Οι 6 πραγματικότητες του Ραούφ Ντενκτάς στοιχειώνουν το κυπριακό…

μέρα παρά μέρα, χρόνο με τον χρόνο, αυτά τα στίγματα της συνομοσπονδίας αυξάνονται, εντείνονται και πλέον σήμερα βρισκόμαστε μπροστά από επίσημη πλέον τοποθέτηση και αξίωση της Άγκυρας και των Τ/κ για λύση δυο κρατών… Ένα είναι βέβαιο. Πως το κυπριακό αν δεν λυθεί με λύση ομοσπονδίας, θα λυθεί αλλιώς… Είναι θέμα χρόνου!

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Όπερ και εγένετο. Ο Ερσίν Τατάρ πλαισιωμένος από τον Ταγίπ Ερντογάν «άνοιξε» περιοχή των Βαρωσιών και κάλεσε τους Ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες να επιστρέψουν πίσω υπό Τουρκοκυπριακή διοίκηση, μέσω της «επιτροπής αποζημιώσεων». 

Όπως γράψαμε και προηγουμένως (με το πιο πρόσφατο Άρθρο αυτό της προηγούμενης βδομάδας - Πείραμα Αμμοχώστου – Το 3ο σε σειρά σε 18 χρόνια…) η Τουρκία ανά επταετία – δεκαετία προχωρά σε κινήσεις νέων τετελεσμένων. Κινήσεις, οι οποίες είναι συγκεκαλυμμένες τάχατες υπέρ της συνένωσης με τα τετελεσμένα όμως να δημιουργούν απόσταση και να παραπέμπουν σε λύση δυο κρατών παρά λύση ομοσπονδίας. 

Εκμεταλλευόμενη τον πόθο των Ελληνοκυπριών, ουσιαστικά μεταβιβάζει την «έγκριση» αυτών των κινήσεων κατ’ ευθείαν στους πολίτες, προσπερνώντας την ελληνοκυπριακή ηγεσία. Αυτό έγινε και με τα Οδοφράγματα (2003), τα οποία νομιμοποιήθηκαν εν τέλει λόγω της αποδοχής τους από τους πολίτες, αυτό έγινε και με την «Επιτροπή Περιουσιών» (2010), η οποία και αυτή απέκτησε πρακτική νομιμοποίηση (πρακτική νομιμοποίηση διότι νομική νομιμοποίηση απέκτησε βάσει και της σχετικής απόφασης του ΕΔΑΔ) λόγω της αποδοχής της και πάλι από τους πολίτες. 

Έτσι και τώρα, η απόφαση για διάνοιξη μέρους των Βαρωσίων και το κάλεσμα προς τους Ελληνοκύπριους για επιστροφή υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, θα αποκτήσει εγκυρότητα, θα νομιμοποιηθεί, θα θεωρείται «νορμάλ» μόνο στην περίπτωση που οι ελληνοκύπριοι πολίτες, και δη οι επηρεαζόμενοι, αποδεχτούν αυτή την ενέργεια και την υιοθετήσουν. 

Ανεξαρτήτως δηλαδή το τι θα πει ο ΟΗΕ, ανεξαρτήτως του τι λέει η ΕΕ, ανεξαρτήτως του τι λένε τα πέντε Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, αν οι Ελληνοκύπριοι αποδεχτούν αυτή την πρόσκληση της Άγκυρας, όλα τα υπόλοιπα έρχονται σε δεύτερη μοίρα και εννοείται πως πλέον και αυτή η ενέργεια της Άγκυρας θα καταγραφεί ως ένα άλλο τετελεσμένο. 

Όμως το ερώτημα είναι άλλο αλλά σχετικό με τις εξελίξεις. Που οδηγούμαστε; Πώς τελικά θα προχωρήσουν τα πράγματα στο κυπριακό; 

Είναι ξεκάθαρο ότι η πορεία του κυπριακού «καθοδηγείται» από τις «έξι πραγματικότητες του Ραούφ Ντενκτάς». Από εκείνο το δόγμα που ακολουθούσε πιστά καθ’ υπόδειξη της Άγκυρας. Το δόγμα εκείνο λοιπόν, ουσιαστικά, έλεγε πως λύση στο κυπριακό θα υπάρξει μόλις οι Ελληνοκύπριοι αντιληφθούν τις έξι πραγματικότητες στο νησί. Και οι 6 πραγματικότητες του Ραούφ Ντενκτάς ήταν ότι στο νησί υπάρχουν δύο λαοί, δυο έθνη, δυο γλώσσες, δυο θρησκείες, δυο περιοχές, δυο οικονομίες. Και αυτές οι έξι πραγματικότητες παρέπεμπαν στη λύση δυο κρατών. Ναι, από τότε. Εξ’ αρχής η Άγκυρα αυτό επιδίωκε, αυτό ζητούσε, σε αυτό στόχευε. Σε δυο περιπτώσεις (1978, 2004) που φτάσαμε στο παρά ένα της λύσης, λύσης που ήταν εν πολλοίς εκτός αυτών των παραμέτρων της Άγκυρας, και η οποία άφηνε ελπίδες για ομαλοποίηση μέσω μιας έστω και όχι εντελώς καθαρόαιμης ομοσπονδιακής λύσης (αλλά ούτε και συνομοσπονδιακής λύσης) την απέρριψε η Ε/κ πλευρά. 

Ωστόσο μέρα παρά μέρα, χρόνο με τον χρόνο, αυτά τα στίγματα της συνομοσπονδίας αυξάνονται, εντείνονται και πλέον σήμερα βρισκόμαστε μπροστά από επίσημη πλέον τοποθέτηση και αξίωση της Άγκυρας και των Τ/κ για λύση δυο κρατών. Ο χρόνος δεν αφήνει να γίνεται αντιληπτή αυτή η πορεία. Και η Άγκυρα έκτισε, επένδυσε και στον παράγοντα χρόνου.   

Το κυπριακό λοιπόν κατασπαράζεται από τις «6 πραγματικότητες» του Ραούφ Ντενκτάς. Και αυτές οι πραγματικότητες κατά τους Τούρκους είναι που στοιχειώνουν την πορεία του κυπριακού. 

Ένα είναι βέβαιο. Πως το κυπριακό αν δεν λυθεί με λύση ομοσπονδίας, θα λυθεί αλλιώς… Είναι θέμα χρόνου!

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
760