Όταν οι νοοτροπίες επανέρχονται και πάλι…

Τα παθήματα δεν μας γίνονται μαθήματα- Η προσέγγιση «εμένα δεν με αφορά…» κερδίζει έδαφος

Γράφει Χρύσω Αντωνιάδου

Υπάρχει μια συνειδητή επιλογή, σε όλα τα επίπεδα, ότι πρέπει να ξεχαστεί η κρίση του 2013. Ό,τι έγινε πριν που μας οδήγησε στο «κούρεμα» και ό,τι έγινε μετά, τα επόμενα χρόνια, με τη μνημονιακή συμφωνία και τα μέτρα στήριξης. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

Η προσέγγιση αυτή από μια άποψη είναι σωστή. Έχεις προβλήματα, τα διαχειρίζεσαι και προχωρείς. Δεν μένεις προσκολλημένος στα αρνητικά, δεν κάμπτεται το ηθικό σου, δεν μεμψιμοιρείς. Δίνεις λύσεις, συμμαζεύεις τα προβλήματα, και συνεχίζεις. Τα πάντα ρει.
Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου η χρηματοοικονομική κρίση και τα παρεπόμενά της άλλαξαν άρδην ολόκληρο το σκηνικό. Το χρηματοοικονομικό σύστημα, την οικονομία, την αγορά εργασίας, την κοινωνία. 

Άρα από μια άποψη οφείλεις να δεις και τα αρνητικά, πού έκαμες λάθη, που έχεις παρεκτραπεί, για να μην το ξανακάνεις. Στην περίπτωση της Κύπρου εκείνο που μένει είναι η αναδιάταξη δυνάμεων. Άλλοι παίχτες στην αγορά, σε όλους τους τομείς, άλλες δυνάμεις πήραν νέες θέσεις, άλλες προσεγγίσεις,  άλλος τρόπος σκέψεις.

Εκείνο που μένει είναι πως η κοινωνία παραμένει λαβωμένη: χαμηλοί μισθοί, μειωμένες ποιοτικές θέσεις εργασίας, προβλήματα σε μικρές επιχειρήσεις, κοινωνικά προβλήματα στην πρώτη γραμμή. 

Κράτος δικαίου

Σε τέτοιες περιπτώσεις, σε ένα κράτος δικαίου, υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Πόσο μάλλον όταν ένα κράτος δέχθηκε αδυσώπητα «χτύπημα» και έπρεπε να βγει από τον πάτο. Σε τέτοιες περιπτώσεις οφείλεις να δεις την εικόνα, όχι μόνο επιδερμικά και για την πάρτη σου, αλλά σφαιρικά και μεμονωμένα για όσους έχουν πραγματική ανάγκη. Ούτε για να κάμεις τα χατίρια στους κακοπληρωτές και φοροφυγάδες, ούτε σε εκείνους που βρίσκουν χίλιες μύριες «τρύπες» για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους.

Είναι γεγονός ότι φέραμε σε πέρας ένα δύσκολο και επίπονο έργο. Σε επίπεδο τραπεζών αλλά και σε επίπεδο υποχρεώσεων έναντι των δανειστών, της Τρόικας. Όμως, υπάρχει μια έντονη αίσθηση, που κάθε μέρα γίνεται και μεγαλύτερη, ότι έφυγε η Τρόικα και ξεχάσαμε… Πάλι οι παλιές νοοτροπίες, πάλι οι ίδιες παρεκτροπές που έφεραν τα δύσκολα, νέες προσεγγίσεις που οδηγούν σε ακόμη πιο δύσκολα. Μη χειρότερα!

Υπάρχει μια νέα τάξη πραγμάτων και ταυτόχρονα ένας τρόπος σκέψης. Πάντοτε υπήρχε, όμως πλέον γίνεται καθημερινός εφιάλτης. «Εγώ βλέπω το δικό μου, και δεν με ενδιαφέρει παρακάτω».

Η περίπτωση των Σκανδιναβών

Ίσως και να είναι μια ασπίδα σωτηρίας, προστασίας, ασφάλειας. Ό,τι και να είναι, είναι μια οδυνηρή προσέγγιση. Με προεκτάσεις και επιπτώσεις που πολύ πιθανόν να οδηγήσουν στο μέλλον σε ακόμη χειρότερα. Πάντοτε τα κράτη που ευημερούν είναι αυτά που ακολουθούν στοχευμένη προσέγγιση έναντι των νέων, της καινοτομίας, της εκπαίδευσης, της υγείας και της κοινωνικής ευημερίας των πολιτών. Βλέπε Σκανδιναβικές χώρες. Όχι εκεί που όλα γίνονται, μόνο και μόνο για να γίνουν, για το θεαθήναι, με την προσέγγιση του «άρπα κόλλα». Και να γίνονται με τον πιο άτσαλο και άκαρπο τρόπο. 

Στην περίπτωση της Κύπρου, τα περισσότερα, γίνονται για να εξυπηρετούνται κομματικές πελατειακές σχέσεις και σχέσεις κομμάτων ή πολιτικών με την εκάστοτε άρχουσα οικονομική, συντεχνιακή, δημοσιοϋπαλληλική τάξη.

Χωρίς να επιμετρούνται και να εκτιμώνται οι επιπτώσεις. Μόνο για να εξυπηρετούνται κάποιοι. Για παράδειγμα, παραμένουν οι στρεβλώσεις στον δημόσιο τομέα επειδή υπάρχει μια μεγάλη ομάδα που λέγεται «δημόσιοι υπάλληλοι» και φέρνουν τους περισσότερους ψήφους. Τι κι αν παλεύουν οι νέοι με 700 και 1000 ευρώ να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή! «Αν δεν σας αρέσει, φύγετε», η απλουστευμένη προσέγγιση.

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Η Κύπρος διαθέτει όλα τα εχέγγυα για να πάει μπροστά. Όμως, χρειάζονται συνέπεια, πειθαρχία, ικανούς ηγέτες σε όλα τα επίπεδα και κυρίως «εξαφάνιση» της νοοτροπίας «εμένα δεν με αφορά».

Πολύ φοβάμαι πως χάνουμε και πάλι το μέτρο… Και κάθε φορά που αρχίζουμε να το αισθανόμαστε, ο τροχός γυρίζει προς τα χειρότερα. 

Χρύσω Αντωνιάδου
 
396
Thumbnail

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή όλοι κρίνονται και ευτυχώς που οι εκλογές είναι μόλις σε 11 μήνες διότι οι ψηφοφόροι γενικώς έχουν κοντή μνήμη και ξεχνούν αλλά αυτή τη φορά επειδή τα πράγματα θα είναι ακόμη νωπά θα μπορούν οι πολίτες να τιμωρήσουν αυτούς που θέλουν και να επιβραβεύσουν αυτούς που θέλουν... 

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Τελικά ο Αναστασιάδης τα κατάφερε; Ούτε εγγυήσεις, ούτε Γενικούς Ελεγκτές, ούτε και εγκρίσεις από την Βουλή των Αντιπροσώπων; Ήθελε να δώσει ένα γενναίο πακέτο προς τις επιχειρήσεις -μικρές, μεσαίες, μεγάλες- όπως και προς τους αυτοτελώς εργαζομένους για το restart της Οικονομίας και φαίνεται πως βρήκε τον τρόπο, αλλά την ίδια ώρα ακόμη δεν ξεκαθάρισε κατά πόσο για κάποια μέτρα απαιτείται η έγκριση ή όχι από τη Βουλή. Στο ίδιο πακέτο, η Κυβέρνηση πρόσθεσε και «κοινωνικές πινελιές» για ιδιώτες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε αγορά ή να κτίσουν το δικό τους σπίτι. Στα 13 μέτρα που εξήγγειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, την Τετάρτη (27/5) περιλαμβάνονται και προτάσεις στήριξης του Τουρισμού.

Το δεύτερο πακέτο του Νίκου Αναστασιάδη (αυτό που εξήγγειλε δηλαδή την 27η Μαΐου) είναι πέραν των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ (είναι γύρω στα 1,9δισεκατομμύρια η εφάπαξ χρηματοδότηση μαζί με τα διάφορα κονδύλια για δάνεια και επιπλέον τα ποσά που θα δαπανηθούν για την επιδότηση των επιτοκίων) ενώ το πρώτο πακέτο (ειδικά ανεργιακά επιδόματα, επιδόματα φοιτητών, επιδόματα φροντίδας, κτλ) ήταν ύψους 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ

Με λίγα λόγια η Κυβέρνηση Αναστασιάδη έριξε (και θα ρίξει) χρήμα στην αγορά ύψους περίπου 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ

Άλλαξε όμως το κλίμα της αγοράς; Το χρήμα αυτό, το οποίο ρίχτηκε και θα ριχτεί στο παζάρι μέσω διαφόρων προγραμμάτων, αυτό υποτίθεται πως πρέπει να κάνει. Να διαδραματίσει το δικό του ρόλο ώστε να αλλάξει το κλίμα και να αρχίσει η οικονομία να εξέρχεται από την ύφεση. Τα δεδομένα είναι εκεί: Οι  μισθοί των εργαζομένων «επιδοτούνται» από το κράτος βοηθώντας την ίδια ώρα κατ’ αυτό τον τρόπο τους εργοδότες να παίρνουν οικονομικές ανάσες, από την άλλη, τώρα, θα διατεθεί «φτηνό χρήμα» στους επιχειρηματίες ώστε να κάνουν reboost. Οι μεν εργαζόμενοι μέσω των πρώτων προγραμμάτων στα οποία μετείχαν οι εργοδότες τους μπορούν να νιώθουν επαγγελματική σιγουριά αφού δεν μπορούν να απολυθούν… τουλάχιστον για την ώρα! 

Το κλίμα πάντως μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να είναι και ιδιαίτερα θετικό. Οι απόψεις διίστανται με κάποιους να εμφανίζονται αισιόδοξοι αλλά με κάποιους άλλους να εμφανίζονται απαισιόδοξοι. 

Ευτυχώς όμως που έρχονται και εκλογές. Βουλευτικές. Για δυο λόγους: 

Ο πρώτος λόγος, που ίσως να ακούγεται και οξύμωρο (διότι αρκετοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι ακριβώς λόγω εκλογών και λόγω πολιτικών παίγνιων το πακέτο στήριξης των επιχειρήσεων αρχικώς ακυρώθηκε (λόγω ασυμφωνίας) και μετέπειτα ακόμη και το Plan B καθυστέρησε τόσο πολύ που τώρα -κάποιοι υποστηρίζουν- είναι δώρο άδωρο), είναι πως τα πράγματα ενδεχομένως να ήταν πολύ χειρότερα αν δεν βρισκόμασταν τόσο κοντά στις βουλευτικές εκλογές 

ad2mobile

Διότι αν τώρα οι πολιτικές που ανακοινωθήκαν και εφαρμόζονται διαθέτουν φιλολαϊκή προσέγγιση, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα διέθεταν αυτή την προσέγγιση αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα τα πακέτα προστατεύουν έστω και λίγο τους εργαζομένους, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα τους προστάτευαν αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα είναι όλοι «στην πρίζα» για τα μέτρα, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα ήταν alert αν δεν είχαμε εκλογές. Αν τώρα δεν μπήκαμε σε Μνημόνιο, υπάρχουν αμφιβολίες αν δεν θα μπαίναμε αν δεν είχαμε εκλογές (όχι πως αυτό είναι απαραίτητα αρνητικό). Αν τώρα συντηρήθηκαν οι μισθοί στο Δημόσιο χωρίς παγοποιήσεις, υπάρχουν αμφιβολίες αν θα έμεναν ανέγγιχτοι αν δεν είχαμε εκλογές. 

Ο δεύτερος λόγος είναι επειδή όλοι κρίνονται και ευτυχώς που οι εκλογές είναι μόλις σε 11 μήνες διότι οι ψηφοφόροι γενικώς έχουν κοντή μνήμη και ξεχνούν αλλά αυτή τη φορά επειδή τα πράγματα θα είναι ακόμη νωπά θα μπορούν οι πολίτες να τιμωρήσουν αυτούς που θέλουν και να επιβραβεύσουν αυτούς που θέλουν... 

article 1