ΑΠΟΨΗ: Ζαμανφουτισμός και φωνάξτε όσο θέλετε… 

Αυτό δεν ήταν το μεγαλύτερό σου στοίχημα Νίκο Αναστασιάδη; Θα το κάνεις ή όχι; 


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Ζήσαμε τις τελευταίες μέρες δυο απομακρύνσεις. Την παραίτηση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Ιωνά Νικολάου, και την παύση του Αρχηγού της Αστυνομίας. Οι λόγοι; Προφανείς. Δεν χρειάζονται καν εξηγήσεις. 

Αυτό όμως που πρέπει να επισημανθεί, είναι το ερώτημα: «και τώρα τι;»

Τώρα είναι όλα καλά και άγια; Είναι όλα «μέλι - γάλα»; 

Για παράδειγμα, αν μη κακό την επαύριον επισυμβεί κάτι, όλα θα λειτουργήσουν ρολόι; 

Διότι η ουσία ποια είναι; Και κυρίως, ο στόχος ποιος είναι; Οι παραιτήσεις; (που ορθώς έγιναν) Ή μήπως η καλλιέργεια του αισθήματος επαγγελματισμού; Του αισθήματος της «υποχρέωσης» από τον κάθε Αστυνομικό, από τον κάθε Υπάλληλο, από τον καθένα μας ξεχωριστά; 

Είναι πασιφανές πως η Αστυνομία Κύπρου ενήργησε με το γνωστό «κυπριακό στιλ», το οποίο όλοι μας, σε κάποια φάση, ίσως να εφαρμόσαμε. «Σιγά τώρα που πρέπει να ασχοληθώ». Ιδιαίτερα για υποθέσεις, τις οποίες θεωρούμε ως «ρουτίνα» και «συνηθισμένες».

Και ακριβώς εδώ, σε αυτή την προσέγγιση, τον ζαμανφουτισμό, είναι όλη η ουσία.  

Το «κυπριακό στιλ» προσέγγισης στο πρόβλημα του ενός, του ανώνυμου, του ξένου, του μίζερου, του άρρωστου, του «χωρκάτη», του «άξεστου», του άνεργου, του εργάτη, είναι ωσάν να μην υπάρχει. Το λέει, το καταγγέλλει, το γράφει, αλλά είναι ωσάν να μην υπάρχει πρόβλημα. Δεν λαμβάνεται υπόψη ποσώς. Δεν ασχολείται κανένας. Δεν αφιερώνει κανένας πέραν των 30 δευτερολέπτων χρόνο για το όποιο πρόβλημα καταγγελθεί. 

Και δεν αφορά μόνο την Αστυνομία. Αφορά τους πάντες. Όλους μας. Όμως με μια διαφορά. Στον ιδιωτικό τομέα αυτό εντοπίζεται, στις πλείστες των περιπτώσεων, και αν αυτή η προσέγγιση δεν είναι προς το συμφέρον και προς όφελος της εταιρείας τότε ο ζαμανφουτίστας αποπέμπεται. Κάτι που δεν γίνεται στο Δημόσιο Τομέα. 

Η τραγική υπόθεση που ζούμε, και που είχε ως αποτέλεσμα την παραίτηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και την παύση του Αρχηγού Αστυνομίας αλλά δυστυχώς και την δολοφονία ανθρώπων (εξού και η τραγικότητα) είναι συνεπεία αυτής της προσέγγισης. Είναι λόγω ακριβώς αυτής της «χαλαρότητας» και της επαγγελματικής ασυνειδησίας και αναίδειας που μας διακατέχει ως Κοινωνία και ως Κράτος. 

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Ο Ιωνάς και ο Αρχηγός έφυγαν. Τελείωσαν όμως. Αποτελούν πλέον παρελθόν. Αλλά ο ζαμανφουτισμός δυστυχώς παραμένει. Αυτό το καρκίνωμα είναι εκεί και παραμονεύει και αλλοίμονο στο επόμενο θύμα του. 

Ίσως να είναι ένας ηλικιωμένος που προσπαθεί ανεπιτυχώς να λάβει μια αξιοπρεπή και γρήγορη θεραπεία. Ίσως να είναι ένας ανώνυμος φουκαράς που προσπαθεί να βγάλει άδεια οικοδομής πριν αυξηθούν οι τιμές και μείνει εκτεθειμένος. Ίσως να είναι μια ξένη εργάτρια που καταπατώνται τα δικαιώματά της. Ίσως να είναι μια μικρομεσαία επιχείρηση, η οποία προσπαθεί να επιβιώσει αλλά έμπλεξε σε γραφειοκρατία και κάθε μέρα που περνά η οικονομική της θέση επιδεινώνεται. Ίσως να είναι μια γυναίκα που καταγγέλλει βία. 

Ίσως και ίσως και ίσως. Η λίστα ατελείωτη. 

Όλοι (βρισκόμαστε) στη σειρά περιμένοντας αν έχουν τύχη να εξυπηρετηθούν από ένα υπάλληλο, από ένα αστυνομικό, από ένα λειτουργό που ίσως να μην είναι στο «ζαμανφού κι απάνω τούρλα». Που αν φανούμε τυχεροί ίσως, ίσως να «πέσουμε» σε κανένα ενσυνείδητο (διότι υπάρχουν και αυτοί υποφέρουν περισσότερο από τους πολίτες). 

Όσοι είναι τυχεροί γλυτώνουν. Οι άλλοι πληρώνουν. Κι’ ας παραιτηθούν και δέκα. Είναι έτοιμη η Πολιτεία να βάλει χέρι σε αυτή την γάγγραινα; 

Αυτό δεν ήταν το μεγαλύτερο σου στοίχημα Νίκο Αναστασιάδη; Αυτό, μπορείς να το αλλάξεις; 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
308
Thumbnail

…με την ατολμία που επέδειξε στο Κραν Μοντανά έδωσε στην Άγκυρα το άλλοθι να επικαλείται τα δήθεν «θέλω» των Τουρκοκυπρίων για να «νομιμοποιεί» επ’ όνοματι των Τουρκοκυπρίων τις μαξιμαλιστικές και απαράδεκτες θέσεις της στο Κυπριακό

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Στο περιθώριο της Διάσκεψης του Κραν Μοντανά ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου μας είπε κατάμουτρα ότι ονειρευόμαστε. «Έλληνες και Ελληνοκύπριοι ονειρεύονται, πιέζοντας για άρση όλων των εγγυήσεων και αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί», είπε χαρακτηριστικά υπογραμμίζοντας πως η Άγκυρα δεν θα δεχθεί ποτέ την πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, ούτε την άρση των εγγυήσεων. «Για την Άγκυρα δεν είναι σημείο έναρξης της διαπραγμάτευσης οι μηδενικές εγγυήσεις και η αποχώρηση όλων των στρατευμάτων. Αυτό δεν το δεχόμαστε». 

Τα όσα είπε ο Τούρκος ΥΠΕΞ δεν χρειάζεται ούτε να τα ονειρευτούμε, ούτε να τα φανταστούμε. Τα ακούσαμε. Πρόκειται δηλαδή για γεγονότα. Και τα γεγονότα δεν τα φαντάζεσαι ούτε τα ονειρεύεσαι. 

Αυτό όμως που ίσως θα ήταν καλό να ονειρευτούμε ή να φανταστούμε, είναι κάτι άλλο: Μια σκηνή, όπου μετά από αυτές τις δηλώσεις Τσαβούσογλου, τότε στο Κραν Μοντανά, να προέβαινε σε δηλώσεις ο Μουσταφά Ακκιντζί και να έλεγε όσα είπε στην Guardian. Ότι δηλαδή πρόκειται για ένα «φριχτό σενάριο» το ενδεχόμενο προσάρτησης της «ΤΔΒΚ» από την Τουρκία. Και να προχωρούσε και ένα βήμα πάρα πέρα, ότι μετά τη λύση, η Επανενωμένη Κύπρος δεν θέλει ούτε εγγυήσεις ούτε στρατούς είτε από την Τουρκία είτε από την Ελλάδα (ας το έλεγε αυτό και ας έθετε όποιο όρο και προϋπόθεση ήθελε για την επίτευξη της λύσης. Ακόμη και την μια θετική ψήφο των Τουρκοκύπριων σε όλα τα συμβούλια και αρχές).

>>> Ροή Ειδήσεων Brief - Επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Άργησε λοιπόν ο Μουσταφάς να πει έστω και το προφανές. Ότι δηλαδή ενδεχόμενη προσάρτηση της «ΤΔΒΚ» από την Τουρκία είναι «φριχτό σενάριο». 

Την στιγμή που ο Ακκιντζί έπρεπε να επέλεγε είτε την επανένωση είτε την συνέχιση της εξάρτησης των τ/κ από την Άγκυρα στο Κραν Μοντανά, επέλεξε, δυστυχώς, το δεύτερο

Ασχέτως τι λέει τώρα. Τώρα άργησε. Άργησε για την παρέμβαση του που θα ωθούσε τα πράγματα προς λύση. Αλλά δεν άργησε για την παρέμβασή του που θα ενισχύσει την δυναμική του ως υποψήφιου αφού ο Μουσταφά Ακκιντζί βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Και ξέρει πολύ καλά ότι οι δικοί του ψηφοφόροι είναι αυτοί που θέλουν ίσως περισσότερο και από πολλούς ελληνοκύπριους μια λύση χωρίς Τουρκικές και Ελληνικές εγγυήσεις. Που ζητούν την αποδέσμευση των κατεχομένων από την Τουρκία, που ζητούν την απεξάρτηση από την Άγκυρα, που ζητούν να ζήσουν σε ένα φυσιολογικό κράτος, στο οποίο κουμάντο κάνουν οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι από κοινού και όχι η Άγκυρα. 

Άργησε λοιπόν ο Μουσταφάς να επιλέξει την κοινή πορεία μαζί με τους Ελληνοκύπριους σε ένα φυσιολογικό κράτος. Άργησε και μάλιστα πολύ. Άργησε. Και με την ατολμία που επέδειξε στο Κραν Μοντανά έδωσε στην Άγκυρα το άλλοθι να επικαλείται τα δήθεν «θέλω» των Τουρκοκυπρίων για να «νομιμοποιεί» επ’ όνοματι των Τουρκοκυπρίων τις μαξιμαλιστικές και απαράδεκτες θέσεις της στο Κυπριακό

>>> Αρθρογραφία Brief <<< 

Τουναντίον «μισή δήλωση του» θα έσωζε τη διαδικασία λύσης, θα αφόπλιζε την Άγκυρα και θα δημιουργούνται οι συνθήκες για λύση που θα μετέτρεπε την Κύπρο σε ένα φυσιολογικό κράτος, όπως το είπε και ο ΓΓ του ΟΗΕ, χωρίς δηλαδή Εγγυήσεις, χωρίς Στρατό, χωρίς μονομερές επεμβατικό δικαίωμα. Ούτε της Τουρκίας, ούτε της Ελλάδας, ούτε της Βρετανίας. 

ad2mobile

Βεβαίως, ο Τσαβούσογλου είχε δίκαιο. «Ονειρευόμαστε» να νομίζουμε πως θα υπάρξει ποτέ τέτοια λύση, χωρίς τουρκικές εγγυήσεις και τουρκικό στρατό. 

Και δυστυχώς μάλλον «ονειρευόμαστε» και στο αν θεωρούμε ότι στην περίπτωση επανεκλογής του Ακκιντζί, ο τελευταίος θα τολμήσει να κάνει το βήμα απεξάρτησης από την Άγκυρα και να βαδίσει με τους ε/κ για μια λύση που καθιστά την ενωμένη Κύπρο ένα «φυσιολογικό κράτος». Χωρίς τουρκικές εγγυήσεις, χωρίς τουρκικό στρατό, χωρίς μονομερή επεμβατικά δικαιώματα. 

article 2