Προβληματισμοί για την εφαρμογή Εγκυκλίου για Παροχές σε Είδος

Ασάφειες και προβληματισμοί στην εφαρμογή της Ερμηνευτικής Εγκυκλίου για τις Παροχές σε Είδος

του Θεόδωρου Μάντη*

Ακολουθώντας τις διεθνείς τάσεις τα τελευταία χρόνια πληθώρα κυπριακών εταιρειών έχει προχωρήσει στην προσφορά ενός ευρέως φάσματος Παροχών σε Είδος (χρήση εταιρικών και ιδιωτικών αυτοκινήτων, σχέδια αγοράς μετοχών, χρήση περιουσιακών στοιχείων, γεύματα, δώρα, έξοδα μετεγκατάστασης, ταξίδια, κ.α.), αποσκοπώντας πρωτίστως στην προσέλκυση ειδικά καταρτισμένου και εξειδικευμένου προσωπικού, αλλά και στην ικανοποίηση των διαφόρων οικονομικών και εργασιακών αναγκών του.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

Τον Οκτώβριο του 2018, το Τμήμα Φορολογίας, είχε εκδώσει Ενημερωτικό Έντυπο αναφορικά  με τις Παροχές σε Είδος έχοντας ως σκοπό τη διευκόλυνση φυσικών και νομικών προσώπων, σε θέματα τα οποία σχετίζονται με το χειρισμό τους, μέσω απλοποιημένων διαδικασιών. Με την παρέλευση του πρώτου εξαμήνου ουσιαστικής εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών όπως ορίζονται από το  Ενημερωτικό Έντυπο είναι εμφανές ότι υπάρχουν σημεία τα οποία χρήζουν περαιτέρω διευκρίνησης ή ακόμα και αλλαγής προκειμένου να υλοποιηθεί ο αρχικός στόχος που είχε τεθεί από το Τμήμα Φορολογίας.

Συγκεκριμένα, η πρώτη κατηγορία, η οποία αφορά παροχές σε είδος σε σχέση με αυτοκίνητα, φαίνεται να προκύπτει θέμα με τον προσδιορισμό της αξίας των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, μιας και ο τρόπος υπολογισμού όπως εφαρμόζεται από το Τμήμα Φορολογίας είναι χρονοβόρος αλλά προκαλεί και πολυπλοκότητα στην όλη διαδικασία.

Επίσης, στην ίδια κατηγορία Παροχών σε Είδος, ένα σημαντικό θέμα που προκύπτει είναι ο υπολογισμός του ποσοστού της ιδιωτικής χρήσης του αυτοκινήτου. Η ερμηνεία που έχει δοθεί για τις αποστάσεις μεταξύ δύο σημείων για την εφαρμογή μειωμένου συντελεστή μπορεί να βρει εφαρμογή και στις υπόλοιπες περιπτώσεις όπου εφαρμόζονται οι κανονικοί συντελεστές,  δημιουργώντας  μεγάλη σύγχυση για το πότε όντως είναι επιτρεπτή η χρήση του μειωμένου ποσοστού. 

Ακολούθως, στην κατηγορία παροχών σε είδος (γενικές παροχές εκτός αυτοκινήτων και περιουσιακών στοιχείων), δημιουργούνται αρκετές απορίες σχετικά με την ερμηνεία αλλά και την εφαρμογή των σχετικών οδηγιών όσον αφορά την εξεύρεση της παροχής σε είδος βάση των οδηγιών του Τμήματος Φορολογίας. Συγκεκριμένα προβλήματα έχουν διατυπωθεί σχετικά με:

  • Κάλυψη επαγγελματικού ταξιδιού καθώς και για το κατ’ αποκοπή ποσό των 250 ευρώ ημερησίως.
  • Εξοχική ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει στον εργοδότη και δεν παρέχεται προς ενοικίαση αλλά παραχωρείται στους υπαλλήλους για ξεκούραση.
  • Δώρα σε υπαλλήλους (βραβεία που σχετίζονται με την απόδοση)

Μέσα από τα πιο πάνω παραδείγματα  προκύπτει, το γενικό συμπέρασμα, πως στο διάστημα από την έκδοση και εφαρμογή του Ενημερωτικού Εντύπου, ακόμα και μετά το σεμινάριο που πραγματοποιήθηκε με ομιλητή τον Έφορο Φορολογίας για την επεξήγηση του περιεχομένου του, , αλλά και από την Ερμηνευτική Εγκύκλιο η οποία στηρίχτηκε στις απορίες οι οποίες τέθηκαν από τους παρεβρισκόμενους του σεμιναρίου, δεν έχει δοθεί η επίσημη καθοδήγηση για όλα τα σημεία. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ <<<

Το Τμήμα Φορολογίας, έχει αρκεστεί στο να δώσει γενικές αρχές καθοδήγησης έχοντας κατά νου μια γενική μορφή φορολόγησης χωρίς να λαμβάνει  υπόψη του, τομείς όπως είναι η σίτιση, η ασφάλιση και η διαβίωση των ατόμων που λαμβάνουν Παροχές σε Είδος. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται όπως εκδοθεί ένα γενικότερο πλαίσιο διευκρινήσεων για την ομαλή εφαρμογή των αρχών που έχουν οριστεί από το Τμήμα Φορολογίας. Ένα πλαίσιο που θα λαμβάνει υπόψη και τον κοινωνικό αντίκτυπο της φορολόγησης και όχι μόνο την εξυπηρέτηση και εφαρμογή μίας γενικότερης/ευρείας φορολογικής βάσης.

* Επικεφαλής Συμβουλευτικών Υπηρεσιών Ανθρώπινου Δυναμικού, Μισθοδοσίας και Μετανάστευσης της Ellinas Finance PCL

Tags
Θεόδωρος Μάντη
 
255
Thumbnail

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΣΤΟΥΡΗΣ

ad1mobile

Ίσως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, αν όχι το κυριότερο πέραν των κοινωνικών συνθηκών και του οικονομικού αντικτύπου, που προκάλεσε η παγκόσμια οικονομική κρίση να είναι τα νέα δεδομένα που έφερε στο πολιτικό προσκήνιο. Οι καλά εδραιωμένες πολιτικές ελίτ έχουν αμφισβητηθεί σε τεράστιο βαθμό, εκτρέφοντας παράλληλα τον λαϊκισμό ο οποίος βρίσκει πρόσφορο έδαφος κυρίως στα άκρα, δηλαδή σε ξεπερασμένες ακραίες εκφάνσεις αριστερών προτάσεων για ταξική μάχη και σε επίσης παρωχημένες ακροδεξιές πεποιθήσεις ανωτερότητας φυλών, μισαλλοδοξίας, ξενοφοβικών συνδρόμων και επαναφοράς στρατοκρατικών σκέψεων, αστυνομοκρατούμενων πολιτειών και μαξιμαλιστικών πολιτικών θέσεων επί εθνικών-κρατικών θεμάτων. 

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<< 

Το οικονομικό κόστος μπορεί έστω και κατά προσέγγιση να μετρηθεί, το κοινωνικό δύσκολα μπορεί να υπολογιστεί, ενώ ο λαϊκισμός και οι πολιτικές των άκρων παίρνουν πίσω μια πολιτεία -όπως και την κυπριακή- με ανυπολόγιστη ζημιά σε διάφορα επίπεδα. 

Διάβαζα πρόσφατα στον Economist για την πιο πάνω εικόνα, σε ένα άρθρο το οποίο αναφερόταν σε διάφορες χώρες του πλανήτη = (Ουγγαρία, Πολωνία, Ιταλία, ΗΠΑ και Βρετανία) και παρόλο δεν υπήρχε κάποια ειδική αναφορά στην Κύπρο, οι αντιστοιχίες καταστάσεων και συμπεριφορών ήταν εξαιρετικά όμοιες με όσα συμβαίνουν και στη χώρα μας. 

Διαβάζοντας το άρθρο και ανταλλάζοντας -έστω κάποιες σύντομες απόψεις με άτομα στα social media- έκανα παράλληλα τη σκέψη για το πως αυτή η κατάσταση στην Κύπρο μπορεί να αλλάξει. Μπορεί να αλλάξει; Διερωτήθηκα ξανά και ξανά. 

Είναι δεδομένο ότι στη χώρα μας το κατεστημένο, δηλαδή τα παραδοσιακά κόμματα με τους μηχανισμούς τους σε συνδυασμό με μια οικονομική ελίτ που λειτουργεί πέριξ αυτών υπερισχύουν των λαϊκίστικων τάσεων, κάτι που θα μπορούσε να αξιολογηθεί -εν μέρει- και ως κάτι θετικό. Ο λόγος που το κομματικό και οικονομικό κατεστημένο είναι τόσο συμπαγές και ισχυρό στην Κύπρο είναι διότι βρίσκει ακροατήριο το οποίο καταναλώνει με ιδιαίτερη ευκολία λόγια χωρίς περιεχόμενο, ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, σκάνδαλα, διαφθορά και πρόσκαιρες παροχές. Αυτά τα συστατικά αποτελούν το καύσιμο της μηχανής που τρέφει τους ψηφοφόρους και εις αντάλλαγμα διευρύνει ολοένα και περισσότερο την επιρροή της. 

Είτε ως συμμετέχοντες, είτε ως παρατηρητές που δήθεν κρατούν απόσταση από αυτά που τους απωθούν από την πολιτική, είτε με λανθασμένο πολιτικό κριτήριο το οποίο επαναλαμβανόμενα στηρίζει τις δυνάμεις που κατ’ επανάληψη ζήμιωσαν τον τόπο, το αποτέλεσμα είναι ένα και το ζούμε καθημερινά σε κάθε έκφανση της κυπριακής κοινωνίας, της πολιτικής ζωής και της οικονομικής δραστηριότητας. 

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

ad2mobile

Και μπορεί οι λαϊκίστικες να μην έχουν πάρει την εξουσία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα κόμματα του ισχυρού κατεστημένου δεν εκφράζονται λαϊκίστικα ή δεν έχουν λαϊκιστές στις τάξεις τους, ωστόσο με την ημιμάθεια, την παραπληροφόρηση και τις εμμονές τους προσθέτουν επιπλέον συστατικά στο τοξικό μείγμα που οι πολίτες με το κατεστημένο έχουν από δεκαετίες δημιουργήσει και «καταναλώνουν», με ενδιάμεσους σταθμούς κρίσεων, τραγωδιών και μεγάλων σκανδάλων.  

Αλήθεια, πόσο θέλουμε να αλλάξει η σημερινή κατάσταση; Από ποιους θα γίνει αυτό και πότε; Θέλουμε; 

article 1