Γενικώς, αφού έκλεισε ο σκουπιδότοπος Κοτσιάτη η Λευκωσία έγινε ένα αχούρι

Όταν έκλεισε ο σκουπιδότοπος, το πρόβλημα με τα σκουπίδια, τα μπάζα και τα κλαδέματα στις γειτονιές διογκώθηκε. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Όταν έκλεισε ο σκουπιδότοπος οι μεταφορείς τέτοιων υλικών πολλαπλασίασαν τις τιμές τους, λόγω αυξημένου κόστους και χρόνου μεταφοράς τους εκτός επαρχίας Λευκωσίας. 

Όταν έκλεισε ο σκουπιδότοπος οι Δήμοι δημιούργησαν πράσινα σημεία, για τα οποία πολλοί δημότες είναι ακόμη ανενημέρωτοι. 

Όταν έκλεισε ο σκουπιδότοπος γιγαντώθηκαν οι λογικές τύπου: «πέταξέ τα όπου έβρεις, αφού ούλλοι έτσι κάμνουν» ή «έχει ένα χωράφι που τα πετάσσουμε τούτα». 

Γενικώς, αφού έκλεισε ο σκουπιδότοπος Κοτσιάτη η Λευκωσία έγινε ένα αχούρι. Και κυρίως για δυο περιοχές για τις οποίες έχω ιδίαν άποψη μπορώ να μιλήσω για ώρα και σε λεπτομέρεια. Θα αρκεστώ στα βασικά, αφού και στους δύο Δήμους, Στρόβολο και Λακατάμεια, η κατάσταση είναι τραγελαφική. 

Στη μεν Λακατάμεια -η οποία αποτελεί το πλέον κακό παράδειγμα- για να πετάξει κάποιος μπάζα, κλαδέματα ή άλλα αδρανή υλικά θα πρέπει να πληρώσει. Ανεξαρτήτως ποσότητας ή μεγέθους υλικών, κάθε επίσκεψη στο πράσινο σημείο χρεώνεται 5 ευρώ. Υπάρχουν και λεπτομέρειες που καθιστούν ακόμη πιο αναποτελεσματική τη λειτουργία του πράσινου σημείου στη Λακατάμεια, όπως το ότι βρίσκεται σε βιομηχανική περιοχή, μακριά από τις οικιστικές περιοχές του Δήμου, αλλά και το γεγονός ότι ένα συμβατικό σαλούν αυτοκίνητο δύσκολα φτάνει στο σημείο, λόγω του κακοτράχαλου χωματόδρομου που οδηγεί στον συγκεκριμένο χώρο.

Στον Στρόβολο από την άλλη, ο οποίος σε συνεργασία με άλλους Δήμους έφτιαξε ένα πολύ καλό πράσινο σημείο, οργανωμένο για κάθε λογής άχρηστο υλικό, με εύκολη πρόσβαση και διακίνηση εντός των χώρων του, υπάρχει επίσης το πρόβλημα των στοιβών με άχρηστα στις γειτονιές λόγω ανεπαρκούς ενημέρωσης. 

Προ μερικών μηνών ζήτησα από τον Δήμο δυο πράγματα: αφενός να μαζέψει τρεις στοίβες με κλαδέματα και άλλα άχρηστα υλικά στον δρόμο στον οποίον βρίσκεται το σπίτι μου και αφετέρου να ενημερώσει ότι απαγορεύεται τ πέταμα άχρηστων υλικών σε χωράφια, αλλά και για το ότι υπάρχει πλέον νέο πράσινο σημείο (το οποίο μετρά μόλις μερικούς μήνες λειτουργίας). Παρόλο, που ο υπάλληλος με τον οποίο τηλεφωνικώς επικοινώνησα ήταν ευγενέστατος, διαβεβαιώνοντάς με ότι θα γίνει η καθαριότητα αλλά και η ενημέρωση, τίποτε από τα δύο έγινε. 

Βεβαίως, η λύση του προβλήματος δεν αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των Δήμων, αφού ό,τι κι αν κάνουν εάν οι δημότες συνεχίσουν να είναι ασυνείδητοι, πετώντας οτιδήποτε οπουδήποτε οι γειτονιές θα παραμείνουν βρώμικες, ακατάστατες και ακαλαίσθητες. 

Πάντως, ως αρχή οι Δήμοι θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά νέες επιλογές και δράσεις σε σχέση με την καθαριότητα. Αυτά που σήμερα ισχύουν, ιδίως στη Λευκωσία, αποδεικνύονται ανεπαρκή και αναποτελεσματικά. 

Κάποιες ιδέες, οι οποίες συνδυαστικά μπορούν να βελτιώσουν -έστω κάπως- την κατάσταση είναι: 

-ο ορισμός ειδικών χώρων σε πολλές περιοχές εντός δημοτικών ορίων για εναπόθεση άχρηστων υλικών, από όπου θα συλλέγονται π.χ. σε μηνιαία βάση από τους δήμους 
-η συνεργασία με ιδιωτικές επιχειρήσεις για συλλογή κλαδεμάτων, μπάζων ή και ανακυκλώσιμων υλικών που θα εναποτίθενται στους ειδικούς χώρους. Τα εν λόγω υλικά είναι χρήσιμα για παραγωγή ενέργειες ή επαναχρησιμοποίηση
-η αύξηση των μεγάλων κάδων, τόσο για σκύβαλα όσο και για ανακύκλωση
-η τακτική ενημέρωση για το τι πετιέται και που
-η παροχή κάδων κομποστοποίησης με έκπτωση σε δημότες ή και τοποθέτησή τους σε χώρους πρασίνου. Από εκεί οι δήμοι αλλά και οι δημότες θα μπορούν να προμηθεύονται το χώμα που παράγεται από την κομποστοποίηση για τους δημόσιους χώρους πρασίνους ή τους κήπους 
-η προώθηση ενός μοντέλου συλλογής ανακυκλωσιμων από δημότες έναντι κάποιου, έστω μικρού, ποσού. 

Όλα αυτά με την ελπίδα ότι κάποτε η ασχήμια που σήμερα αποτελεί τον κανόνα θα είναι εξαίρεση στις γειτονιές όλων μας, μέσω της μεγαλύτερης μεταρρύθμισης στο κομμάτι της καθαριότητας που είναι η αλλαγή στην κουλτούρα μας.  

Tags
Ανδρέας Κωστουρής
 
288
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΕΛΕΝΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ*

ad1mobile

Σε αναμονή του καπνού που αναμένεται να βγει, όχι από την καμινάδα  της Καπέλα Σιξτίνα αλλά από τη Διάσκεψη του Βερολίνου… όχι για τη  εκλογή του νέου Ποντίφικα αλλά για το τι μέλλει γενέσθαι με  τη Λιβυή… κρατάμε την ανάσα μας και στεκόμαστε στις λεπτομέρειες που στη διπλωματική/ πολιτική και όχι μόνο σκηνή,  αποτελούν ενδείξεις για την ουσία. 
Δεν θα παραστεί η Ελλάδα. Όχι, δεν την απέκλεισε η Τουρκία. Ναι, οι καλεσμένοι συναποφασίστηκαν από Γερμανία και Ηνωμένα Έθνη, με κριτήριο συμμετοχής,  τα κράτη και οι οργανισμοί που προσκλήθηκαν να ασκούν άμεσα επιρροή στα δρώμενα στη Λιβύη και να μπορούν να συμβάλλουν, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι της εκεχειρίας της παύση της ανάμειξης ξένων παραγόντων στα εσωτερικά της Λιβύης και της  έναρξη της διαδικασίας ενός πολιτικού διαλόγου των αντιμαχόμενων δυνάμεων προκειμένου να βρεθεί λύση. Εννοείται πως αφού τίποτα από τα πιο πάνω δεν μπορεί να κάνει η Ελλάδα μας η αγαπημένη ενώ οι άλλοι μπορούν,  γι΄αυτό και δεν προσκλήθηκε. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

 Αλλά, επειδή πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, τους της έφερε με την επίσκεψη, kinder surprise, στην Αθήνα του στρατάρχη Χάφταρ. Ναι,  πιθανότατα θα είναι στη διάσκεψη. Αν και από την άλλη κανείς δεν ξέρει αφού οι παρευρισκόμενοι δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί επίσημα και θα τους μάθουμε- και, ναι,  η αγωνία κορυφώνεται- λίγο πριν από την έναρξη της διάσκεψης! 
Ναι, η Τουρκία παραβιάζει το εμπάργκο όπλων στη Λιβύη. Σίγουρα η οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης ανάμεσα στην Τουρκία και στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης είναι ένα θέμα (για κάποιους μεγαλύτερο για κάποιους μικρότερο, αλλά ότι δυναμιτίζει δυναμιτίζει, αφού σε αυτή τη συμφωνία είναι που προβλέπεται και η παροχή τουρκικής στρατιωτικής βοήθειας). Αυτά εν ολίγοις.

Και σίγουρα τώρα καθόμαστε όλοι, κρατώντας την ανάσα μας και περιμένοντας τον άσπρο καπνό. Και καθότι Ρομπέν των Χαμένων Θαυμάτων και επειδή εννοείται πως το Χαμένο Θαύμα κρύβεται στο παραμύθι…
«Μια φορά και έναν καιρό, λιγάκι παρακάτω από εδώ. Στο πιο ψηλό μαγευτικό βουνό. Εκεί που λαμβάνονταν όλες οι αποφάσεις για το μέλλον του ενός και του άλλου, ο μέγας, μαύρος στην καρδιά, μάγος της φυλής, είχε ανάψει ήδη τη φωτιά και σιγόβραζε το καζάνι. Τα πρώτα υλικά είχαν μπει εδώ και αιώνες πολλούς. Είχαν προστεθεί προστριβές, διαμάχες, εμπλεκόμενα συμφέροντα και φυσικός πλούτος μπόλικος. Τα είχαν πασπαλίσει όλα αυτά και συμμαχίες αιώνιες μαζί με  έχθρες προαιώνιες  που ήρθαν να δέσουν τη συνταγή. Ο μάγος είχε πολλάκις αμφισβητηθεί. Αλλά αυτός εκεί. Συνέχιζε τα μαγειρέματα του με την παλιά, τη δοκιμασμένη και απόλυτα πετυχημένη συνταγή: «Συμφέροντα. Κέρδη. Εξουσία. Τυραννία. Σκευωρίες. Τρέλα. Απόδοση μηδενικής αξίας στις «αξίες». Αμφισβήτηση αρχών, συμφωνιών, οργάνων και σωμάτων διεθνών».

Τους είχε φέρει όλους ανεξαιρέτως,  στο σημείο ακριβώς που ήθελε, στα πόδια του να τον εκλιπαρούν να μην ρίξει την τελευταία σπίθα στη φωτιά που υποδαύλιζε στο καζάνι. Γιατί; Μα, γιατί απλούστατα δεν μπορούσαν να προβλέψουν που θα οδηγούσε η κατάσταση αυτή. Συνέπειες απροσμέτρητες. Ανθρώπινες ζωές στο βωμό της τρέλας για τον πλούτο για ακόμη μια φορά. Δικά τους συμφέροντα υπό αμφισβήτηση. Ο κόσμος όπως τον ήξερα μπορεί και να χανόταν διαπαντός. 
Τον κάλεσαν λοιπόν να καθίσει σε τραπέζι. Στρογγυλό. Να μην υπάρχει θέμα ανώτερου στην εξουσία. Δεν είχαν επιλογή γιατί αλλιώτικα θα διεκδικούσε την κορυφή του τραπεζιού. Τον καλόπιασαν καλά. Τον πότισαν γλυκόπιοτο κρασί. Ήθελαν να τον αποκοιμίσουν και μετά; Μετά να κάνουν ό,τι έκανε και ο Πολυμήχανος , ο μέγας και τρανός, ο Οδυσσέας, ναι,  αυτός! Να του βγάλουν τα μάτια. Δεν ήτανε μονόφθαλμος και έπρεπε να του τα βγάλουν και τα δυο. Εκείνο που δεν ήξεραν ήταν πως ο μάγος είχε μάτια και στο πίσω μέρος της κεφαλής! Και πως… με τίποτα δεν τον έπιανε το γλυκόπιοτο κρασί. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Και εκείνοι; Κάποιοι δεν είχαν το θάρρος να του κόψουν μια και έξω το λαιμό που κρατούσε το κεφάλι το τρελό. Και κάποιοι άλλοι του έκαναν και πλάτες και είχαν και συμφέρον φοβερό. Αδιέξοδο; Έτσι φαινόταν. Είτε θα έπεφτε η σπίθα η τελική και της έκρηξης της τρομερής κανείς  δεν θα μπορούσε τις συνέπειες να προβλέψει. Είτε, για άλλη μια φορά,θα σβήναν τη φωτιά δίνοντας στο μάγο ανταλλάγματα πολλά. 
Έξω πλήθη πολλά είχαν μαζευτεί και περίμεναν να βγει καπνός. Μαύρος καπνός αν όλα πήγαιναν κατά του διαόλου  τη μεριά. Άσπρος καπνός αν θα αφόπλιζαν /αποκεφάλιζαν τον μάγο τον κακό.
Θυμίζει λίγο η ιστορία τη Βουλή των Ποντικών; Ποιος θα τολμούσε να κρεμάσει την κουδούνα στου γάτου την ουρά; Μπα! Ιδέα σας!

Γιατί ο μάγος, πέρα από την κατάμαυρη ψυχή, τα μάτια στο πίσω μέρος της κεφαλης, την δοκιμασμένη αιώνες τώρα συνταγή, ήταν σαφέστατα και «γάτα». Και οι υπόλοιποι; Ποντίκια σίγουρα αυτοί!
Πώς τελειώνει η ιστορία; Μα βάλαν αγγελία τελικά και γυρεύουν εκείνο το ποντίκι, με λέοντα καρδιά, που θα την κρεμάσει τελικά, την κουδούνα στου γάτου την ουρά.
Ζήσανε αυτοί καλά; Δεν είμαι σίγουρος. Για όλους εμάς όμως σίγουρα ανησυχώ

Υπογραφή 
Ο Ρομπέν των Χαμένων Θαυμάτων

ad2mobile

Υ.Γ.: Και από τότε έχουν περάσει χίλια χρόνια
κι ακόμα ο γάτος τα ποντίκια κυνηγά
που πάει να πει ότι δε βρέθηκε κανένας
να του κρεμάσει την κουδούνα στην ουρά
 
Όλες οι λύσεις είναι φίνες και ωραίες
τότε και μόνο όταν είναι εφικτές
άμα δεν έχεις κότσια να τις εφαρμόσεις
άστες καλύτερα καθόλου μην τις λες

*Η Έλενα Περικλέους είναι Εκπαιδευτικός-Συγγραφέας

article 1