ΑΠΟΨΗ: Δημοσιογραφικές Κραυγές και Ωδίνες

Δεινότητα παραποίησης, ψευδεπίγραφης σπουδαιότητας, ρητορικής μίσους απέναντι στον Άλλο, αλαζονείας και παντογνωσίας

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΗΒΗ ΛΑΜΠΡΟΥ*

Αρχές της βδομάδας ήθελα να γράψω για την εμπιστοσύνη που έδειξε ο Πρόεδρος και το περιβάλλον  του στο ΓΕΣΥ (σιδερένιος Πρόεδρε) , μετά μας ήρθε ο επισκέπτης από τη Συρία και θυμήθηκα ξανά το εκπαιδευτικό μας σύστημα και το μύθο που μας πουλά για  τη γεωγραφική μας θέση (στο σταυροδρόμι των ηπείρων, όλοι μας λιμπίζονται, αλλά εμείς… Ευρώπη) , και κατόπιν με χτύπησε κατάμουτρα η δημοσιογραφική μας δεινότητα. Βεβαίως  αναφέρομαι στις αναλύσεις τις πυραυλικές, αλλά και στο αισχρό εκείνο δημοσίευμα για την γυναικοκτονία που αλλοιώθηκε  στο βαθμό που έμοιαζε ο τίτλος με αφιέρωμα σε μια ιστορία Ρωμαίου και Ιουλιέτας.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Δεινότητα παραποίησης, ψευδεπίγραφης σπουδαιότητας, ρητορικής μίσους απέναντι στον Άλλο, αλαζονείας και παντογνωσίας,  «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην , χωρίς αιδώ» όπως θα λέγε ο ποιητής, αν και έχουμε ευθύνη για τα γραφόμενα μας.  Με αγωνία διαβάζω το όνομα του συντάκτη κάτω από κάθε τέτοιο κατασκεύασμα. Ήταν άραγε δικός μου φοιτητής; Παρακολούθησε δικό μου μάθημα; Σπάνια έχω τέτοια προσωπική ήττα , αλλά το επάγγελμα κτυπιέται εκ τον έσω καθημερινά (όπου έσω δεν είναι απαραίτητα ο δημοσιογράφος)

Η δημοσιογραφία λοιπόν, αφορά την καταγραφή της καθημερινότητας, την ανάδειξη μιας είδησης  με σεβασμό  στο θέμα,  στους συμμετέχοντες, στον πολίτη-καταναλωτή.  
Καταδεικνύει συνδέσεις , αναλύει εξελίξεις, συζητά σενάρια, και επιτρέπει στον πολίτη να αποφασίσει μόνος του. Δεν κατασκευάζει ειδήσεις, δεν δίνει έτοιμη, μασημένη τροφή, δεν εκφράζει κάτω από έναν μανδύα ‘αντικειμενικότητας’, στρατευμένες απόψεις. Δεν είναι επί τούτου αντίδικος της εξουσίας, αλλά δεν είναι και σύμμαχος της. Οι δημοσιογράφοι που βρίσκουν θέσεις σε  ψηφοδέλτια και επιτελεία εκλογικά εκμεταλλεύονται τη δημοσιότητα της θέσης αλλά  όπως θα έλεγε ο Max Weber, η δημοσιογραφία βλάπτεται ανεπανόρθωτα από την εμπλοκή των στελεχών της στην επαγγελματική πολιτική.

Η σύγχρονη δημοσιογραφία, καλείται να απαντήσει σε δυο μεγάλες προκλήσεις : η πρώτη έχει να κάνει με την σχέση της με την ( δημοσιογραφική)αλήθεια, η οποία ουσιαστικά προφυλάσσεται μόνο μέσα από τη διασταύρωση της πληροφορίας , την έρευνα και την ανεξαρτησία Δημοσιογράφου και Μέσου από συμφέροντα οικονομικά, κοινωνικά , πολιτικά. 

Η δεύτερη έχει να κάνει με τις ρόλο της  δημοσιογραφίας στην κοινωνία, και συνεπώς με την εκπαίδευση των δημοσιογράφων και την κατοχύρωση του επαγγέλματος.  Οι δημοσιογράφοι, πρέπει να έχουν γνώσεις πέρα από τις δημοσιογραφικές δεξιότητες. Να έχουν βάσεις στις  πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες, στις θεωρίες της επικοινωνίας, στα οικονομικά έστω και αν το πεδίο ενασχόλησης τους είναι  η αθλητική δημοσιογραφία. Πρέπει να αναπτύξουν αισθητικά κριτήρια, να είναι οι ίδιοι μιντιακά εγγράμματοι.  Δεν χωράνε όλοι στη Δημοσιογραφία. Δεν είναι χώρος εύκολης και γρήγορης κερδοφορίας.  Το «καλό μαχαίρι όλα τα σφάζει , όλα τα μαχαιρώνει» δεν είναι οδηγός. Η κατοχύρωση του επαγγέλματος , ο εκσυγχρονισμός και η τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας απαιτούνται. Ζητούμενο είναι και η ευθυγράμμιση της Δημοσιογραφίας με την Δημοκρατία, όχι πια ως τέταρτη εξουσία όπως βαυκαλιζόμαστε να φωνασκούμε, αλλά ως βάση της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών, ως φορέας απόψεων και επιχειρημάτων .

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

ΥΓ. Το μόνο παρήγορο είναι πως δεν ψαχνόμαστε μόνο εμείς. Η δημοσιογραφία ψάχνεται και πειραματίζεται  σε Μέσα, σε πανεπιστήμια , σε χώρες εσπερίας και ανατολής.

*Η Ήβη Λάμπρου είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Frederick

Ήβη Λάμπρου
 
392
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Ο 
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΣΚΙΔΗΣ*

ad1mobile

Στις 22 Μαΐου 2020 η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε με τροποποιήσεις, μετά από πολλές συζητήσεις, τις εισηγήσεις της κυβέρνησης για τα ενοίκια.

Όπως είναι γνωστό, ένας αριθμός ενοικιαστών, τόσο οικιστικών όσο και εμπορικών ακινήτων αντιμετώπισαν και θα συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν θέματα ρευστότητας λόγω της πανδημίας.

Μερίδα από αυτούς αφορά καλούς ενοικιαστές, οι οποίοι ήταν μέχρι τώρα συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, αλλά η παρατεταμένη αδράνεια λόγω κορωνοϊού, τους δημιούργησε προβλήματα ρευστότητας.

Άλλη μερίδα ενοικιαστών, κακόπιστα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την κατάσταση απαιτώντας υπέρμετρες μειώσεις ή αναστολή στην καταβολή των ενοικίων.

Στόχος του παρόντος άρθρου είναι να ενημερώσουμε τι πραγματικά ισχύει από νομικής άποψης σ’ ό,τι αφορά τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των ιδιοκτητών και των ενοικιαστών.

Το πρώτο σκέλος της νομοθεσίας, που τροποποιήθηκε, αφορά φορολογικές πιστώσεις προς όφελος των ιδιοκτητών ακινήτων.

Στην ουσία, το κράτος, αναγνωρίζοντας ότι μια μαζική μείωση των ενοικίων θα ήταν τόσο άδικη όσο και αντισυνταγματική, αποφάσισε να προτρέψει τους ιδιοκτήτες να προχωρήσουν εθελοντικά σε διευθετήσεις με τους ενοικιαστές τους που το έχουν ανάγκη.

Σε περίπτωση που ιδιοκτήτης αποφασίσει να προχωρήσει σε έκπτωση ενοικίου, τότε το κράτος θα του παρέχει φορολογικές πιστώσεις ύψους 50% στην έκπτωση που ο ίδιος έκανε.

Για να επωφεληθεί του φορολογικού κινήτρου ο ιδιοκτήτης, η έκπτωση του ενοικίου πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 30% και 50% του ενοικίου. Κι αυτό για μέγιστη περίοδο τριών μηνών.

Νοείται ότι για να επωφεληθεί ο ιδιοκτήτης της φορολογικής πίστωσης πρέπει να πληρώνει φόρο εισοδήματος που να υπερκαλύπτει την πίστωση. 

Για παράδειγμα, σε μηνιαίο ενοίκιο 1000 ευρώ με έκπτωση 40% για τρεις μήνες, η συνολική έκπτωση είναι 1200 ευρώ και η μέγιστη φορολογική πίστωση που θα επωφεληθεί ο ιδιοκτήτης θα είναι 600 ευρώ.

Η δεύτερη πρόνοια αφορά ακίνητα που υπόκεινται στον νόμο περί ενοικιοστασίου.

Τον Δεκέμβρη του 2019, όπως είναι γνωστό, η Βουλή είχε τροποποιήσει τον νόμο περί ενοικιοστασίου ώστε να επιτυγχάνεται ταχύτερη έξωση, σε περίπτωση καθυστέρησης στην καταβολή του ενοικίου.

Ουσιαστικά το βάρος απόδειξης της καταβολής του ενοικίου μεταφέρθηκε στους ώμους του ενοικιαστή, ο οποίος, αν δεν μπορεί να αποδείξει ότι πλήρωσε το ενοίκιο, τότε οδηγείται το θέμα στο δικαστήριο και η δίκη γίνεται πολύ πιο γρήγορα και χωρίς την παρουσία του ενοικιαστή.

Με την παρούσα τροποποίηση, αφαιρείται το δικαίωμα από τον ιδιοκτήτη να χρησιμοποιήσει τη σχετική πρόνοια του νόμου για εξώσεις, για τους μήνες Απρίλιο μέχρι και Σεπτέμβριο συμπεριλαμβανομένων, του 2020.

Δηλαδή, αν ο ενοικιαστής δεν καταβάλει το ενοίκιο για ένα ή και περισσότερους από τους πιο πάνω μήνες, ο ιδιοκτήτης δεν έχει το δικαίωμα να απαιτήσει έξωση από το Δικαστήριο.

Έχει όμως το δικαίωμα να προσφύγει στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την καταβολή των ενοικίων του.

Είμαστε σίγουροι ότι οι καλοί ιδιοκτήτες θα βρουν μια ικανοποιητική διευθέτηση με τους συνεπείς ενοικιαστές, που πραγματικά έχουν ανάγκη την έκπτωση αυτή.

ad2mobile

Σε τελευταία ανάλυση, δεν συμφέρει σε κανένα μια πιθανή σύγκρουση που θα οδηγηθεί μάλιστα στα Δικαστήρια, με όλες τις συνεπακόλουθες συνέπειες. 

*Διευθυντής FOX Smart Estate Agency, Πρόεδρος Κυπριακού Συνδέσμου Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΚΣΙΑ)
 

article 1