Να αλλάξει ο Κανονισμός Πράσινης Γραμμής; (Μεταναστευτικό)

Πρέπει να παρθούν τολμηρές αποφάσεις για το Μεταναστευτικό - Σε αυτό το θέμα η Κύπρος είναι μόνη και ας μην περιμένει βοήθεια από ΕΕ - η ΕΕ και να θέλει δεν μπορεί να βοηθήσει - Η ίδια με τις δικές της πολιτικές και αδέξιους χειρισμούς της δέχτηκε την μεγαλύτερη της ήττα στο Μεταναστευτικό


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Θα σας πω μια ιστορία. Συλλαμβάνεται ένας αλλοδαπός. Υποστηρίζει πως δεν διαθέτει έγγραφα και πως προτίθεται να υποβάλει αίτηση για πολιτικό άσυλο. Μετά από διερεύνηση, εξακριβώνεται ότι ο αλλοδαπός όχι μόνο διέθετε στοιχεία αλλά ήταν και εγγεγραμμένος σε Πανεπιστήμιο στα κατεχόμενα και είχε έρθει ως φοιτητής στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου εδώ και έξι μήνες. Μετά από έξι μήνες, ήρθε στις ελεύθερες περιοχές και αιτείται και Άσυλο. 

Η Στήλη δεν θα εξετάσει ούτε και θα εκφέρει άποψη αν ο αλλοδαπός δικαιούται ή όχι το Άσυλο, αλλά θα ήταν παράλειψη να μην επισημανθεί το εξόφθαλμο: Ότι όταν μεταβαίνεις κάπου ως φοιτητής και για έξι μήνες δεν αιτείσαι Πολιτικό Άσυλο, πώς γίνεται μετά από έξι μήνες να «θυμάσαι» ότι κινδυνεύεις στην χώρα καταγωγής σου και συνεπώς αιτείσαι Πολιτικό Άσυλο; 

Υπάρχει όμως και άλλη μια ιστορία. Πριν δυο βδομάδες περίπου και συγκεκριμένα την 21η Ιουνίου ο «υπουργός εξωτερικών» των κατεχομένων, Κουντρέτ Οζερσάι προέβη σε μια γραπτή δήλωση ανακοινώνοντας ουσιαστικά τα μέτρα των κατεχομένων για την αντιμετώπιση της αύξησης των προσφύγων.  

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Κίπρις, λαμβάνοντας υπόψιν τις συνθήκες παραμονής και αναμονής στο αεροδρόμιο της Τύμπου, οι κατοχικές «αρχές» αποφάσισαν τη συμπερίληψη της Συρίας στις χώρες που χρειάζεται έκδοση βίζα. Στη γραπτή δήλωσή του, ο Οζερσάι αναφέρει ότι με έγκριση και του «υπουργείου εσωτερικών» αλλά και της «αστυνομίας» διοχετεύονταν στη «νότια Κύπρο» οι πρόσφυγες που έρχονταν στα κατεχόμενα επιθυμώντας πολιτικό άσυλο. Σημειώνει δε, η εν λόγω απόφαση λήφθηκε λόγω της σημαντικής αύξησης του αριθμού των προσφύγων και της συσσώρευσης που παρατηρείται τις τελευταίες βδομάδες στο παράνομο αεροδρόμιο. Προστίθεται μάλιστα στη δήλωση Οζερσάι ότι για τα θέματα ασύλου αρμόδια είναι η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, με την οποία «βρισκόμαστε σε αυτό το θέμα σε στενή συνεργασία».

Τι λένε όμως τα στοιχεία; 

Κατά το πρώτο τετράμηνο του 2019 (Γενάρης – Απρίλης) καταχωρήθηκαν 4,264 αιτήσεις (3,999 υποθέσεις), σε σύγκριση με 1,779 αιτήσεις (1,589 υποθέσεις) για την αντίστοιχη περίοδο του 2018. Η κατακόρυφη αύξηση που, αγγίζει σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείο Εσωτερικών το 140%, αφορά σε παράνομη είσοδο ατόμων από τα κατεχόμενα (κυρίως μέσω Τουρκίας), ενώ το 90% αποτελείται από άνδρες νεαρής και στρατεύσιμης ηλικίας. 

Όσον αφορά το 2018, παρατηρήθηκε αύξηση στις αιτήσεις διεθνούς προστασίας πέραν του 60% σε σύγκριση με το 2017. Συγκεκριμένα, το 2018 υποβλήθηκαν αιτήσεις διεθνούς προστασίας από 7,761 άτομα (6,617 υποθέσεις) σε σχέση με αιτήσεις από 4,582 άτομα (3,906 υποθέσεις) το 2017. 

Όμως δεν είναι μόνο τα «δικά μας» στοιχεία που καταδεικνύουν το πρόβλημα. Ακόμη και η  έκθεση της ΕΑSO της ΕΕ εμφανίζει την Κύπρο ως το κράτος με τη μεγαλύτερη αναλογία υποδοχής σε σχέση με τον πληθυσμό της. 

>>> Αρθρογραφία Brief <<<

Το ερώτημα λοιπόν είναι, «τι γίνεται τελικά με τους πρόσφυγες και μετανάστες»; Έμεινε η Κύπρος σαν καλαμιά στον κάμπο να «παλεύει» με τα κύματα μεταναστών; 

Ο Υπουργός Εσωτερικών, σε δηλώσεις του στο ΚΥΠΕ (21/6), είπε πως «μόνο σε έναν μήνα, από 2 Μαΐου μέχρι 2 Ιουνίου, έχουν περάσει 744 άτομα. Το 2017 ήταν 138 άτομα, ολόκληρο το 2018 2.625 και φέτος 3.060 μέχρι τις 2 Ιουνίου».

Ο Κωνσταντίνος Πετρίδης σημείωσε ακόμη πως «πλέον εξετάζουμε και την πρακτική εφαρμογή του Κανονισμού της Πράσινης Γραμμής και ό,τι αυτό συνεπάγεται» ενώ κληθείς να διευκρινίσει τι εννοεί είπε, «ας περιοριστούμε προς το παρόν έως εδώ». 

Δεν ξέρω τι εννοεί ο Κ Πετρίδης. Ίσως να εννοεί να απαγορευτεί πλέον η είσοδος σε άτομα χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται, όπως είπε και ο ίδιος.

Ανεξαρτήτως όμως τι σκέφτεται ο Υπουργός Εσωτερικών, θα πρέπει να τολμήσει και να πάρει αποφάσεις (αλλά αναλόγως αποφάσεων να είναι και έτοιμος ότι θα κατασπαραχθεί από διάφορα NGOs -αλήθεια από που χρηματοδοτούνται όλοι αυτοί; Κάποτε θα πρέπει να ανοίξει και αυτό το κεφάλαιο των «μαύρων κονδυλίων» προς NGOs- και «νεοφιλελεύθερους»). 

Διότι αν περιμένει από την ΕΕ, τίποτα δεν θα γίνει. Άλλωστε όπως γράψαμε αρκετές φορές η ΕΕ δέχθηκε την μεγαλύτερη ήττα της ιστορίας της στο θέμα του Μεταναστευτικού. Αρχικά σιγόνταρε την μετανάστευση προς τις χώρες της και μετέπειτα οι ίδιες οι χώρες της, η μια μετά την άλλη, έκλειναν τα σύνορά τους... 

Η Κύπρος στο ζήτημα αυτό είναι μόνη. Και ως έτσι πρέπει να το αντιμετωπίσει και να τολμήσει να πάρει αποφάσεις. Τολμηρές αποφάσεις! 

Υγ. Αν αυτό είναι το «πλάνο Πετρίδη», δηλαδή πλέον να επιδεικνύονται ταξιδιωτικά έγγραφα στα οδοφράγματα, τότε εγείρεται το ερώτημα: μα η ίδια η ΚΔ θα ζητάει έγγραφα για διακίνηση εντός των περιοχών της; Δεν θα είναι ωσάν να αναγνωρίζει η ίδια η ΚΔ ότι από τα οδοφράγματα και πέρα είναι άλλη χώρα; Οι απόψεις επί τούτου διίστανται. Όμως με μια ομάδα νομικών ο Πετρίδης θα μπορέσει να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο, αν, επαναλαμβάνω, αυτό είναι το πλάνο του. 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
152
Thumbnail

Δεν θα συμβιβαστούμε με μια λογική περί πολιτισμού που τον αντιμετωπίζει ως κάτι που ανήκει σε λίγους. Που τον περιορίζει σε αποθήκες, αρχειοφυλάκια και στασιμότητα. Η λογική του κατεστημένου μέσα από το οποίο οι πιο «προχωρημένοι» αποτελούσαν την εξαίρεση, δεν ταιριάζει στην εποχή μας

ad1mobile


Του Μιχάλη Περσιάνη*
Όταν το τέλος του 2014 η Τράπεζα Κύπρου άλλαξε διεύθυνση, μια από τις κινήσεις που άρχισαν να γίνονται, ήταν και ο ορθολογισμός των δύο πολιτιστικών ιδρυμάτων, (Κύπρου και Λαϊκής), τα οποία είχαν πλέον συνενωθεί. Η διαδικασία άρχισε με την διερεύνηση των δεδομένων που παραλήφθηκαν από την νέα διεύθυνση.

Η εικόνα ήταν μάλλον καταθλιπτική για δύο λόγους.

Πρώτο, η ποιότητα των διευθυντικών πρακτικών δεν ήταν στα απαιτούμενα επίπεδα.

Δεύτερο, ήταν ένα σύστημα ημετέρων προς ημετέρους, με ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις από άτομα με μεράκι. Ορισμένοι συνεχίζουν ένα εξαίρετο έργο από άλλους ρόλους και συχνά με προσωπικό κόστος.

Το έργο απευθυνόταν σε ένα στενό ακροατήριο, αυτοαναφορικό, ομφαλοσκοπικό και αναχρονιστικό. Η λογική που επικρατούσε ήταν πως δεν αξίζει στην υπόλοιπη κοινωνία να έχει πρόσβαση στο έργο που γίνεται, αφού «οι πολλοί» δεν αξίζουν τέτοιας ευκαιρίας.

Αυτές οι καταστάσεις βρήκαν τέλος.

Όσον αφορά στις εκδόσεις, υπήρχαν τότε 537 τίτλοι και 237 χιλιάδες αντίτυπα στις αποθήκες. Κλειστά, αδιάθετα, εγκλωβισμένα, φυλαγμένα σε συνθήκες πολύ χειρότερες από τις σημερινές.

>>> Όλες οι ειδήσεις χρονολογημένες - επιλεγμένο περιεχόμενο <<< 

Η πολιτική που ακολουθήθηκε έκτοτε είναι πως ο πολιτισμός δεν είναι για τους λίγους.

Δεν είναι προνόμιο μιας αστικής ελίτ που αποκλείει τους άλλους με την πρόφαση μιας δήθεν υψηλής ποιότητας.

Οι εκδόσεις διατέθηκαν, διατίθενται και θα διατίθενται. Επίσης ψηφιοποιούνται για τον απλούστατο λόγο πως βρισκόμαστε στο 2019 αλλά και για να ενισχυθεί η περεταίρω διάχυσή τους στην κοινωνία.

Χιλιάδες αντίτυπα διατέθηκαν στο Υπουργείο Παιδείας για να παραχωρηθούν σε σχολεία. Άλλα τόσα παραχωρήθηκαν στην Αρχιεπισκοπή για τις κατά τόπους βιβλιοθήκες της αλλά και στις τοπικές αρχές και κοινότητες για ενίσχυση της δικής τους προσπάθειας για αποκέντρωση του πολιτισμού. Έγιναν παζαράκια με πολύ υψηλές εκπτώσεις και μαζικές αγορές από το κοινό.

Το επόμενο βήμα είναι η διάθεση σε νοικοκυριά σε συνδυασμό και με την ψηφιοποίηση τους. Αυτό θα συνεχιστεί.

>>> Ειδήσεις από Bloomberg <<<

Η λογική πως τα βιβλία πρέπει να κοσμούν αποθήκες, έστω και πολύ καλύτερες από το χάλι που παραλάβαμε, δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Τα βιβλία ανήκουν στις βιβλιοθήκες. Σχολείων, κοινοτήτων, εκκλησιών και σπιτιών. Και στα tablet. (Όπως το Read)

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τις συλλογές, όπου η πρόοδος ήταν και είναι πολύ πιο αργή, λόγω και ζητημάτων ασφάλειας, καταγραφής, προστασίας των αντικειμένων και γενικότερων διαδικασιών. Κι αυτό, όμως, γίνεται, όπως προχωρεί (πιο αργά από ό,τι θα επιθυμούσαμε) και η ψηφιοποίησή τους.

Πάνω από όλα, δεν θα συμβιβαστούμε με μια λογική περί πολιτισμού που τον αντιμετωπίζει ως κάτι που ανήκει σε λίγους. Που τον περιορίζει σε αποθήκες, αρχειοφυλάκια και στασιμότητα. Η λογική του κατεστημένου μέσα από το οποίο οι πιο «προχωρημένοι» αποτελούσαν την εξαίρεση, δεν ταιριάζει στην εποχή μας.

Στην εποχή μας δεν ταιριάζει ούτε η λογική πως οτιδήποτε εμπεριέχει τεχνολογία «δεν είναι τέχνη» ή πως εκδίδουμε βιβλία με δεδηλωμένο στόχο και δεδηλωμένο σχεδιασμό που αποσκοπεί στην μαζική φύλαξη.

>>> Αρθρογραφία Brief <<<

Ο Πολιτισμός αλλά και η Έρευνα πρέπει να διαχέονται. Ο καιρός του κατεστημένου των λίγων-για-τους-λίγους, έχει παρέλθει. Ο επιθανάτιος ρόγχος του, μάλλον επιβεβαιώνει πως η πορεία μας είναι σωστή.

ad2mobile

Όσον αφορά στην διάθεση βιβλίων, αυτή θα συνεχιστεί, ελπίζω με την ίδια επιτυχία. Ανακοινώσεις θα ακολουθήσουν προς ενημέρωση των ενδιαφερομένων. Οι ηλεκτρονικές εκδόσεις επίσης συνεχίζονται.

*Ο Μιχάλης Περσιάνης είναι Διευθυντής Διεύθυνσης Εταιρικών Υποθέσεων της Τράπεζας Κύπρου, υπεύθυνος Πολιτιστικού Ιδρύματος Τράπεζας Κύπρου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ογκολογικού Κέντρου της Τράπεζας Κύπρου
 
 

article 1