ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Χρύση Παντελίδη στην Brief

Προσπαθούν να μας βγάλουν όλους τρελούς

Μόνο η αλήθεια κρατά τη συνείδηση καθαρή και μόνο η αλήθεια μπορεί να κτίζει σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΡΥΣΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
Μέλος της Γραμματείας του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ

Οι συζητήσεις των τελευταίων εβδομάδων αναφορικά με το Πλαίσιο Γκουτέρες, την υποτιθέμενη ύπαρξη δύο εκδοχών και τα μυθεύματα περί «χαμένου πρακτικού» - που παρεμπιπτόντως μέρα με τη μέρα «ανευρίσκεται», όλο και πιο βελτιωμένο - συνθέτουν ένα ακόμα μνημείο πολιτικής αναξιοπιστίας και επικοινωνιακής «αρπαχτής» της διακυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη-Αβέρωφ Νεοφύτου-ΔΗΣΥ.

Απέναντι σε αυτό το νέο κακόγουστο μνημείο, είμαστε υποχρεωμένοι να προβάλουμε την αλήθεια. Γιατί μόνο η αλήθεια κρατά τη συνείδηση καθαρή και μόνο η αλήθεια μπορεί να κτίζει σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες. 

>>> ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ & ΕΡΕΥΝΕΣ BRIEF <<<

Η αλήθεια λοιπόν είναι απλή:

  • Η διαδικασία του Κραν Μοντάνα, η οποία κατέληξε σε αδιέξοδο με αποκλειστική ευθύνη της Τουρκίας, σηματοδοτήθηκε από το περιβόητο, πλέον, Πλαίσιο Γκουτέρες, το οποίο παρουσιάστηκε από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, στις 30 Ιουνίου 2017.
  • Τα βασικά σημεία του Πλαισίου Γκουτέρες, περιέχονται στη λεπτομερή ομώνυμη Έκθεση, την οποία ο Γενικός Γραμματέας υπέβαλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας, στις 28 Σεπτεμβρίου 2017.
  • Το Δημοκρατικό Κόμμα, από την πρώτη μέρα και για όλο το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από τότε, διαφωνεί με αυτό το Πλαίσιο - αλλά και με όλες τις παραλλαγές που εμφανίζουν τον τελευταίο καιρό οι κυβερνώντες του ΔΗΣΥ επιχειρώντας να το ωραιοποιήσουν. Και διαφωνούμε, ακριβώς γιατί, με αυτό το Πλαίσιο "κλειδώνουν" οι επικίνδυνες υποχωρήσεις τις οποίες έκανε στο Κραν Μοντάνα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, δηλαδή η Εκ Περιτροπής Προεδρία, η παραχώρηση στους παράνομους χρήστες του πρώτου λόγου επί των κατεχόμενων περιουσιών, η αποδοχή του τουρκικού χάρτη με ελάχιστες αναπροσαρμογές, η ελεύθερη έλευση Τούρκων υπηκόων στην Κύπρο και άλλες. Παράλληλα δε, το εν λόγω Πλαίσιο είναι γενικό και αόριστο στο θέμα της αποχώρησης του τουρκικού στρατού, το οποίο παραπέμπεται στους Πρωθυπουργούς Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας, αλλά και στο θέμα της πλήρους κατάργησης των εγγυήσεων, όπου σημειώνεται η ανάγκη κατάργησης μόνο του μονομερούς δικαιώματος επέμβασης, σε συνδυασμό με διφορούμενες αναφορές σχετικά με το μελλοντικό ρόλο των σημερινών εγγυητριών δυνάμεων.
  • Το ΑΚΕΛ, από την πρώτη μέρα και για όλο το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από τότε, συμφωνεί με το εν λόγω Πλαίσιο. Και αυτό είναι δικαίωμά του, απολύτως σεβαστό.
  • Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση, είναι η στάση του ΔΗΣΥ. Ο ΔΗΣΥ λοιπόν, συμφωνούσε με το εν λόγω Πλαίσιο για δέκα περίπου μήνες και εμφανίζεται να διαφωνεί με αυτό για τους επόμενους δέκα. Για να μην κατηγορηθεί όμως για μια νέα «κολοτούμπα», σκαρφίστηκε τη σεναριολογία περί διαφορετικών εκδοχών του Πλαισίου, χαμένων πρακτικών και άλλων ευφάνταστων και αντιφατικών επινοήσεων, που ακόμα και οι ίδιοι οι εκφραστές τους μπερδεύουν καθημερινά στις τηλεοπτικές εκπομπές. Για να γίνει αντιληπτό πόσο προσχηματικό είναι το μύθευμα περί χαμένου Πρακτικού της 4ης Ιουλίου, αρκεί να διαβάσει κανείς την επιστολή Αναστασιάδη προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, ημερομηνίας 18/7/2017, στην οποία ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επικαλείται το Πλαίσιο Γκουτέρες της 30ης Ιουνίου 2017, χωρίς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά σε άλλη εκδοχή ή διευκρινίσεις ή Πρακτικό της 4ης Ιουλίου.

Δύο είναι τα σενάρια για αυτή τη στάση του ΔΗΣΥ:

1/ Έστω με καθυστέρηση, διαπιστώνει ότι το Πλαίσιο Γκουτέρες είναι κακό, αλλά δεν έχει την πολιτική τόλμη να το δηλώσει ευθαρσώς.
2/ Εξακολουθεί να θεωρεί καλό το Πλαίσιο Γκουτέρες, αλλά αδυνατεί να το υπερασπιστεί και, ελλείψει επιχειρημάτων, επιλέγει να «θολώνει τα νερά» ακριβώς για να αποφύγει την ουσία και την οποιαδήποτε συζήτηση για το περιεχόμενο αυτού του Πλαισίου.

>>> BLOOMBERG ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ  <<<

Κατά την ταπεινή μου άποψη, συμβαίνει το δεύτερο. Και εξαιτίας αυτού, οι πολίτες παρακολουθούν καθημερινά, εμάς του Δημοκρατικού Κόμματος να διαφωνούμε με το Πλαίσιο Γκουτέρες, το ΑΚΕΛ να συμφωνεί με το Πλαίσιο Γκουτέρες και τον ΔΗΣΥ να προσπαθεί να μας βγάλει όλους τρελούς επιστρατεύοντας την αλαζονεία της εξουσίας που κατέχει και ποντάροντας στην ταλαιπωρημένη μνήμη του λαού, που κατακλύζεται από ειδήσεις, ψεύτικες ειδήσεις, δηλώσεις, διαρροές και λογής-λογής αποκαλύψεις.

 
111
Thumbnail

Ο πολύς πολιτικός καθωσπρεπισμός και ο πολύς πολιτικοκορεκτισμός δημιουργεί μαλθακή Κοινή Γνώμη… εκτός και αν αυτό θέλουμε…  

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

«Μέτρον άριστον». Το έχουμε και στην διδασκαλία μας, το έχουμε και για να υπερηφανευόμαστε ότι ως Έλληνες έχουμε «φιλοσοφία» και «ιστορία» από αρχαιοτάτων χρόνων (όντως τα έχουμε, αλλά βεβαίως το στοίχημα και η ουσία δεν είναι το τι κληρονομούμε αλλά το τι κληροδοτούμε). Και πώς τα έχουμε όμως, τι να τα κάνουμε εάν -αφού τα θεωρούμε «σοφά ρητά»- δεν τα χρησιμοποιούμε; 

Ιδιαίτερα εδώ στην Κύπρο στις πλείστες των περιπτώσεων, ανεξαρτήτως σε ποιο τομέα, κάνουμε οτιδήποτε άλλο, πέραν του μέτρου. Όποιο θέμα θέλετε να σκεφτείτε, σκεφτείτε το και ψάξτε το λίγο. Είτε είμαστε στο μαύρο είτε στο άσπρο.

Θέλουμε να αλλάξουμε νομοθεσία για κάτι; Την αλλάζουμε και την πάμε στο άλλο άκρον. Ούτε λαμβάνουμε υπόψη αν κατά την περίοδο που θα εφαρμοστεί η συγκεκριμένη νομοθεσία είναι η κοινωνία έτοιμη να την αποδεχτεί, αν υπάρχουν οι υποδομές για την εφαρμογή της αλλά ούτε και σκεφτόμαστε αν υπάρχει δυνατότητα ελέγχου εφαρμογής της νομοθεσίας. 

Και ο λόγος; Διότι συμπεριφερόμαστε ως αρχοντοχωριάτες και θέλοντας να δείξουμε στην «ΕΕ» ότι είμαστε πολύ «προχωρημένοι» κάνουμε  νομοθεσίες, των οποίων δεν μπορούμε καν να ελέγξουμε την εφαρμογή τους

Το θέμα μας όμως δεν είναι οι νομοθεσίες αλλά η νοοτροπία. Το θέμα μας είναι αυτή η μανία μας στην Κύπρο να υπερβάλλουμε σε όλα. Να δείχνουμε ότι είμαστε «προχωρημένοι», όπως συμβαίνει και με τον «πολιτικοκορεκτισμό». Μάθαμε τα τελευταία χρόνια δήθεν να είμαστε «political correct», «πολιτικά ορθοί». Ή πιο σωστά, μάθαμε τα τελευταία χρόνια να το παίζουμε «πολιτικά ορθοί». Και δεν γίνεται να πεις το τάδε, δεν γίνεται ο πολιτικός να χρησιμοποιεί το τάδε «ύφος», το άλλο επίθετο, το παράλλο ουσιαστικό και πάει λέγοντας. 

Δεν θα αναφερθώ στους διάφορους μανδύες αυτής της τάσης της «πολιτικής ορθότητας», που για να φαίνεται «δίκαιη» και «ωραία» προτάσσεται ο ρατσισμός, η ομοφοβία και οι διακρίσεις. Το να αποκαλέσεις τον άλλο με το χρώμα του, είναι κακό από μόνο του και δεν χρειάζεται η θεώρηση της «πολιτικής ορθότητας» για να στο επιβάλει. Όπως και το να διακρίνεις τους ανθρώπους βάσει της σεξουαλικής τους επιλογής ή βάσει του φύλου τους είναι επίσης λάθος και κακό και επίσης δεν θες το «κίνημα της Πολιτικής Ορθότητας» για να στο υποδείξει ή να στο επιβάλει. Ούτε και θα αναφερθώ, σήμερα, στη συζήτηση για το κατά πόσο αυτός ο πολιτικοκορεκτισμός τείνει να γίνει ο σύγχρονος αριστερός μακαρθισμός

Θα αναφερθώ όμως σε αυτό τον «ατίθασο», τον «μη πολιτικά ορθό» άντρα, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Νίκο Αναστασιάδη, που τόλμησε να μιλήσει εκτός αυτού του κώδικα της «Πολιτικής Ορθότητας»

Ο οποίος εμφανίστηκε μη πολιτικά ορθός όχι μια φορά αλλά σε 10 περιπτώσεις στην ίδια ομιλία κατά τη διάρκεια της πανεπαρχιακής συγκέντρωσης του ΔΗΣΥ Λεμεσού το βράδυ της Παρασκευής (17/5). 

1. Από το πρωί μέχρι το βράδυ προσπαθούν να μηδενίσουν τα πάντα, θέλουν να μας φέρουν στο επίπεδο τους
2. Δεν μπορούν τα μηδενικά να μιλούν για τους άριστους ή εκείνους που αρίστευσαν
3. Το μόνο που κατόρθωσαν να φέρουν, συνέχισε, ήταν τη δυστυχία, τη φτώχεια, τις αποκοπές στις συντάξεις, τις αποκοπές στους μισθούς, την κατάργηση του κοινωνικού κράτους
4. Ίσως δεν αντιλαμβάνονται, διότι ουδέποτε βίωσαν ανάλογα, ουδέποτε είχαν πολιτική να εξαγγείλουν και όταν ακούν να υλοποιούνται έργα παθαίνουν μαρασμό".
5. Παραλάβαμε μια Κύπρο που δεν διέφερε από τον (σκυβαλότοπο) Κοτσιάτη και τους ενοχλεί γιατί έχουμε δημιουργήσει πύργους και  ολόκληρα έργα στη Λεμεσό, στην Πάφο, στη Λάρνακα, στην Αμμόχωστο, στη Λευκωσία, ύψους 1 δισεκατομμυρίου 200 εκατομμυρίων ευρώ και έχουν το θράσος να μιλούν
6. Αντιλαμβάνονται πόσα μέλη της ΠΕΟ βρήκαν δουλειά εξαιτίας της ανάπτυξης που παρατηρείται
7. Τόσο πάθος, τόσο μένος που ειλικρινά μόνο στον μικρόκοσμο της ηγεσίας της Αριστεράς
8. Αν παρέμεναν στην κριτική που αφορά το εσωτερικό μέτωπο θα ήταν ίσως συγχωρητέοι και θα έλεγε κανείς ότι οι άνθρωποι υποφέρουν διότι καταδικάστηκαν από τον κυπριακό λαό και θα παραμείνουν για πολλές δεκαετίες εκτός εξουσίας
9. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να δικαιολογήσουν τη γαλάζια Τουρκία
10. Να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους Τουρκοκύπριους ότι είμαστε πιο φιλότουρκοι μήπως και χάσουμε κάποιες ψήφους;

Την επομένη τα σχόλια πολλά. Με αρκετά να αναφέρονται στο θέμα μας για την «πολιτική ορθότητα», και σε αυτό τον «μη πολιτικά ορθό» πολιτικό άντρα που τόλμησε να μιλήσει με τέτοια επίθετα και τέτοιες αναφορές…!!! Εκτός του πλαισίου του «καθωσπρεπισμού» και του «πολιτικοκορεκτισμού». 

Είμαι της άποψης ότι αυτού του είδους τις αντιπαραθέσεις και τις θέλουμε και τις έχει ανάγκη η κοινωνία ώστε να μπορεί να κρίνει πολιτικές και επιχειρήματα χωρίς το περιτύλιγμα της «πολιτικής ορθότητας». Ο Νίκος Αναστασιάδης είπε κάτι που όλοι οι Συναγερμικοί προφανώς σιγοψιθυρίζουν και που λένε μεταξύ τους. Είπε τον τρόπο σκέψης του και πώς βλέπει ο ίδιος, πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος την πολιτική δράση του ΑΚΕΛ. Δεν έπρεπε; Έπρεπε να έλεγε «μα αν τα πω αυτά δεν θα είμαι πολιτικά ορθός» και να σιωπήσει;  

Ορθώς έπραξε και ορθώς τα είπε. Και ορθώς θα κάνει και το ΑΚΕΛ να απαντήσει με το ίδιο ύφος και με τον ίδιο τρόπο. Διότι, στην Κύπρο, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, ζούμε μια σκιαμαχία και ένα χαρτοπόλεμο, αντί της πραγματικής πολιτικής αντιπαράθεσης, μεταξύ των πολιτικών φοβούμενοι τον «πολιτικοκορεκτισμό»

Θέλουμε πολιτικούς που να τολμούν, να λένε αυτό που πιστεύουν. Να τολμούν να λένε τις θέσεις τους και να γίνεται πολιτική αντιπαράθεση. Θέλουμε την πολιτική αντιπαράθεση. Δεν θέλουμε σοβαροφανείς και «ευγενικές», «πολιτικά ορθές» προσεγγίσεις. Θέλουμε την πραγματική πολιτική γλώσσα. Την ειλικρινή, την αυθεντική. Όχι την κάλπικη. Πάντα βεβαίως στα πλαίσια της πολιτικής ηθικής, η οποία ούτως ή άλλως μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις στην Κύπρο δεν έχει τηρηθεί. 

Μέτρον Άριστον λοιπόν. Διότι, ο πολύς, ο υπερβολικός πολιτικός καθωσπρεπισμός και ο πολύς, υπερβολικός πολιτικοκορεκτισμός δημιουργεί μαλθακή Κοινή Γνώμη. Εκτός και αν αυτό θέλουμε… 

ad2mobile


Υγ. Ένας άλλος πολιτικός που τόλμησε και βγήκε εκτός πλαισίων του «πολιτικοκορεκτισμού» ήταν ο Νικόλας Παπαδόπουλος κατά την προεκλογική εκστρατεία των Προεδρικών εκλογών του 2018 αλλά του έγινε bullying όπως και στον Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος κάποιες φορές βγαίνει εκτός των πλαισίων της θεώρησης της πολιτικής ορθότητας...  

ΥΓ2 Ένας άλλος που είναι λίγο εκτός της «πολιτικής ορθότητας» είναι ο Στέφανος Στεφάνου, ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ, του οποίου τις ανακοινώσεις -κυρίως των τελευταίων ημερών- τις απολαμβάνω. Με ωραίο αλλά και ειρωνικό και ενίοτε σκληρό ύφος. Αυτή είναι η πολιτική που θέλουμε και όχι τα νερόβραστα του πολιτικοκορεκτισμού...
 

article 1