεταρρυθμίσεις’, μπορώ να του εισηγηθώ κι άλλα νομοσχέδια για υφυπουργεία, νοουμένου ότι φορεί κι άλλες καρέκλες το τραπέζι. Υφυπουργείο Κοινωνικής Ευημερίας ας πούμε; 

>>> Αρθρογραφία Brief <<< 


Βρε μπας και το κράτος είναι διεφθαρμένο; Μπα…
Τα είπαμε ξανά για τα ΜΜΕ. Διαβάζοντας εφημερίδες δεν μαθαίνεις τι γίνεται γιατί τα ρεπορτάζ δεν είναι πολιτικά άρθρα. Είναι άρθρα που προσπαθούν να κάνουν πολιτική. Στην εποχή που η πολιτική έχει δώσει σκυτάλη στην παρά-πολιτική, η ατζέντα καθορίζεται από τα media και όχι από τους εκλελεγμένους. Oι εκδοτικές επιχειρήσεις είναι πολιτικοί παράγοντες, οι δημοσιογράφοι είναι πια πολιτικά πρόσωπα και όσοι δεν το έκαναν ήδη, οραματίζονται πολιτική καριέρα.

Αλλάζουμε παράγραφο και λέμε πως έχει πλέον περάσει από το μυαλό όλων μας πως το κράτος μας μπορεί να είναι διεφθαρμένο. Και αυτό που είναι πιο εκνευριστικό από την παράνομη διαφθορά, είναι η ‘νόμιμη’ διαφθορά. Γιατί στην Κύπρο τα πάντα απαγορεύονται και τα πάντα επιτρέπονται. Απαγορεύονται με νόμους και επιτρέπονται με διατάξεις. Ζούμε μεταξύ παρανομίας και ανομίας με τις ευλογίες του συστήματος, το οποίο με ΄κόμμα-ράμμα΄ νομοσχέδια προωθεί τους ‘πουμέσα’ και αποθαρρύνει τους πραγματικά έξυπνους και δημιουργικούς.

Να δώσουμε ένα παράδειγμα μεταξύ ανομίας και παρανομίας, όπου αυτά που απαγορεύονται επίσης επιτρέπονται, για να καταλαβαινόμαστε όλοι. 

Ας πάρουμε τα ΜΜΕ ως παράδειγμα, αφού ξεκινήσαμε με τα ΜΜΕ. Πολύ αυστηρός ο νόμος περί Ραδιοφωνικών και Τηλεοπτικών Οργανισμών. Μάλιστα. ‘Κανένας μέτοχος δεν μπορεί να ελέγχει περισσότερο από το 25% του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας’ λέει για παράδειγμα ο νόμος. Μάλιστα. Και μετά ξεκινά η ανομία και η παρανομία. Τα καντούνια. Η προώθηση των ‘πουμέσα’. Βλέπουμε ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικούς να ‘ανήκουν΄ σε άλλους. Να έχουν άλλο όνομα. Άλλο ‘κατά νόμο’ ιδιοκτήτες και διευθυντές. Όλα ‘νόμιμα’ λοιπόν.  

Πώς να αναμένουμε μετά από τα ΜΜΕ, τα οποία ανήκουν τα ίδια στη γκρίζα ζώνη της παρανομίας, να κόπτονται για την κάθαρση του διεφθαρμένου κράτους…

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Μανιταράς ο αιώνιος πρόεδρος
Η αλήθεια εάν αναφερθείς στον ‘Πρόεδρο’ όλοι καταλαβαίνουν τον Αναστασιάδη εκτός εάν είσαι Αποελίστας με κάρτα φιλάθλου οπότε σίγουρα το μυαλό σου πρώτα πάει στον Μανιταρά. 

Οσονούπω ο Αναστασιάδης θα κληθεί να κάνει μικρο-αλλαγές στην υπουργική ομάδα. Όχι πολλά πράγματα. Κάτι πατσιαρίσματα. Να αντικαταστήσει τους υπο-παραίτηση, να καθαρίσει του καρογιανικούς (σατσί πλέον), και εάν φωνάζουν πολλά οι συνδικαλιστές θα αλλάξει και τον Χαμπιαούρη.  

Γιατί αν έμαθε κάτι από τον Μανιταρά είναι πως δεν αλλάζεις την ομάδα που κερδίζει. Και κακά τα ψέματα αυτή η υπουργική ομάδα κέρδισε. Τις εκλογές.

Για να μην τα μηδενίζουμε όλα, ο Πρόεδρος κατάφερε επίσης να πειθαρχήσει και να εφαρμόσει με ευλάβεια το πρόγραμμα της Τρόικας το οποίο μας έχει ανταμείψει με θετικές επιδόσεις στην οικονομία. 

Υπό την απειλή να μας κόψουν τα ριάλια οι Ευρωπαίοι, ολόκληρο το κράτος κατάφερε να ακολουθήσει τις οδηγίες διάπλευσης από την ‘κρίση’. 

Αλλά μην μου πείτε πως δεν την πήρε και αυτή τη μόλα από τον Μανιταρά? Γιατί και ο Μανιταράς, υπό την απειλή να κοπούν τα ριάλια από τους Ευρωπαίους, συστρατεύεται, παίζει την μπάλα του αιώνα, και τα καταφέρνει.  

Και τώρα τι Πρόεδρε? 

Τώρα στη δεύτερη διακυβέρνηση ποιο είναι το όραμα? Ποιος είναι ο στόχος? Ποια η κατεύθυνση? 

Λιγότερο κράτος (μιτσοκαμμούμε)? 
Ιδιωτικοποιήσεις (μιτσοκαμμούμε)? 
Μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας (μιτσοκαμμούμε)? 
Επανένωση της Κύπρου (κλείνουμε και τα 2 μάτια και ποφυσούμε)? 

Μπά. Τίποτα από αυτά μου «φαίνεστε». Και πάλι με μόλα του προέδρου Μανιταρά κυβερνά. Follow the money. 

ad2mobile

Με αγάπη
Επόπτρια Γενικώς

*Μπορείτε να βρείτε τις προηγούμενες εκδόσεις της Κυριακάτικης Στήλης ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ εδώ

article 2