Συμφωνία στο Εδαφικό και εφαρμογή της, χωρίς συνολική λύση

Το οξύμωρο είναι πως όσοι επιμένουν στην ίδια μεθοδολογία εξεύρεσης λύσης ΔΔΟ στο κυπριακό (μεθοδολογία που δεν έφερε λύση εδώ και 40 χρόνια) και διεκδικούν τον τίτλο «των υπερμάχων της λύσης ΔΔΟ», άθελα ή ηθελημένα συγκεκαλυμένα ρίχνουν νερό στο μύλο της Τουρκίας για διχοτόμηση… Στην Ομοσπονδία μπορούμε να φτάσουμε με άλλη μεθοδολογία, τμηματικά και όχι «με την μια» 

 

ΓΡΑΦΕΙ Ο
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ 
Twitter: @tsangarisp

Είναι γεγονός ότι το κυπριακό εισέρχεται σε μια «άλλη φάση» και αν αυτή η φάση θα είναι εντελώς διαφορετική απ’ ότι την ξέραμε μέχρι σήμερα θα διαφανεί στην Πενταμερή, η οποία μάλλον μετατίθεται στα τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου. 

Το τι εννοείται με το «άλλη φάση» είναι το κατά πόσο τελικά οι μελλοντικές συζητήσεις για την επίλυση του κυπριακού θα συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο, με τις ίδιες προσεγγίσεις, με την ίδια μεθοδολογία και ακόμη κατά πόσο θα συνεχίσουν καν με τις ίδιες θέσεις. 

Ως προς το τελευταίο, ως προς τις θέσεις δηλαδή, βλέπουμε την Τουρκική πλευρά να διακηρύττει πως δεν προτίθεται να συζητήσει εκ νέου την ΔΔΟ και πως είναι έτοιμη να συζητήσει την λύση δυο κρατών. Επί τούτου υπάρχουν δυο κυρίαρχες εκτιμήσεις:

Ένα. Κάποιοι εκτιμούν πως αυτή η θέση δεν θα εκφραστεί από την Άγκυρα ενώπιον του ΓΓ του ΟΗΕ στην Πενταμερή.

Δύο. Άλλοι εκτιμούν πως η Τουρκία θέτει την λύση των δυο κρατών ώστε σε μια δεδομένη στιγμή να εμφανιστεί έτοιμη να αποδεχτεί την ΔΔΟ «αλλά με πολιτική ισότητα στην κυριαρχία», κάτι που θα φανεί ως «υποχώρηση» από πλευράς της με αποτέλεσμα να ασκηθούν πιέσεις προς την Ε/κ πλευρά «να αδράξει την ευκαιρία» και να αποδεχτεί τις μαξιμαλιστικές θέσεις της Άγκυρας για ΔΔΟ ώστε να αποφύγει τις πιο μαξιμαλιστικές της θέσεις για λύση δυο κρατών. 

Δηλαδή η Ε/κ πλευρά, εκτιμούν, ότι θα βρεθεί προς της επιλογής: είτε ΔΔΟ με αποδοχή των μαξιμαλιστικών θέσεων της Άγκυρας για την λειτουργία της ΔΔΟ (κάτι που δεν πρόκειται να λειτουργήσει και άρα οδηγούμαστε σε κατάρρευση με εναπομείναντα δυο κρατίδια με ‘ίση κυριαρχία’ και συνεπώς δια της πλαγίας διχοτόμηση και μάλιστα νόμιμη) είτε να μην αποδεχτεί τις «υποχωρήσεις» της Άγκυρας στην ΔΔΟ και η Τουρκία να θέτει τις πιο μαξιμαλιστικές της θέσεις για λύση δυο κρατών με αποτέλεσμα το κυπριακό να παραμείνει στον πάγο αφού καμία ηγεσία της ε/κ πλευράς δεν θα συζητεί λύση δυο κρατών. 

Εμείς τι κάνουμε; Διότι το ερώτημα, το μείζον, αυτό είναι. Η δική μας πλευρά, τι κάνει; Τι θα προτείνει; Τι θα προτάξει; 

Βγάλτε από το μυαλό σας ότι είστε Ελληνοκύπριοι. Ότι είστε εμπλεκόμενοι. Ας δούμε τα πράγματα καθαρά. Και αν δούμε τα πράγματα καθαρά, θα διαπιστώσουμε ότι η Άγκυρα έχει δίκαιο στο πρώτο σκέλος της θέσης της. Η θέση της ποια είναι και από ποια δυο σκέλη αποτελείται; Ότι δεν νοείται να συζητούμε την ΔΔΟ για 40 χρόνια και να μην καταλήγουμε πουθενά (α’ σκέλος) και να επιμένουμε να συζητούμε την ΔΔΟ (β’ σκέλος). Που έχει δίκαιο η Άγκυρα; Στο ότι δεν νοείται να συζητούμε την ΔΔΟ και 40 χρόνια και να μην καταλήγουμε πουθενά. Που υπάρχει διαφωνία με την Άγκυρα; Στο ότι επειδή δεν καταλήξαμε πουθενά με την ΔΔΟ πρέπει να πάμε σε άλλη μορφή λύσης και μάλιστα στη λύση δυο κρατών.   

Κρατούμε το πρώτο σκέλος της θέσης της Άγκυρας, που είναι σωστό, και προσθέτουμε τη δική μας εισήγηση στο δεύτερο σκέλος. Δηλαδή; Δεν νοείται να συζητούμε την ΔΔΟ για 40 χρόνια και να μην καταλήγουμε πουθενά (α’ σκέλος) και να επιμένουμε να συζητούμε την ΔΔΟ με αυτή τη μεθοδολογία (β’ σκέλος). 

Ποια μεθοδολογία; Το ότι για παράδειγμα προσπαθούμε να βρούμε λύση και να την εφαρμόσουμε «με την μια». Το ότι για παράδειγμα πάμε σε συνομιλίες με το μότο «τίποτα δεν συμφωνείται αν δεν συμφωνηθούν όλα»

Ερώτημα: Μήπως θα πρέπει να σκεφτούμε το ενδεχόμενο αλλαγής μεθοδολογίας; Αντί για Συνολική λύση «με τη μια» να πάμε σε μια στρατηγική σταδιακή εφαρμογή της λύσης με ενδιάμεσες στρατηγικές συμφωνίες, οι οποίες θα αρχίσουν να υλοποιούνται αμέσως μόλις συμφωνηθούν; Σε αυτό το θέμα η Στήλη αναφέρθηκε και παλαιότερα με το πλέον πρόσφατο άρθρο «Σταδιακή λύση αντί συνολική – Ας είναι τα ΜΟΕ μια αρχική Συμφωνία».

Αν όμως δεν θέλουμε τα ΜΟΕ να είναι η αρχή της εφαρμογής της λύσης και θέλουμε μια ακόμη πιο δυναμική διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού, ας αρχίσουμε την σταδιακή εφαρμογή της λύσης, με την συμφωνία σε ένα από τα έξι κύρια κεφάλαια του κυπριακού. 

Και εξηγώ. Το Κυπριακό έχει 6 κεφάλαια (Διακυβέρνηση / Κατανομή Εξουσίας, Οικονομία, Εδαφικό, Περιουσιακό, Ευρωπαϊκά Θέματα, Ασφάλεια / Εγγυήσεις) αλλά σε ΚΑΝΕΝΑ πλην ενός δεν συμφωνούν οι δυο πλευρές. Στο μοναδικό Κεφάλαιο που υπάρχει σύγκλιση είναι στο Εδαφικό όπου οι δυο πλευρές συμφωνούν ότι το έδαφος που θα βρίσκεται υπό Τουρκική διοίκηση θα είναι από 28,2% έως 29,2% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

Θα μπορούσε το Εδαφικό (έστω σε συνδυασμό εφαρμογής ΜΟΕ πχ Εμπορίου), το οποίο κάνει και νόημα και έχει και σημασία, να ήταν η απαρχή μιας σταδιακής λύσης. Να συμφωνηθεί, να υλοποιηθεί και την ίδια ώρα να αρχίσει να συζητείται ένα άλλο κεφάλαιο μέχρι να φτάσουμε στην συνολική λύση. 

Ενόσω δεν τολμούμε, θα βρισκόμαστε σε αδιέξοδα. Και ενόσω βρισκόμαστε σε αδιέξοδα, είναι ωσάν να ρίχνουμε νερό στο μύλο της Τουρκίας για διχοτόμηση. Διότι είναι ένα να θέλεις λύση και είναι άλλο να επιμένεις σε μια μεθοδολογία που οδηγεί στη διχοτόμηση. Το οξύμωρο είναι πως όσοι επιμένουν στην ίδια μεθοδολογία εξεύρεσης λύσης ΔΔΟ στο κυπριακό (μεθοδολογία που δεν έφερε λύση εδώ και 40 χρόνια) και διεκδικούν τον τίτλο «των υπερμάχων της λύσης ΔΔΟ», άθελα ή ηθελημένα συγκεκαλυμένα ρίχνουν νερό στο μύλο της Τουρκίας για διχοτόμηση…

Παναγιώτης Τσαγγάρης
 
605
Thumbnail