Προβληματισμοί για την εφαρμογή Εγκυκλίου για Παροχές σε Είδος

Ασάφειες και προβληματισμοί στην εφαρμογή της Ερμηνευτικής Εγκυκλίου για τις Παροχές σε Είδος

του Θεόδωρου Μάντη*

Ακολουθώντας τις διεθνείς τάσεις τα τελευταία χρόνια πληθώρα κυπριακών εταιρειών έχει προχωρήσει στην προσφορά ενός ευρέως φάσματος Παροχών σε Είδος (χρήση εταιρικών και ιδιωτικών αυτοκινήτων, σχέδια αγοράς μετοχών, χρήση περιουσιακών στοιχείων, γεύματα, δώρα, έξοδα μετεγκατάστασης, ταξίδια, κ.α.), αποσκοπώντας πρωτίστως στην προσέλκυση ειδικά καταρτισμένου και εξειδικευμένου προσωπικού, αλλά και στην ικανοποίηση των διαφόρων οικονομικών και εργασιακών αναγκών του.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

Τον Οκτώβριο του 2018, το Τμήμα Φορολογίας, είχε εκδώσει Ενημερωτικό Έντυπο αναφορικά  με τις Παροχές σε Είδος έχοντας ως σκοπό τη διευκόλυνση φυσικών και νομικών προσώπων, σε θέματα τα οποία σχετίζονται με το χειρισμό τους, μέσω απλοποιημένων διαδικασιών. Με την παρέλευση του πρώτου εξαμήνου ουσιαστικής εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών όπως ορίζονται από το  Ενημερωτικό Έντυπο είναι εμφανές ότι υπάρχουν σημεία τα οποία χρήζουν περαιτέρω διευκρίνησης ή ακόμα και αλλαγής προκειμένου να υλοποιηθεί ο αρχικός στόχος που είχε τεθεί από το Τμήμα Φορολογίας.

Συγκεκριμένα, η πρώτη κατηγορία, η οποία αφορά παροχές σε είδος σε σχέση με αυτοκίνητα, φαίνεται να προκύπτει θέμα με τον προσδιορισμό της αξίας των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, μιας και ο τρόπος υπολογισμού όπως εφαρμόζεται από το Τμήμα Φορολογίας είναι χρονοβόρος αλλά προκαλεί και πολυπλοκότητα στην όλη διαδικασία.

Επίσης, στην ίδια κατηγορία Παροχών σε Είδος, ένα σημαντικό θέμα που προκύπτει είναι ο υπολογισμός του ποσοστού της ιδιωτικής χρήσης του αυτοκινήτου. Η ερμηνεία που έχει δοθεί για τις αποστάσεις μεταξύ δύο σημείων για την εφαρμογή μειωμένου συντελεστή μπορεί να βρει εφαρμογή και στις υπόλοιπες περιπτώσεις όπου εφαρμόζονται οι κανονικοί συντελεστές,  δημιουργώντας  μεγάλη σύγχυση για το πότε όντως είναι επιτρεπτή η χρήση του μειωμένου ποσοστού. 

Ακολούθως, στην κατηγορία παροχών σε είδος (γενικές παροχές εκτός αυτοκινήτων και περιουσιακών στοιχείων), δημιουργούνται αρκετές απορίες σχετικά με την ερμηνεία αλλά και την εφαρμογή των σχετικών οδηγιών όσον αφορά την εξεύρεση της παροχής σε είδος βάση των οδηγιών του Τμήματος Φορολογίας. Συγκεκριμένα προβλήματα έχουν διατυπωθεί σχετικά με:

  • Κάλυψη επαγγελματικού ταξιδιού καθώς και για το κατ’ αποκοπή ποσό των 250 ευρώ ημερησίως.
  • Εξοχική ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει στον εργοδότη και δεν παρέχεται προς ενοικίαση αλλά παραχωρείται στους υπαλλήλους για ξεκούραση.
  • Δώρα σε υπαλλήλους (βραβεία που σχετίζονται με την απόδοση)

Μέσα από τα πιο πάνω παραδείγματα  προκύπτει, το γενικό συμπέρασμα, πως στο διάστημα από την έκδοση και εφαρμογή του Ενημερωτικού Εντύπου, ακόμα και μετά το σεμινάριο που πραγματοποιήθηκε με ομιλητή τον Έφορο Φορολογίας για την επεξήγηση του περιεχομένου του, , αλλά και από την Ερμηνευτική Εγκύκλιο η οποία στηρίχτηκε στις απορίες οι οποίες τέθηκαν από τους παρεβρισκόμενους του σεμιναρίου, δεν έχει δοθεί η επίσημη καθοδήγηση για όλα τα σημεία. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ <<<

Το Τμήμα Φορολογίας, έχει αρκεστεί στο να δώσει γενικές αρχές καθοδήγησης έχοντας κατά νου μια γενική μορφή φορολόγησης χωρίς να λαμβάνει  υπόψη του, τομείς όπως είναι η σίτιση, η ασφάλιση και η διαβίωση των ατόμων που λαμβάνουν Παροχές σε Είδος. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται όπως εκδοθεί ένα γενικότερο πλαίσιο διευκρινήσεων για την ομαλή εφαρμογή των αρχών που έχουν οριστεί από το Τμήμα Φορολογίας. Ένα πλαίσιο που θα λαμβάνει υπόψη και τον κοινωνικό αντίκτυπο της φορολόγησης και όχι μόνο την εξυπηρέτηση και εφαρμογή μίας γενικότερης/ευρείας φορολογικής βάσης.

* Επικεφαλής Συμβουλευτικών Υπηρεσιών Ανθρώπινου Δυναμικού, Μισθοδοσίας και Μετανάστευσης της Ellinas Finance PCL

Tags
Θεόδωρος Μάντη
 
175
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Η
ΕΛΕΝΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ*

ad1mobile

Δεν ξέρω αν φταίνε οι διακοπές, γιατί όλοι λείπετε και εγώ προσέχω τα καμένα δάση και τις τσιμεντουπόλεις σας που ψήνονται, άρα είμαι μόνος με μπόλικο ελεύθερο χρόνο και με πιάνουν ως συνήθως τα υπαρξιακά μου.

Δεν ξέρω αν φταίει η πανσέληνος (που μπαίνει από παντού) και οι Περσίδες (που πέφτουν από παντού) για τα όσα σκέφτομαι και όσα θα γράψω.

Σίγουρα όμως φταίει η ματιά στον κόσμο γύρω μου. Γιατί, φαντάζομαι όπως και όλες και όλοι εσείς, τον κόσμο μου τον αγαπώ, και τον ονειρεύτηκα κάποτε να αλλάζει και να γίνεται καλύτερος. Και το δοκίμασα στο μικρό τετραγωνάκι που μου αναλογεί. Και έσπασα τα μούτρα μου. Και παραιτήθηκα. Και ξαναδοκίμασα. Και ξαναέσπασα τα μούτρα μου. Αλλά πεισματάρης όντας, όπως ελπίζω και εσείς, επιμένω να τον κοιτάζω κατάματα και να δοκιμάζω ξανά και ξανά. Ένα τετραγωνάκι μου δόθηκε μικρό από την ανθρωπότητα, δεν θα τα καταφέρω να το αλλάξω; Να το σκουπίσω; Να το στολίσω; Να το καθαρίσω. Να βάλω και ένα βαζάκι με φρέσκα λουλουδάκια να τα βλέπεις και να ανοίγει η ψυχή σου; Και μετά να κρεμάσω ένα ήλιο και ένα φεγγάρι και ένα κατακόκκινο φιλί;

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

Έτσι πίστευα στα νιάτα μου. Τώρα που μπήκα στο δεύτερο μισό της ζωής μου άρχισα να απογοητεύομαι και να αναζητώ το λάθος. Και αυτές τις μέρες το βρήκα κρυμμένο στους στίχους του αγαπημένου Ελύτη. Νομίζω πως γενικά οι ποιητές έχουν δίκαιο. Και ναι, ίσως παρά λίγη αγάπη ο κόσμος να ήταν άλλος.

Δεν μπορεί, πρέπει να έχει δίκαιο, παρά λίγη αγάπη θα ήταν αλλιώτικα τα πράγματα, γιατί αν αγαπούσαμε ακόμη λίγο, δεν θα κλείναμε τις πόρτες στους 150 μετανάστες που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, δεν θα τους μετατρέπαμε σε μπαλάκι ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε., τις χώρες της αλληλεγγύης, στην εποχή της Δημοκρατίας (γιατί δημοκρατικά εκλέγονται και οι φασιστικές κυβερνήσεις πλέον). Και σίγουρα δεν θα αρνούμαστε τη πιθανότητα στη ζωή σε ανθρώπους που βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης. Δεν θα χρειάζονταν εκκλήσεις και  όλοι εμείς οι ευαισθητοποιημένοι και προβληματισμένοι θα αναλαμβάναμε δράση ως ενεργοί, λέμε τώρα, και κριτικά σκεπτόμενοι ευαίσθητοι πολίτες… παρά λίγη αγάπη…

Παρά λίγη αγάπη θα το φτιάχναμε επιτέλους το ΓΕΣΥ. Πόσο δύσκολο είναι τελικά; Θα κάναμε όλοι ένα βήμα πίσω στις διεκδικήσεις μας, θα βρίσκαμε όχι τι μας βολεύει, όχι τι μας συμφέρει, όχι τι δεμευτήκαμε, όχι τι υποσχεθήκαμε, όχι τι θέλουμε, αλλά εκείνο που ΠΡΕΠΕΙ. Πέρα από τα όποια συμφέροντα του οποιουδήποτε και θα στοιχηματίζαμε πως μπορούμε να δώσουμε όλοι μαζί αυτό το υπέροχο δώρο της ΥΓΕΙΑΣ, σε όσους δεν μπορούν, σε όσους το χρειάζονται, στην τρίτη ηλικία μας που δεν παίρνει διπλές και τριπλές συντάξεις, στους χρόνιους ασθενείς, στους λιγότερο προνομιούχους. Κρίμα! Είμαστε τόσο κοντά… παρά λίγη αγάπη.

Παρά λίγη αγάπη δεν θα ήταν οι κοινωνίες μας γεμάτες έγκλημα, δεν θα σκοτώναμε εν βρασμώ ψυχής, δεν θα σκοτώναμε από ζήλια, δεν θα καταλήγαμε σε εξαρτησιογόνες ουσίες, δεν θα  ζούσαμε στο περιθώριο της ζωής αλλά στο κέντρο της, δεν θα ξεπλέναμε βρώμικο χρήμα, δεν θα υπήρχαν φτωχοί και πλούσιοι, δεν θα πέθαιναν άστεγοι, δεν θα χρειαζόταν να συζητούμε για εκποιήσεις. Ούτε καν θα βρίζαμε στον δρόμο. Δεν θα περνούσαμε με κόκκινο. Δεν θα είχαμε άγχος. Δεν θα νιώθαμε πίεση. Δεν θα θέλαμε να αποδείξουμε πως είμαστε καλύτεροι από τον διπλανό μας. Και μπορώ να αναφερθώ και σε άλλα πολλά, αλλά θεωρώ πως πιάσατε τη σκέψη μου. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

Υπεραπλούστευση; Ίσως. Δώστε μου ακόμη λίγο να εξηγήσω. Για να αγαπήσεις εκείνο το λίγο παραπάνω που θα άλλαζε τον κόσμο χρειάζονται 2 πράγματα. (Νομίζω. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάτε πως είμαι ένας απλός Ρομπέν). Αυτογνωσία και Ενσυναίσθηση. Να ξέρουμε ποιοι είμαστε και να μας αγαπήσουμε. Με τις φωτεινές και τις σκοτεινές στιγμές μας. Και μετά; Να μπούμε στη θέση του άλλου. Να τον καταλάβουμε αλλά κυρίως να τον νιώσουμε και να τον αγαπήσουμε. Λίγο παρά πάνω. 

Πώς; Επενδύοντας συστηματικά και σκόπιμα στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης στα σπίτια, στα σχολεία, στις κοινωνίες μας. Ναι, να δίνουμε στους άλλους όσες ευκαιρίες χρειάζεται ο καθένας, όσα μέσα πρέπει, όσο χρόνο απαιτείται για να βγάλει τον καλύτερο του εαυτό. Θα είναι μακροπρόθεσμα απόλυτα κερδοφόρα η επένδυση και οι δείκτες θα απογειωθούν. (Νομίζω. Θυμίζω ποιος είμαι).

Τελειώνω λέγοντας πως με αυτό τον τρόπο θα καταλήξουμε να έχουμε γύρω μας ηγέτες με ψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης (πέρα από κομματικούς μηχανισμούς, χρήμα, συμφέροντα, συγκυρίες; Νομίζω ναι. Πέρα από αγκυλώσεις στη σκέψη, δεσμεύσεις, συμφέροντα; Ξανά, νομίζω ναι.). 

Και τέτοιοι ηγέτες θα έχουν όραμα. Και θα αλλάξουν τον κόσμο. Και θα τον κάνουν καλύτερο, γιατί θα έχουν εκείνο το…  παρά λίγη αγάπη… που μας λείπει.

ad2mobile

Υπογραφή: Ρομπέν των Χαμένων Θαυμάτων.

Υ.Γ. Έτσι τα Θαύματα θα σταματήσουν να είναι εξαφανισμένα από τον κόσμο γύρω μας και θα γίνουν κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Θα ζούμε κάθε μέρα θαύματα!

article 1