O Δένδιας στις ΗΠΑ, ο Λαβρώφ Κύπρο… 

Και βρίσκει το θάρρος να ‘ρθει, βρίσκει το θάρρος να ζητήσει εξηγήσεις διότι απλούστατα το ξέρει -όπως το ξέρουμε κι’ εμείς- ότι οικονομικά μας συντηρούν σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό οι Ρώσοι

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Αυτό ήταν το πρόβλημά μας από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν γνωρίζουμε και μάλλον δεν θέλουμε να γνωρίζουμε τελικά που ανήκουμε. Λέμε, ανήκουμε στη Δύση, αλλά δεν τολμάμε να ενταχθούμε σε εκείνους τους Οργανισμούς, σε εκείνους τους θεσμούς, να αναπτύξουμε συμμαχίες, συνέργειες και συνεργασίες που θα επιβεβαιώνουν και έμπρακτα ότι όντως ανήκουμε στη Δύση. Και ενώ λέμε ότι ανήκουμε στη Δύση, την ίδια ώρα ήμασταν και είμαστε εξαρτώμενοι οικονομικά από τη Ρωσία. 

Δεν φτάνει η σύγχυση πολιτικής πορείας και ταυτότητας της χώρας, σε αυτή την  ανακατωμένη πολιτική προστέθηκε και ο παράγοντας Ευρώπη, ένας παράγοντας που για αρκετό καιρό μας έβγαζε από την δύσκολη θέση όταν έπρεπε να απαντούσαμε στο ερώτημα «που ανήκουμε», αφού η απάντηση ήταν αυτονόητη και δεδομένη: «μα που αλλού; Στην Ευρώπη»! 

Από μόνοι μας αναγάγαμε την ΕΕ ως τον τρίτο γεωστρατηγικό πόλο ώστε να κρυφτούμε πίσω από αυτό, μόνο και μόνο για να μην υποχρεωθούμε να ταχθούμε που ανήκουμε. Αναγάγαμε την ΕΕ, της δώσαμε ένα ρόλο, τον οποίο η ίδια η ΕΕ ούτε ζήτησε, ούτε επιθυμεί, ούτε και θέλει αλλά ούτε και μπορεί να διαδραματίσει. 

Θα πρέπει λοιπόν να ξεχωρίσουμε τα πράματα: Η ΕΕ είναι ένα σύστημα, μια οικογένεια, η οποία έχει ως στόχο την ανοικτή αγορά. Το μπίζνες. Αυτό. Και αυτό δεν είναι κακό. Κακό είναι τα συγχύζουμε και να θεωρούμε ότι η Γερμανία θα χαλάσει τις εμπορικές της σχέσεις με την Τουρκία για χατίρι της Κύπρου. Συνεπώς θα πρέπει να συμβιβαστούμε και να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό ρόλο της ΕΕ. Η ΕΕ υπάρχει για την ενιαία αγορά. Και η θέση της κάθε χώρας από τις 27 είναι βάσει του εκοπίσματός της, βάσει του μεγέθους της, πληθυσμιακά και οικονομικά. Όσο μεγαλύτερος είσαι, τόσο μεγαλύτερη επιρροή έχεις. Όσο μικρότερος είσαι, τόσο λιγότερη επιρροή έχεις. Απλά πράματα και basic πράματα. 

Αν λοιπόν αναγνωρίσουμε και συμβιβαστούμε με τον ρόλο αυτό της ΕΕ τότε το σύστημα αυτό που ονομάζεται «ΕΕ» αφαιρείται από την αρχική μας εξίσωσή και ως πιθανή απάντηση στο ερώτημα «που ανήκουμε» και μας μένουν πάλι δυο επιλογές. Οι αρχικές επιλογές που είχαμε ως Κυπριακή Δημοκρατία από την ίδρυσή μας: Δύση ή Ανατολή; Ουάσιγκτον ή Μόσχα; 

Θα μπορούσε κάποιος να διερωτηθεί, και γιατί να ανήκουμε κάπου; Ορθώς. Θα μπορούσαμε να μην ανήκουμε κάπου, Δύση ή Ανατολή, αν η Κύπρος ήταν φυσιολογικό κράτος. Αν για παράδειγμα ήμασταν η Μάλτα που δεν έχει κατοχή και εισβολή από τρίτη χώρα, τότε ναι. Κάνουμε και παιχνίδι με τους Αμερικανούς και ξεπλένουμε και τους Ρώσους. Κανένα πρόβλημα. Κάνουμε μπίζνες. Αλλά ως Κύπρος με χίλια δυο προβλήματα, ένα κράτος μη φυσιολογικό, πώς είναι δυνατόν να «παίζουμε» με τις δυο υπερδυνάμεις, ωσάν να μην τρέχει τίποτα. 

Πάει ο Δένδιας στις ΗΠΑ, σε εμάς έρχεται ο Λαβρώφ. Και δεν έρχεται για να φωνάξει «έξω οι Τούρκοι από την ΑΟΖ» αλλά έρχεται να εξηγηθεί για το τι τρέχει με τις ΗΠΑ και το deal για την μερική άρση του εμπάργκο. Διότι η μερική άρση του εμπάργκο είναι το εφέ (κάτι που σημείωσε η Στήλη από τον Απρίλιο του 2019). Η ουσία είναι πίσω από το εφέ του εμπάργκο. Και βρίσκει το θάρρος να ‘ρθει, βρίσκει το θάρρος να ζητήσει εξηγήσεις διότι απλούστατα το ξέρει -όπως το ξέρουμε κι’ εμείς- ότι οικονομικά μας συντηρούν σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό οι Ρώσοι. Ακόμη και μετά την εξέλιξη με την διπλή φορολογία, η οικονομική εξάρτηση της Κύπρου από την Μόσχα είναι τεράστια. 

Δεν πρέπει όμως να τρέφουμε ψευδαισθήσεις ότι αυτή η λανθασμένη ανακατωμένη πολιτική της Κύπρου θα διορθωθεί… Έτσι θα συνεχίσει, έτσι θα συνεχίσουμε, έτσι θα οδεύουμε. Λίγο κουτουρού, λίγο τύχη, λίγο απ’ όλα και όλα καλά…(δήθεν)! 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
466
Thumbnail