Ολομόναχη πλέον η Κυβέρνηση Αναστασιάδη 

…αναμένεται πως θα ζήσουμε ενδιαφέρουσες στιγμές τα επόμενα χρόνια, μέχρι και την λήξη της θητείας του Νίκου Αναστασιάδη


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Η βδομάδα που μας πέρασε ήταν, πολιτικά και κομματικά, μια από τις σημαντικότερες του χρόνου. Επαναλαμβανόμενη μεν κάθε χρόνο, αλλά κάθε φορά έχει τη σημασία της. Όχι για τα όσα ακούγονται ξεχωριστά από τους 56 βουλευτές από το Βήμα της Ολομέλειας αλλά για τα πολιτικά συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν και τα οποία αποτελούν εν πολλοίς δείκτες για το πώς και που θα κινηθεί πολιτικά το κάθε κόμμα την νέα χρονιά. 

Το τριήμερο των Προϋπολογισμών λοιπόν αν έχει κάποια σημασία αυτή δεν είναι για τα όσα θα πει ο κάθε βουλευτής ξεχωριστά αλλά για την μεγάλη πολιτική εικόνα που δημιουργείται. Το τριήμερο των Προϋπολογισμών λειτουργεί ως «πολιτικός χάρτης» για το που οδεύουν τα κόμματα την νέα χρονιά. Για το πώς θα τοποθετούνται στα διάφορα μεγάλα θέματα που υφίστανται ή που θα προκύψουν. Για το πώς θα είναι η πολιτική τους συμπεριφορά έναντι στην εκάστοτε κυβέρνηση αλλά και μεταξύ τους. Γενικά, το τριήμερο των προϋπολογισμών μας δείχνει περίπου «που πάει το πράμα» για την χρονιά που ακολουθεί. 

Ομολογουμένως, φέτος, το κλίμα, το περιβάλλον, το ύφος καθώς και οι προσεγγίσεις προσομοίαζαν κατά πολύ με εκείνο το τριήμερο του Δεκεμβρίου του 2011. Ήταν τότε που η Κυβέρνηση του μ. Δ. Χριστόφια και ΑΚΕΛ έμεναν μόνοι. Προηγήθηκε το τραγικό συμβάν στο Μαρί ενώ τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου το ΔΗΚΟ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την κυβέρνηση. Τον Δεκέμβριο, στο τριήμερο των Προϋπολογισμών, το κλίμα ήταν εμφανές: Πολιτική απομόνωση του ΑΚΕΛ, το οποίο ήταν πλέον το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που στήριζε την κυβέρνηση. 

>>> Ροή Ειδήσεων Brief - Επιλεγμένο περιεχόμενο <<<

Τα κόμματα λοιπόν έδειξαν τις προθέσεις τους. Το 2020 θα είναι ένα «σκληρό» έτος για την Κυβέρνηση αλλά και για το ΔΗΣΥ, αφού όλοι πλέον συντάσσονται και τοποθετούνται σε θέσεις μάχης για τις Βουλευτικές του 2021. Και αναμένεται ότι θα ακολουθηθεί η πάγια τακτική που ακολουθείται σε πολιτικό επίπεδο: Αν μια Κυβέρνηση βουλιάζει, δεν πρέπει να βουλιάξεις μαζί της. Κάτι που ερμηνεύεται πως εάν τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ήδη αποφανθεί ότι η Κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη «βουλιάζει», τότε δεν αναμένεται να τείνουν «χέρι βοήθειας» είτε σε σημαντικά Νομοσχέδια είτε σε άλλα ζητήματα. 

Αυτό αν και ακούγεται ως «ετσιθελικό» και «εγωιστικό» από πλευράς κομμάτων έναντι του επιχειρήματος ότι «αφήνουν τον τόπο να πάει πίσω» (πχ σε περιπτώσεις μεταρρυθμίσεων), η ορθή πολιτική αυτό απαιτεί και αυτό υπαγορεύει. 

Μόνο στην Κύπρο παρατηρείται τόσο συχνά το φαινόμενο «να είμαι αντιπολίτευση», «να μην συμφωνώ με την Κυβέρνηση», να δηλώνω πως «δεν εμπιστεύομαι την Κυβέρνηση», αλλά την ίδια ώρα να ψηφίζω και να εγκρίνω «πολιτικές της Κυβέρνησης» μέσω Νομοσχεδίων (κυρίως στα πρώτα χρόνια μιας Κυβέρνησης). 

>>> Αρθρογραφία Brief <<< 

Είναι το αντίστροφο που πρέπει να συμβαίνει. Ακόμη και στην περίπτωση της Κύπρου όπου το Σύστημα δεν είναι Κοινοβουλευτικό, θα έπρεπε να συνέβαινε το αντίστροφο. Δηλαδή η εκάστοτε Κυβέρνηση θα πρέπει να φροντίζει να διαθέτει συμμαχίες για να διαθέτει Κοινοβουλευτική πλειοψηφία και όχι η εκάστοτε Κυβέρνηση να βασίζεται στην «καλή πρόθεση» των κομμάτων της Αντιπολίτευσης κατά πόσο θα υπερψηφίσουν ή όχι ένα Νομοσχέδιο, είτε σημαντικό και κρίσιμο είτε ασήμαντο για τον τόπο. 

Εν ολίγοις πρώτα και κύρια, η ευθύνη είναι στην εκάστοτε Κυβέρνηση να διασφαλίζει ότι θα κυβερνήσει και θα υλοποιήσει όσα υποσχέθηκε και όχι στα κόμματα της εκάστοτε αντιπολίτευσης. 

Η ουσία είναι πως τείνει να επιβεβαιωθεί για άλλη μια φορά πως κυβερνήσεις που διανύουν την δεύτερη τους πενταετία, δεν καταφέρνουν να έχουν ικανοποιητική στήριξη από άλλα κόμματα έτσι ώστε να υλοποιούνται προγράμματα. Με αποτέλεσμα να υποχρεώνονται οι πολίτες να μετρούν αντίστροφα και να περιμένουν… τον επόμενο! 

Όπως και να έχει, αναμένεται πως θα ζήσουμε ενδιαφέρουσες στιγμές τα επόμενα χρόνια, μέχρι και την λήξη της θητείας του Νίκου Αναστασιάδη.
 

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
500
Thumbnail