Δεν θεωρώ τον Νίκο Χριστοδουλίδη πολιτικά βλάκα

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp
Αρκετοί θεωρούν 
ότι ο ΔΗΣΥ κινείται «σε ρυθμούς 2003» όπου τότε η δεξιά παράταξη εμφανίστηκε με δυο υποψήφιους, τους μ. Γλαύκο Κληρίδη και Αλέκο Μαρκίδη. Πολλοί παραλληλίζουν το τότε με το τώρα, όπου ο ΔΗΣΥ ενδεχομένως να εμφανιστεί με δυο υποψήφιους, με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και τον Νίκο Χριστοδουλίδη. 

Ωστόσο υπάρχουν διαφορές. Τόσο ως προς το σημερινό πολιτικό πεδίο εν συγκρίσει με το τότε, αλλά κυρίως ως προς τις «ιδιάζουσες συνθήκες» του τότε. 

Προτού μπούμε στην πολιτική κουβέντα, καλό είναι να θυμηθούμε για λίγο τι λεγόταν για  τον μ. Μαρκίδη. Ήταν «το κεφάλι» του ΔΗΣΥ, όπως αποκαλείτο από τους Συναγερμικούς αλλά ακόμη και από τους πολιτικούς του αντιπάλους, ανεξαρτήτως αν συμφωνούσαν ή αν διαφωνούσαν μαζί του. Εντασσόταν στο «βαρύ πυροβολικό» της Πινδάρου. «Τετράγωνος νους». «Πολιτικός ογκόλιθος» κτλ κτλ. Ας πάμε όμως στις πολιτικές συνθήκες του τότε που είναι και το θέμα μας.  

Οι συνθήκες λοιπόν, το 2003, ήταν διαφορετικές. Ας δούμε κάποια δεδομένα του τότε: Στην εξουσία βρισκόταν για 2η πενταετία ο ΔΗΣΥ (όπως και σήμερα) με τον Πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη βιολογικά κουρασμένο (όπως και σήμερα), με ένα Πρόεδρο που ασχολείτο κατ’ αποκλειστικότητα με το Κυπριακό και άφησε τους Υπουργούς του να ελέγχει ο καθένας τον τομέα του χωρίς σχεδόν κανένα έλεγχο (όχι όπως σήμερα) και εν τέλει ένα Πρόεδρο που ήθελε να διεκδικήσει τρίτη θητεία (όχι όπως σήμερα) και μάλιστα για περιορισμένο χρονικό διάστημα (16 μήνες). Ακόμη τότε, ένα χρόνο προ των εκλογών, δημόσια, έχρισε σχεδόν ξεκάθαρα διάδοχό του τον Α. Μαρκίδη και τέλος η εξαγγελία από Γλαύκο Κληρίδη για διεκδίκηση της Προεδρίας έγινε στο παρά ένα των εκλογών, 3 Ιανουαρίου 2003, μόλις 42 μέρες δηλαδή προ των εκλογών (16 Φεβρουαρίου 2003). 

Δηλαδή, έχουμε και λέμε: 

Ένα. Σήμερα, ο ΔΗΣΥ εννοείται ότι διεκδικεί τρίτη θητεία (λογικό και φυσιολογικό) αλλά όχι με τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Δύο. Ο ΔΗΣΥ δεν εξήγγειλε μειωμένη τρίτη θητεία. 
Τρία. Δεν υπάρχουν «ειδικά δεδομένα», όπως τότε, όπου βρισκόμασταν στο παρά ένα διαμόρφωσης τελικού σχεδίου λύσης για το κυπριακό και ο μ. Γλαύκος Κληρίδης επικαλέστηκε αυτές τις «ειδικές συνθήκες» για εκ νέου υποψηφιότητα. 
Τέσσερα. Δεν βρισκόμαστε στο παρά ένα των εκλογών. Υπάρχει άπλετος χρόνος, για όλους τους ενδιαφερόμενους υποψηφίους να προχωρήσουν βάσει των κομματικών διαδικασιών. 
Πέντε. Ούτε ο Νίκος Αναστασιάδης, ούτε ο Αβέρωφ Νεοφύτου έδωσαν άμεσα ή έμμεσα το χρίσμα του υποψήφιου του ΔΗΣΥ σε κάποιον. Αν αυτό μπορεί να λεχθεί για κάποιον είναι για τον Αβέρωφ Νεοφύτου, τον οποίο προανήγγειλε ουσιαστικά ως τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ ο Νίκος Αναστασιάδης προ περίπου 1,5 μηνός. 
Έξι. Ο Νίκος δεν είναι Αλέκος… 

Τι εννοείται με το έξι; Μα αν ακόμη και αυτό το «πολιτικό τέρας», ο Αλέκος Μαρκίδης, με μια συνεχή Συναγερμική κομματική προϊστορία 27 ετών (1976-2003), αν αυτός ο πολιτικός ογκόλιθος με υπόσχεση από τον ίδιο τον Γ. Κληρίδη ότι θα ήταν ο επόμενος υποψήφιος της Δεξιάς, αν αυτός ο «πολιτικός νους» με ελάχιστα χρονικά περιθώρια αντίδρασης για το πώς θα διαχειριζόταν την όλη κατάσταση (αφού όπως σημειώθηκε πιο πάνω, όλες οι αποφάσεις για υποψηφιότητες από πλευράς ΔΗΣΥ πάρθηκαν στο παρά ένα των προεδρικών εκλογών), αν αυτός με την «τετράγωνη πολιτική αντίληψη» που δεν ήταν καν μέλος του κόμματος την δεδομένη στιγμή, αν λοιπόν ακόμη και με όλα αυτά τα ελαφρυντικά -θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος- ΔΕΝ νομιμοποιείτο πολιτικά ηθικά παρά το ότι κομματικά νομιμοποιείτο να κατέλθει ως ανεξάρτητος υποψήφιος απέναντι στον υποψήφιο που αποφάσισε η Παράταξη, τότε πώς είναι δυνατόν να νομιμοποιείται ο Νίκος ή όποιος Νίκος να κάνει ή να παίζει πολιτικά παίγνια εις βάρος του δικού του κόμματος;     

Δεν θα υπεισέλθω στα τελικά ποσοστά που έλαβε ο μ. Αλέκος Μαρκίδης, παρά τα πιο πάνω γεγονότα, τα οποία για πολλούς καταδείκνυαν «ότι ο Αλέκος είχε δίκαιο», και παρά το γεγονός ότι την υποψηφιότητά του την στήριξαν και 6-7 εν ενεργεία τότε Συναγερμικοί βουλευτές. Το αποτέλεσμα ωστόσο είναι γνωστό… Ο ΔΗΣΥ έχασε για πρώτη φορά από τον πρώτο γύρο. 

Εν κατακλείδι, δεν θεωρώ τον Νίκο Χριστοδουλίδη πολιτικά βλάκα. Τα πιο πάνω τα αντιλαμβάνεται και ο ίδιος. Και θεωρώ ότι αν τελικά αποφασίσει να διεκδικήσει την Προεδρία του 2023, αυτό θα το πράξει μέσω των κομματικών διαδικασιών του κόμματος, στο οποίο είναι μέλος. Εκτός και αν θα τραβήξει το δρόμο του, κάτι που αν έχει υπόψη, θα πρέπει να το πράξει έντιμα και ειλικρινά και το συντομότερο δυνατόν… 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
1104