Να ψηφίσουμε αυτόν που θα κλειδώσει Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία

Αν είναι ικανός να κυβερνήσει, δεν είναι ικανός να εξασφαλίσει μια σταθερή Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία προεκλογικά; Αν όχι, πώς θα κυβερνήσει;


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Καθημερινά ακούμε διάφορα. Και ενόσω πλησιάζουμε στις Προεδρικές εκλογές θα ακούμε ακόμη περισσότερα. Τα πλείστα εύηχα μεν, κενά δε. Τα πλείστα ελκυστικά μεν, ανεφάρμοστα δε. Τα πλείστα ευκταία μεν, ανέφικτα δε. Επιπλέον, καμία αναφορά δεν γίνεται στο μείζον. Ποιο είναι το μείζον; Μα η δυνατότητα να κυβερνήσεις και η ικανότητα να συμμαχήσεις. Τα δυο αυτά οδηγούν στο αναπόσπαστο συστατικό μιας σταθερής και ικανής διακυβέρνησης (να εφαρμόσει αυτά που υπόσχεται προεκλογικά), το οποίο ονομάζεται Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. 

Η φράση αυτή, «Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία», είναι απαγορευμένη σε εποχές προεδρικών εκλογών και απαγορεύεται ρητώς και δια ροπάλου η χρήση της και κανένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές. Προφανής ο λόγος. Διότι αν κάποιος μιλάει για το συστατικό μιας σταθερής και ικανής διακυβέρνησης, που είναι η Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, τότε πώς το κάθε κόμμα θα έχει το δικό του υποψήφιο; Πώς ο κάθε υποψήφιος θα μπορεί να υπόσχεται ό,τι υπόσχεται; 

Γράψαμε και στο προηγούμενο Άρθρο για τους «Νίκος, Γιώργος, Ηλίας, Κώστας… Όλοι θέλουν να γίνουν Πρόεδροι…», και σήμερα, ως συνέχεια εκείνου, πρέπει να αγγίξουμε και την ουσία των πραγμάτων. Το συστατικό. Που χωρίς αυτό (την Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία) ούτε σταθερή διακυβέρνηση ούτε ικανή διακυβέρνηση έχεις να εφαρμόσει τις πολιτικές της που υπόσχεται. 

Κάποιος θα διερωτηθεί. Μα καλά σήμερα η Κυβέρνηση έχει Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία; Η απάντηση είναι πως όχι. Αλλά ποιος λέει σήμερα ότι η αυτή η διακυβέρνηση είναι σταθερή στο βαθμό που πρέπει και ικανή στο βαθμό που πρέπει ώστε να εφαρμόσει τις πολιτικές της; Δεν είναι η πολιτική των μεταρρυθμίσεων αυτής της Κυβέρνησης που έμεινε στη μέση; Δεν είναι η πολιτική αυτής της Κυβέρνησης που κάθε Πέμπτη (στην Ολομέλεια) ανακόπτεται και αναχαιτίζεται; Δεν είναι η πολιτική αυτής της Κυβέρνησης που προσκρούει στην Βουλή; Αυτό ονομάζεται σταθερή διακυβέρνηση ή ικανή διακυβέρνηση για να κάνει αυτά που λέει και αυτά που αποφασίζει όταν δεν υπάρχει η εγγύηση της πλειοψηφίας στη Βουλή; Μπορεί να την ονομάσει κάποιος οτιδήποτε άλλο, αλλά όχι έτσι. Γιατί; Μα επειδή απουσιάζει η Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Το αναπόσπαστο συστατικό. Μας είπε ο Αναστασιάδης 100 προεκλογικά και έκανε τα 50 και σου λέει «μα είναι η Βουλή». Ωραία, αν είναι η Βουλή, γιατί δεν μερίμνησες να έχεις Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία; Δεν είναι ευθύνη σου, δεν είναι υποχρέωσή σου να μεριμνήσεις να έχεις Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία; Βεβαίως θα μου πείτε πάλι καλά που ο Αναστασιάδης έχει και τον Αβέρωφ και κάνει διάφορες μανούβρες και διασφαλίζει έστω και κατά καιρούς την πλειοψηφία, αλλά έτερον εκάτερον. Η πολιτική ευθύνη είναι εκεί και βαραίνει την εκάστοτε Κυβέρνηση και «Κυβερνήτη» να διασφαλίζει σταθερή και συνεχή Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία και όχι περιστασιακά και κατόπιν αγώνα δρόμου. 

Διότι κάποτε σε αυτό τον τόπο πρέπει να σοβαρευτούμε. Να αναθεωρήσουμε τα πάντα. Να επιλέξουμε τι θέλουμε επιτέλους. Θέλουμε Ανάπτυξη και Σταθερότητα, τα οποία είναι συστατικά για άλλο πράμα. Για την ευημερία και την ευμάρεια. Και για να τα έχεις αυτά, θέλεις και σταθερή και ικανή διακυβέρνηση και αυτονόητα και μια κυβέρνηση που τάσσεται υπέρ της οικονομικής ανάπτυξης χωρίς κόμπλεξ και ιδεολογικές αγκυλώσεις. 

Και τώρα, προκύπτει το ερώτημα: Θα δοθεί επιλογή στους πολίτες στις προσεχείς Προεδρικές εκλογές του 2023 για Υποψήφιο υποστηριζόμενο από κόμματα που αριθμούν τουλάχιστον 29 ψήφους στη Βουλή και άρα θα διαθέτει Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία και μπορεί να λειτουργήσει υπέρ της ευημερίας και της ευμάρειας; Υπέρ της σταθερότητας και της Ανάπτυξης; 

Και η πρόκληση υφίσταται. Αν είναι κάποιος τόσο πολιτικά ικανός και θέλει να κυβερνήσει  τον τόπο, γιατί απλούστατα δεν κάνει μια συμμαχία προ των εκλογών, μέσω της οποία θα διαθέτει σταθερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία ώστε να μπορέσει να κυβερνήσει κιόλας; Αν είναι ικανός να κυβερνήσει, δεν είναι ικανός να εξασφαλίσει μια σταθερή Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία; Αν όχι, πώς θα κυβερνήσει; 

Εν κατακλείδι, από όποια πλευρά και «να το πιάσεις», από όποια οπτική και να το δεις, όπως είναι διαμορφωμένο το πολίτευμά μας, η ικανότητα του «Κυβερνήτη», κρίνεται από την ικανότητα του στην εξασφάλιση και διασφάλιση της Κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας… 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
1051