Συνήθισε να σιωπά, δουλοπρεπώς, και να μεμψιμοιρεί στις συνάξεις χωρίς να προτείνει εναλλακτική

• Αναγάγει την κάθε μπαρούφα σε θέμα της ημέρας, χωρίς να σκέφτεται τη ζημιά στον τόπο και την οικονομία

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΧΡΥΣΩ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ


Ο Ρωμαίος σατιρικός ποιητής Γιουβενάλης μιλούσε για «Panem et circenses», δηλαδή «Άρτον και θεάματα»

Συνήθισε, λοιπόν, ο κυπριακός λαός, και ίσως το αναμένει και ίσως οι πολιτικοί και διάφοροι άλλοι παράγοντες που προσδοκούν στην εξουσία και την πολιτική, να το εκμεταλλεύονται, να ακούει ατάκες, βαρύγδουπες εξαγγελίες, μεγάλα λόγια. Να ακούει πολιτικάντηδες να προβάλλουν το… ανάστημά τους, να φωνάζουν, να απειλούν, να καρατομούν και να δείχνουν την… πυγμή τους. Ο λαός περιμένει την ατάκα του πολιτικού ή την … εξειδικευμένη ατάκα ενός οικονομολόγου που προσδοκά να κατακτήσει την εξουσία, για να την αναγάγουν σε κύριο ζήτημα στις συνάξεις, να την επικαλεστεί και να την τραβήξει μέχρι εκεί που δεν φτάνει. 

 

>>>Διαβάστε ακόμη: Πέντε αγωγές και πέντε εξελίξεις ίσως τινάξουν τα κρατικά ταμεία<<<

Το πλήθος ή καλύτερα ο όχλος, θέλει θεάματα από δυνατούς παίκτες, τραγουδοποιούς, θεατρίνους, ηθοποιούς της πολιτικής. Τίποτε λιγότερο δεν τους ικανοποιεί, τίποτε λιγότερο το θεωρούν ψεύτικο.

Η λησμονιά…

Όμως, ο λαός ξεχνά τέσσερα βασικά ζητήματα:
•    Η Κύπρος οδηγήθηκε στις αιματηρές μέρες του 2013, επειδή τα προηγούμενα χρόνια κάποιοι χάιδευαν τα αυτιά της εξουσίας και επειδή η εξουσία δεν ήθελε να ακούσει για να μην χάσει το έρεισμα, τη δύναμή της ανάμεσα στον λαό.

•    Η Κύπρος εισήλθε σε μνημόνιο και οι δανειστές επέβαλαν μέτρα, επειδή δεν λήφθηκαν στην ώρα τους οι ενδεδειγμένες αποφάσεις και όταν έπρεπε να ληφθούν, μεταξύ πρώτου και δεύτερου eurogroup, λήφθηκαν αποφάσεις που θεωρούνταν τότε, ότι θα είχαν τις λιγότερες επιπτώσεις. 

•    Η Κύπρος … διέσωσε το χρηματοπιστωτικό της σύστημα επειδή εισήλθαν σε αυτό ξένοι επενδυτές, τοποθέτησαν χρήματα και επέδειξαν εμπιστοσύνη στην Κυπριακή Δημοκρατία.

•    Η Κύπρος βρίσκεται σήμερα σε μια θέση, που θα μπορούσε να ήταν και χειρότερη, ομιλούντες οικονομικά, επειδή παρά τις παραλείψεις, τα λάθη, τις επιπόλαιες ενέργειες και αποφάσεις και την εμπιστοσύνη στους συμμαθητές, έγινε πάρα πολλή δουλειά.
Όμως, αυτός ο λαός έμαθε να φωνάζει, να μουρμουρά, να μεμψιμοιρεί και να δέχεται αποφάσεις, χωρίς να εισηγείται εναλλακτικές. Δεν κατάφερε να εκλέξει στη Βουλή ανθρώπους που έχουν το ανάστημα και την πυγμή να παρουσιάσουν τεκμηριωμένες εναλλακτικές, όχι λαϊκίστικες προσεγγίσεις, για να «γράψουν» στις κάμερες, όχι να πωλήσουν φύκια και μεταξωτές κορδέλες, προσδοκώντας στην επόμενη ημέρα των εκλογών.

>>> ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΥΠΡΟΣ - ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΗ ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF <<< 

Σιωπά δουλοπρεπώς
Ο λαός συνήθισε να σιωπά, δουλοπρεπώς, να μεμψιμοιρεί στις συνάξεις, στα καφέ, στις εκκλησίες και στα γραφεία, χωρίς να προτείνει εναλλακτική. Και κυρίως να αναγάγει σε θέμα της ημέρας, μέχρι να έλθει στην επιφάνεια το επόμενο, την κάθε μπαρούφα που εκστομίζει κάποιος είτε για να επιδείξει … γνώσεις είτε για να κάμει ζημιά, ηθελημένα ή από άγνοια σε ένα θεσμό, σε έναν οργανισμό ή σε ένα άτομο.

Επιτέλους! Ποιος θα σκεφτεί σοβαρά σε αυτόν τον τόπο που παραπαίει καθημερινά; Ποιος θα σκεφτεί λογικά, με σύνεση, σοβαρότητα, υπεύθυνα, με γνώμονα το συμφέρον του συνόλου και της οικονομίας.

Η ώρα της προσωπικής ευθύνης του καθενός έχει φτάσει. Δεν μπορεί να ανεχόμαστε να είμαστε οι παράπλευρες απώλειες ενός πολέμου που γίνεται μόνο και μόνο για λόγους εντυπωσιασμού, για να βγουν κάποιοι κερδισμένοι. Είναι η ώρα της ευθύνης! Ίσως, για μένα, είναι καλύτερα η ώρα της Τρόικας. Για να μας συνετίσει, να μας ξυπνήσει από τον λήθαργο, να μας βάλει σε τάξη… Προτού αρχίσουν και πάλι τα δύσκολα, που ήδη τα βλέπουμε μπροστά μας και γυρίζουμε από την άλλη, φοβούμενοι μήπως μας αγγίξουν σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο. Όπως, βέβαια, μάθαμε τόσα χρόνια!  

Χρύσω Αντωνιάδου
 
412
Thumbnail
  • Ποιες οι μεγάλες προκλήσεις

    ad1mobile
  • Οι ευθύνες και η συλλογική αντιμετώπισή τους

    ad2mobile
  • Η επιστροφή στη νέα κανονικότητα και η επιβίωση όσων προσαρμόζονται σε αλλαγή

Γράφει
Χρύσω Αντωνιάδου


H κρίση του COVID - 19 είναι μια πολυδιάσταση κρίση. Μια οικονομική, υγειονομική, κοινωνική κρίση, ακόμη κρίση αξιών και θεσμών. Ίσως παρόμοιές της να μην έχει ζήσει ξανά η ανθρωπότητα, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, και πανομοιότυπες κρίσεις του παρελθόντος είχαν άλλη διάσταση, άλλες, παρόμοιες μεν, αλλά διαφορετικές προεκτάσεις.

Η κρίση του κορωνοϊού εκδηλώθηκε σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή, η παγκόσμια και η ντόπια οικονομία μετρούσε ακόμη ανοικτές πληγές από τη χρηματοοικονομική κρίση του 2008. Μια κρίση που ξανάγραψε τον χρηματοοικονομικό χάρτη, διαφοροποίησε τα οικονομικά μοντέλα, επέβαλε νέες πρακτικές και νέο τρόπο σκέψης. 

Στην κρίση του κορωνοϊού η πίεση είναι διαφορετική, πολύ μεγαλύτερη, σε άλλη διάσταση. Η πίεση είναι διπλή: για τις κυβερνήσεις και τους ιδιωτικούς οργανισμούς. Και είναι περίπλοκη γιατί δεν ξέρει κανείς πότε και πώς θα τελειώσει και ποια ανοικτά μέτωπα θα αφήσει.

Διακόπτεται η αλυσίδα εφοδιασμού, επηρεάζεται η αγορά εργασίας και το εργατικό δυναμικό, οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές δεν είναι σε θέση να προδιαγράψουν το μέλλον τους, οι κυβερνήσεις υποχρεώνονται να λάβουν νέες σημαντικές αποφάσεις που αφορούν όλο το πλέγμα της οικονομικής ζωής, οι κεντρικές τράπεζες καλούνται να διαχειριστούν τον τραπεζικό τομέα και να στηρίξουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Διάφοροι κλάδοι υποχρεώθηκαν να διακόψουν τις δραστηριότητές τους και επανέρχονται σταδιακά, με μεγάλες απώλειες, στη νέα κανονικότητα.

Οι προκλήσεις συνεχίζονται και θα συνεχιστούν με αλυσιδωτές παρενέργειες για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και τις ίδιες τις κυβερνήσεις.
Οι όποιες αποφάσεις λαμβάνονται, σε κυβερνητικό και ιδιωτικό επίπεδο, πρέπει να στηρίζονται στην αμοιβαία συνεργασία για το γενικό συμφέρον και στην υπόθεση ότι υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα ο ιός να επιστρέψει ξανά. 

>>> Όλες οι απόψεις που φιλοξενεί η Brief <<<

Μετεξέλιξη
Γι’ αυτό και η κρίση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσα από ένα διαφορετικό φακό, με επίκεντρο τη μετεξέλιξη. Τον ψηφιακό μετασχηματισμό, τη λιγότερη εξάρτηση από τον τουρισμό, νέα οικονομικά μοντέλα, με περισσότερη κοινωνική αλληλεγγύη.

Αυτή η περίοδος δεν πρέπει να πάει χαμένη. Είναι μια περίοδος που οφείλουμε όλοι, κράτος, επιχειρήσεις, εργαζόμενοι, να δράσουμε προληπτικά και να αναλάβουμε ο καθένας την ευθύνη για την ομαλή και πλήρη επιστροφή στη νέα κανονικότητα. Με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Ίσως με λιγότερη φυσική παρουσία στους χώρους εργασίας μας, με μειωμένη παρουσία στις τράπεζες, στη δημόσια υπηρεσία, σε υπηρεσίες του ημιδημόσιου τομέα. Με περισσότερα και επαρκή μέτρα ασφάλειας για την υγεία μας, με περισσότερη υπευθυνότητα και σεβασμό προς τον καθένα και την καθεμιά. 

Υπάρχουν στιγμές στην πορεία της ανθρωπότητας, στην ιστορία της ανθρώπινης ύπαρξης, που ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να ξεφύγει από αυτά που έχει μάθει, που έχει συνηθίσει, από τα γνωστά και ασφαλή. Να εγκαταλείψει τη «comfort zone» του, να κοιτάξει μπροστά, να δοκιμάσει νέα, ακόμη κι αν του φαίνονται δύσκολα και πολύπλοκα. Η νέα κανονικότητα αυτό επιβάλλει! Να εγκαταλείψουμε τις παλιές συνήθειες, τα παλιά και δοκιμασμένα, που μέχρι πριν λίγους μήνες τα εκτελούσαμε με ευκολία και να δούμε τι άλλο μπορούμε να δοκιμάσουμε. Οικονομικά μοντέλα, νέους τρόπους εργασίας, επιλογές που μέχρι τώρα τις φοβόμασταν, ήμασταν καχύποπτοι και διστακτικοί. Ίσως κάποιες στιγμές στη ζωή μας, στη χώρα μας, στην οικονομία μας, στη δουλειά μας, πρέπει να επιχειρήσουμε τις ανατροπές, τις μεγάλες ανατροπές, για να επιβιώσουμε. 

Να κάνουμε πράξη και νέο τρόπο ζωής τη ρήση του Δαρβίνου ότι «Δεν είναι τα πιο δυνατά είδη που επιβιώνουν ή τα πιο έξυπνα, αλλά αυτά που ανταποκρίνονται καλύτερα στις αλλαγές».

article 1