ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Χρύση Παντελίδη στην Brief

Προσπαθούν να μας βγάλουν όλους τρελούς

Μόνο η αλήθεια κρατά τη συνείδηση καθαρή και μόνο η αλήθεια μπορεί να κτίζει σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΡΥΣΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
Μέλος της Γραμματείας του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ

Οι συζητήσεις των τελευταίων εβδομάδων αναφορικά με το Πλαίσιο Γκουτέρες, την υποτιθέμενη ύπαρξη δύο εκδοχών και τα μυθεύματα περί «χαμένου πρακτικού» - που παρεμπιπτόντως μέρα με τη μέρα «ανευρίσκεται», όλο και πιο βελτιωμένο - συνθέτουν ένα ακόμα μνημείο πολιτικής αναξιοπιστίας και επικοινωνιακής «αρπαχτής» της διακυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη-Αβέρωφ Νεοφύτου-ΔΗΣΥ.

Απέναντι σε αυτό το νέο κακόγουστο μνημείο, είμαστε υποχρεωμένοι να προβάλουμε την αλήθεια. Γιατί μόνο η αλήθεια κρατά τη συνείδηση καθαρή και μόνο η αλήθεια μπορεί να κτίζει σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες. 

>>> ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ & ΕΡΕΥΝΕΣ BRIEF <<<

Η αλήθεια λοιπόν είναι απλή:

  • Η διαδικασία του Κραν Μοντάνα, η οποία κατέληξε σε αδιέξοδο με αποκλειστική ευθύνη της Τουρκίας, σηματοδοτήθηκε από το περιβόητο, πλέον, Πλαίσιο Γκουτέρες, το οποίο παρουσιάστηκε από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, στις 30 Ιουνίου 2017.
  • Τα βασικά σημεία του Πλαισίου Γκουτέρες, περιέχονται στη λεπτομερή ομώνυμη Έκθεση, την οποία ο Γενικός Γραμματέας υπέβαλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας, στις 28 Σεπτεμβρίου 2017.
  • Το Δημοκρατικό Κόμμα, από την πρώτη μέρα και για όλο το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από τότε, διαφωνεί με αυτό το Πλαίσιο - αλλά και με όλες τις παραλλαγές που εμφανίζουν τον τελευταίο καιρό οι κυβερνώντες του ΔΗΣΥ επιχειρώντας να το ωραιοποιήσουν. Και διαφωνούμε, ακριβώς γιατί, με αυτό το Πλαίσιο "κλειδώνουν" οι επικίνδυνες υποχωρήσεις τις οποίες έκανε στο Κραν Μοντάνα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, δηλαδή η Εκ Περιτροπής Προεδρία, η παραχώρηση στους παράνομους χρήστες του πρώτου λόγου επί των κατεχόμενων περιουσιών, η αποδοχή του τουρκικού χάρτη με ελάχιστες αναπροσαρμογές, η ελεύθερη έλευση Τούρκων υπηκόων στην Κύπρο και άλλες. Παράλληλα δε, το εν λόγω Πλαίσιο είναι γενικό και αόριστο στο θέμα της αποχώρησης του τουρκικού στρατού, το οποίο παραπέμπεται στους Πρωθυπουργούς Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας, αλλά και στο θέμα της πλήρους κατάργησης των εγγυήσεων, όπου σημειώνεται η ανάγκη κατάργησης μόνο του μονομερούς δικαιώματος επέμβασης, σε συνδυασμό με διφορούμενες αναφορές σχετικά με το μελλοντικό ρόλο των σημερινών εγγυητριών δυνάμεων.
  • Το ΑΚΕΛ, από την πρώτη μέρα και για όλο το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από τότε, συμφωνεί με το εν λόγω Πλαίσιο. Και αυτό είναι δικαίωμά του, απολύτως σεβαστό.
  • Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση, είναι η στάση του ΔΗΣΥ. Ο ΔΗΣΥ λοιπόν, συμφωνούσε με το εν λόγω Πλαίσιο για δέκα περίπου μήνες και εμφανίζεται να διαφωνεί με αυτό για τους επόμενους δέκα. Για να μην κατηγορηθεί όμως για μια νέα «κολοτούμπα», σκαρφίστηκε τη σεναριολογία περί διαφορετικών εκδοχών του Πλαισίου, χαμένων πρακτικών και άλλων ευφάνταστων και αντιφατικών επινοήσεων, που ακόμα και οι ίδιοι οι εκφραστές τους μπερδεύουν καθημερινά στις τηλεοπτικές εκπομπές. Για να γίνει αντιληπτό πόσο προσχηματικό είναι το μύθευμα περί χαμένου Πρακτικού της 4ης Ιουλίου, αρκεί να διαβάσει κανείς την επιστολή Αναστασιάδη προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, ημερομηνίας 18/7/2017, στην οποία ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επικαλείται το Πλαίσιο Γκουτέρες της 30ης Ιουνίου 2017, χωρίς να κάνει οποιαδήποτε αναφορά σε άλλη εκδοχή ή διευκρινίσεις ή Πρακτικό της 4ης Ιουλίου.

Δύο είναι τα σενάρια για αυτή τη στάση του ΔΗΣΥ:

1/ Έστω με καθυστέρηση, διαπιστώνει ότι το Πλαίσιο Γκουτέρες είναι κακό, αλλά δεν έχει την πολιτική τόλμη να το δηλώσει ευθαρσώς.
2/ Εξακολουθεί να θεωρεί καλό το Πλαίσιο Γκουτέρες, αλλά αδυνατεί να το υπερασπιστεί και, ελλείψει επιχειρημάτων, επιλέγει να «θολώνει τα νερά» ακριβώς για να αποφύγει την ουσία και την οποιαδήποτε συζήτηση για το περιεχόμενο αυτού του Πλαισίου.

>>> BLOOMBERG ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ  <<<

Κατά την ταπεινή μου άποψη, συμβαίνει το δεύτερο. Και εξαιτίας αυτού, οι πολίτες παρακολουθούν καθημερινά, εμάς του Δημοκρατικού Κόμματος να διαφωνούμε με το Πλαίσιο Γκουτέρες, το ΑΚΕΛ να συμφωνεί με το Πλαίσιο Γκουτέρες και τον ΔΗΣΥ να προσπαθεί να μας βγάλει όλους τρελούς επιστρατεύοντας την αλαζονεία της εξουσίας που κατέχει και ποντάροντας στην ταλαιπωρημένη μνήμη του λαού, που κατακλύζεται από ειδήσεις, ψεύτικες ειδήσεις, δηλώσεις, διαρροές και λογής-λογής αποκαλύψεις.

 
80
Thumbnail

Ας προσέξει η Κυβέρνηση να μην δημιουργήσει τετελεσμένα και δυο ταχυτήτων πολίτες. Άλλωστε ακόμη και το «υπόλοιπο» θα χρειαστεί λίαν συντόμως σε εισφορές εάν θέλουμε για όλο τον κόσμο πεντάστερο και όχι 3άστερο ΓΕΣΥ

ad1mobile


ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Μάλιστα. Το ακούσαμε και αυτό. ΣΕΚ και ΠΕΟ ζητούν να επιστραφούν σε μορφή αυξήσεων μισθών το υπόλοιπο από το κόστος της ασφαλιστικής κάλυψης που παρέχουν οι Ημικρατικοί Οργανισμοί και άλλοι δημόσιοι Οργανισμοί (όπως Τοπική Αυτοδιοίκηση, Πανεπιστήμια κτλ) στους υπαλλήλους τους. 

Να σας πω τι ακριβώς ζητούν οι δυο συντεχνίες. Σήμερα αυτοί οι Οργανισμοί είναι υποχρεωμένοι να παρέχουν «επαρκή ασφαλιστική κάλυψη» στους υπαλλήλους τους από την πρώτη ημέρα εργοδότησης τους και έπειτα για εφόρου ζωής (όχι μέχρι την αφυπηρέτησή τους). Μέχρις εδώ όλα καλά (Ουδέν μεμπτό. Μακάρι να ήταν το σύνηθες αυτό και όχι η εξαίρεση.  Ωστόσο δεν είναι αυτό το θέμα μας). 

Αυτό το κόστος, της «επαρκούς» ασφαλιστικής κάλυψης κυμαίνεται περίπου στο 6%. 

Τώρα με το ΓΕΣΥ το κόστος για τον Εργοδότη θα ανέρχεται -στην πλήρη εφαρμογή του- στο 2.9%. 

>>> Άρθρα, Απόψεις Brief <<<

Οι Συντεχνίες τι άφησαν να νοηθεί ότι επιδιώκουν; Ότι το υπόλοιπο ποσοστό θα πρέπει να επιστραφεί στους εργαζομένους μέσω αυξήσεων. Αν δηλαδή για παράδειγμα το κόστος της ΑΗΚ για την ασφάλιση των εργαζομένων της ανέρχεται στο 5.9% και αφού η ΑΗΚ με το ΓΕΣΥ θα καταβάλλει 2.9%, οι συντεχνίες ζητούν όπως το άλλο 3% που απομένει να επιστραφεί στους εργαζομένους. 

Αυτό όμως τι σημαίνει; Σημαίνει -πέραν των άλλων- και έμμεση κάλυψη των συνεισφορών του εργαζομένου στο ΓΕΣΥ από πλευράς Εργοδότη. Δηλαδή, ο Εργοδότης -το Κράτος στην προκειμένη- είναι ωσάν -αν αποδεχτεί αυτή την εξίσωση των Συντεχνιών- να καταβάλλει όλες τις συνεισφορές για τους υπαλλήλους του.

Και το επικίνδυνο εντοπίζεται στο εξής, όπως πολύ ορθά ανέφερε και ο Γενικός Διευθυντής της ΟΕΒ, Μιχάλης Αντωνίου: Αν ισχύσει αυτό για τους Ημικρατικούς, δεν θα το απαιτήσουν -και ορθώς- και οι Δημόσιοι Υπάλληλοι; Και οι Εκπαιδευτικοί; Και οι Αστυνομικοί; Θα το απαιτήσουν. Με αποτέλεσμα να καταλήξουμε να έχουμε ΚΑΙ ΠΑΛΙ δυο ταχυτήτων εργαζόμενους, του Ιδιωτικού Τομέα και του Δημόσιου Τομέα, με αυτούς στο Δημόσιο και Ημιδημόσιο να μην καταβάλλουν ΚΑΜΙΑ εισφορά για το ΓΕΣΥ σε αντίθεση με τους υπαλλήλους του Ιδιωτικού Τομέα. 

Ορθή όμως και η παρέμβαση του Νικόλα Παπαδόπουλου επί του θέματος. Ο οποίος σημείωσε πως σε μια τέτοια περίπτωση τότε το ΔΗΚΟ θα ταχθεί υπέρ της μείωσης των συνεισφορών και του Ιδιωτικού τομέα. 

Όμως οι Συντεχνίες ενδεχομένως να μην θέλουν την επιστροφή του υπολοίπου σε μορφή αυξήσεων αλλά να ζητήσουν όπως το υπόλοιπο ποσοστό να διατεθεί για επιπλέον ασφαλιστική κάλυψη των υπαλλήλων τους για υπηρεσίες, οι οποίες δεν θα προσφέρονται στο ΓΕΣΥ. Όπως πχ ορθοδοντικά, ή κάλυψη μονόκλινου ενδονοσοκομειακά, ή πχ αντί κάλυψη μόνο μια φοράς ετησίως καθαρισμό δοντιών όπως προνοεί το ΓΕΣΥ να θέλει να τους καλύψει πέντε φορές. Υπάρχουν αρκετές «έξτρα» υπηρεσίες που θα μπορούσαν να αναφερθούν. 

Αν αυτή είναι η θέση των Συντεχνιών τότε αυτό αποτελεί μια άλλη εξέλιξη, η οποία ίσως να αποτελέσει και την απαρχή μιας άλλης προσέγγισης για το πώς θα λειτουργεί το ΓΕΣΥ. Δηλαδή ένα μεικτό μοντέλο, μεταξύ του κρατικού μονοασφαλιστικού και των ιδιωτικών εταιρειών ασφάλισης, οι οποίες θα εξειδικεύονται σε παροχή «έξτρα υπηρεσιών». 

Αυτό το μοντέλο βεβαίως δεν χρειάζεται την ΣΕΚ και την ΠΕΟ για να το εγκαινιάσουν, διότι ούτως ή άλλως αυτό το μοντέλο θα είναι αυτό που θα υπάρχει. Όμως οι δυο Συντεχνίες εάν αποφασίσουν κάτι τέτοιο για τους εργαζομένους στον Ημιδημόσιο τομέα, τότε θα πρόκειται για σημαντική ενίσχυση -λόγω και του τεράστιου αριθμού υπαλλήλων που εκπροσωπούν- του μοντέλου αυτού. Μια ενίσχυση, η οποία θα δώσει εν πολλοίς και ένα πιο επίσημο χαρακτήρα σε αυτό το «μεικτό μοντέλο ασφάλισης». 

>>> Αναλύσεις / Έρευνες Brief <<<

Ωστόσο ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, εγείρεται και πάλι ένα σημαντικό ερώτημα: Μήπως έτσι δεν δημιουργούνται και πάλι πολίτες δυο ταχυτήτων; Και ουδέποτε η Στήλη υποστήριξε την κομμουνιστική προσέγγιση πως πρέπει να είμαστε όλοι το ίδιο ή πως αν ένας εργοδότης επιλέξει μια πιο ενισχυμένη ασφάλιση για τους υπαλλήλους του τότε δεν θα πρέπει να το πράξει. Όμως εδώ δεν μιλάμε για ένα συνηθισμένο εργοδότη αλλά για το κράτος, το οποίο στην ουσία έχει και αυτό εργοδότη, τον φορολογούμενο. 

Οπόταν θα πληρώνουμε όλοι μαζί την πεντάστερη περίθαλψη των Ημικρατικών και Δημοσίων; Ή μήπως θα πρέπει να αρχίζουμε όλοι από την ίδια βάση -την ορθή εν μέρει αλληλέγγυα βάση-  του ΓΕΣΥ και επιπρόσθετα ο καθένας να επιλέγει με δικό του κόστος αν θέλει τις έξτρα υπηρεσίες περίθαλψης; 

ad2mobile

Ως εκ τούτου, η Κυβέρνηση οφείλει να είναι διπλά προσεκτική στις όποιες απαιτήσεις των συντεχνιών. Για να μην δημιουργήσει εκ νέου τετελεσμένα, τα οποία μετέπειτα δεν θα μπορούν εύκολα να διορθωθούν. 

Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε πως το 2.9% είναι πολύ χαμηλό για να λειτουργήσει το ΓΕΣΥ. Πολύ σύντομα θα κληθούμε όλοι μας να καταβάλουμε πολύ υψηλότερες εισφορές… εκτός βεβαίως και αν, ως Κράτος και ως πολίτες, είμαστε ικανοποιημένοι με την «τριάστερη ποιότητα» του ΓΕΣΥ. 

article 1