Το κράτος έχει αποδείξει -πολλές φορές μάλιστα- ότι αδυνατεί να εφαρμόσει ριζικές μεταρρυθμίσεις

Ναι ο ρυθμός ανάπτυξης τρέχει σε ικανοποιητικό επίπεδο και προφανώς η σημαντική αποκλιμάκωση της ανεργίας, αποτελούν δύο πολύ θετικά στοιχεία για την πορεία της κυπριακής οικονομίας, ωστόσο, οι προοπτικές της χώρας για τα επόμενα δεν είναι και τόσο ευοίωνες. Αυτό ως δεδομένο σε συνδυασμό με μια κρίση, όπως για παράδειγμα στον τουρισμό όπως πρόσφατα συνέβη με την κατάρρευση της Thomas Cook, θέτουν εν αμφιβόλω την περαιτέρω οικονομική ανάπτυξη για μεγάλο χρονικό διάστημα. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Το υψηλό ιδιωτικό χρέος, το οποίο μάλιστα παραμένει μη εξυπηρετούμενο σε τέτοιο βαθμό που περιορίζει τις δυνατότητες φρέσκου δανεισμού, ενώ η ταυτόχρονη αδυναμία νοικοκυριών και επιχειρήσεων να καταστούν σε θέση άντλησης δανειοδότησης δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο από τον οποίο η Κύπρος δύσκολα μπορεί να εξέλθει.  

Την ίδια ώρα, το κράτος έχει αποδείξει -πολλές φορές μάλιστα- ότι αδυνατεί να εφαρμόσει ριζικές μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν τόσο την οικονομία όσο και την κοινωνία, αλλά και ότι υστερεί σε σχέση με την πιστή εφαρμογή έστω κάποιων επιλογών, μηχανισμών ή αποτελεσματικού νομικού πλαισίου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα πρόσφατα πειράματα στη Βουλή των Αντιπροσώπων
για τις διαδικασίες των εκποιήσεων, τα οποία με την πολιτική τροπή που πήραν τα πράγματα δεν οδήγησαν σε μεγαλύτερους μπελάδες αλλά αποδείχτηκαν ικανά για να ενεργοποιήσουν τους «συναγερμούς» στους ξένους παρατηρητές και εταίρους της Κύπρου. 

Όσα το κράτος εντός του τριετούς προγράμματος στήριξης από την τρόικα απέτυχε να υλοποιήσει, όχι απλώς δεν προσπάθησε να τα υλοποιήσει στη συνέχεια αλλά αντίθετα ακολούθησε πορεία αποδόμησης, με λαϊκίστικα επιχειρήματα, αστείες προφάσεις και αψυχολόγητες ενέργειες.

Παράλληλα, η χώρα παραμένει εγκλωβισμένοι σε ανελαστικά κόστη, είτε πρόκειται για το υψηλό μισθολόγιο του χαμηλής παραγωγικότητας και δυσκίνητου δημόσιου τομέα είτε για το ηλεκτρικό της ΑΗΚ που επηρεάζει επιχειρήσεις, νοικοκυριά αλλά και τις όποιες προοπτικές προσέλκυσης άμεσων ξένων επενδύσεων. Βλέπετε, δεν αρκεί το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για να πάρουν ξένοι επενδυτές την απόφαση καθόδου σε μια χώρα. Οι μεταρρυθμίσεις σκονίζονται σε κάποιο συρτάρι υπουργικού γραφείου, ενώ οι ιδιωτικοποιήσεις όχι απλώς ξεχάστηκαν αλλά ποτέ δεν έγινε ουσιαστικό βήμα υλοποίησής τους. Σε κάποια επόμενη δυσμενή οικονομική συγκυρία η Cyta θα πουληθεί και κατά πάσα πιθανότητα σε «τιμή ευκαιρίας», αφού μέχρι τότε ο ανταγωνισμός θα «πνίξει» τις ομολογουμένως καλές υπηρεσίες του οργανισμού. 

Πέραν των πιο πάνω σε συνάρτηση με όλους τους δυνητικούς κινδύνους από νέους κύκλους οικονομικής επιβράδυνσης ή και ύφεσης, οι οποίοι από το διεθνές πεδίο μπορούν να μεταφερθούν στην Κύπρο, αποτελούν σοβαρούς λόγους για τους οποίους η Πολιτεία οφείλει άμεσα και στοχευμένα να σχεδιάσει και κυρίως να εφαρμόσει ένα μακρόπνοο πλάνο για την οικονομία των επόμενων δεκαετιών. 
 

Tags
Ανδρέας Κωστουρής
 
218
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ


Όλος ο πλανήτης σχεδόν με αμηχανία παρακολουθούσε την επέμβαση της Τουρκίας στη Συρία. Την ίδια ώρα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είχε στην ατζέντα του θέματα από τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας -που αφορούν και τις παρανομίες στην κυπριακή ΑΟΖ- αλλά και το Brexit που επίσης επηρεάζει -έστω και μερικώς την Κύπρο

ad1mobile

Ταυτόχρονα ένα νέο δημοσίευμα έφερε εκ νέου την Κύπρο στο στόχαστρο κριτικής για το θέμα της παραχώρησης υπηκοοτήτων, την ώρα που στο εσωτερικό και παρόλο που οι συνθήκες δεν συγκρίνονται ούτε κατ’ ελάχιστο με αυτές του 2013, μεγάλη μερίδα του κόσμου εμφανίζεται απογοητευμένη, θυμωμένη, απαισιόδοξη. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Κι όμως, αυτό που πυροδότησε μεγάλη συζήτηση κυρίως στα social media, δεν ήταν κάποιο από τα παραπάνω θέματα, ούτε κάποιο σημαντικό κοινωνικό θέμα (για παράδειγμα το θέμα με την προσευχή στα σχολεία) ή η απάτη με τους άστεγους στη Λεμεσό. Αυτό που πήρε έκταση, οδήγησε σε αναλύσεις και διαφωνίες επί διαφωνιών ήταν τα νέα παγκάκια που τοποθετήθηκαν στην Πλατεία Ελευθερίας

Ναι! Τα παγκάκια. 

Το σχήμα, η χρήση και χρηστικότητά τους, το πόσο άνετα ή όχι είναι, το χρώμα και εάν λερώνεται, ακόμη και χιουμοριστικά ή σαρκαστικά σχόλια ήταν αυτά που κυριάρχησαν την περασμένη βδομάδα σε επίπεδο δημόσιας συζήτησης. 

Τα σημαντικά βεβαίως είναι αλλού και φαίνεται ή καλύτερα μοιάζουμε να τους γυρίζουμε την πλάτη. Μια ακτίνα 309 χιλιομέτρων χωρίζει την Πλατεία Ελευθερίας από τη «γειτονική», συριακή πόλη Ιντλίπ, μια περιοχή η οποία αποτέλεσε κατά καιρούς επίκεντρο και στόχο στα χρόνια του εννεαετούς -σχεδόν- πολέμου στη Συρία. Η απόσταση από το Ιντλίπ είναι όση περίπου η απόσταση που χωρίζει την Πάφο από τον Απόστολο Ανδρέα. Η εγγύτητα της Κύπρου με την πλέον αιματηρή περιοχή της Μέσης Ανατολής τις τελευταίες δεκαετίες, φαίνεται να μην αγγίζει ιδιαίτερα την κυπριακή πραγματικότητα όπως ούτε οι προσφυγικές ροές προς η χώρα μας. Παράλληλα, η κυπριακή κοινωνία από τη μια παρουσιάζει έντονα στοιχεία κόπωσης και από την άλλη μηδαμινή δημιουργική, παραγωγική και αισιόδοξη διάθεση.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

ad2mobile

Και μια κοινωνία που δεν δημιουργεί, δεν οραματίζεται, δεν σχεδιάζει και κυρίως δεν υλοποιεί είναι καταδικασμένη να περάσει νέες οικονομικές κρίσεις, να βουλιάξει σε νέες κοινωνικές ανισορροπίες και να κολλήσει σε βάλτους κινδυνεύοντας να σαπίσει όπως ακριβώς συμβαίνει με το στάτους κβο του Κυπριακού. 

Ο επικείμενος ανασχηματισμός Αναστασιάδη έχει πολλά να δώσει εάν οι επιλογές θα είναι τέτοιες που θα παράξουν έργο, θα δώσουν λύσεις και θα προωθήσουν μεταρρυθμίσεις. Σε αντίθετη περίπτωση η κοινωνία θα πνιγεί ξανά στην τοξικότητα των επόμενων τριών εκλογικών διαδικασιών, οι οποίες με αρχή τον Μάιο του 2021 έχουν απόσταση λιγότερο από δύο χρόνια. Και τα θέματα για τα οποία πρέπει να γίνουν πραγματικά σοβαρές συζητήσεις, εισηγήσεις και έργα σε καμία περίπτωση δεν αφορούν κανένα παγκάκι όσο περίεργο κι αν είναι. 

article 1