Opinion: Όταν τα καμένα αυτοκίνητα αναστέλλουν φορολογίες

Το μεγαλύτερη ζήτημα είναι η εξαιρετικά αργή προσαρμογή της Γαλλίας στις νέες οικονομικές πραγματικότητες

Η κυβέρνηση Μακρόν προσπάθησε να κερδίσει χρόνο, μετά προσπάθησε να μιλήσει σκληρά και τώρα προσπαθεί με ένα κλάδο ελαίας. Την Τρίτη,  η γαλλική κυβέρνηση αποφάσισε αναστολή των προγραμματισμένων αυξήσεων στη φορολογία των καυσίμων, που προκάλεσαν εβδομάδες διαμαρτυριών από το άμορφο κίνημα των «κίτρινων γιλέκων». Όμως οι αυξανόμενα βίαιες διαδηλώσεις ήδη κόστισαν πολιτικό κεφάλαιο στον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και έκαναν κακό στην οικονομία. Και είναι πολύ νωρίς για να πούμε ότι τελείωσαν. Οι μελλοντικές του μεταρρυθμίσεις κινδυνεύουν. 

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Μακρόν και ο Πρωθυπουργός Edouard Philippe αποδείχθηκαν καλύτεροι στο να διαχειρίζονται οργανωμένες διαφωνίες, όπως αυτές των συντεχνιών που διαφωνούν με οικονομικές μεταρρυθμίσεις, παρά με τον θυμό χιλιάδων, μπουχτισμένων ανθρώπων. 

Οι πρώτες μεταρρυθμίσεις του Μακρόν εφαρμόστηκαν αποτελεσματικά, χωρίς ιδιαίτερο θόρυβο στον δρόμο. Όμως ο θυμός σε επίπεδο grassroots για το αυξανόμενο κόστος ζωής –ένας συνδυασμός από φόρους, τιμές αγαθών και προσωρινές προσαρμογές στον προϋπολογισμό- φαίνεται να έπιασαν αδιάβαστους τόσο το Ελιζέ όσο και τη Βουλή. 

Το αποτέλεσμα είναι τώρα ένας συμβιβασμός που το πιο πιθανόν είναι πως δεν θα ικανοποιήσει κανέναν, ακόμα κι αν μειώσει το επίπεδο της βίας, μετά από ένα Σαββατοκύριακο με σπασμένες βιτρίνες και καμένα αυτοκίνητα στο Παρίσι. Οι προγραμματισμένες αυξήσεις στους φόρους του πετρελαίου και της βενζίνης θα παγώσουν για έξι μήνες, γράφει η Les Echos. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση ελπίζει πως η πρόσφατη πτώση στην τιμή του πετρελαίου θα μετριάσει το πρόβλημα.  

Αυτή η υπαναχώρηση από την πράσινη πολιτική ήρθε πολύ αργά για να αποτρέψει την οικονομική ζημιά, τις συλλήψεις και τους τραυματισμούς. Κι είναι πολύ μικρή για να αντιπροσωπεύσει μια διαρκή πολιτική ειρήνη. Το μεγαλύτερη ζήτημα εδώ είναι η εξαιρετικά αργή προσαρμογή της Γαλλίας στις νέες οικονομικές πραγματικότητες, τόσο από τους πολιτικούς όσο και από τους πολίτες. Υπάρχει καθαρά μια λαϊκή υποστήριξη στην αλλαγή –ο Μακρόν δεν έλαβε απλώς προεδρική εντολή αλλά και την πλειοψηφία στη Βουλή-  όμως αυτό δεν είναι και πολύ εύκολο στην πράξη. 

Η Γαλλία έχει το υψηλότερο επίπεδο κυβερνητικών δαπανών και τη δεύτερη πιο υψηλή φορολογία στον OECD, σε σχέση με το μέγεθος της οικονομίας της. Το έλλειμμά της είναι ελάχιστα μακριά από το όριο του 3% που τίθεται για τα μέλη της Ευρωζώνης και το δημόσιο χρέος βρίσκεται σχεδόν στο 100% του ΑΕΠ. Εάν ο Μακρόν προέβαινε σε κάποιες παροχές θα κέρδιζε κάποια ειρήνη, όμως το κόστος θα ήταν τεράστιο τόσο για την αξιοπιστία του όσο και για τα δημόσια οικονομικά. 

Για τώρα ο Μακρόν θα την γλιτώσει από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και τους επενδυτές που κατέχουν γαλλικό χρέος. Το έλλειμμα αναμένεται να αυξηθεί του χρόνου, όμως οι περισσότερες από τις πιέσεις είναι προσωρινές και μπορεί να ξεθωριάσουν ενώ τίθενται σε εφαρμογή οι περικοπές φόρων. Είναι πιθανόν ότι, με την «εξαγορά» μερικών μηνών σχετικής ειρήνης, ο Μακρόν θα έχει  κάποιο περιθώριο για να επικεντρωθεί στις πιο μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις του, σύμφωνα με τον οικονομολόγο της Deutsche Bank AG Marc de Muizon. 

Η ανησυχία είναι πως, όταν ξεκινήσουν να «δαγκώνουν» οι μεταρρυθμίσεις στις συντάξεις του χρόνου, μια αντίστοιχη κίνηση διαδηλωτών μπορεί να εμφανιστεί, που θα επιβραδύνει ή θα καταστρέψει την πρόοδο. Και υπάρχει, επίσης, ο προβληματισμός σε σχέση με την έλλειψη δημοτικότητας του Μακρόν, ένα επιχείρημα που κάποτε χρησιμοποιούσε εναντίον αυτών που αντιδρούσαν στη Γαλλία αλλά τελικά άρχισε να μετατρέπεται σε κατάρα.  Όπως και οι προκάτοχοί του, Νικολά Σαρκοζί και Φρανσουά Ολάντ, οι οποίοι υποσχέθηκαν να μεταρρυθμίσουν τη χώρα, υπάρχει το ρίσκο ο Μακρόν να είναι Πρόεδρος μίας θητείας. 

Lionel Laurent
 
791
Thumbnail

Η οικονομική κληρονομιά της Τερέζα Μέι κυριαρχείται από το ίδιο στοιχείο που κατανάλωσε την πολυτάραχη πρωθυπουργία της: Το να βγάλει την Βρετανία εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ad1mobile

Όποιον τρόπο μέτρησης και αν χρησιμοποιήσουν οι οικονομολόγοι θα διαπιστώσουν ότι η οικονομία δεν έχει διαφορές από αυτήν που παρέλαβε από τον Ντέϊβιντ Κάμερον. Η αύξηση της παραγωγικότητας εξακολουθεί να κινείται σε κάθε άλλο παρά  αξιοπρεπή επίπεδα, η λιτότητα συνεχίζεται, οι κατοικίες είναι σε μαγάλο βαθμό απλησίαστες για όσους θέλουν να αγοράσουν για πρώτη φορά και οι βαθιές αδικίες επιμένουν να υπάρχουν. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η ίδια αναλαμβάνοντας την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 2016 ανέφερε στην πρώτη ομιλία της ότι θα εξαλείψει τις αδικίες. Λέξεις που χρησιμοποίησε την Παρασκευή καθώς κάτω από πίεση αναγκάστηκε να ανακοινώσει το σχέδιο της παραίτησής της στις 7 Ιουνίου.

>>> ΟΛΗ Η ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ BRIEF ΜΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ <<<

 

Παρά το γεγονός ότι η οικονομική κρίση λόγω Brexit είχε προβλεφθεί από αρκετούς οικονομολόγους το 2016, ουσιαστικά , ποτέ δεν συνέβη και η οικονομία παρά τις όποιες αμυχές, λόγω της έλλειψης επενδύσεων, εξακολούθησε ανοδική πορεία. Η δημιουργία θέσεων εργασίας παρουσίασε εκρηκτική άνοδο και οι μισθοί βαίνουν αυξανόμενα ταχύτερα από ότι οι τιμές αγαθών και υπηρεσιών. Καθώς η Μέι ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την προθυπουργία, μετά πό τρία, περίπου, χρόνια η κατάσταση στη Βρετανία παρουσιάζεται ως εξής:

Το δημοψήφισμα δημιούργησε μια αρκινή κατάσταση -σοκ για τα στάνταρντ διαβίωσης καθώς η στερλίνα έπεσε και οι τιμές εισαγόμενων αγαθών ανέβηκαν. Σήμερα, οι επενδύσεις των επιχειρήσεων βρίσκονται υπό πίεση και οι προοπτικές των εξαγωγών εξασθενούν, αφήνοντας την χώρα να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εγχώρια κατανάλωση.

Σε χειρότερη μοίρα βρίσκονται τα νοικοκυριά, καθώς οι καταθέσεις τους για το 2018 ανήλθαν στο 4,2% του περσινού εισοδήματος, δηλαδή λιγώτερο από το μισό του 2015.

Η οικονομία , όπως εκτιμάται βρίσκεται γύρω στο 2% πιό κάτω από ότι αν η Βρετανία είχε αποφασίσει να μείνει στην Ε.Ε. Από το δεύτερο τρίμηνο του 2016 το ΑΕΠ στις ΗΠΑ αυξήθηκε 7%, στην Ευρωζώνη 5,5%, ενώ στη Βρετανία έμεινε πίσω , στο 4,8%.

Η αγορά εργασίας ήταν, όμως, ο βασικός πρωταγωνιστής που έκλεψε την παράσταση. Ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε κατά περίπου ένα εκατομμύριο, από τότε που η Μέι ανέλαβε πρωθυπουργός, ρίχνοντας το ποσοστό ανεργίας στα χαμηλότερα επίπεδα που είχαν καταγραφεί στα μέσα της δεκαετίας του '70. Σχεδόν όλη η ανάπτυξη προήλθε από εργασίες πλήρους απασχόλησης. Μια θεωρία για αυτό είναι ότι οι εταιρείες προτιμούν να επενδύουν σε ανθρώπινο δυναμικό παρά σε κεφάλαιο, καθώς οι προσλήψεις είναι ευκολότερες να αναστραφούν όταν η οικονομία κινείται αρνητικά.

>>> BLOOMBERG ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ <<<

 

Οι μισθοί εξακολουθούν να ανεβαίνουν. Ωστόσο, δεν αναμένεται να φθάσουν τα προ κρίσης επίπεδα πριν το 2023.

Αν και το ρεκόρ της αύξησης της απασχόλησης φέρνει καλά νέα για το επίπεδο διαβίωσης, εν τούτοις οι Βρετανοί εργαζόμενοι δεν είναι περισσότερο παραγωγικοί από ότι ήταν προ κρίσης. Η παραγωγή ανά ώρα ανέβηκε κατά 0,5% , πέρσι, διατηρώντας μια όχι και τόσο υγιή κατάσταση για την οικονομία.

Δηλαδή η συγκράτηση των μισθών με στόχο να μην δημιουργηθεί πληθωρισμός περιορίζει την ταχύτητα ανάπτυξης της οικονομίας. Το Brexit ενδέχεται να οξύνει περισσότερο το πρόβλημα με το να στερήσει από την οικονομία την παραγωγικότητα, τις επενδύσεις και την εισαγόμενη καινοτομία.

Η Μέι ερμήνευσε την ψήφο υπέρ του Brexit και μια καταστροφική εκλογική αναμέτρηση ένα χρόνο αργότερα ως μια αντίδραση στα χρόνια της λιτότητας. Η κυβέρνηση απάντησε με περικοπές στον φόρο εισοδήματος, στην φορολογία καυσίμων, ανεβάζοντας τον κατώτατο μισθό και χαλαρώνοντας τις δαπάνες για τον δημόσιο τομέα και την Υγεία. Αλλά η πρωθυπουργός αντιμετώπισε έντονη κριτική για τις περικοπές στον τομέα της Πρόνοιας, οι οποίες, όμως, θεσπίσθηκαν από τον προκάτοχό της.

Το τετραετές πάγωμα των παροχών των εργαζομένων ενίσχυσε τα δημοσιονομικά, αλλά ήταν οδυνηρό για τις πτωχότερες οικογένειες. Η πολιτική αυτή οδηγεί ζευγάρια με παιδιά στην τελευταία κατηγορία εισοδήματος των 900 στερλινών σε χειρότερη μοίρα για το 2019-202, μαζί με άλλες προνοιακές αλλαγές και περαιτέρω περικοπές τα επόμενα χρόνια.

Το 2017, μια θανατηφόρα πυρκαγιά στην περιοχή Κέσινγκτον και Τσέλσι του Λονδίνου έγινε ένα σύμβολο διαίρεσης. Τα εισοδήματα στην περιοχή αυτή γύρω από το τετράγωνο του πύργου Γκρένφελ είναι τα χαμηλότερα σε όλη τη Βρετανία. Από την άλλη πλευρά όμως του δήμου είναι τα υψηλότερα.

Μάλιστα, στο Νάιτσμπριτζ, όπου βρίσκεται το πολυκατάστημα Harrods και ακίνητα αξίας πολλών εκατομμυρίων στερλινών το προσδόκιμο ζωής είναι τα 94 χρόνια. Στην περιοχή γύρω από το Γκρένφελ είναι μόλις 72., σύμφωνα με την τοπική νομοθέτη Emma Dent Coad. Η ίδια η Μέι κατηγορήθηκε για αδιαφορία με το να αρνηθεί να συναντηθεί με κατοίκους όταν επισκέφθηκε τον τόπο της καταστροφής.

>>> ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ BRIEF <<<

 

Η ψαλίδα της ανισότητας στη χώρα πιθανόν να αυξήθηκε πέρσι. Τα κέρδη του 0,1% της ανώτατης φορολογικής κλίμακας μειώθηκαν κατά 6% μεταξύ Απριλίου και Σεπτεμβρίου, συγκρινόμενα με τον μέσο όρο 3,7% σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της χώρας.

ad2mobile

Η οικονομική κρίση άνοιξε επίσης και μια διαίρεση μεταξύ γενεών. Και βέβαια , υπάρχει μια ένδειξη ότι το χάσμα έχει αρχίσει να γεφυρώνεται επί διακυβέρνησης Μέι. Τα εισοδήματα των τριαντάρηδων είναι μόλις και μετά βίας υψηλότερα από ότι αυτά της προηγούμενης γενεάς, στην ίδια ηλικία. Ακόμη οι τιμές ακινήτων καθιστούν αδύνατη την αγορά κατοικίας για πολλούς νέους ανθρώπους.

Ένας εργαζόμενος πλήρους απασχόλησης καταβάλλοντας το οκταπλάσιο των ετησίων αποδοχών του θα μπορούσε πέρσι να αγοράσει ένα σπίτι στο Λονδίνο. Η αναλογία αυτή σήμερα έχει φθάσει στο 12πλάσιο ενώ οι αγοραστές υποχρεώνονται να προβούν σε δάνειο 100.000 στερλινών κατά μέσον όρο για να μπορέσουν να δώσουν μια προκαταβολή. Το σημείο – κλειδί για την καταπολέμηση της στεγαστικής κρίσης βρίσκεται στην αύξηση της κατασκευαστικής δραστηριότητας, περισσότερο, παρά στις πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις της κυβέρνησης να βοηθήσει τους πολίτες στο στεγαστικό ζήτημα, σύμφωνα με τους οικονομολόγους.

article 1