Εκποιήσεις, διάφοροι μύθοι και ο ασύμμετρος πολιτικός παράγοντας

Ποιος όμως έχει μετρήσει πόσο ο πολιτικός παράγοντας έχει επηρεάσει τον ευρύτερο χειρισμό των ΜΕΔ τα τελευταία χρόνια;

Μετά από χρόνια εντός κι έπειτα εκτός Μνημονίου, αλλά πάντα με το ορόσημο του 2013 να παραμένει έντονα χαραγμένο στη μνήμη όλων μας για το πώς οδηγήσαμε τον τόπο στην καταστροφή, αναζητούμε -ακόμα- λύσεις για τα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια. Αν και με καθυστέρηση, πολλών μηνών, τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο Εστία, μέσω του οποίου θα διευθετηθούν δάνεια της τάξης περίπου των 3 δισ. ευρώ. Και με τα υπόλοιπα τι θα γίνει; Υπάρχουν άλλα τόσα ΜΕΔ που αφορούν οικιστικά δάνεια, τα οποία δεν εξυπηρετούνται. 

Προφανώς πρόκειται για δάνεια που για να μην εμπίπτουν στο Εστία, είτε πρόκειται για μεγάλα ακίνητα, είτε για εύρωστους δανειολήπτες είτε και τα δύο μαζί. Και πως αυτά τα δάνεια θα διευθετηθούν; Μήπως θα διαγραφούν ή θα γίνουν ανταλλαγές χρεών έναντι ακινήτων; Θα πάνε για εκποίηση ή άραγε θα πουληθούν; Μάλλον η απάντηση βρίσκεται σε όλα τα πιο πάνω ερωτήματα, σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό και αναλόγως της πολιτικής, των δεδομένων και του χρόνου που διαθέτει ο εκάστοτε, σημερινός κάτοχος τέτοιων πιστώσεων. 

Σημαντικές οικονομικοί υπολογισμοί και δεδομένα που αφορούν πρωτίστως τις τράπεζες και πολύ λιγότερο ή καθόλου οργανισμούς εκτός -πλέον- τραπεζικού συστήματος, όπως η κεφαλαιακή επάρκεια, οι αξίες των ακινήτων, οι πιθανές εκπτώσεις και η τελική τιμή στο σενάριο της πώλησης ή ακόμη και οι στόχοι και η προσέγγιση των μετόχων, καθορίζουν τις απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα και του ποσοστού εφαρμογής των δυνητικών λύσεων για τον χειρισμό κακών δανείων. 

Ένας άλλος, ασύμμετρος και ενίοτε απροσδόκητος μα πάνω από όλα σημαντικός παράγορας -που επηρεάζει το συγκεκριμένο θέμα- είναι ο πολιτικός παράγοντας. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει συζητήσεις επί συζητήσεων από ειδικούς και μη, πραγματοποιήθηκε η διαδικασία των καταθέσεων στην ερευνητική επιτροπή, και γενικά έχουν λεχθεί πολλά και διάφορα, σωστά, ακριβή και όπως και για τα πλείστα θέματα της επικαιρότητας άλλα τόσα εκ διαμέτρου αντίθετα. 

Ποιος όμως έχει μετρήσει πόσο ο πολιτικός παράγοντας έχει επηρεάσει τον ευρύτερο χειρισμό των ΜΕΔ τα τελευταία χρόνια; Σε κάθε συζήτηση στη Βουλή χάνεται χρόνος με τη βασική προσέγγιση πλείστων εκ των κομμάτων να είναι να βάλουν εμπόδια στον χειρισμό των ΜΕΔ, θεωρώντας αυτή τους τη στάση ως βασισμένη σε κοινωνικά ευαίσθητη πολιτική. Κι όμως! Κάθε άλλο παρά καλό στην κοινωνία κάνουν, γιατί -έστω και εν μέρει- δημιουργούν τάσεις ασυνέπειας και μη σύνεσης. 

Για παράδειγμα από τη μια, και πολύ ορθά, γίνεται λόγος για να πληρώσουν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές και από την άλλη γίνονται διαδηλώσεις ακόμη και για το ενδεχόμενο εκποίησης κατοικιών που κάθε άλλο παρά απλά σπίτια ή μέσα νοικοκυριά μπορούν να χαρακτηριστούν. Παράλληλα, στα πλαίσια συζήτησης του Εστία έγινε μεγάλη συζήτηση -και σε μεγάλο βαθμό ορθή- για τα εισοδηματικά κριτήρια των επιλέξιμων δανειοληπτών. Μετά από όλα αυτά ποιος μπορεί να πει το χ δάνειο να μην πωληθεί ή το ψ δάνειο ανήκει σε έναν μεροκαματιάρη και το σπιτικό του; Απάντηση σαφώς και δεν υπάρχει σε αυτά τα ερωτήματα, γιατί πολλές φορές η στάση των πολιτικών είναι είτε τιμωρητική είτε απλώς -και χωρίς ιδιαίτερα επιχειρήματα- εναντίον των τραπεζών. Το πόσο δίκαιο έχουν ή όχι είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση για όλα όσα οδήγησαν τις τράπεζες και το κράτος στις συνθήκες του 2013. Το σημαντικό είναι πως μετά από χρόνια και παρά τα όσα έχουμε περάσει και ακόμη εξακολουθούμε να προσπαθούμε να λύσουμε, έχουν δημιουργηθεί πολύ κακές νοοτροπίες και διάφοροι οικονομικής υφής μύθοι. 

Μύθοι όπως: «Μα είναι πρώτη κατοικία, δεν θα με πειράξουν ποτέ» ή όπως: «Καλά, οι άλλοι πληρώνουν κι εγώ θα πληρώσω;». Αν και πρόκειται για μύθους οφείλεται μια απάντηση σε τέτοιου είδους επιχειρήματα: Καμία πρώτη κατοικία δεν προστατεύεται επειδή απλώς είναι πρώτη κατοικία και ναι (!!!) πολλοί είναι και συνεπείς στις υποχρεώσεις τους και συνετοί στις επιλογές τους. 

Οι επικίνδυνες -για όλη την οικονομία- θεωρίες που δημιουργούν κάκιστες νοοτροπίες μας έχουν οδηγήσει σε πολλές και κακές αποφάσεις μέχρι στιγμής με γνωστές σε όλους μας συνέπειες. Από δω κι έπειτα απαιτούνται πολλές και δύσκολες αποφάσεις, με οικονομικό σε κάποιες περιστάσεις ή και πολιτικό κόστος. Είτε τις παίρνουμε και προχωρούμε μπροστά, είτε τις αφήνουμε -όπως κάναμε πολλές φορές- για παρακάτω μέχρι να μην υπάρχει άλλο περιθώριο. 

Αντρέας Κωστουρής
 
95
Thumbnail

...Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό όμως από την πολιτική ηγεσία είναι άλλο: ότι σιγά, σιγά φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, όπου η Λευκωσία θα πρέπει να επιλέξει, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας.

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Δεν ξέρω αν είδατε ή αν διαβάσετε το σχέδιο νόμου για αναδιαμόρφωση της στρατηγικής των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Αν δεν το ακούσατε με αυτή τη μορφή, σίγουρα το ακούσατε ως «άρση του εμπάργκου των ΗΠΑ για πώληση όπλων στην Κύπρο». (Και λογικό. Διότι έτσι «διαφημίστηκε» ή έτσι «πλασαρίστηκε» από τα πλείστα ΜΜΕ. «Όπλα», «Εμπάργκο», «ΗΠΑ», «Κύπρος», «Τουρκία», «Πόλεμος» κτλ είναι λέξεις κλειδιά, ξέρετε, για τα κλικς).

Όπως και να έχει, αυτό το περιβόητο θέμα, σωστά έγινε περιβόητο και κακώς δεν προβλήθηκε ακόμη περισσότερο. Όχι όμως για την άρση του εμπάργκο πώλησης όπλων προς Κύπρο. Αλλά για τα άλλα που περιέχει το Σχέδιο Νόμου, τα οποία είναι πολύ πιο σημαντικά από αυτή την μπούρδα με το εμπάργκο όπλων (ωσάν και τώρα η Κύπρος θα παραγγείλει ελικόπτερα Apache ή μαχητικά F35). 

Το σχέδιο νόμου (Eastern Mediterranean Security and Energy Act of 2019) πέραν της άρσης του εμπάργκο προνοεί: 

  • πρόταση για ίδρυση ενός Ενεργειακού Κέντρου ΗΠΑ – Ανατολικής Μεσογείου προς διευκόλυνση της ενεργειακής συνεργασίας Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ,
     
  • πρόταση για στρατιωτική βοήθεια (FMF) ύψους 3.000.000 δολαρίων προς την Ελλάδα,
     
  • πρόταση για χορήγηση βοήθειας υπό τη μορφή στρατιωτικής εκπαίδευσης ύψους 2.000.000 δολαρίων προς Ελλάδα και Κύπρο,
     
  • παρεμπόδιση της παράδοσης των αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία εφόσον αυτή προχωρήσει στην αγορά του ρωσικού συστήματος S-400,
     
  • το αίτημα προς την κυβέρνηση Τραμπ να καταθέσει στο Κογκρέσο μία στρατηγική για την ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της ασφάλειας και της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και έκθεση για τις κακόβουλες δραστηριότητες της Ρωσίας και άλλων κρατών στην περιοχή.

Μια απλή ανάγνωση των πιο πάνω τεσσάρων σημείων φανερώνει γιατί αυτή η Πρόταση Νόμου είναι άκρως σημαντική, ενώ θα πρέπει να σημειωθούν άλλοι δυο πολύ σημαντικοί παράγοντες στο όλο ζήτημα: 

Πρώτον. Το Σχέδιο Νόμου το εισήγαγαν στην αμερικανική Γερουσία οι Μπομπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο. Πρόκειται δηλαδή για προϊόν διακομματικής συναίνεσης, μεταξύ Δημοκρατών και Ρεπουμπλικάνων αφού ο κ. Μενέντεζ (Νιου Τζέρζι) προέρχεται από το Δημοκρατικό Κόμμα (και γνωστός φίλος της Κύπρου και Ελλάδος) και ο κ. Ρούμπιο (Φλόριντα) από τους Ρεπουμπλικανούς. Συνεπώς, πρόκειται για ένα Σχέδιο Νόμου, για το οποίο συναινούν και τα δυο κόμματα. Αντιπολίτευσης και συμπολίτευσης.  

Δεύτερον. Την ικανοποίησή τους για το νομοσχέδιο εξέφρασαν το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Συνεργασίας (HALC) και η Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (AJC), τα οποία θεωρούνται ως δυο από τα πλέον ισχυρά λόμπι στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα το AJC. 

Γίνεται κατανοητό ότι όλο αυτό το πλέγμα που δημιουργείται μόνο ένα βασικό στόχο έχει: 

Να αλλάξει τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο και να ενταχθούν για τα καλά Κύπρος και Ελλάδα (κυρίως η Κύπρος) στην αμερικανική σφαίρα επιρροής. Με ανταλλάγματα, όπως φανερώνει το σχετικό Σχέδιο Νόμου. 

>>> Αναλύσεις / Έρευνες Brief <<<

Την ίδια ώρα όμως στόχος του Σχεδίου Νόμου δεν είναι μόνο η ενεργή εμπλοκή των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και η «εκδίωξη» της όποιας ρωσικής παρουσίας από την περιοχή. Αν όχι η καθολική «εκδίωξη» της, να επιτευχθεί τουλάχιστον μια πολύ στενή παρακολούθηση και έλεγχος των όποιων ρωσικών κινήσεων και σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή της Κύπρου. 

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό όμως από την πολιτική ηγεσία είναι άλλο: ότι σιγά, σιγά φτάνουμε σε ένα πολύ κομβικό σημείο, όπου η Λευκωσία θα πρέπει να επιλέξει, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας

Όχι μόνο θεωρητικά, δηλώνοντας πως «ο προσανατολισμός μας είναι δυτικός» αλλά από την άλλη να γίνονται deals και να δίδεται πρόσβαση στην Μόσχα. 

ad2mobile

Ανεξαρτήτως κατάληξης του Σχεδίου Νόμου, το μήνυμα είναι πως η προοπτική των σχέσεων Κύπρου – ΗΠΑ υπάρχει. Και είναι η πρώτη φορά που διανοίγονται τέτοιες προοπτικές για τόσο στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ.

Εναπόκειται στην δική μας πολιτική ηγεσία να αποφασίσει τι θέλει και με ποιον εταίρο θέλει να οδεύσει… 

article 1